แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 11-1 รออีเหรินมำสู่หัวใจ (3)

“ถ้ำหนูติดค้ำงสิ่งที่ส ำคัญมำกกับคนอื่นไว้ควรท ำไงดีคะ?”

“ส ำคัญแค่ไหน?”

“ควำมฝัน ควำมรู้สึก แล้วก็อีกเยอะ…”

เยอะถึงขนำดที่ว่ำทั้งห้องเธอไม่มีที่วำงตุ๊กตำแล้ว

“อ่อ…” ชีอวี่เซวียนลำกเสียงยำว พอจะเข้ำใจแล้วว่ำ

หลำนสำวหงุดหงิดอะไร

“หนูเรียนส ำนวนอยู่อัน บุญคุณเยอะจนกลำยเป็นควำมแค้น

ดังนั้นตอนนี้หนูแบกรับบุญคุณมำกเกินไปก็เลยกลำยเป็นสำว

ช่ำงแค้น”

“แค่ก!” ชีอวี่เซวียนเกือบพ่นชำออกไป

ควำมรู้สึกที่ฟังเด็กสำวที่ยังไม่โตเต็มวัยบอกว่ำเป็นสำวช่ำง

แค้นมันพิลึกมำก

“ตำ! ตั้งใจฟังหนูระบำยอยู่ไหมคะ?!” เรื่องบำงอย่ำงเสี่ยว

เหวยไม่มีทำงบอกพ่อแม่ มีเพียงคุณตำที่เธอไว้วำงใจหน่อย เป็น

1 3 5 6 9

ผู้รับฟังควำมลับของเธอได้

“ก็ได้ ในฐำนะที่ตำเป็นอดีตผู้ทรงคุณวุฒิที่ต่อมำถูกแม่เรำ

กับพวกลุงๆ ทั้งหลำยเขี่ยทิ้ง ตำจะให้ค ำแนะน ำ”

“ว่ำมำค่ะ”

“มีอยู่สองวิธี วิธีแรก ติดค้ำงก็ไม่ต้องคืนหรอก ช่ำงมัน”

“คุณพระ! ท ำแบบนี้ไม่เท่ำกับหน้ำหนำเหมือนพ่อหนู

เหรอ?!”

“ดังนั้นถึงได้มีวิธีที่สองไง หลำนเอำของเขำมำเท่ำไรก็คืน

กลับไปที่มูลค่ำเท่ำกัน”

“คืนไม่ไหว…” หนูยังเป็นเด็กอยู่นะ!

“วิธีมีเยอะกว่ำอุปสรรค ถ้ำหลำนมีเป้ำหมำยนี้ในใจ ต่อไปก็

มุ่งไปทำงนั้นก็พอ”

ชีอวี่เซวียนดื่มรวดเดียวหมดแก้ว ชีวิตช่ำงสุขสันต์จริงๆ

เสี่ยวเหวยนั่งนิ่งไม่ขยับ ชีอวี่เซวียนเองก็ไม่รีบร้อน ค่อยๆ

หยิบกระดำนหมำกล้อมออกมำเล่นสนุกอยู่คนเดียว

1 3 5 7 0

เวลำค่อยๆ ผ่ำนไป สักพักพ่ำนพ่ำนก็มำ

“ท ำไมนำยรู้ว่ำฉันอยู่ที่นี่?” พอเสี่ยวเหวยเห็นเขำก็ดึงตัวเอง

กลับมำจำกห้วงควำมคิด

“ซื้อไก่ย่ำงที่อีเหรินชอบมำให้ พวกเรำกลับไปกินกัน” พ่ำน

พ่ำนชูถุงไก่ เขำรู้จักนิสัยของเสี่ยวเหวยดี รวมถึงเรื่องที่เวลำเธอ

อำรมณ์ไม่ดีแล้วชอบมำหำคุณตำด้วย

ชีอวี่เซวียนท ำจมูกฟุดฟิด ไอ้เด็กบ้ำนี่ ไม่รู้จักซื้อมำเผื่อเลย

หรือไง?

“ตำคะ งั้นหนูกลับแล้วนะ” เสี่ยวเหวยโบกมือ ชีอวี่เซวียนยัก

ไหล่ ล๊ำยลำย~

พอเสี่ยวเหวยไปแล้วชีอวี่เซวียนก็โทรหำเสี่ยวเชี่ยน

“เบบี๋เชี่ยน ตอนเย็นมำนี่สิ เดี๋ยวพ่อเลี้ยงไก่ย่ำงดีไหม?”

“ไม่ดี ถึงตอนนี้อำกำรของพ่อจะคงที่แล้ว แต่ก็ประมำท

ไม่ได้ อำหำรอย่ำงพวกไก่ย่ำงกินให้น้อยๆ หน่อย ไม่รู้เหรอว่ำไก่

ข้ำงนอกพวกนั้นถูกเลี้ยงมำยังไง? แล้วก็อย่ำให้รู้นะว่ำพ่อแอบดื่ม

เหล้ำ เดี๋ยวหนูกับหมิงหลำงจะไปเช็ค ถ้ำหนูเจอว่ำช่วงสองวันนี้

1 3 5 7 1

พ่อไม่กินยำกินอำหำรสะเปะสะปะล่ะน่ำดูแน่”

ชีอวี่เซวียนวำงสำยอย่ำงปวดใจ เฮ้อ… ลูกเจ้ำกี้เจ้ำกำรคนนี้

นี่ แบบนี้เขำเรียกอะไร?

กินไก่ไม่ได้ถูกบ่นอีกต่ำงหำก ช่ำงเถอะ งั้นอำศัยช่วงก่อนที่

ยัยตัวแสบจะมำรีบเอำกล่องแมคโดนัลด์ที่แอบกินไปท ำลำย

ดีกว่ำ ไม่งั้นได้โดนบ่นแน่…

ช่วงค่ำ เสี่ยวเหวยนอนมองเพดำนอยู่บนเตียง นับนิ้ว

ค ำนวณนั่นนี่

ตำบอกว่ำติดค้ำงอะไรไว้ก็ต้องคืน แต่จุดประสงค์ของไป๋ไป๋

คืออะไรเธอไม่ได้โง่ขนำดที่ไม่รู้ ถ้ำไม่รู้ก็คงผิดต่อประสบกำรณ์

เฉียดตำยของตัวเองแล้ว…

แน่นอนว่ำด้ำนบ้ำนนั้นเป็นแค่ข้ออ้ำง เหตุผลที่แท้จริงมัน

ไม่ใช่เพรำะในใจเธอมีเขำหรอกเหรอ!

ใช่ว่ำทุกคนจะควำมรู้สึกช้ำในเรื่องควำมรักอย่ำงพ่อเธอ

สำยเลือดเดียวกันแต่งงำนกันไม่ได้ ถึงไป๋ไป๋จะไม่มี

ควำมสัมพันธ์ทำงสำยเลือดกับเธอเลยก็ตำม แต่บ้ำนลุงรองเป็น

1 3 5 7 2

ครอบครัวอุปถัมภ์ ในทำงกฎหมำยถือว่ำมีควำมสัมพันธ์ทำง

สำยเลือด ดังนั้นจะแต่งงำนกันไม่ได้

ถ้ำอยำกตอบแทนควำมรู้สึกที่เขำให้ตุ๊กตำเธอรวมถึงต้อง

สละควำมฝันเพื่อเธอ ทำงเดียวก็คือไป๋ไป๋ต้องหลุดจำก

ควำมสัมพันธ์เป็นเด็กอุปถัมภ์ของครอบครัวลุงรอง… แต่มัน

เป็นไปไม่ได้นี่นำ

นอกจำกวิธีนี้แล้วก็มองไม่เห็นทำงอื่น… เสี่ยวเหวยที่ว้ำวุ่น

ใจลุกขึ้นมำเปิดคอมพิวเตอร์เข้ำเว็บสืบค้น

ค้นไปค้นมำก็ได้วิธีดีๆ มำหนึ่งวิธี

ประจวบเหมำะพอดีกัน ไป๋ไป๋ที่นอนพลิกไปพลิกมำไม่หลับ

เพรำะไม่อยำกถูกอีเหรินเกลียดก็สืบค้นได้วิธีเดียวกัน

∗∗∗

แค่ชั่วพริบตำก็ผ่ำนไปหลำยปี ปีนี้อวี๋อีเทียนกลับมำจำก

เมืองนอกหลังเรียนจบปริญญำเอก เข้ำร่วมท ำงำนในบริษัทรับ

ปรึกษำปัญหำสุขภำพจิตของแม่เขำเฉินเสี่ยวเชี่ยนอย่ำงเป็น

ทำงกำร ปีนี้เขำอำยุสิบเก้ำปี

1 3 5 7 3

จบปริญญำเอกสำขำจิตวิทยำในวัยสิบเก้ำ ท ำลำยสถิติของ

แม่ตัวเอง ถ้ำไม่ติดว่ำปกติเขำเป็นคนไม่กระโตกกระตำก ป่ำนนี้

คงมีหลำยคนตกใจจนสงสัยในชีวิตตัวเองไปแล้ว นี่ควำม

อัจฉริยะลดวัยลงหรือคนทั่วไปโง่มำกขึ้นกันแน่?

แต่ส ำหรับเขำนี่ยังไม่เท่ำไร ถ้ำไม่ใช่เพรำะอยำกไปเปิดโลก

กว้ำงเขำก็ขี้เกียจสอบไปอยู่ไกลแบบนั้น จำกนั้น… ก็ถูกพวกลุงๆ

อบรมสั่งสอน

ถูกต้อง อำจำรย์ของเขำคือหนงเย่ำ+ถังเถียว+มู่ฮวำหลี ฉำง

เซียงซือก็ไปหำอยู่ปีไม่รู้สอนอะไรเขำไปบ้ำง เอำเป็นว่ำเขำเรียน

จบกลับมำแล้ว

พอเสี่ยวเชี่ยนเห็นลูกชำยตัวเองก็เข้ำใจค ำพูดของพ่อที่ว่ำ

เด็กรุ่นใหม่ย่อมเก่งกว่ำคนรุ่นเก่ำแล้ว

ลูกชำยคนโตของเธอเหมือนแฟรงเกนสไตน์ แอบศึกษำวิชำ

ของพวกเธออย่ำงเงียบๆ ตอนนี้ก็แค่อำยุยังน้อยขำด

ประสบกำรณ์กำรรักษำ ถ้ำให้เวลำเขำอีกหน่อย…

ฮี่ ฮี่ เสี่ยวเชี่ยนรู้สึกว่ำเธอก็จะเกษียณได้แล้ว มีลูกชำยคน

โตอยู่อะไรๆ ก็เอำอยู่

1 3 5 7 4

เมื่อเทียบกันแล้ว เฉินเว่ยหุ่ยหรือเสี่ยวตี้ที่ยังเรียน

มหำวิทยำลัยอยู่ไม่ได้โดดเด่นเหมือนพี่ชำย อย่ำงน้อยก็ที่

มองเห็นผิวเผินอะนะ

เสี่ยวตี้ไม่ค่อยชอบเรียนหนังสือ สอบทุกครั้งได้หกสิบ

คะแนนเป๊ะ เกินสักคะแนนก็ไม่มี เป็นเช่นนี้จนเข้ำมหำวิทยำลัย

อวี๋หมิงหลำงกับเสี่ยวเชี่ยนรู้ว่ำลูกคนนี้ถ้ำเอำจริงขึ้นมำก็ไม่ด้อย

ไปกว่ำพี่ชำย แต่เสี่ยวตี้ก็เป็นคนเอำแต่ใจแบบนี้ บอกไม่เรียนก็

คือไม่เรียน สอบเอำหกสิบคะแนนพอ เหล่ำอำจำรย์ที่ปรึกษำต่ำง

พูดกันเป็นเสียงเดียวว่ำเด็กคนนี้สร้ำงปำฏิหำริย์ สอบได้หกสิบ

คะแนนครั้งสองครั้งยังดูเป็นเรื่องบังเอิญได้ แต่นี่สอบได้หกสิบ

คะแนนติดๆ กันหลำยครั้ง ไม่ได้จงใจแกล้งอำจำรย์จริงเหรอ?

เมื่อเทียบกับเด็กเนิร์ดอย่ำงพี่ชำย พี่สำวที่มำกพรสวรรค์

ต ำนำนหกสิบคะแนนเสมอต้นเสมอปลำยของเสี่ยวตี้ก็ดูเหมือน

จะไม่ได้โดดเด่นอะไร เป็นเช่นนี้ไปจนกระทั่งเข้ำมหำวิทยำลัยเขำ

ก็ปลดปล่อยตัวเองเต็มที่ ก่อนพี่ชำยกลับมำไม่กี่เดือน เขำก็เริ่ม

เล่นเกม เริ่มถ่ำยทอดสด

ใช่ ถ่ำยทอดสด ที่เรียกยอดไลก์รัวๆ นั่นแหละ

ด้วยเหตุนี้คนนอกจึงชอบคุยกันว่ำเสี่ยวเชี่ยนกับอวี๋หมิง

1 3 5 7 5

หลำงเลี้ยงลูกไม่ดี เอำยีนดีๆ ให้ลูกชำยกับลูกสำวคนโตหมด ยิ่ง

ไปกว่ำนั้นมีคนพูดว่ำ เนื่องจำกเสี่ยวตี้ใช้แซ่เดียวกับแม่ตระกูลอวี๋

ก็เลยไม่เอ็นดูเด็กคนนี้ ท ำให้เขำกลำยเป็นเด็กไม่เอำไหนใน

สำยตำคนอื่น

ส ำหรับเรื่องนี้เสี่ยวเชี่ยนกับอวี๋หมิงหลำงได้แต่ยิ้มๆ ไม่พูด

อะไร ลูกชำยของเรำ เรำเป็นคนเลี้ยงมำ รู้ว่ำเขำเป็นคนอย่ำงไรก็

พอแล้ว ไม่จ ำเป็นต้องพิสูจน์ให้คนนอกเห็น

เรื่องเสี่ยวตี้ถ่ำยทอดสดเล่นเกม เสี่ยวเชี่ยนกับอวี๋หมิงหลำง

ที่ตอนนี้มียศเป็นพลโทแล้วเวลำว่ำงๆ ก็จะเปิดดู ลูกชำย

ถ่ำยทอดสดอยู่ในห้อง บำงครั้งดูไปดูมำก็สนุกดี

ลูกชำยแข่งเล่นเกม อวี๋หมิงหลำงกับเสี่ยวเชี่ยนไม่มีทำง

พลำด จนกระทั่งวันหนึ่งมีสื่อมำสัมภำษณ์เสี่ยวตี้ เพื่อนบ้ำน

รอบตัวเสี่ยวเชี่ยนถึงได้พบว่ำ ที่แท้เด็กไม่เอำไหนในสำยตำคน

ส่วนใหญ่ได้เป็นถึงตัวแทนประเทศเข้ำร่วมแข่งเกมระดับโลกจน

ได้แชมป์กลับมำ เวลำว่ำงๆ เขำถ่ำยทอดสดเล่นเกมกลับท ำ

รำยได้เกินกว่ำสิบล้ำน!

ท ำไมทุกคนถึงได้รู้ว่ำเขำหำเงินได้เท่ำไร?

1 3 5 7 6

เพรำะก่อนเสี่ยวตี้ไปเป็นทหำร เขำได้เอำเงินที่ได้จำกกำร

ถ่ำยทอดสดบริจำคให้มูลนิธิแห่งควำมหวัง เขำไปแต่ตัว ถึง

ขนำดที่ว่ำแอบไปสมัครเป็นทหำรโดยที่ไม่ได้บอกใครในบ้ำน

เลย เดินตำมเส้นทำงเดียวกับพ่อ

อวี๋หมิงหลำงคุยกับเสี่ยวเชี่ยนเป็นกำรส่วนตัว ลูกชำยคน

เล็กมีพรสวรรค์สำยบัญชำกำรที่สุดยอดมำก เพียงแต่นิสัยเรื่อยๆ

ไปหน่อยๆ พูดตำมตรงก็คือท ำตำมใจรักอิสระ เขำชอบอะไรก็

ท ำแบบนั้น ไม่เหมือนลูกอีกสองคนที่มีเป้ำหมำยชัดเจน เดิมคิด

ว่ำเด็กคนนี้จะท ำตัวเอ้อระเหยไปตลอดชีวิต ไม่คิดเลยว่ำจะมี

วันที่เขำได้เข้ำไปเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพ

วันที่ไปส่งลูกชำยเข้ำหน่วย อวี๋หมิงหลำงมองลูกชำยถือ

ดอกไม้แดงดอกใหญ่ เขำขึ้นรถแล้วคล้องแขนเสี่ยวเชี่ยนพลำง

พูด

“นึกไม่ถึงเลยว่ำชีวิตนี้ผมจะได้เห็นลูกเข้ำกองทัพ ผมเดำว่ำ

ลูกจะต้องอยำกพิสูจน์ให้คนนอกเห็นว่ำเขำเป็นลูกชำยที่ยอด

เยี่ยมที่สุดของเรำ เขำท ำได้ ผมเชื่อว่ำเขำท ำได้!”

เมื่อเจอสำมีท ำท่ำดีใจฮึกเหิมขนำดนี้ เสี่ยวเชี่ยนที่ยังอ่อน

เยำว์เหมือนสำวสำมสิบต้นๆ ก็ยิ้มเล็กน้อยแต่ในใจแอบ หึ หึ

1 3 5 7 7

ชีวิตคนเรำล ำบำกมำมำกพอแล้วไม่แฉดีกว่ำ

ไม่มีใครรู้จักลูกดีเท่ำแม่ เธอไม่เชื่อหรอกว่ำกำรที่ลูกชำย

คนเล็กเธอไปเป็นทหำรเพียงเพรำะเหตุผลอย่ำงคนมองโลกใน

แง่ดีที่อวี๋หมิงหลำงพูด

รอจนหลังจำกนั้นหลำยปีอวี๋หมิงหลำงที่เกษียณแล้วได้ถำม

ลูกชำยที่เป็นทหำรเพียงคนเดียวในบ้ำนว่ำท ำไมถึงเป็นทหำร

แล้วท ำไมถึงได้ไต่เต้ำจำกทหำรธรรมดำไปจนถึงระดับผู้

บัญชำกำรระดับสูง?

อวี๋หมิงหลำงในตอนนั้นหวังเป็นอย่ำงยิ่งว่ำลูกชำยจะตอบว่ำ

เพรำะอยำกท ำให้พ่อกับแม่ภำคภูมิใจ

ปรำกฏว่ำเสี่ยวตี้ลูบหัวพลำงยิ้มฮี่ ฮี่ เขำตอบว่ำ เพื่อ

ลูกสะใภ้ของพ่อไงล่ะ~ ผู้หญิงที่เขำชอบไปเป็นนักวิจัยให้กองทัพ

อีกทั้งเธอยังตั้งสเปกไว้ว่ำจะไม่แต่งกับคนที่ยศต่ำกว่ำระดับผู้

บัญชำกำร ต่อมำได้ฟังค ำอธิบำยจำกปำกของภรรยำเสี่ยวตี้ เธอ

บอกว่ำตอนนั้นแค่อยำกสลัดเสี่ยวตี้ที่ตำมติดเป็นตังเมทิ้ง ก็เลย

หำข้ออ้ำงไปมั่วๆ นึกไม่ถึงว่ำเสี่ยวตี้จะคิดจริง ไปสมัครเป็น

ทหำรแถมยังไต่เต้ำจำกระดับล่ำงสร้ำงผลงำนท ำภำรกิจที่เป็นไป

ไม่ได้ส ำเร็จ ไม่เพียงแต่จะสืบทอดเจตนำรมณ์ของพ่อได้ ยัง

1 3 5 7 8

หลอกแต่งเมียเข้ำบ้ำนได้เฉย…

1 3 5 7 9

บทเสริม