Martial World ศิลาลึกลับกับวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ - ตอนที่ 155 อาคมเพลิงสายฟ้าสังหาร

ความบาดหมางกับสมาคมพันธมิตรหอการค้าไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่ที่
เป็นปัญหาสำหรับหลินหมิงก็คือการเป็นศัตรูกับโอวหยางตี๋ฮัว
สมาคมพันธมิตรหอการค้าเป็งองค์กรธุรกิจที่ต้องเป็นกลางเพื่อความ
อยู่รอด แม้ว่าพวกเขาจะมีเงินทองมากมายมหาศาลและมีสินค้าล้ำค่าอยู่
เต็มไปหมด แต่พวกเขาก็ยังต้องปฏิบัติตามกฎของสำนักเจ็ดแก่นแท้
แต่โอวหยางตี๋ฮัวนั้นต่างออกไป แม้ว่าภายนอกเขาจะต้องปฏิบัติตาม
กฎของสำนักเจ็ดแก่นแท้ แต่เขาก็ยังสามารถวางแผนลอบสังหารหลินห
มิงได้
หากสมาคมพันธมิตรการค้าคิดจะลอบสังหารเขา เจ้าสำนักฉินจื่อห
ยาคงไม่ปล่อยให้เกิดขึ้นอย่างแน่นอน สมาคมพันธมิตรหอการค้าที่เป็น
องค์กรขนาดใหญ่ไม่สามารถแอบทำอะไรเช่นนั้นได้
แต่สำหรับโอวหยาง เขาได้รับการสนันสนุนจากผู้อาวุโสแห่งหุบเขา
เจ็ดแก่นแท้ ตราบใดที่ไม่มีหลักฐานที่แน่นหนามากพอ ก็ไม่สามารถเอา
ผิดเขาได้เลย
“ข้าต้องระวังโอวหยางตี๋ฮัวเป็นพิเศษและออกไปนอกสำนักให้น้อย
ที่สุด!”
“และที่สำคัญที่สุดก็คือข้าต้องฝึกฝนตัวเองให้แข็งแกร่งขึ้นอีก! ”
เมื่อคิดเช่นนั้น เขากก็นึกถึงสิ่งของ2สิ่งที่เข้าได้รับมาในวันนี้ ประคำ
ปีศาจและเห็ดหลินจือสีเลือด
เขายังไม่คิดที่จะใช้เห็ดหลินจือสีเลือดในตอนนี้ เพราะก่อนหน้านี้เขา
กลืนยาเม็ดไขกระดูกมังกรทองและ ยาโอสถพญางูทองคำไปแล้ว ร่างกาย
ของเขาต้องการเวลาเพื่อปรับความสมดุลของพลังที่เพิ่มขึ้นมาอย่าง
กระทันหันจากยาโอสถเหล่านั้น หากรีบใช้เห็ดหลินจือสีเลือดในตอนนี้
ประสิทธิภาพของมันจะถูกลดทอนไปอย่างมาก
สำหรับประคำปีศาจ มันเป็นอุปกรณ์ที่ใช้ได้เพียงครั้งเดียว แต่ก็มี
อำนาจการทำลายล้างมหาศาล
หลินหมิงมองที่ประคำปีศาจ เขาพยายามหาวิธีใช้งานของมันอยู่
ประคำปีศาจมีสีฟ้าราวกับน้ำแข็ง เมื่อสัมผัสก็ให้ความรู้สึกเย็นยะเยือก
และทำให้รู้สึกชา เพียงแค่ดูจากรูปลักษณ์ของมันไม่พอที่จะบอกได้ว่ามัน
ใช้งานอย่างไร
หลินหมิงส่งพลังวิญญาณเข้าไปเพื่อตรวจสอบมัน
“อาคม?!”
ในประคำปีศาจมีอักระอาคมอยู่เต็มไปหมด สิ่งเหล่านี้คืออาคม!
“มันมีรูปแบบการทำงานของมันอยู่… ข้าอาจจะเข้าใจ… ”
ในความทรงจำจากแดนเทวะของหลินหมิง มีข้อมูลเกี่ยวกับอาคมอยู่
มากมาย
ความทรงจำที่เขาได้รับจากลูกบาศก์ศักดิ์สิทธิ์ในครั้งที่สอง มันเป็น
ความทรงจำของนักอาคมที่เก่งกาจคนหนึ่ง เขามีความทรงจำเกี่ยวกับ
อาคมอยู่มากมาย ในตอนแรกเขาคิดว่าความทรงจำเกี่ยวกับอาคมเหล่านี้
จะไม่มีประโยชน์ต่อเขาเสียแล้ว
การจะใช้อาคมเหล่านั้นจะต้องมีการฝึกฝนในระดับที่สูงมากๆ เขาไม่
มีพลังปราณหรือเงินทองมากพอจะสร้างอาคมขนาดใหญ่เหล่านั้นขึ้นมา
ได้
ในตอนแรก เขาตั้งใจไว้ว่าจะฝึกฝนให้ถึงขั้นปราณปลายฟ้าและค่อย
ศึกษาเรื่องอาคม แต่หลังจากที่เขาเก็บประคำปีศาจมา เขาคงต้องใช้
ศึกษาเรื่องอาคมเพื่อหาข้อมูลของมันก่อน
“มันเป็นเช่นนี้นี่เอง… ”
หลินหมิงพึมพำในขณะที่ใช้พลังวิญญาณตรวจสอบประคำปีศาจ
เขารู้ว่าประคำปีศาจมีพลังปราณเพลิงสายฟ้าถูกบีบอัดอยู่อย่าง
หนาแน่น
ในการต่อสู้ แม้ว่าความแข็งแกร่งจะแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง แต่หาก
มีประคำปีศาจนี่ผู้ที่อ่อนแอกว่าก็สามารถจัดการผู้ที่แข็งแกร่งกว่าได้อย่าง
ง่ายดาย!
“เป็นพลังอำนาจที่ร้ายแรงอย่างยิ่ง!” เมื่อได้เห็นอาคมที่มีพลังอำนาจ
ขนาดนี้ หลินหมิงก็ได้แต่สรรเสริญความสามารถของนักอาคมแห่งหุบเขา
เจ็ดแก่นแท้
หุบเขาเจ็ดแก่นแท้มีวัฒธรรมองค์ความรู้ที่สืบทอดกันมายาวนาน
นิกายหลักแห่งหุบเขาเจ็ดแก่นแท้มีบุคคลมากมายที่เป็นยอดฝีมือในแต่ละ
ด้านมารวมกัน และด้านหนึ่งที่เป็นจุดเด่นของนิกายหลักแห่งหุบเขาเจ็ด
แก่นแท้ก็คือด้านอาคม
นี่เป็นครั้งแรกที่หลินหมิงได้ค้นพบภูมิปัญญาบางอย่างในทวีปนภา
ลินไหลที่ไม่มีในแดนเทวะ ในแดนเทวะมีเพียงแค่อาคมขนาดมหึมาอย่าง
อาคมหมื่นอสูรสังหารเท่านั้น ไม่ได้มีอาคมเล็กๆที่ใช้ได้ครั้งเดียว
เหมือนกับประคำปีศาจ
“ใช่ว่าดินแดนที่มีวัฒนธรรมสืบทอดมายาวนานกว่าจะมีภูมิปัญญา
ครอบคลุมดินแดนที่มีวัฒนะธรรมสั้นกว่าเสมอไป แม้แต่ในทวีปแห่งนี้ก็ยัง
มีเหล่าอัจฉริยะที่สร้างประคำปีศาจนี่ขึ้นมาได้!
“ในแดนเทวะไม่เคยมีอุปกรณ์ที่มีลักษณะเช่นเดียวกับประคำปีศาจนี่
เกิดขึ้นมาก่อน ความทรงจำของนักอาคมที่หลินหมิงได้รับมาจากลูกบาศก์
ศักดิ์ไม่มีความรู้เกี่ยวกับอุปกรณ์เช่นนี้อยู่เลย”
แดนเทวะนั้นกว้างใหญ่ไพศาล และมีภูมิปัญญานับไม่ถ้วนที่สืบทอด
และพัฒนาอย่างต่อเนื่องมาหลายพันปี แต่ก็ยังคงมีบางเรื่องที่ในแดนเท
วะไม่รู้
เมื่อเขาเข้าใจถึงคุณสมบัติของมันแล้ว เขาก็ต้องระมัดระวังให้มาก
ขึ้น
“ในประคำเม็ดนี้ อักษะเปลวเพลิงกับอักษระสายฟ้าถูกวางให้อยู่คน
ละด้าน ถ้ามันได้รับพลังปราณเพียงเล็กน้อยและทำให้อักษะเปลวเพลิง
กับอักษระสายฟ้ามาสัมผัสกัน มันก็จะระเบิด ถ้าไม่เข้าใจวิธีการใช้ล่ะก็มี
โอกาสเป็นไปได้สูงที่จะทำให้มันละเบิดและสังหารผู้ที่หาวิธีใช้มัน!
“ประคำเม็ดนี้มีพลังอำนาจมหาศาล ต่อให้เป็นนักสู้ขั้นผสารชีพจร
ถ้าโดนประคำนี่ระเบิดใส่ในระยะใกล้ก็ตายได้ง่ายๆ!
“ที่โอวหยางทำหน้าแบบนั้นตอนที่ข้าหยิบประคำเม็ดนี้ขึ้นมา เขาคง
หวังให้ข้าส่งพลังปราณเข้าไปแล้วระเบิดตัวเองตายงั้นสินะ”
ด้วยความทรงจำด้านอาคมที่ได้รับมาจากแดนเทวะของเขา ทำให้
เขามั่นจะว่าเขาพอจะสามารถสร้างอาคมเล็กๆเช่นเดียวกับประคำปีศาจ
นี่ขึ้นมาได้ แน่นอนว่าหากเทียบกับประคำเม็ดนี้ประสิทธิภาพของมันก็คง
จะด้อยกว่ามาก มันคงจะจัดการได้แค่นักสู้ที่มีการฝึกฝนต่ำกว่าขั้นที่3
‘อาคมนั้นมีความซับซ้อนกว่าอาคมจารึก ถ้าข้าต้องการอุปกรณ์
อาคมที่มีพลังทำลายล้างมากกว่าตัวข้าเอง ข้าคงจะต้องใช้หินพลังปราณ
มหาศาลและระยะเวลาหลายวันในการสร้างมันขึ้นมา ในตอนนี้มันยังไม่
จำเป็นสำหรับข้า ข้าจะมาศึกษามันในภายหลัง”
แม้ว่าประคำปีศาจนี่จะมีพลังมหาศาล แต่เขาก็ยังไม่มีความสามารถ
พอที่จะสร้างมันขึ้นมา เขาจำเป็นต้องใช้เวลาในการฝึกฝนทั้งในด้านพลัง
ปราณและพลังวิญญาณอีกมาก
หลังจากใช้เวลาตรวจสอบประคำปีศาจอยู่นาน หลินหมิงก็ได้ความรู้
มากขึ้นอีกหลายอย่าง แม้แต่วิธีการที่จะเพิ่มประสิทธิภาพของมัน เขาก็รู้
แต่ในปัจจุบันเขาก็ยังไม่มีพลังมากพอที่จะทำได้
เขาใช้เวลาทั้งคืนเพื่อศึกษาประคำปีศาจ แม้ว่าความรู้ที่เขาได้รับมา
จาการศึกษาจะยังไม่สามารถใช้งานได้ในตอนนี้ เพราะพลังปราณและ
พลังวิญญาณของเขายังไม่สูงพอ แต่มันก็ทำให้หลินหมิงเกิดความตื่นเต้น
และเป็นแรงบันดาลใจที่ดีให้เขามุ่งมั่นตั้งใจฝึกฝนเพื่อเพิ่มพลังปราณและ
พลังวิญญาณของเขา
สิ่งแรกที่เขาควรจะทำก็คือฝึกฝนให้ถึงจุดสูงสุดของขั้นที่4!
และอีกสิ่งหนึ่งก็คือสลักจารึกลงบนหอกอ่อนปราณคลั่ง!
หลินหมิงได้เลือกอาคมจารึกที่เหมาะสมกับหอกเขาเขาเอาไว้แล้ว
อาคมจารึกที่เขาตั้งใจจะจารึกลงบนหอกอ่อนปราณคลั่งคือ อาคม ‘ดวง
ดารา’
อาคม ‘ดวงดารา’ สามารถเพิ่มประสิทธิภาพของพลังปราณได้ถึง
50% และยังมีทักษะพิเศษของจารึก ‘หอกดวงดารา’ อยู่อีกด้วย
ทักษะ ‘หอกดวงดารา’ ไม่ได้ช่วยเพิ่มพลังอำนาจในการโจมตีเหมือน
ทักษะทั่วๆไป แต่มันสามารถเพิ่มระยะโจมตีของหอกได้
หลังจากที่ใช้ทักษะ ‘หอกดวงดารา’ พลังปราณจะผสานเข้ากับหอก
และกลายเป็นส่วนหนึ่งของหอก ทำให้หอกสามารถยืดได้ดั่งใจปรารถนา!
แน่นอนว่าวัตถุดิบที่จะนำมาวาดอาคมจารึกชนิดนี้หายากและมี
มูลค่าสูงมาก ไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลยที่จะรวบรวมวัตถุดิบหายากเหล่านั้นมา
ในระยะเวลาอันสั้น
หลินหมิงเขียนรายการวัตถุดิบหายากที่เขาต้องการและส่งไปยัง
สมาคมจารึก เขาจะหาวัตถุดิบหายากเหล่านั้นด้วยวิธีการเดิม เขาจะ
จารึกอุปกรณ์ให้ลูกค้าเพื่อแลกกับวัตถุดิบหายากที่เขาต้องการ
……………………………
ณ เมืองลิขิตฟ้า สมาคมพันธมิตรหอการค้า
ซางกวนยู่นอนหมดสติอยู่บนเตียงตลอดทั้งวันทั้งคืน ใบหน้าของเขา
ซีดเหมือนศพ มือขวาของเขาขาดออกจากข้อมือเพราะหอกของหลินหมิง
แทบเป็นไปไม่ได้ที่จะทำให้งอกกลับมาใหม่ เขาคงกลายเป็นคนพิการมือ
ด้วนไปตลอดชีวิต
รอบๆซางกวนยู่มีหญิงสาว6คนคอยดูแลเขาอยู่อย่างใกล้ชิด และใน
ที่สุดเขาก็เริ่มลืมตาขึ้นมา
“ท่างซางฟื้นแล้ว!”
เมื่อหญิงรับใช้เห็นซางกวนยู่ฟื้นขึ้นมาก็รีบไปรายงานต่อนายหญิง
ของนางในทันที เมื่อได้ฟังข่าว นายหญิงคนนั้นก็รีบมาพบซางกวนยู่ เมื่อ
นางเห็นสภาพของซางกวนยู่น้ำตาของนางก็ไหลลงมาบนแก้ม
ผู้หญิงคนนี้คือแม่ของซางกวนยู่ ภรรยาของซางเฟิงเซี่ยน
“ลูกชายของข้า!” หญิงคนนั้นร้องคร่ำครวญ
เมื่อซางกวนยู่ฟื้นขึ้นมา เหมือนกับว่าเขาไม่ได้สนใจแม่ของเขา สิ่ง
แรกที่เขาทำก็คือมองไปที่มือขวาของตัวเองและริมฝีปากของเขาสั่น
สะท้านด้วยความโศกเศร้า เขาไม่มีมือขวาอีกแล้ว!
“มือของข้า!”
ซางกวนยู่โกรธเกรี้ยวเป็นอย่างมาก เขาถ่มน้ำลายปนเลือดสดๆคำ
หนึ่งออกมา สำหรับคนที่มีฐานะและใช้ชีวิตอย่างสุขสบายมาโดยตลอด
อย่างเขา การเสียมือไปข้างหนึ่งเป็นเรื่องที่ยากจะยอมรับได้ เขาบ้าคลั่ง
อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน การที่เขาต้องเสียมือข้างหนึ่งไปทำให้จิตวิญญาณ
ของเขาเกิดรอยด่างพร้อยที่ลึกและยากเกินกว่าจะรักษาได้
“ไม่จริง! มันต้องมีทางแก้ไข! หากข้าฝึกฝน ‘ทัณฑ์สวรรค์ศักดิ์สิทธิ์’
จนสำเร็จขั้นที่8หรือมีโอสถสมุนไพรล้ำค่าบางอย่างก็สามารถทำให้มืองอก
กลับมาใหม่ได้! ข้ายังมีหวัง!” ซางกวนยู่กัดฟัน ในตำนานเล่าว่า นักสู้ที่
ฝึกฝน ‘ทัณฑ์สวรรค์ศักดิ์สิทธิ์’ จนสำเร็จขั้นที่8สามารถงอกแขนงอกขา
กลับมาใหม่ได้!
ทันใดนั้นเอง เขาก็สัมผัสได้ว่าจุดชีพจรทั่วทั้งร่างของเขา… ถูก
ทำลาย!
“ไม่ !!!”
ซางกวนยู่คำรามลั่น ความฝันที่จะฝึกฝน ‘ทัณฑ์สวรรค์ศักดิ์สิทธิ์’ ให้
สำเร็จขั้นที่8เพื่องอกมือออกมาใหม่ดับวูบไปในพริบตา!
เมื่อความฝันทั้งหมดของเขาถูกทำลาย ทั้งแม่ของเขาและหญิงรับใช้
ต่างก็เศร้าเสียใจ
โอวหยางตี๋ฮัวยืนอยู่ด้านนอก เขาเข้าใจความรู้สึกของซางกวนยู่เป็น
อย่างดี
ตอนนี้ซางกวนยู่ก็เป็นแค่ขยะไปแล้ว แผนการณ์ทั้งหมดก็ถูกทำลาย!
แน่นอนว่าในสภาพเช่นนี้ ซางกวนยู่ไม่มีทางรวบรวมหญิงแห่งหยิน
มาให้เขาได้อย่างแน่นอน
โอวหยางตี๋ฮัวกำมือแน่นด้วยความโกรธแค้น ทั้งหมดนี่เป็นเพราะ
หลินหมิงคนเดียว!
นอกจากมันจะทำลายแผนการณ์ทั้งหมดและทำให้เขาไม่ได้รับหญิง
แห่งหยินแล้ว หลินหมิงยังทำให้เขาขายหน้าต่อผู้คนมากมายอีกด้วย
สิ่งที่น่าอับอายที่สุดก็คือการสายตาดูถูกของหลินหมิงที่มองมาหาเขา
ตอนที่เขาแผ่ออกร่าออกมา สายตาของหลินหมิงมองเขาเหมือนเป็นแค่
เด็กอ่อนหัด…
“หลินหมิง… ข้าต้องฆ่าเจ้าให้ได้!”