แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1240

ระหว่ำงทำงไม่ว่ำอวี๋หมิงหลำงจะแกล้งหยอกล้อยังไงเสี่ยว เชี่ยนก็ไม่ยอมพูดด้วย โกรธจริงจัง

แต่เมื่อไปถึงหน้ำตึกที่พัก เสี่ยวเชี่ยนก็รู้สึกว่ำควรจะหยุดแค่ นี้ เล่นมำกกว่ำนี้คงไม่ดี เสี่ยวเฉียงแกล้งแหย่เธอมำตลอดทำง แล้ว ถ้ำเธอยังเล่นต่อเรื่องอำจไปกันใหญ่

เสี่ยวเชี่ยนคิดในใจ ถ้ำเขำมำพูดกับเธออีก เธอก็จะเออออ ตำมไป หลังจำกปรับควำมเข้ำใจได้ ควำมขัดแย้งก็จะหมดไป

ปรำกฏว่ำอวี๋หมิงหลำงพูดมำตลอดทำง เห็นเสี่ยวเชี่ยนไม่ สนใจเขำจึงเลิกพูด

เสี่ยวเชี่ยนเห็นเขำลงจำกรถไม่พูดไม่จำ ดูซิ! มนุษย์ไม่ควร จะเอำแต่ใจให้มันมำกนัก เหลิงมำกก็จะเป็นแบบนี้ เมื่อกี้เขำ อุตส่ำห์ง้อแทบตำย ยังจะทำเล่นตัวอยู่ได้ ถ้ำเสี่ยวเฉียงไม่พูด ด้วยอีกเธอกับเขำไม่ต้องกลับไปทำสงครำมเย็นกันอีกเหรอ?

สงครำมเย็นระหว่ำงสำมีภรรยำเป็นวิธีที่ใช้แสดงควำมไม่ พอใจที่พบเห็นได้บ่อย แต่เสี่ยวเชี่ยนเรียนจิตวิทยำย่อมรู้ดีว่ำ

1 0 4 6 3

อันตรำยของสงครำมเย็นนั้นร้ำยแรงยิ่งกว่ำกำรทะเลำะเสียงดัง อีกทั้งยังทำร้ำยจิตใจเป็นอย่ำงมำก

ตัวเองท ำตัวเองจนเป็นแบบนี้… เสี่ยวเชี่ยนตำหนิตัวเองใน ใจ ขณะที่กำลังหำทำงแก้ปั ญหำอยู่นั้นเธอก็เห็นอวี๋หมิงหลำงจัด ระเบียบเสื้อผ้ำ จำกนั้นก็เดินเข้ำไปเกำะกำแพง แล้วปีนขึ้นไป ตำมท่อระบำยน้ำ!

เสี่ยวเชี่ยนตกใจมำก อยำกตะโกนให้เขำลงมำแต่เขำก็ทำ ตัวเหมือนสไปเดอร์แมน ปีนขึ้นไปไม่หยุด

เสี่ยวเชี่ยนไม่กล้ำรอช้ำ เธอรีบขึ้นบ้ำนไปเปิดหน้ำต่ำงให้ เขำ กลัวว่ำถ้ำลีลำเขำอำจตกลงไป ถึงสำมีแบบนี้จะทำตัวปั ญญำ อ่อนบ้ำงเป็นบำงครั้ง แต่ถ้ำต้องพิกำรกลำยเป็นผักเธอก็สงสำร จับใจ

ตอนที่เสี่ยวเชี่ยนขึ้นไปถึงบ้ำนเขำก็ปี นขึ้นมำถึงแล้ว หน้ำต่ำงปิดอยู่เขำยืนรออยู่ตรงขอบหน้ำต่ำง เสี่ยวเชี่ยนเข้ำไป เปิดให้ อวี๋หมิงหลำงกระโดดลงมำอย่ำงรวดเร็ว ปั ดฝุ่นบนเสื้อผ้ำ ทำหน้ำเชิดพร้อมพูด

“เมียบอกว่ำวันนี้ไม่ให้เข้ำประตู ผมเองก็บอกแล้วว่ำถ้ำเข้ำ

1 0 4 6 4

มำก็แสดงว่ำแซ่เดียวกับเมีย”

เสี่ยวเชี่ยนทำตำตี่ใส่ “นำยเลยเข้ำมำทำงหน้ำต่ำงแทนงั้น สิ?”

“ผมเป็นลูกผู้ชำย!” พูดพลำงยืดอกผึ่งผำย แสดงควำมแมน เต็มที่

ลูกผู้ชำยหัวใจแกร่ง พูดได้ต้องทำให้ได้!

เสี่ยวเชี่ยนทั้งโมโหทั้งขำ เขำพูดต่อ

“อะไรที่รับปำกเมียไว้ผมทำได้เสมอ บอกไม่เข้ำประตูก็ไม่ เข้ำทำงประตู เมียจ๋ำ ถ้ำคุณยังโกรธผมอยู่ พรุ่งนี้ผมไม่เข้ำทำง ประตูอีกก็ได้ วันมะรืนก็ด้วย ผมปีนเข้ำทำงหน้ำต่ำงดีไหม?”

“ไอ้คนบ้ำ!” เสี่ยวเชี่ยนทั้งโมโหทั้งขำในควำมหน้ำด้ำนของ เขำ เธอเอำมือทุบหน้ำอกเขำไปหนึ่งที

“ไม่เข้ำทำงประตูนำยคิดจะขู่ใคร? วันๆ ปีนหน้ำต่ำงเกิด แข้งขำหักขึ้นมำฉันไม่สงสำรหรอกนะ!”

ทั้งสองคนสบตำกัน เสี่ยวเชี่ยนหัวเรำะออกมำ

1 0 4 6 5

อวี๋หมิงหลำงเห็นเธอหัวเรำะก็รู้ได้ว่ำเธอใจอ่อนลงแล้ว จึง รีบฉวยจังหวะนี้พูดควำมในใจ

“เมียจ๋ำ เลิกโกรธผมเถอะนะ ถ้ำคุณโกรธต้ำเหวยของเรำก็ จะไม่สบำยใจไปด้วย มีอะไรพวกเรำก็คุยกันดีๆ คุณอย่ำเอำ อย่ำงสืออวี้นะ เก็บเอำไว้ในใจพอระเบิดออกมำก็เล่นเอำลูก เกือบคลอด”

“นำยยั่วโมโหฉันก่อนนะ! นำยหำยไปทีตั้งหลำยวัน ฉันอยู่ บ้ำนคนเดียวเบื่อมำกนำยรู้ไหม? นำยไม่ให้ฉันออกไปรับงำน ข้ำงนอก ทำงมหำวิทยำลัยก็ไม่มีงำนอะไรให้ฉันทำ เฉินหลินก็ยัง มำเกิดเรื่องอีก ฉันอึดอัดใจจะแย่ อำจำรย์มำช่วยหำงำนที่ไม่ เหนื่อยให้เพื่อเบนควำมสนใจของฉัน อีกทั้งยังช่วยบำบัดจิตใจ ให้ฉันผ่อนคลำย นำยไม่ฟั งอะไรเลยมำหำว่ำฉันออกนอกลู่นอก ทำง”

“ผมไม่ได้พูดว่ำคุณนอกลู่นอกทำงนะ!” อวี๋หมิงหลำงรู้สึก เหมือนถูกใส่ร้ำย เขำเชื่อใจเมียมำตลอด เขำก็แค่ไม่ค่อยไว้ใจ ชีอวี่เซวียนเท่ำนั้น

แต่สมองของผู้หญิงแต่ไหนแต่ไรช่ำงจินตนำกำรไปไกล คำพูดประโยคเดียวสำมำรถวิเครำะห์ควำมเป็นไปได้นับไม่ถ้วน

1 0 4 6 6

อีกทั้งยังชอบแต่งเติมไปเอง

“สีหน้ำของนำยบวกกับคำพูดมันไม่ได้หมำยควำมแบบนั้น หรือไง? ช่วงหลำยวันมำนี้ฉันมีเรื่องหงุดหงิดใจมำกพอแล้ว นำย พูดแบบนั้นจะไม่ให้ฉันโมโหได้เหรอ?”

เธอเข้ำใจว่ำงำนของเสี่ยวเฉียงเป็นอย่ำงไร แต่ใครบ้ำงที่ไม่ เคยหงุดหงิด เวลำมีเรื่องไม่สบำยใจสำมีไม่อยู่รับฟั ง มีคนยอม ช่วยรับฟั งควำมทุกข์ยังจะมำพูดแบบนี้ จะไม่ให้โกรธได้ไง

อวี๋หมิงหลำงได้ยินแบบนั้นก็เสียใจ ตอนนั้นเขำไม่ควรพูด กับเธอแบบนั้น เสี่ยวเชี่ยนเห็นเขำสำนึกผิดก็เริ่มใจอ่อน สติที่ หำยไปก่อนหน้ำนี้ได้กลับมำแล้ว

“เมียจ๋ำ ครั้งนี้ผมไม่ดีเอง ผมเองก็ไม่รู้ว่ำตอนนั้นเป็นอะไร… อันที่จริงพูดไปก็แปลกนะ ชีอวี่เซวียนมำบ้ำนเรำตั้งหลำยครั้งผม ก็ไม่ได้รำคำญอะไร ทำไมครั้งนี้ถึงได้หงุดหงิดชอบกล?”

“ฉันวิเครำะห์ดูแล้ว ตอนนั้นจิตใต้สำนึกของนำยอำจสะสม ควำมรู้สึกผิดต่อฉันเอำไว้ เพรำะไปตรวจครรภ์กับฉันไม่ได้อีกทั้ง ยังต้องทิ้งฉันไว้ที่บ้ำน ควำมรู้สึกนั้นไม่มีที่ระบำยออกไป พอเห็น อำจำรย์ฉันมำทำแทนนำยก็เลยโมโห นี่ถือเป็นเรื่องปกติ”

1 0 4 6 7

ผู้ชำยไม่เพียงแต่เป็นสิ่งมีชีวิตที่หยิ่งทะนงในศักดิ์ศรี ยังเป็น สิ่งมีชีวิตที่ถนัดเอำควำมโกรธไปลงกับคนอื่นได้เก่งมำกอีกด้วย นี่ไม่ใช่แค่อวี๋หมิงหลำงที่เป็นแบบนี้ ผู้ชำยส่วนใหญ่ก็มีนิสัยแบบ นี้อยู่ในสำยเลือด มันคือสัญชำตญำณ

มนุษย์เรำยำมโกรธสติจะลดลง พอหำยโกรธแล้วมำคิดดู ดีๆ สติกลับมำแล้วใช้สมองคิดก็จะเข้ำใจ

พอเสี่ยวเชี่ยนหำยโกรธ สติก็กลับมำเหมือนเดิม วิเครำะห์ ออกมำได้เป็นข้อๆ อวี๋หมิงหลำงฟั งแล้วก็รู้สึกว่ำเป็นจริงตำมนั้น ยิ่งรู้สึกผิดต่อเสี่ยวเชี่ยนมำกกว่ำเดิม เขำหยิบผ้ำขี้ริ้วไปที่ หน้ำต่ำงโดยไม่ต้องรอให้เสี่ยวเชี่ยนสั่ง ตำมกฎของบ้ำน ทำผิดก็ ต้องเช็ดกระจก

ผ่ำนเหตุกำรณ์เมื่อครู่มำเสี่ยวเชี่ยนกลับรู้สึกสบำยใจขึ้น มนุษย์เรำมีเรื่องขัดแย้งเล็กๆ น้อยๆ บ้ำงก็เป็นเรื่องดีเหมือนกัน ขอแค่ไม่ทำเป็ นเรื่องใหญ่ ปรับควำมเข้ำใจกันก็จะทำให้ ควำมสัมพันธ์ยิ่งแนบแน่นมำกขึ้น แน่นอนว่ำนี่ก็ต้องยกควำมดี ให้ทั้งสองคนที่รักกันมำกเป็นทุนเดิมอยู่ก่อน อีกทั้งยังมีวิธี จัดกำรปั ญหำอย่ำงเหมำะสม

เสี่ยวเชี่ยนยกเก้ำอี้มำนั่งดูเขำเช็ดกระจก อวี๋หมิงหลำงถำม

1 0 4 6 8

ขึ้น

“ตอนผมไม่อยู่เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอ? ไม่อย่ำงนั้นทำไมคุณ ถึงได้ดูหงุดหงิดใจขนำดนี้?”

“เกิดเรื่องขึ้น เฉินหลินป่ วย”

“หืม? เป็นอะไร ต้องให้พวกเรำช่วยเรื่องเงินไหม? เงินบ้ำน เรำพอหรือเปล่ำ?”

ช่วงหลำยวันมำนี้เขำไม่ได้พกเครื่องมือสื่อสำร เลยไม่รู้ว่ำ เกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้ำง

เสี่ยวเชี่ยนถอนหำยใจ “ถ้ำเงินแก้ปั ญหำได้ฉันจะกลุ้มใจ แบบนี้เหรอ? เขำเป็นมะเร็งอัณฑะ”

“… เอ่อ คือ ต้องตัดไข่ไหม?” อวี๋หมิงหลำงไม่ค่อยรู้จักโรคนี้ เท่ำไรนัก

“ตอนนี้ทำเคมีบำบัด แต่ทำไปเรื่อยๆ มันจะทำลำยกระดูก ต้องปลูกถ่ำยไขกระดูก ก็ต้องหำคนที่เข้ำกันได้ด้วย โอกำสที่คน ที่มีสำยเลือดเดียวกันจะเข้ำกันได้มีอยู่สูง ตอนนี้แม่ฉันจนปั ญญำ ของต้ำหลงใช้ไม่ได้ แม่กลัวว่ำอีกไม่กี่เดือนให้หลังเขำจะมำรัง

1 0 4 6 9

ควำนฉันให้ฉันคอยระวัง”

“แม่พูดถูกนะ คุณท้องอยู่จะให้ไปบริจำคได้ไง?”

“เขำท ำเคมีบำบัดก็ต้องใช้เวลำ กว่ำเขำจะต้องกำรไขกระดูก ไปปลูกถ่ำยฉันก็คงคลอดลูกแล้ว”

“งั้นก็ไม่ได้เหมือนกัน! ร้อนเงินพวกเรำให้ได้ แต่จะให้คุณ ไปบริจำคไขกระดูกเป็นไปไม่ได้เด็ดขำด”

อวี๋หมิงหลำงรู้ว่ำถึงกำรบริจำคไขกระดูกจะไม่ส่งผลต่อ ร่ำงกำย และก็เคยมีคนบริจำคแล้ว ถ้ำบริจำคแล้วส่งผลร้ำยต่อ ร่ำงกำยคงไม่มีกำรจัดตั้งธนำคำรไขกระดูกขึ้น แต่เขำได้ยินเพื่อน ที่เคยบริจำคเล่ำว่ำ หลังบริจำคภูมิคุ้มกันจะลดลงสี่ถึงแปดเดือน เรี่ยวแรงจะถดถอย แน่นอนว่ำผ่ำนไประยะหนึ่งก็จะฟื้นฟูกลับมำ เหมือนเดิมได้ แต่ตอนนั้นเมียเขำคงเพิ่งคลอดลูกเสร็จ ถ้ำเธอไม่ มีแรงหรือร่ำงกำยอ่อนแอ แล้วลูกจะทำยังไง?