Martial World ศิลาลึกลับกับวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ - ตอนที่ 525 การฆาตกรรมกลางถนน
เผ่าวิจิตรมีประวัติอันยาวนานและรุ่งโรจน์ ตอนนี้พวกเขาครอบครอง
ภาคตะวันตกของทวีปปีศาจศักดิ์สิทธิ์ เนื่องจากทั้งชายและหญิงแห่งเผ่า
เผ่าวิจิตร มีความสวยงามเป็นพิเศษพวกเขามักถูกจับเพื่อนำมาใช้เพื่อ
จุดประสงค์ในการบ่มเพาะทางเพศ ในทวีปปีศาจศักดิ์สิทธิ์ มีนักสู้นับไม่
ถ้วนที่เดินบนเส้นทางลามกอนาจารรวมทั้งชายและหญิงด้วย
ด้วยเหตุนี้การค้าทาสทางเพศที่เป็นคนเผ่าวิจิตรจึงเฟื่องฟู นอกจาก
ทาสทางเพศ แล้วมนุษย์ธรรมดาที่สวยงามมักถูกนำไปเป็นข้ารับใช้ นาง
สนมหรือเมียน้อย มีแม้กระทั่งคนเผ่าวิจิตรที่เต็มใจที่จะทำสัญญาด้วย
ตัวเองกับผู้ทรงพลังเพื่อขอลี้ภัย ในทวีปปีศาจศักดิ์สิทธิ์ มันเป็นวิธีที่ง่ายใน
การอยู่รอด
นอกจากเผ่าวิจิตร แล้วยังมี เผ่าคนแคระ เผ่าวานร เผ่ามนุษย์หมา
ป่า และเผ่าพันธุ์อื่นๆ นี่เป็นการเปิดหูเปิดตาครั้งสำคัญสำหรับหลินหมิง
หากเป็นในทวีปนภารินไหล นี่ย่อมเป็นภาพที่ยิ่งใหญ่อย่างไม่เคยปรากฏ
มาก่อน
ในแง่ของอิทธิพลและพลัง เผ่าปีศาจยักษ์ได้รับการจัดว่าเป็นอันดับ
หนึ่งในทวีปปีศาจศักดิ์สิทธิ์ ตามด้วยคนแคระ วานรและมนุษย์เป็นอันดับ
สี่ เผ่าวิตรและ เผ่ามนุษย์หมาป่า เป็นเผ่าพันธุ์ต่ำกว่ามนุษย์
……
ที่ราบโลหิตสังหาร เมืองสุริยันคลั่ง…
เมืองสุริยันคลั่งไม่ได้เป็นหนึ่งใน 12 เมืองหลักของที่ราบโลหิตสังหาร
แต่ก็เป็นเมืองเล็กๆ ที่อยู่บริเวณริมขอบของที่ราบโลหิตสังหาร แต่มีนัก
เดินทางจำนวนมาก นักค้าขายและชาวสามัญก็อยู่ที่นี่ ดังนั้นเมืองสุริยัน
คลั่งจึงมีความเจริญรุ่งเรืองมาก เมืองนี้มีผู้คนนับล้านและจัตุรัสเมือง
ร้านอาหารและโรงแรมขนาดใหญ่ มีชีวิตชีวาอย่างแท้จริง
เมืองสุริยันคลั่งไม่ได้เป็นหนึ่งในเมืองดั่งเดิมของที่ราบโลหิตสังหาร
เป็นไปไม่ได้ที่จะขโมยพลังนรกของใครบางคนโดยการฆ่าพวกเขา ดังนั้น
การฆาตกรรมจึงเกิดขึ้นน้อยมากเกิดขึ้นที่นี่ แต่เป็นเรื่องปกติสำหรับ
เหตุการณ์เช่นนั้นจะปะทุขึ้นได้ทุกเมื่อ
ศาลาสุริยันคลั่ง เป็นตลาดสมบัติที่ยิ่งใหญ่ที่สุดภายใน เมืองสุริยัน
คลั่ง อาคารภายในมีทั้งหมด 12 ชั้นตกแต่งอย่างหรูหราและมักจะมีผู้คน
มาแวะเวียนซึ่งร่ำรวยและมีอำนาจ ด้านหน้าประตูของ ศาลาสุริยันคลั่ง มี
จัตุรัสขนาดใหญ่ นี่เป็นจัตุรัสเมืองเล็กๆของเมืองสุริยันคลั่ง นักสู้หลายคน
ตั้งร้านขายของที่นี่ ในตอนนี้ ก็มีหลายคนมาชุมนุมกันที่จัตุรัสนี้ มีผู้คน
จากทุกเผ่าพันธุ์และแผงลอยที่ยอดเยี่ยมมากมาย
“มีหลายสิ่งดีๆที่นี่” ขณะที่หลินหมิงเดินไปตามทาง หัวใจของเขาเต็ม
ไปด้วยอารมณ์ ภายในที่ราบโลหิตสังหารมีนักสู้ระดับกลางที่โดดเด่นเป็น
จำนวนมาก เป็นธรรมดาที่จะมีสิ่งของที่ดีมากมาย
“โอสถโลหิตเทวะ! การคิดว่ามีสิ่งของเช่นนี้วางขายที่นี่” หลินหมิง
อุทานออกมา
โอสถโลหิตเทวะมีความคล้ายคลึงกับโอสถหยางผันแปร พวกเขาทั้ง
สองเป็นโอสถปาฏิหาริย์ที่ใช้ในการช่วยชีวิต โดยปกติแล้ว ในนิกายระดับ
4 ขั้นสูง มีเพียงหนึ่งหรือสองเม็ดเท่านั้นที่ถูกมอบให้ผู้มีพรสวรรค์สูงสุด
ของพวกเขา พวกมันล้ำค่าอย่างยิ่ง
ย้อนกลับไปเมื่อหลินหมิงอยู่ที่ตำหนักจักรพรรดิเทพปีศาจ เขาโชคดี
มากที่มีโอสถหยางผันแปร มิเช่นนั้น ชีวิตของเขาจะยิ่งตกอยู่ในอันตราย
มากขึ้น ด้วยประสบการณ์เหล่านี้ หลินหมิงจึงมีความสนใจในโอสถ
ช่วยชีวิตเช่นโอสถโลหิตเทวะ ดังนั้นเขาจึงถามว่า “สหาย ท่านขายโอสถ
โลหิตเทวะราคาเท่าไร?”
ผู้ขายแผงลอยเป็นปีศาจยักษ์ที่มีใบหน้ายาว ขณะนี้ เขากำลังมองไป
ยังหลินหมิงด้วยสีดูหมิ่น ในทวีปปีศาจศักดิ์สิทธิ์ ปีศาจยักษ์เกลียดมนุษย์
ที่อ่อนแอ ไม่ต้องพูดถึงว่าหลินหมิงเป็นเพียงนักสู้ขั้นปราณปลายฟ้าช่วง
ต้นเท่านั้นด้วย เพียงแค่มอง เขาก็สามารถบอกได้ว่าหลินหมิงไม่มีปัญญา
ซื้อโอสถโลหิตเทวะได้
“เจ้าสารเลวน้อยผู้นี้มาจากที่ใด? โอสถโลหิตเทวะของบิดาผู้นี้จะแลก
เฉพาะกับผลึกโลหิตปีศาจระดับกลาง 100 เม็ด! 100 ผลึกโลหิตปีศาจ
ระดับกลางไม่ขาดไม่เกินนี้!”
ในที่ราบโลหิตสังหาร โอสถช่วยชีวิตเช่น โอสถโลหิตเทวะกลายเป็น
สิ่งมีค่าและหายากมากขึ้น ปีศาจยักษ์นี้จะต้องมีเรื่องเร่งด่วนด้านการเงิน
จึงได้เอาโอสถล้ำค่านี้ออกมาขาย!
“ผลึกโลหิตปีศาจระดับปานกลาง… ” หลินหมิงตะลึง เขามีหิน
ลมปราณแท้ระดับกลางมากมาย แต่มีผลึกโลหิตปีศาจระดับกลางไม่มาก
เมื่อเขาฆ่าผู้อาวุโสทั้ง 6 คนของเผ่าทุ่งหญ้าขจีเงียบสงัด เขาได้รับผลึก
โลหิตปีศาจเป็นจำนวนมาก แต่ส่วนมากเป็นผลึกโลหิตปีศาจระดับต่ำ
ปีศาจยักษ์หน้ายาวได้คาดการณ์ไว้ว่าหลินหมิงไม่สามารถจ่ายราคานี้
ได้ เขาจึงกล่าวอย่างหยาบคายว่า “อย่าขว้างทางบิดาผู้นี้ในการทำธุรกิจ
ไปได้แล้ว นี่ไม่ใช่สิ่งที่คนอย่างเจ้าสามารถจ่ายได้”
หลังจากที่ถูกกล่าวหลายครั้งโดยปีศาจยักษ์นี้ หมิงหมิงก็ขมวดคิ้ว
ปีศาจยักษ์นี้เป็นคนหยาบคายอย่างยิ่ง ขณะที่หลินหมิงกำลังขบคิด เขาก็
ได้ยินเสียงหัวเราะ
“ฮ่าฮ่า! เป็นหอกที่ดียิ่ง! ด้วยหอกนี้ ความแข็งแกร่งของข้าจะเพิ่มขึ้น
ไปอีก!”
จากภายในห้องโถงใหญ่ของศาลาสุริยันคลั่ง มีปีศาจยักษ์เดิน
วางมาดออกมา เขาสวมชุดเกราะสีแดงและมีหอกที่ซื้อมาใหม่ในมือ มีคน
จำนวนมากที่ดูเหมือนจะรู้จักปีศาจยักษ์เกาะแดงผู้นี้ หลายคนมาหาเขา
เพื่อทักทาย
“หอกระดับปฐพีขั้นกลาง! และหอกระดับปฐพีระดับปานกลางสูงสุด!
เป็นอาวุธที่ยอดเยี่ยมมาก! พี่ชายอ๋าว เจ้ารู้จักวิธีเป็นจุดสนใจอย่าง
แท้จริง!”
ปีศาจแดงยักษ์แดงหัวเราะ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้มขณะที่
เขากล่าวว่า “ด้วยหอกนี้ทักษะเทพสงครามของข้าจะทรงพลังมากยิ่งขึ้น!”
นอกจากอ๋าวหลี่ ปีศาจยักษ์กล่าวว่า “ข้าได้ยินมาว่าเจ้ากลับมาจาก
เมืองดาวเหนือ มันเป็นอย่างไรบ้าง? เจ้าได้ฆ่าจนสำราญใจหรือไม่? ”
เมืองดาวเหนือ?
จิตใจของหมิงหมิงสะท้าน ตอนแรกเขามาที่จัตุรัสกลางเมืองแห่งนี้
เพื่อเดินเล่นสบายๆ เพื่อดูว่ามีอะไรที่สนใจหรือไม่ เขาไม่สนใจสิ่งที่เกิดขึ้น
ที่นี่ แต่ตอนนี้ที่เขากลับได้ยินบางพูดถึงเมืองดาวเหนือ เขาจึงช่วยไม่ได้
นอกจากตั้งใจฟัง ที่ราบโลหิตสังหารมี 12 เมืองหลักปีศาจสวรรค์ หนึ่งใน
นั้นคือเมืองดาวเหนือซึ่งเป็นสถานที่ซึ่งเขาตั้งใจจะเดินทางไป
“ฮ่าฮ่า แน่นอนข้าฆ่าจนสำราญใจ! ในช่วงครึ่งปีที่ผ่านมานี้ ข้าฆ่าไป
มากกว่า 100 คน! พลังงานนรกของข้ากำลังสะสมไปถึงจุดที่มันเกือบจะ
เป็นรูปร่างได้! ” อ๋าวหลี่ยิ้มและเก็บหอกเอาไว้ จากนั้นเอาเหล้าองุ่น
ออกมา เขาดื่มจนเต็มปาก
“อ๋าวหลี่ เจ้าใช้เวลาครึ่งปีที่เมืองนอกหรือ? เจ้าไม่ได้ไปภายในเช่นนั้น
หรือ?” ขณะที่อ๋าวหลี่กำลังโอ้อวด ก็กลายเป็นไม่มีความสุขทันทีเมื่อได้ยิน
สิ่งที่ปีศาจยักษ์อีกคนกล่าวมา
“หึ เจ้าคิดว่านักสู้ของเมืองดาวเหนือเป็นโคลนตมที่ข้าสามารถ
เหยียบย่ำได้ง่ายๆหรือ? เมืองภายในก็ดี ข้าอยู่ในเมืองนอกมาได้ครึ่งปี
และข้าได้พบกับผู้เชี่ยวชาญมากกว่าสิบกว่าคน ไม่มีผู้ใดในคนเหล่านี้ที่เจ้า
สามารถไปยั่วยุได้”
“โอ้? ผู้เชี่ยวชาญเช่นไรกันที่เจ้าพูดถึง?” ทันทีที่มีผู้คนได้ยินเกี่ยวกับ
ผู้เชี่ยวชาญของเมืองดาวเหนือ พวกเขาก็สนใจทันที
“มีปีศาจยักษ์ ต้ากู่และโหมวเฮอ คนแคระชือเหยียน… ในระยะสั้นๆ
มีเพียงผู้เชี่ยวชาญมากมายเกินไปที่จะนับ เมืองดาวเหนือเป็นที่ซึ่งเสือ
มอบ มังกรซ่อนอย่างแท้จริง มีผู้เชี่ยวชาญจำนวนมากเกินไปปลอมตัวอยู่
ที่นั่น เจ้าไม่สามารถมองข้ามผู้ที่มีระดับเดียวกันได้ ไม่ผิดที่เจ้าจะเป็น
อัจฉริยะ แต่ก็จะมีคนอื่นที่อยู่เหนือเจ้าด้วยเช่นกัน เว้นแต่… อีกฝ่ายจะ
เป็นมนุษย์ เพราะมนุษย์เป็นสิ่งที่ง่ายที่สุดในการฆ่า ในบรรดาเผ่าพันธุ์
ทั้งหลาย มนุษย์อ่อนแอที่สุด ไม่ต้องกล่าวถึงพวกที่อยู่ในระดับของข้า
แม้ว่าพวกที่อยู่สูงกว่าข้าเล็กน้อย ก็ย่อมไม่ใช่คู่มือของข้า!” อ๋าวหลี่กล่าว
อย่างยโสในขณะที่เขาดื่มเหล้าองุ่น
“ฮ่าๆ มนุษย์ก็อ่อนแอเกินไป แม้ว่าสถานะปัจจุบันของพวกมันจะอยู่
ที่อันดับสี่ภายในทวีปปีศาจศักดิ์สิทธิ์ การจัดอันดับนี้เป็นเพียงเพราะ
จำนวนผู้ตนของพวกมัน แต่ความจริงแล้วพวกมันก็มิต่างจากกระต่าย ใน
แง่ของการเจริญพันธุ์ มนุษย์เป็นผู้ชนะอย่างแท้จริง ฮ่าฮ่า แต่สิ่งที่น่า
สงสารคือในแง่ของความสามารถในการต่อสู้ของมนุษย์ น่าสมเพชอย่าง
แท้จริงเช่นกัน เมื่อเทียบกับเราเผ่าปีศาจยักษ์และเผ่าวิจิตร ความ
แตกต่างก็ราวกับเมฆกับโคลนตม
ปีศาจยักษ์กล่าวเสียงดัง อย่างไม่เกรงกลัวอะไรเลย นักสู้ของมนุษย์
ทุกคนรอบๆ พวกเขาจ้องมองขณะที่พวกเขาได้ยินบทสนทนาของพวก
ปีศาจยักษ์ อย่างไรก็ตาม เมื่อสังเกตเห็นความระดับการบ่มเพาะของ
ปีศาจยักษ์ พวกเขาก็ทำได้แค่เงียบเท่านั้น
ปีศาจยักษ์เหล่านี้ไม่ใช่ผู้ไร้ชื่อเสียง
อ่าวหลี่กล่าวต่อว่า “เผ่าวิจิตรนั้นเป็นที่โปรดปรานของสวรรค์ ถ้า
พวกเขาไม่ได้มีจำนวนน้อย ข้ากลัวว่าพวกเขาจะเป็นเผ่าพันธุ์อันดับหนึ่ง
ภายในทวีปปีศาจศักดิ์สิทธิ์ไปแล้ว สำหรับเจ้าและข้า เราอาจถูกพิจารณา
ว่าไร้เทียมทานในหมู่นักสู้ของมนุษย์ในระดับเดียวกัน แต่ถ้าเราเทียบกับ
เผ่าวิจิตรแล้ว เราจะไม่โดดเด่นมากนัก ความจริงก็คือนอกเหนือจาก
มนุษย์ ก็ยังมีพวกเผ่ามนุษย์หมาป่า มนุษย์มีร่างกายที่อ่อนแอที่สามารถ
แตกสลายได้ด้วยการสัมผัส และมนุษย์หมาป่าเป็นพวกโง่ทั้งหมดที่ไม่ใช้
สติปัญญา ช่างน่าเสียดาย มนุษย์หมาป่ามีร่างกายที่แข็งแกร่ง แต่การ
เรียนรู้ของพวกมันน่าสมเพชเกินไป พวกมันต้องใช้เวลาหลายปีใน
การศึกษาเคล็ดบ่มเพาะที่ง่ายที่สุด พวกลืมสามารถลืมเกี่ยวกับสิ่งที่เข้าใจ
ได้ยาก”
“เจ้าสารเลว เจ้ากล่าวว่าผู้ใดโง่หรือ!?” ขณะที่ปีศาจยักษ์กำลังพูด ก็มี
เสียงตะโกนขึ้นอย่างฉับพลัน ชายหมาป่าที่สูงกว่า 10 ก้าวและสวมหนัง
สัตว์กระโดดไปข้างหน้า ผมของเขายาวและยุ่งเหยิง ปากของเขาเต็มไป
ด้วยเขี้ยวคม เขามีขากรรไกรล่างหนา ใบหน้าของเขาก็คล้ายกับกอริลลา
“ฮ่าฮ่า พูดถึงมนุษย์หมาป่า ก็มีตัวนึงมารนหาที่ตายเสียแล้ว” อ๋าวหลี่
มองดูมนุษย์หมาป่าตนนี้ด้วยความรังเกียจ เขาไม่ได้มองมนุษย์หมาป่าใน
สายตาเลย
“เจ้าสารเลว เอาอาวุธออกมา!” มนุษย์หมาป่าตะโกน จากนั้นเขา
หยิบแท่งเหล็กหนาออกมาจากหลัง
“หืม เจ้าคิดว่าคนอย่างเจ้ามีค่าควรที่จะเอาอาวุธออกมาหรือ? เจ้า
มันไม่เคยรู้ถึงสงครามที่โหดร้ายของเมืองดาวเหนือแห่งที่ราบโลหิตสังหาร
ไปตายได้แล้ว!”
อ๋าวหลี่ก็ก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและเตะออกไป!
“เอาตะบองข้าไปกิน!” หลังจากที่ถูกยั่วยุโดยอ๋าวหลี่ มนุษย์หมาป่าก็
เริ่มโกรธจัด เขาตะโกนขณะที่เขาทุบหวดตะบองเหล็กไปที่ขาของอ๋าวหลี่
นักสู้ที่อยู่รอบๆ สูดลมหายใจลึก เผ่ามนุษย์หมาป่า มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่ว
ทวีปปีศาจศักดิ์สิทธิ์ในเรื่องพละกำลังมหาศาลของพวกเขา ถ้าตะบองนี้
หวดโดนขาปีศาจยักษ์แล้ว กระดูกย่อมแตกเป็นเสี่ยงๆ!
อย่างไรก็ตาม การเตะของอ๋าวหลี่ ดูเหมือนจะเต็มไปด้วยพลังของ
แม่น้ำและขุนเขา หลังจากที่เตะ ปราณปีศาจก็ทะลักออกมาราวกับพายุ
กลางทะเลที่ไม่อาจหยุดยั้งได้ ตะบองของมนุษย์หมาป่าได้รับผลกระทบ
จากออร่านี้และหยุดชะงักไปชั่วครู่ ในช่วงเวลานั้น ขาของอ๋าวหลี่เตะไปที่
คอของมนุษย์หมาป่า
ปัง!
เสียงดังเกิดขึ้น คอของมนุษย์หมาป่าเกิดเสียงแตกหัก ร่างกายของ
เขาลอยกระเด็นออกไปและตกถึงพื้น ไถลไปอีกหลายสิบก้าว!
เมื่อมองไปที่มนุษย์หมาป่า สามารถมองเห็นของเขาหมุนและบิด
เบี้ยวในมุมแปลกๆ คอของเขาถูกหักโดยการนักเตะของอ๋าวหลี่!
มีโลหิตไหลออกมาจากศีรษะ ย้อมพื้นเป็นสีแดง
“เขาตายแล้วหรือ?”
หลินหมิงรู้สึกประหลาดใจ นี่ไม่ใช่แม้แต่หนึ่งใน 12 เมืองหลักของที่
ราบโลหิตสังหารและก็มีการฆาตกรรมอยู่ตามท้องถนนเช่นนี้แล้ว ดินแดน
แห่งนี้เป็นสวรรค์แห่งการฆ่าอย่างแท้จริง
แม้ว่านักสู้รอบๆจะตื่นตระหนก แต่นี่เป็นเพียงเรื่องของอ๋าวหลี่
สำหรับการสังหารเช่นนี้ในท้องถนน มันดูเหมือนเป็นเรื่องธรรมดาอย่าง
มาก
“หึ นั่นคือสิ่งที่เจ้าได้รับสำหรับการกินมากเกินไปในสิ่งที่เจ้าไม่
สามารถเคี้ยวได้ อ่อนแอแล้วยังกล้ายั่วยุอื่น!”
“ฮ่าฮ่า ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หมาป่าหรือมนุษย์ พวกมันก็เป็นคู่ต่อสู้ที่
อ่อนแอที่สุดในเมืองปีศาจสวรรค์! พวกมันเป็นเพียงแค่มาส่งมอบพลัง
นรกให้กับเราปีศาจยักษ์ถึงที่เท่านั้นเอง” อ๋าวหลี่เลียริมฝีปากอย่างพอใจ
ในแสดงความสามารถของเขาออกมาให้ได้เห็น แต่ดูเหมือนว่าเขายังสนุก
ไม่พอ เขาหันไปรอบๆและก็พบหญิงสาวที่สวมชุดสีดำท่ามกลางฝูงชนที่
สวมหน้ากากบาง เขาหัวเราะเย้ยหยันกับนางและพูดว่า “นี่นี่ สาวน้อย
แสนสวย เจ้าอยากจะขึ้นมาเล่นกับข้าหรือไม่? วางใจได้ บิดาผู้นี้จะดูแล
เจ้าอย่างดี”
ขณะที่อ่าวหลี่กล่าว หลินหมิงก็เหลือบไปมอง ดวงตาของเขาก็เบิก
กว้างขึ้น เมื่อไม่กี่วัน เขาเคยได้พบกับหญิงสวมชุดดำผู้นี้ ในเวลานั้น นาง
ได้ขี่นกสีฟ้าขนาดใหญ่ นางเป็นศิษย์น้องของม่อกู่