Martial World ศิลาลึกลับกับวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ - ตอนที่ 3 วิญญาณไร้เจ้าของ

หลินหมิงล้างหินด้วยน้ำจากแม่น้ำ หลังจากลังเลใจอยู่พักหนึ่ง เขา
ยกขวานที่วางอยู่บนพื้น และใช้ปลายด้านทู่ตีเบาๆ ลงบนหินทรงลูกบาศก์
หินยังคงสภาพสมบูรณ์โดยไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วนเดียวบนผิวของมัน
ด้วยความคาดหวัง ความจริงที่ว่าหินก้อนนี้ยังคงเหมือนเดิมหลังจาก
ที่ถูกกลืนกินโดยตัวนิ่มทองดำเป็นหลักฐานของความทนทานของมันอย่าง
ไม่น่าเชื่อ หลินหมิงค่อยๆเพิ่มความน้ำหนักที่ในการทุบขึ้นเรื่อยๆ ในที่สุด
ขวานก็เกิดรอยร้าว โดยที่ไม่ได้มีเป็นความผิดปกติบนก้อนลูกบาศก์แม้แต่
น้อย
ให้ตายเถอะ!!
หลินหมิงตะลึง เขาคาดไว้แล้วว่าหินแข็งแกร่ง แต่ใครจะคาดว่ามัน
จะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ มันถูกสร้างขึ้นอย่างไรกัน?
หลินหมิงไม่ได้มาซึ่งคำตอบ หินก้อนนี้มีรูปร่างของมันแปลกเกินไป
บางทีต้นแบบในการสร้างหินก้อนนี้อาจใช้วัสดุที่มีความทนทานสูง
บางอย่าง เมื่อพิจารณาถึงความเป็นไปได้ หลินหมิงตัดสินใจโยนมันเข้า
กระเป๋า แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่ามันคืออะไรเขาก็ยังคงสามารถใช้มันในการ
ตกแต่งได้
หลังจากเก็บเครื่องมือเสร็จ หลินหมิงมุ่งหน้าไปศาลาจันทร์กระจ่าง
ได้เตรียมไว้ให้เขาและจากนั้นก็เข้าสู่การพักผ่อนของเขา
หลังจากฝึกหมัดของเขาทั้งยังแร่เนื้อติดกันตลอดสองชั่วโมงยาม
หลินหมิงในขณะนี้รู้สึกเหนื่อยมากเลยทีเดียว
หลังจากการนั่งสมาธิและการปรับลมหายใจสักครู่ หลินหมิงทรุดตัว
ลงบนเตียงโดยไม่ต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าและผล็อยหลับไป เตียงที่ศาลาจันทร์
กระจ่างได้เตรียมไว้สำหรับพนักงานนั้นอยู่สบายมาก นอกจากนี้ลูกชาย
ของแม่ทัพนั้นก็ไม่อาจไม่อาจสร้างปัญหาใดๆให้เขาที่นี่ได้
เมื่อคิดถึงเรื่องนั้น หลินหมิงก็สามารถที่จะนอนหลับได้อย่างหายห่วง
ในการนอนหลับของเขา เขามีความฝันที่แปลก เขาฝันถึงวังรุ่งโรจน์ที่ทำ
จากหยก แต่ละหลังต่างก็ทำจากหยก แสดงให้เห็นถึงระดับของช่าง
ผู้สร้างสูงส่งเพียงใด
ด้วยทิวทัศที่สวยงาม โดยรอบวังเต็มไปด้วยความแพรวพราวงดงาม
สุดแสนที่ธรรมชาติจะรังสรรค์ขึ้นมาได้ มองไปบนท้องนภาก็พบฝูงนกบิน
เกาะกลุ่มอย่างน่าชื่นชม ปรากฏเป็นภาพแห่งโลกที่ไม่มีวันสูญสลาย
หลินหมิงไม่อาจเคยมีโอกาสจะได้เห็นวังที่สง่างามเช่นนี้แม้ในใน
ภาพวาด ทันใดนั้นเอง ฉากก็เปลี่ยนไป วังรุ่งโรจน์ทรุดตัวลง ลำแสงนับไม่
ถ้วนได้ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า เกิดกระแสของแสงยิงออกมาช่างส่องสว่าง
และสวยงาม แต่เมื่อมันสัมผัสลงไปบนดินแดนมันทำให้แผ่นดินสนั่น
หวั่นไหว แม้แต่ภูเขายังพังทลาย!
พื้นดินเกิดรอยแยก ในขณะที่ท้องฟ้าถูกปกคลุมไปด้วยเปลวไฟปีศาจ
อักขระเวทครอบคลุมพื้นที่หลายร้อยลี้ ปรากฏให้เห็นเป็นชั้นอากาศบางๆ
สัญลักษณ์ลึกลับมากมายปกคลุมทั่วท้องฟ้า
ปรากฏการณ์ในระดับนี้เป็นสิ่งที่หลินหมิงอาจคาดฝันถึง! สิ่งเหล่านี้มี
อยู่ในระดับความแข็งแกร่งที่แทบเป็นไปไม่ได้!
แต่ละสิ่งที่อยู่ในภาพล้วนเป็นสิ่งมีชีวิตที่หลินหมิงไม่อาจมีโอกาสใด
จะได้เห็นแม้แต่พริบตาเดียว แน่นอนว่าเป็นสิ่งที่ยืนยันให้รู้ว่ามีหลายสิ่งที่
ยิ่งใหญ่ดังเช่นเทพเจ้าปรากฏอยู่ที่นี่?
หลังจากนั้นฉากก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง ไปสู่โลกของหิมะและน้ำแข็ง
หญิงสาวที่หวาดกลัวถือลูกบาศก์นิ้วหนึ่งเผชิญหน้ากับหมื่นนักรบอยู่บน
ท้องฟ้า
หญิงคนนั้นเป็นยืนห่างจากหลินหมิงเพียงสามก้าว แม้เขาจะเข้าใจว่า
ทั้งหมดนี้เป็นภาพแห่งความฝัน หลินหมิงก็ยังรู้สึกได้ถึงกลิ่นอายที่
อ่อนโยนและบริสุทธิ์แผ่จากร่างกายของผู้หญิงอย่างแจ่มชัด!
สิ่งที่สร้างความประหลาดใจหลินหมิงมากที่สุดก็คือสิ่งที่ผู้หญิงคนนั้น
ถืออยู่ มันเป็นก้อนหินที่หลินหมิงได้พบภายในช่องท้องของตัวนิ่มทองดำ!
ผู้หญิงคนนั้นพูดออกมาเป็นชุดอย่างรวดเร็ว แต่เสียงพูดคลุมเครือ
หลินหมิงสามารถได้ยินเพียงสองคำเท่านั้น – ลูกบาศก์ ศักดิ์สิทธิ์!
ลูกบาศก์ ศักดิ์สิทธิ์?
ด้วยเหตุผลบางอย่าง เมื่อเขาได้ยินคำพูดเหล่านั้น ใจของหมิงนึกไป
ถึงหินก้อนนั้น มันอาจจะเป็นลูกบาศก์ศักดิ์สิทธ์?
เกิดการระเบิดขึ้น! พื้นดินสั่นสะเทือนแล้วแยกออกจากกันบน
ท้องฟ้า บรรยากาศถูกบิดเป็นรูปอ่างน้ำวนอย่างบ้าคลั่งมีพลังอำนาจไร้ที่
สิ้นสุด ดูเหมือนเป็นกวาดล้างทั้งสวรรค์และปฐพี ทุกที่ที่มันผ่าน แม้แต่ผา
ยังถล่มทรายและท้องฟ้าแหลกสลาย ธารน้ำแข็งแตกระแหงเหลือเพียง
พื้นที่ว่างเปล่าและนักรบทั้งหมื่นเหลือเพียงฝุ่น วิญญาณของพวกเขาถูก
แยกส่วนและดูดเข้าไปในลูกบาศก์!
หลินหมิงพบว่าตัวเขาเองยืนอยู่ใจกลางของอ่างน้ำวนเป็นสักขีพยาน
ด้วยตาของตัวเองว่าทุกอย่างถูกดูดกลืนหายเข้าสู่วังวนอย่างไม่สิ้นสุด ทุก
อย่างรอบๆตัวเขาเหลือเพียงเถ้าถ่านในขณะที่ตัวเขาเองยังสั่นสะท้าน
ความรู้สึกเหล่านี้ไม่สามารถอธิบายได้ด้วยคำพูดและยังเป็นประสบการณ์
ที่น่าจดจำสำหรับหลินหมิง!
หลินหมิงรู้สึกว่าตัวเองเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ ตอนนั้นเองเขาพบว่าเขา
ได้ถูกส่งมาในพื้นที่ขนาดใหญ่อย่างไม่น่าเชื่อและเต็มไปด้วยความมืดมิด
ในที่แห่งนี้มีจุดแสงวนเวียนอยู่คล้ายส่วนของเศษกระจก จุดต่างๆมีขนาด
แตกต่างกันใหญ่บ้างเล็กบาง ในช่วงกลางของจุดเหล่านั้นทั้งหมดมีแสง
รูปทรงกลมซึ่งถูกปล่อยออกมา เป็นแสงที่อบอุ่น อ่อนโยนและศักดิ์สิทธิ์
ช่างลึกลับยิ่งนัก หลินหมิงรู้สึกว่าบรรยากาศของแสงนี้คล้ายกับออร่า
ของผู้หญิงที่เขาเคยเห็นมาก่อนหน้านี้เป็นอย่างมาก ไม่สิมันเป็นสิ่ง
เดียวกันต่างหาก!
มันเป็นลำแสงจากผู้หญิงคนนั้น?
หลินหมิงจำได้ว่าหญิงผู้นั้นได้กลายเป็นกระแสของลำแสงสีขาวและ
ถูกดูดกลืนเข้าสู่ลูกบาศก์ หลังจากที่เกิดการระเบิดขึ้น …
กระแสของลำแสงสีขาว…. อาจเป็นมันที่ได้เปลี่ยนเป็นจุดแสงใช่
หรือไม่? หากเป็นเช่นนั้นแล้ว นี้คงจะเป็นพื้นที่ภายในลูกบาศก์ศักดิ์สิทธ์…
หลินหมิงอ้าปากค้าง มันอาจจะเป็นที่จุดแสงเหล่านี้ที่เคยเป็นชิ้นส่วน
ทั้งหมดของสรรพสิ่งนับไม่ถ้วนที่ถูกดูดกลืนโดยลูกบาศก์ศักดิ์สิทธิ์
หลังจากที่มันถูกบดโดยที่การบิดเบือนของบรรยากาศ?
เมื่อปะติปะต่อเรื่องได้ ทันใดนั้นหลินหมิงตกใจเป็นอย่างมาก!
ในตอนนี้เขาเข้าใจอย่างชัดเจนว่าฉากที่เขาได้เห็นก่อนหน้านั้นเป็น
ความจริง แม้ว่าเขาจะเคยบอกตัวเองว่ามันเป็นเพียงความฝันเขาก็ไม่
สามารถเชื่อว่ามันจะเป็นแค่ความฝันไปได้ ทุกอย่างที่เขาเคยเห็นในความ
ฝันนี้เสมือนจริงเกินไป และภาพของอ่างน้ำวนที่บิดเบือนบรรยากาศสลัก
ลึกลงไปในจิตใจของหลินหมิง ในฐานะที่เป็นผู้ที่โง่เขลาที่ยังไม่ได้บรรลุขั้น
ผสานชีพจรเขาจะฝันถึงพลังอำนาจในระดับดังกล่าวได้เช่นไร?
วิสัยทัศน์ทั้งหมดเหล่านั้นเป็นจริง? ก้อนหินนี้ได้กลืนกินนักรบนับไม่
ถ้วนซึ่งกำลังอยู่ในระดับที่เขาไม่เคยมีแม้แต่มีโอกาสในที่จะใฝ่ฝันว่าจะ
ก้าวไปได้ถึง
หลินหมิงไม่อาจจินตนาการถึงอาณาจักรดังกล่าวซึ่งมีนักรบระดับสูง
เต็มไปหมดถูกดูดกลืนเข้ามา เขามุ่งสมาธิไปที่ดวงตาของเขาและ
ตรวจสอบพื้นที่ที่มืดมิด ซึ่งเต็มไปด้วยจุดแสงนับไม่ถ้วน หลังจากลังเลใจ
อยู่ซักพัก เขายื่นมือของเขาออกไปและสัมผัสเบาๆกับจุดแสงที่เล็กที่สุด
และอยู่ใกล้กับเขา
เมื่อได้สัมผัสกับมัน, จุดแสงไหลเข้าสู่ปลายนิ้วของหลินหมิงในทันที
หลินหมิงไม่มีเวลาแม้แต่จะตอบสนองในที่เกิดขึ้นได้ทัน เขารู้สึกราวกับว่า
มีค้อนหนักๆกดเขาลงอย่างรุนแรง จู่ๆ เขาร้องออกมาเสียดังและล้มลงกับ
พื้น
“อ๊ากกกกก!”
หลินหมิงจับหัวของเขาเอาไว้แน่น เขารู้สึกราวกับว่ามีอะไรบางอย่าง
มาย่ำยีจิตใจของเขา ความเจ็บปวดที่ทะลุทะลวงเข้ามาหลินหมิงหวังว่า
กะโหลกศีรษะของเขาคงไม่ระเบิดไปเสียก่อนที่ความเจ็บปวดจะหมดไป!
เขาไม่สามารถต้านทานมันได้! หลินหมิงรู้สึกราวกับว่าเขากำลังจะถูก
ดูดกลืน!
ดูดกลืน?
อย่างนี้นี่เอง! นี้จะต้องเป็นเศษเสี้ยวของจิตวิญญาณที่มีสัญชาตญาณ
แห่งธรรมชาติ มันพยายามที่จะกลืนกินสติของเขา!
“ให้ตายสิ!”
เมื่อตระหนักถึงความเป็นจริงนี้ หลินหมิงก็ตื่นตระหนกอยู่ซักครู่หนึ่ง
แต่ก็สงบตัวลงทันที สิ่งที่คุกคามเขาเป็นเพียงเศษเสี้ยว ของจิตวิญญาณ
นอกจากนี้มันยังไร้ซึ่งเจ้าของ มันจะทำให้เขาต้องสูญเสียสติไปไปอย่าง
นั้นหน่ะหรอ?
หลินหมิงตะโกนออกมา กำหมัดของเขาแน่นจนเล็บจิกเข้าไปในเนื้อ
ทำให้เลือดไหลออกมาเพื่อรักษาการคงสติของเขาไว้! หัวใจของเขาเต้น
อย่างรุนแรง!
ข้าได้ปฏิญาณที่จะไล่ล่าไปตามเส้นทางแห่งวิถีการต่อสู้ แล้วเหตุใด
ข้าจักปล่อยให้มันจบลงที่นี่?
หลินหมิงคิดเกี่ยวกับวิธีกำจัดเศษเสี้ยวจิตวิญญาณที่ไร้เจ้าของ
ทั้งหมดที่เขาสามารถทำได้ในตอนนี้มีเพียงการกัดฟันและอดทนด้วยทุก
สิ่งที่เขามี ภาพต่างๆไหลลงไปในทะเลแห่งจิตวิญญาณของเขา ทำให้เกิด
อย่างเจ็บปวดอย่างทารุณจนทำให้เขาหมดสติ แต่เขายังคงกัดฟันและ
รักษาเขาสติของเขาไว้พร้อมกับจิตใจที่เด็ดเดี่ยวในหนทางแห่งวิถีการต่อสู้
ของเขา!
หลังจากผ่านไปเป็นเวลานาน ความทรมานค่อยๆจางหายไปอย่าง
ช้าๆ ในที่สุดหลินหมิงก็ตื่นขึ้นจากความฝันของเขา เขาเปิดตาของเขามอง
ออกไปก็พบรุ่งอรุณยามเช้าและเต็มไปด้วยเหงื่อบนร่างกาย ที่นอนเปียก
ชุ่มและฝ่ามือของเขาเกิดเลือดจากการบีบที่แน่นเกินไป!
เมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดนี้ หลินหมิงมั่นใจว่าสิ่งที่เกิดขึ้นมิใช่เพียง
แค่ความฝัน ไม่มีฝันร้ายใดที่ก่อให้ผลกระทบเช่นนี้ได้
เขาครุ่นคิดอย่างเงียบและช่วยไม่ได้ที่จะรู้สึกกลัว วิญญาณของคน
นั้นประกอบด้วยสองส่วน จิตสำนึกและความทรงจำ เมื่อจิตสำนึกตาย
วิญญาณก็จะไร้ซึ่งเจ้าของ จิตวิญญาณที่ไร้ซึ่งเจ้าของเท่านั้นที่จะมี
สัญชาตญาณ จิตวิญญาณ ที่เขาได้สัมผัสนั้นมีขนาดเพียงครึ่งหนึ่งของข้าว
เม็ดเล็กๆ และยังเกือบถูกกลืนหายไปกับมัน ช่างน่ากลัวยิ่งนัก! ถ้าหาก
เขาได้สัมผัสจุดที่ใหญ่กว่านี้เขาอาจไม่ได้กลับมาเหมือนที่เป็นอยู่ตอนนี้!
ลูกบาศก์นี้มันอันตรายมากเกินไป!
ขณะที่หลินหมิงกำลังขบคิดเรื่องต่างๆ ทันใดนั้นสีหน้าของเขาก็
เปลี่ยนไป เอ๊ะ… ทะเลแห่งจิตวิญญาณของข้า …
มันมีสิ่งของมากมายอยู่ภายใน!
ค่ายกล… จารึก… การสลัก… สัญลักษณ์แปลกประหลาดต่างๆ
อักขระลึกลับที่ดูเหมือนจะเป็นวิชาที่มีทรงพลัง…
มันเป็นสิ่งใดกันแน่?
นี่อาจจะเป็นความทรงจำของจิตวิญญาณที่ไร้เจ้าของดวงนั้น?
มันทำให้หลินหมิงตกใจ เขามีรางสังหรว่าความทรงจำเหล่านี้จะมีค่า
เกินกว่าจะเทียบกับภูเขาแห่งทรัพย์สมบัติเสียอีก …
แม้ว่ามันจะเข้ามาในอยู่ทะเลแห่งจิตวิญญาณของเขาแล้ว แต่ความ
ทรงจำนั้นก็ยังซับซ้อน มันไม่ใช่สิ่งที่หลินหมิงจะจัดการเองได้อย่างที่เขา
ต้องการ ความทรงจำเหล่านั้นจำเป็นต้องได้รับการรวบรวมและจัดการ
ก่อน
ในขณะที่ทำเช่นนั้น หลินหมิงไม่สนใจความทรงจำเกี่ยวกับอักขระ
และจารึก ความทรงจำเหล่านี้เป็นสิ่งเพียงเศษเสี้ยวและไม่ปะติดปะต่อ
ความทรงจำที่ดูเหมือนจะเป็นอาวุธให้กับเขาได้
จัดเป็นเรื่องน่าสนใจสำหรับหลินหมิง มีบางสิ่งที่เขาต้องการ บางสิ่ง
ที่จำเป็นสำหรับเขา เขายังคงค้นหาในทะเลแห่งจิตวิญญาณต่อไปและใน
ที่สุดก็เขาก็ได้พบมัน: เคล็ดบ่มเพาะการฝึกฝนร่างกาย – เคล็ดบ่มเพาะชีพ
จรปราณเทพคลั่ง!
มรดกเคล็ดบ่มเพาะ!
เหตุผลที่สำนักลิขิตฟ้าต้อยต่ำกว่าสำนักเจ็ดแก่นแท้คืออะไร? เหตุผล
นั้นก็คือมรดกเคล็ดบ่มเพาะ!