Martial World ศิลาลึกลับกับวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ - ตอนที่ 482 แผนอันบ้าบิ่น

หากหลินหมิงมาเจอกับการไล่ล่ามู่ชือหั่ว เช่นนั้นเขาก็เพียงแค่อยู่
ด้านนอกของตำหนักจักรพรรดิเทพปีศาจ มองหาโอกาสคว้าสมบัติอย่าง
เงียบๆและหนีออกไปจากโลกนี้ แต่ในตอนนี้ เขาถูกกดดันโดยมู่ชือหั่วให้
ต้องเดินมาในเส้นทางที่อันตรายนี้ และวางแผนการอันบ้าบิ่นในการเข้า
ไปภายในตำหนักจักรพรรดิเทพปีศาจ
วางแผนที่จะท้าทายกับกลุ่มเหล่าผู้ทรงพลังขั้นทำลายชีวิตที่สามารถ
กำจัดเขาได้เพียงพลิกฝ่ามือ มิต้องสงสัยเลยว่ามันเป็นแผนการที่บ้าบิ่น
อย่างยิ่ง
สถานการณ์เช่นนี้ หลินหมิงก็มิได้ซื่อมากพอที่คิดว่าภายในตำหนัก
จักรพรรดิเทพปีศาจจะสามารถยับยั้งปราณแท้ของเหล่าผู้อาวุโสขั้น
ทำลายชีวิตไว้ต่ำกว่า 1 % เป็นแน่ แล้วจะทำให้เขาเป็นฝ่ายสังหารอย่าง
สบายๆ
หากเขาจะได้เปรียบ เช่นนั้นก็น่าจะเป็นการเข้าใจถึงรูปแบบค่ายกล
โบราณของแดนเทวะ
แต่สิ่งใดอยู่ในตำหนักจักรพรรดิเทพปีศาจกันเล่า? ด้านในเป็นเช่นไร
กันแน่? มันมีเส้นทางลับไปที่ใดสักที่หรือ? แล้วรากมังกรนิพพานอยู่ที่ใด
กันเล่า?
หลินหมิงไม่แน่ใจเลยในสิ่งต่างๆเหล่านี้
เศษเสี้ยวความทรงจำที่เขาได้รับไม่สมบูรณ์ เขาจึงไม่ได้รู้ข้อมูลมาก
พอ!
สิ่งที่เรียกว่าความได้เปรียบนี้แทบจะไม่มีความหมาย การเข้าไปใน
ตำหนักจักรพรรดิเทพปีศาจเพื่อแย่งชิงรากมังกรนิพพานนั้นไม่ต่างไปจาก
การฆ่าตัวตาย
อย่างไรก็ตาม หลังจากที่หลินหมิงได้เข้าไปยังรูปแบบค่ายกลสังหาร
มายา เขาตระหนักได้ว่าตนนั้นพลาดบางสิ่งที่สำคัญไป
หลินหมิงโบกมือเอาศพออกมาจากแหวนมิติ นี่คือศพของผู้อาวุโสขั้น
หลอมรวมแก่นแท้ช่วงต้นของดินแดนปีศาจแห่งทะเลทางใต้
หลังจากที่ได้เข้ามาในโลกที่พังทลายนี้ หลินหมิงได้สังหารผู้เชี่ยวชาญ
ขั้นหลอมรวมแก่นแท้ไปทั้งหมด 4 คน คนแรกก็คือตอนที่อยู่ในดินแดน
โลหิตรกร้าง เหลียนเจี๋ยเป็นผู้เชี่ยวชาญขั้นหลอมรวมแก่นแท้ที่พยายาม
จะใช้ดอกภูติโลหิตในการวางกับดักผู้อื่น เป็นเพราะแผนนี้ เหลียนเจี๋ยจึง
ได้พยายามจะสังหารมู่เชียนหยี่ แต่ผลลัพธ์กลับกลายเป็นว่าเขานั้นได้ถูก
สังหารโดยหลินหมิง และปราณโลหิตทั้งหมดของเขาก็ถูกกลั่นไปเป็นเป็น
ผนึกดูดกลืนโลหิต
คนที่สองถึงสี่นั้นมาจากการต่อสู้อันรุนแรงกับดินแดนปีศาจแห่ง
ทะเลทางใต้ สังหารผู้อาวุโสขั้นหลอมรวมแก่นแท้ไปถึง 3 คน และหนึ่งใน
นั้นเป็นถึงขั้นหลอมรวมแก่นแท้ช่วงกลางเหลียนเฉิงจี๋
2 ใน 4 ศพใช้ในการกลั่นผนึกดูดกลืนโลหิตอันที่ 14-15 สำหรับอีก
คน หลินหมิงได้สังหารเมื่อตอนที่ดินแดนปีศาจล่าถอยและได้เก็บศพ
เอาไว้ในแหวนมิติ
ซึ่งก็คือศพที่เขาเอาออกมานี้
หลินหมิงสูดหายใจลึก เขาสะบัดนิ้วสายฟ้าสีแดงพุ่งเข้าไปยังร่างของ
ขั้นหลอมรวมแก่นแท้ผู้นี้ ดึงเอาปราณโลหิตของเขาออกมาอย่างรวดเร็ว
จากนั้น มันก็ได้ลอยกลับมายังมือของหลินหมิงกลับเข้าไปในหัวใจของเขา
ราวกับอสรพิษสีแดงขนาดเล็ก
ปราณโลหิตได้ถูกปลดปล่อยและถูกดูดกลืนอย่างบ้าคลั่งโดย
ลูกบาศก์ศักดิ์สิทธิ์…
หลังจากนั้นการสั่นสะเทือนที่คุ้นเคยก็เกิดขึ้นภายในทะเลแห่งจิต
วิญญาณของหลินหมิงอีกครั้ง หลินหมิงได้คาดการณ์สิ่งนี้เอาไว้แล้ว เขา
ได้ปิดตาทั้งสองลงและพยายามสงบใจลง ครู่ต่อมา จิตสัมผัสและจิตสำนึก
ของเขาก็ถูกดูดเข้าไปในลูกบาศก์ศักดิ์สิทธิ์…
หลินหมิงเปิดตาขึ้นอีกครั้ง จิตสำนึกของเขาได้อยู่ภายในมิติที่กว้าง
ใหญ่ไพศาล เขาลอยอยู่กลางมิติที่มืดมิดโดยมีแสงระยิบระยับโดยรอบ
นี่คือมิติที่อยู่ภายในลูกบาศก์ศักดิ์สิทธิ์ที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี
มีเมฆและหมอกลอยอยู่โดยรอบ มันไม่ได้เปลี่ยนไปแม้แต่น้อย มีแสง
ทรงกลมหมุนอยู่ตรงกลางสามารถมองเห็นได้
หลังจากที่ได้ใช้โลหิตของผู้เชี่ยวชาญขั้นปราณปลายฟ้าในรอบที่แล้ว
หลินหมิงได้เปิดลูกบาศก์ศักดิ์สิทธิ์อีกครั้งด้วยปราณโลหิตของผู้เชี่ยวชาญ
ขั้นหลอมรวมแก่นแท้ในครั้งนี้
นี่เป็นครั้งที่ 4ที่หลินหมิงได้เปิดมิติของลูกบาศก์ศักดิ์สิทธิ์ ภายในมิติ
นี้ มันมีความทรงจำมากมายลอยอยู่โดยรอบ อย่างไรก็ตาม สิ่งเหล่านี้ไม่
สามารถที่จะกลายมาเป็นพลังต่อสู้ให้กับเขาได้ในทันที
มันเป็นไปไม่ได้สำหรับหลินหมิงที่จะกลืนกินเศษเสี้ยวจิตวิญญาณ
เหล่านี้ แล้วเพิ่มพลังให้กับตนเองเพื่อไปจัดการกับเหล่ยจิงเทียนได้ใน
เวลาอันสั้น
……………
เศษเสี้ยวจิตวิญญาณระยิบระยับในหมอกสลัวราวกับดาวที่เปล่ง
ประกาย หลินหมิงได้ปลดปล่อยจิตสัมผัสออกไปและสัมผัสถึงพลังงาน
จากเศษเสี้ยวจิตวิญญาณเหล่านี้
คลื่นระยิบระยับเศษเสี้ยวจิตวิญญาณที่ราวกับเพชร ตามมาด้วยพลัง
ที่อ่อนโยนอย่างไร้ที่ติ หลินหมิงเคลื่อนผ่านมันไป มีเศษเสี้ยวจิตวิญญาณ
บางอันที่เปล่งพลังโลหิตออกมา หลินหมิงก็ได้เคลื่อนผ่านมันไปอีกเช่นกัน
ขณะที่หลินเคลื่อนผ่านเศษเสี้ยวจิตวิญญาณต่างๆมา จิตใจของเขาก็
สงบเช่นผืนน้ำ เขายืนอยู่อย่างอดทน ไม่ไหวติง
เขาไม่รู้ว่าเวลาได้ผ่านไปเท่าใด แต่หลังจากนั้นสักพักก็มีเศษเสี้ยวจิต
วิญญาณขนาดเท่าไข่นกพิราบคอยหมุนวนรอบเขา เศษเสี้ยวจิตวิญญาณ
นี้สว่างขึ้นด้วยสีแดง
“มันอยู่ตรงนั้น!”
ทันใดนั้นหลินหมิงก็ได้เปิดตาขึ้น!
เศษเสี้ยวจิตวิญญาณนี้มีพลังงานคล้ายกับจักรพรรดิปีศาจ
ครั้งล่าสุดที่หลินหมิงได้เข้าไปในมิติของลูกบาศก์ศักดิ์สิทธิ์ เขาได้พบ
กับเศษเสี้ยวจิตวิญญาณของจักรพรรดิปีศาจและสามารถที่จะค้นพบ
สายเลือดของเหล่ยมู่ไป่ที่เกี่ยวกับเผ่าปีศาจยักษ์ซึ่งเปล่งออกมาโดยเคล็ด
บ่มเพาะปีศาจบรรพกาลของเขา
ในครั้งนี้ เขาเองก็ได้สัมผัสถึงเศษเสี้ยวจิตวิญญาณของจักรพรรดิ
ปีศาจอีกครั้ง!
ในแดนเทวะ เมื่อจิตวิญญาณของเหล่าผู้อาวุโสที่ถูกดูดเข้ามาในมิติ
ของลูกบาศก์ศักดิ์สิทธิ์ มันก็ได้แตกสลายเป็นหลายเศษเสี้ยว โดยปกติ
แล้ว ชิ้นส่วนเศษเสี้ยวอื่นๆก็มักจะพบเจอได้ในบริเวณใกล้กัน
หลินหมิงกัดฟันตนเอง เขาต้องการที่จะดูดซับเศษเสี้ยวจิตวิญญาณนี้
แต่ก็ได้หยุดมือลง เขาจดจำตำแหน่งของเศษเสี้ยวจิตวิญญาณส่วนนี้ไว้
แทนและค้นหาอันอื่นต่อไป
เขามิรู้ว่าตนเองใช้เวลาค้นหาอยู่นานเพียงใด แต่ก็หาต่อไปจนเจอกับ
เศษเสี้ยวจิตวิญญาณอันที่สอง
เศษเสี้ยวจิตวิญญาณนี้มีขนาดเพียงนิ้วก้อย
เขาจึงปล่อยเศษเสี้ยวจิตวิญญาณนี้ไว้เช่นเคยและค้นหาอันอื่นอีก
ทุกครั้งที่หลินหมิงได้พบเศษเสี้ยวจิตวิญญาณของจักรพรรดิปีศาจ
เขาก็จะจำตำแหน่งของมันไว้เสมอ หลังจากผ่านไปนาน ในที่สุดหลินหมิง
ก็ได้พบเศษเสี้ยวจิตวิญญาณของจักรพรรดิปีศาจถึง 20 อัน
หากนำเศษเสี้ยวจิตวิญญาณเหล่านี้มารวมกัน มันก็แทบจะเป็นเศษ
เสี้ยวจิตวิญญาณของจักรพรรดิปีศาจเกือบทั้งหมดเลยทีเดียว เศษเสี้ยว
จิตวิญญาณทั้ง 20 อันนี้ อันใหญ่สุดมีขนาดเท่าฝ่ามือเด็กและเล็กสุดมี
ขนาดเท่าเม็ดถั่ว
สิ่งที่หลินหมิงต้องการคือความทรงจำเกี่ยวกับตำหนักจักรพรรดิเทพ
ปีศาจ!
อย่างไรก็ตาม เขาไม่รู้ว่าจะพบเจอสิ่งใดภายในเศษเสี้ยวจิตวิญญาณ
เหล่านี้ หรือมีความทรงจำบรรจุอยู่มากมายเพียงใด
ดังนั้น อันที่มีขนาดเท่าฝ่ามือเด็กจึงน่าจะมีโอกาสในการพบความ
ทรงจำที่มากกว่า
แต่หลินหมิงไม่เคยดูดซับเศษเสี้ยวจิตวิญญาณใหญ่ขนาดเท่าฝ่ามือ
เด็กมาก่อนเลย หากพลังจิตวิญญาณของเขาไม่เพียงพอ เช่นนั้นเขาก็จะ
บาดเจ็บเป็นอย่างมากจากเศษเสี้ยวเจตจำจงของจักรพรรดิปีศาจที่
เหลืออยู่และกลายเป็นเพียงตัวโง่งม
หลินหมิงกัดฟันแน่น
มาถึงจุดนี้ เขานั้นไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว!
หลินหมิงสัมผัสจิตวิญญาณของตนเพื่อดึงเศษเสี้ยวจิตวิญญาณและ
เอามันออกมาที่มือ
วูซซซ!
เศษเสี้ยวจิตวิญญาณผสานเข้ากับร่างของหลินหมิง พร้อมด้วยกลิ่น
อายโลหิตมหาศาล
ในทันใดนั้น ทะเลแห่งจิตวิญญาณของหลินหมิง เกิดฉากต่างๆ
มากมายขึ้น
ทะเลสาปโลหิต และมหาสงครามแห่งการฆ่าฟันที่ไร้สิ้นสุด มันราว
กับว่าทุกความทรงจำของจักรพรรดิปีศาจจะเต็มไปด้วยการฆ่าฟันที่ไร้
สิ้นสุดและสงครามที่ไร้สิ้นสุด
หลินหมิงได้คาดการว่าจะพบสิ่งเหล่านี้เอาไว้แล้ว เขาพยายามสงบใจ
ตนเองลง กำจัดสิ่งรบกวนทั้งหมดออกจากหัวใจ วังวนสีดำของเจตจำนง
แห่งนักสู้ ‘วัฏสงสาร’ ปรากฏขึ้นภายในทะเลแห่งจิตวิญญาณของเขา ปก
คลุมจิตใจของเขาทั้งหมด
ในด้านการการป้องกันทางจิตวิญญาณ หลังจากที่หลินหมิงได้ผ่าน
วัฏสงสารทั้งร้อยมาได้ มันอาจจะเรียกได้ว่าอยู่ในระดับที่ท้าทายสวรรค์
อย่างไรก็ตาม… ขณะที่หลินหมิงพยายามหลีกเลี่ยงฉากต่างที่เกิดขึ้น
ในจิตใจของเขา มันก็ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้น! ด้วยฉากต่างๆที่เกิดขึ้น
อย่างรวดเร็ว สิ่งที่ดูดุร้ายคล้ายสุนัขปีศาจโลกันต์คล้ายขึ้นมาจากบ่อโลหิต
และเริ่มที่จะพุ่งไปยังเจตจำนงแห่งนักสู้ ‘วัฏสงสาร’!
ครืดดด!
สุนัขปีศาจโลกันต์ยกอุ้งเท้าขึ้นและฉีกกระชากวังวนของเจตจำนง
แห่งนักสู้ ‘วัฏสงสาร’ เป็นชิ้นๆ!
พรวดด! . ด้านนอกของมิติของลูกบาศก์ศักดิ์สิทธิ์ ร่างจริงของหลินห
มิงสำลักโลหิตออกมา สีหน้ากลายเป็นซีดขาว
ในตอนนี้ หลินหมิงได้มองเห็นรอยยิ้มที่ชั่วร้ายของสุนัขปีศาจโล
กันต์… หรือว่ามันจะเป็น….
แขนและขาของหลินหมิงกลายเป็นเย็นเฉียบ
ทันใดนั้นเขาก็ได้ตระหนักถึงความเป็นไปได้อย่างหนึ่ง และนั้นก็คือ
เศษเสี้ยวจิตวิญญาณขนาดฝ่ามือเด็กอันนี้มิใช่อันที่มีเจ้าของ แต่มันมี
จิตสำนึกเป็นของตนเองเลยต่างหาก
จิตวิญญาณของมนุษย์ประกอบด้วย 2 อย่าง เครื่องหมายจิต
วิญญาณและความทรงจำ
หากเครื่องหมายจิตวิญญาณโดนลบไป เช่นนั้นจิตวิญญาณก็จะไร้ซึ่ง
เจ้าของ จิตวิญญาณมีเพียงสัญชาตญาณ เช่นนั้นก็ไม่มีสิ่งใดต้องหวาดกลัว
แต่เห็นได้ชัดว่าเศษเสี้ยวจิตวิญญาณอันนี้นั้นแตกต่างอย่างสิ้นเชิง
ก่อนหน้านี้ หลินหมิงได้รู้ว่าจะมีอันตรายมากมายหลังจากที่ดูดซับ
เศษเสี้ยวจิตวิญญาณนี้เข้าไป เขาได้ระวังตัวอย่างมากแล้ว และครั้งนี้เขา
ได้เดิมพันทุกอย่างในครั้งเดียว และได้นำหายนะมาสู่ตนเองด้วยเช่นกัน!
หากแม้เศษเสี้ยวจิตวิญญาณยังมีเจตนงของผู้อาวุโสสูงสุดของแดนเท
วะอยู่แม้เพียงเล็กน้อย มันก็มิใช่สิ่งที่หลินหมิงจะสามารถเผชิญหน้ากับ
มันได้!
ปัง!
สุนัขปีศาจโลกันต์โจมตีอีกครั้ง วังวนของเจตจำนงแห่งนักสู้
‘วัฏสงสาร’ ได้พังทลายลง! ในตอนนี้ หลินหมิงรู้สึกเหมือนบอลเหล็ก
ขนาดใหญ่ตกลงมาใส่หัวของเขา เขาสำลักโลหิตและโลหิตไหลเป็นทางที่
มุมปาก เขาแทบจะทรุดลงกับพื้น
“อ๊ากก!”
หลินหมิงไม่สามารถที่จะทนต่อความเจ็บปวดได้ มันราวกับมีมีดนับ
ไม่ถ้วนเสียบเข้ามาในจิตใจของเขา มันเป็นความเจ็บปวดที่หากเป็นคน
ธรรมย่อมฆ่าตัวตายเพื่อปลดปล่อยตนเองจากความเจ็บปวดนี้ไปแล้ว
เจตจำนงแห่งนักสู้ ‘วัฏสงสาร’ ไม่เสียแรงที่เป็นถึงเจตจำนงนักสู้จาก
เจย์ดีผู้วิเศษชั้นที่ 7 ในสถานการณ์เช่นนี้ มันควบแน่นเป็นวังวนสีดำขึ้น
อีกครั้ง
สุนัขปีศาจโลกันต์ยิ้มเย้ยหยันและกระโจมเข้าหาวังวนสีดำอีกครั้ง
บึมมม!
วังวนสีดำระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ
ร่างของหลินหมิงสั่นสะท้านและแทบจะเป็นลม สุนัขตนนี้แข็งแกร่ง
อย่างยิ่ง…
พลังที่ยากจะหยุดยั้งนี้ทำให้หลินหมิงรู้สึกสิ้นหวัง
นี่เป็นหนึ่งในจิตสำนึกที่เหลืออยู่ของผู้อาวุโสจากแดนเทวะเช่นนั้น
หรือ?
หากมันเป็นจิตสำนึกเพียงส่วนหนึ่งจริง… ไม่เพียงแค่นั้น แต่หลังจาก
ที่ผ่านมาเป็นหมื่นปีจากการหลับไหลและอ่อนแอ แต่เขาก็ยังไม่สามารถที่
จะต่อต้านมันได้เลยซักนิด!
หลินหมิงกัดฟันอย่างรุนแรง และกำหมัดจนเล็บจิกเข้าไปในเนื้อหนัง
เขาได้ตัดสินใจที่จะไปให้ถึงจุดสูงสุดของนักสู้ แล้วเขาจะมาตายที่นี่ได้
อย่างไร?
“จิตวิญญาณสายฟ้าปีศาจศักดิ์สิทธิ์!”
ครึนน ครึนน!
บนท้องฟ้าของทะเลแห่งจิตวิญญาณของหลินหมิง มังกรวารีสีม่วง
สายฟ้าศักดิ์สิทธิ์และสายฟ้าปีศาจแห่งโลหิตทำลายล้างปรากฏออกมา
พร้อมกัน พลังของสายฟ้าเป็นเทวทัณฑ์สำหรับภูติผีและปีศาจ และเป็น
การโต้ตอบทางจิตวิญญาณที่ดีที่สุด! หลินหมิงได้ใช้เข็มเหล็กปีศาจ
ศักดิ์สิทธิ์ในการต่อสู้เป็นตายครั้งนี้!
วูซซซ!
เข็มเหล็กปีศาจศักดิ์สิทธิ์กู่ร้องออกมาและพุ่งไปยังสุนัขโลกันต์
ขณะเดียวกันวังวนสีดำเจตจำนงแห่งนักสู้วัฏสงสารที่ได้ฟื้นตัว
กลับมาก็ได้เข้าโอบล้อมร่างของสุนัขโลกันต์ ถึงแม้มันจะไม่สามารถฉีก
สุนัขโลกันต์ออกเป็นชิ้นๆ แต่ก็สามารถที่จะลดพลังของมันลงได้
อย่างไรก็ตาม สุนัขโลกันต์เพียงแค่ยิ้มเย้ยหยันออกมา มันกู้ร้อง โดด
ออกไปจากวังวนสีดำได้ เหวี้ยงอุ้งเท้าของมันเข้าใส่จิตวิญญาณสายฟ้า
ปีศาจศักดิ์สิทธิ์!
ปังง!
เข็มเหล็กปีศาจศักดิ์สิทธิ์ของหลินหมิงระเบิดออกเป็นเสี่ยง แยก
ออกเป็นมังกรวารีสีม่วงสายฟ้าศักดิ์สิทธิ์และสายฟ้าปีศาจแห่งโลหิต
ทำลายล้างก่อนที่จะแหลกเป็นเสี่ยงๆ ร่างของหลินหมิงสั่นสะท้าน และ
คุกเข่าลงกับพื้น ใบหน้ากลายเป็นซีดขาวยิ่งกว่าเดิม