Martial World ศิลาลึกลับกับวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ - ตอนที่ 222 ข่าวการตายที่แพร่กระจายไปทั่ว

นี่เป็นฤดูหนาวที่มีหิมะตกหนัก อุณหภูมิติดลบกว่า 20 องศา แต่
สำหรับนักสู้ขั้นผสานชีพจร หากพวกเขาโคจรพลังปราณปกป้องร่างกาย
เอาไว้ พวกเขาก็จะไม่รู้สึกหนาวและอยู่ในสภาพแวดล้อมเช่นนี้ได้โดยไร้
ซึ่งความยากลำบากใดใด
แต่สำหรับชาวบ้านทั่วๆไปที่ไม่ได้ฝึกฝนการต่อสู้แล้ว อุณหภิมูที่
หนาวเย็นขนาดนี้สามารถทำให้พวกเขาแข็งตายได้ง่ายๆ แม้จะนั่งอยู่
ใกล้ๆกองไฟ พวกเขาก็ยังรู้สึกหนาวอยู่ดี
หลังจากหลินหมิงหนีออกไปจากสมาคมพันธมิตรหอการค้าได้ซักพัก
ผู้คุ้มกันคนหนึ่งก็สังเกตเห็นซางเฟิงเซียนที่ล้มลงอยู่บนพื้น เขารีบตระโกน
บอกผู้คุ้มกันคนอื่นๆ จากนั้นพวกเขาก็ใช้ทักษะเคลื่อนไหวพุ่งไปที่ศาลาที่
ซางเฟิงเซียนอยู่ในทันที
“อะ… ไรกัน!”
เหล่าผู้คุ้มกันตกใจ
“เป็นไปไม่ได้!”
ผู้คุ้มกันทั้ง 4 มองดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้วยความตกตะลึง
“แล้วท่านทูตล่ะ? ท่านทูตโอวหยางตี๋ฮัวถูกลักพาตัวไปรึ… ”
ในเวลานี้พวกเขาหวาดกลัวเป็นอย่างมาก หากโอวหยางตี๋ฮัวถูก
ลักพาตัวหรือถูกสังหารละก็ พวกเขาจะได้รับโทษขั้นร้ายแรงจากหุบเขา
เจ็ดแก่นแท้!
ผู้คุ้มกันคนหนึ่งวางมือลงบนจมูกของซางเฟิงเซียนเพื่อตรวจดูวางเขา
ยังมีลมหายใจหรือไม่? โชคดีที่เขายังไม่ตาย!
“เร็ว… รีบใช้ยันต์สื่อสารแจ้งไปที่สำนักเจ็ดแก่นแท้ บอกให้พวกเขา
ใช้ยันต์สื่อสารระดับสูงแจ้งไปที่หุบเขาเจ็ดแก่นแท้ว่าโอวหยางตี๋ฮัวตกอยู่
ในอันตราย!”
แต่ในเวลานี้ ทางหุบเขาเจ็ดแก่นแท้ได้รู้ถึงการตายของโอวหยางตี๋ฮัว
ผ่านแผ่นหยกแห่งชีวิตแล้ว!
เมื่อผู้ที่ใช้แผ่นหยกแห่งชีวิตถูกสังหารหรือเกิดอุบัติเหตุจนถึงแก่
ความตาย แผ่นหยกแห่งชีวิตจะเกิดรอยร้าว!
เมื่อไม่กี่นาทีก่อน ศิษย์ผู้ดูแลห้องแผ่นหยกแห่งชีวิตได้ยินเสียงแตก
ของแผ่นหยกขึ้น เมื่อไปดูที่แผ่นหยกแห่งชีวิตแผ่นนั้นก็ปรากฏว่าเป็นแผ่น
หยกแห่งชีวิตของโอวหยางตี๋ฮัว เขาจึงรีบแจ้งท่านผู้อาวุโสโอวหยางและ
ทางหุบเขาเจ็ดแก่นแท้ในทันที!
ในถ้ำแห่งหนึ่งของหุบเขาเจ็ดแก่นแท้ ชายคนหนึ่งกำลังนั่งทำสมาธิ
อยู่อย่างสงบ เขาคือผู้อายุโสโอวหยางโบหยัน ผู้เป็นลุงของโอวหยางตี๋ฮัว
เขามีการฝึกฝนขั้นปราณปลายฟ้า!
ทันใดนั้นเปลวเพลิงจากยันต์สื่อสารปรากฏขึ้นตรงหน้า
ฟู่!
เสียงพูดคุยของผู้ใช้ยันต์สื่อสารส่งตรงไปในหัวสมองของเขา
“อะไรนะ?!” ดวงตาของโอวหยางตี๋ฮัวเบิกกว้าง ความสงบที่เคยมีได้
สูญสลายไปในพริบตา “ใครฆ่าหลานชายของข้า?!”
ในวินาทีต่อมาเขารีบทะยานออกจากถ้ำ และมุ่งหน้าไปยังห้องแผ่น
หยกแห่งชีวิต เพียงไม่กี่อึดใจเขาก็มาถึงห้องแผ่นหยกแห่งชีวิต ศิษย์ผู้ดูแล
ได้ยืนรอเขาอยู่แล้ว ในมือของศิษย์คนนั้นถือแผ่นหยกที่มีรอยแตกร้าว
ของโอวหยางตี๋ฮัวเอาไว้ เห็นได้ชัดว่าโอวหยางตี๋ฮัวได้ตายไปแล้ว
“มันเป็นใคร?! ใครสังหารหลานชายของข้า? มันจะไปฆ่ามันให้ตาย
อย่างทุกข์ทรมาน! คนทั้งตระกูลของมันก็จะต้องตายไปพร้อมกับมันด้วย!”
ดวงตาของโอวหยางตี๋ฮัวกลายเป็นสีแดงด้วยความโกรธแค้นละความ
เกลียดชัง!
เมื่อ 20 ปีก่อนตอนที่โอวหยางตี๋ฮัวพึ่งจะเกิดได้ไม่กี่ปี เขากับพ่อของ
โอวหยางตี๋ฮัวออกไปทำภารกิจลับร่วมกัน แม้ภารกิจลับที่ยากลำบากนี้จะ
สำเร็จไปได้ด้วยดี แต่ก็ต้องแลกมาด้วยชีวิตของน้องชายแท้ๆของเขา แม้
เขาจะได้รับความดีความชอบที่ทำภารกิจนี้ได้สำเร็จ และเขาก็ไม่ได้มี
ความสุขเลย เขาตั้งปณิธานว่าจะดูแลโอวหยางตี๋ฮัวเหมือนลูกแท้ๆของ
ตนเอง
เขาดูแลโอวหยางตี๋ฮัวเป็นอย่างดี หากโอวหยางตี๋ฮัวร้องขอสิ่งใด เขา
ก็ตามใจและจัดหามาให้ตลอด ในวันนี้เขามีความผูกพันธ์กับโอวหยางตี๋
ฮัวเช่นเดียวกับลูกแท้ๆของเขาเอง เขาเสียใจและโศกเศร้าเป็นอย่างยิ่งที่
เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น!
หากโอวหยางตี๋ฮัวตายไปทั้งๆที่เขายังมีชีวิตอยู่ แล้วเขาจะไปสู้หน้า
น้อยชายของเขา พ่อของโอวหยางตี๋ฮัวที่รออยู่บนสวรรค์ได้อย่างไร?
“ไปเตรียมนกอินทรีย์สวรรค์ให้ข้า ข้าจะเดินทางไปยังอาณาจักรลิขิต
ฟ้า!” โอวหยางตี๋ฮัวออกคำสั่ง แม้ว่าเขาจะต้องพลิกแผ่นดินทั้งอาณาจักร
ลิขิตฟ้า เขาก็จะหาผู้ที่สังหารหลานชายของเขาให้พบและฆ่ามันด้วยมือ
ของเขาเอง!
………………………
อาณาจักรลิขิตฟ้า คฤหาสน์ตระกูลไบ
ตระกูลไบเป็นตระกูลเก่าแก่ที่เป็นขุนนางมาหลายชั่วอายุคน พวก
เขามีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จักของผู้คนมานานกว่าหลายร้อยปีแล้ว
หัวหน้าตระกูลไบคนปัจจุบันคือ ไบหยวนเป่ย เขาเป็นคนที่ทำให้
ตระกูลไบเรืองอำนาจกว่าทุกยุคทุกสมัยในอดีตที่ผ่านมา
ไบหยวนเป่ย ภาคภูมิใจในความสามารถของไป๋จิ้งอวิ๋น หลานสาว
ของตนเองเป็นอย่างมาก นางมีพรสวรรค์ในการต่อสู้ระดับ 4 ซึ่งถือว่า
ยอดเยี่ยมมากทีเดียว
พ่อของไป๋จิ้งอวิ๋นไม่มีพรสวรรค์ในการต่อสู้ ส่วนแม่ของนางก็มี
พรสวรรค์ในการต่อสู้ระดับ 3 เป็นเรื่องที่อัศจรรย์อย่างยิ่งที่ทั้งคู่สามารถ
ให้กำเนิดลูกสาวที่มีพรสวรรค์ระดับ 4 ได้!
แต่เมื่อไป๋จิ้งอวิ๋นอายุ 15 ปี นางก็ต้องพบกับเรื่องน่าเศร้าอันยิ่งใหญ่
ของการเป็นผู้หญิง!
ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นเพราะโอวหยางตี๋ฮัวชื่นชอบความงดงามของนาง
และนางยังมีการฝึกฝนขั้นที่ 4 นางจึงเป็นที่ถูกใจของเขาอย่างมาก เขาจึง
ของแต่งงานกับนาง เพื่อเอานางไปเป็นนางบำเรอของเขา
ในตอนแรกตระกูลของนางก็ปฏิเสธเขาไป แต่จากนั้นโอวหยางตี๋ฮัวก็
เข้าไปพูดคุยกับองค์จักรพรรดิแห่งอาณาจักรลิขิตฟ้าโดยตรง ลุงของเขา
เป็นถึงนักสู้ขั้นปราณปลายฟ้า เขาสามารถทำลายอาณาจักรแห่งนี้ได้
อย่างง่ายดาย องค์จักรพรรดิจึงยอมรับการขอแต่งงานครั้งนี้ และรับสั่งลง
มาให้นางแต่งงานกับเขา เมื่อเป็นเช่นนี้ตระกูลของนางก็ไม่อาจปฏิเสธเขา
ได้!
ตัวนางเองที่เป็นแค่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากทำ
ตามที่ตระกูลสั่ง!
พ่อของไบชิงหยุดพยายามหาทางช่วยนาง แต่เขาก็เป็นแค่
นักวิชาการที่ไม่ได้ฝึกฝนการต่อสู้และไม่มีอำนาจใดใด แม้ว่าเขาจะ
พยายามอย่างสุดความสามารถแต่ก็ไม่สามารถช่วยลูกสาวของตนเองได้
เขาก็ป่วยหนักเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เมื่อเกิดความเครียดมากๆก็ทำให้หัวใจ
ของเขาล้มเหลวและตายจากไปในที่สุด
ตามประเพณีของอาณาจักรลิขิตฟ้า เมื่อผู้เป็นพ่อเสียชีวิตไป ผู้เป็น
ลูกจะต้องไว้อาลัยและใช้ชีวิตอยู่ในกระท่อมเล็กๆเป็นเวลา 100 วันและ
ไม่สามารถแต่งงานออกเรือนได้เป็นเวลา 3 ปี ทำให้โอวหยางตี๋ฮัวยังไม่
สามารถแต่งการกับนางได้ และทำได้เพียงหมายหมั้นเอาไว้ กำหนดการ
ในการแต่งงานจึงถูกเลื่อนออกไป 3 ปี
ในตอนนี้ช่วงไว้ทุกข์ห้ามแต่งงานออกเรือนเป็นระยะเวลา 3 ปีก็ใกล้
จะหมดลงแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นโอวหยางตี๋ฮัวก็ยังขึ้นได้เป็นทูตแห่งอาณาจักร
ลิขิตฟ้า เรื่องเหล่านี้ทำให้ไบชิงหยุดรู้สึกทุกข์ใจเป็นอย่างมาก
นางไม่ได้ไปที่สำนักเจ็ดแก่นแท้และกลับมาอยู่กับครอบครัวใน
ตระกูลของนาง ในเช้าวันนี้เมื่อนางตื่นมาอาบน้ำล้างหน้าแล้ว ก็มีคนมา
เคาะประตูห้องของนาง
ก็อค ก็อค!
“ข้าเข้าไปได้หรือไม่?”
นี่เป็นเสียงของไบหยวนเป่ย
ไป๋จิ้งอวิ๋นถอนหายใจออกมา ไบหยวนเป่ยเป็นปู่ของนาง นางรู้ดีว่าปู่
ของนางไม่มีทางเลือกจึงต้องยอมส่งนางให้กับโอวหยางตี๋ฮัว นางไม่ได้
เกลียดปู่ของตัวเอง แต่นางก็ไม่ได้ชอบเขาเช่นกัน
“ได้ท่านปู่” ไป๋จิ้งอวิ๋นกล่าว
“จิ้งอวิ๋น เจ้าทานมื้อเช้าหรือยัง?” ไบหยวนเป่ยกล่าวถาม เขาก็รู้สึก
ผิดอยู่ลึกๆที่ต้องบังคับให้หลานสาวของตนเองไปแต่งงานกับคนอื่นทั้งๆที่
ไม่เต็มใจ แต่เขาก็ไม่สามารถช่วยนางได้จริงๆ
“ข้ายังไม่หิว”
“เจ้าต้องทานอาหารบ้าง ข้าจะไปสั่งพ่อครัวให้ทำอาหารอร่อยๆมา
ให้เจ้า”
“ไม่จำเป็น ข้าไม่อยากกิน ข้าอยากพักผ่อน” นางไม่อยากคุยกับไบ
หยวนเป่ย การที่เขามาหานางเช่นนี้ต้องมีเรื่องสำคัญอย่างแน่นอน แล้วก็
คงหนีไม่พ้นเรื่องการแต่งงานของนาง
“ดี… งั้นเข้าเรื่องเลยละกัน” ไบหยวนเป่ยกล่าว “ข้ามาเพื่อบอกเรื่อง
แต่งงานของเจ้า…”
“ไม่จำเป็นต้องพูดให้มากความ ข้าเข้าใจเรื่องทั้งหมดดีอยู่แล้ว!” นี่
เป็นเรื่องที่นางเกลียดมากที่สุดในชีวิต นางไม่ต้องการจะได้ยินเรื่องนี้
เมื่อไป๋จิ้งอวิ๋นพูดเช่นนี้ คำพูดของไบหยวนเป่ยก็ติดอยู่ในลำคอ เขา
ลังเลว่าจะพูดออกมาดีหรือไม่ จากนั้นเขาก็ค่อยๆกล่าวออกมา “คือว่า…
หลังจากอีกนี้อีกครึ่งเดือน องค์ชายสิบจะจัดงานเลี้ยงขึ้นที่วังของเขา เขา
ส่งบัตรเชิญมาให้เจ้า… ”
ไบหยวนเป่ยดึงบัตรเชิญออกมาจากเสื่อคลุมของเขาและส่งให้ไป๋จิ้
งอวิ๋น
ไป๋จิ้งอวิ๋นมองไปที่บัตรเชิญ นางมั่นใจว่าองค์ชายสิบจะต้องเชิญ
โอวหยางตี๋ฮัวมาด้วยอย่างแน่นอน เพราะองค์ชายสิบได้รับการสนับสนุน
จากโอวหยางตี๋ฮัว เขาจะทำตามที่โอวหยางตี๋ฮัวต้องการเพื่อให้โอวหยางตี๋
ฮัวสนับสนุนเขาต่อไป
“ข้าไม่ไป” ไป๋จิ้งอวิ๋นกล่าวเสียงแข็ง
“จิ้งอวิ๋น งานเลี้ยงนี้… ”
“ข้าจะไว้ทุกข์ให้พ่อของข้า ตลอดระยะเวลา 3 ปีนี้ข้าใส่ชุดขาว ทาน
แต่ผักและสมุนไพร และข้าจะไม่เข้าร่วมงานเลี้ยงหรือแต่งงานกับใคร
ทั้งนั้น ถ้าท่านบังคับข้า ข้าจะฆ่าตัวตายเดี๋ยวนี้เลย!”
เมื่อเห็นไป๋จิ้งอวิ๋นยืนกรานเช่นนั้น ไบหยวนเป่ยก็รีบกล่าว “ชิงหยุ่น
ใจเย็นก่อน เจ้าไม่จำเป็นต้องไป เจ้าไม่ต้องไปก็ได้ ข้าจะเขียนจดหมาย
ปฏิเสธองค์ชายสิบ…”
ทันใดนั้นแสงไฟของยันต์สื่อสารก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าของไบหยวน
เป่ย เขาตัวแข็งทื่อเมื่อได้ยินข้อความที่ถูกส่งมา
โอวหยางตี๋ฮัว… ตายแล้ว!!