แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1302 ให้เป็นลุงก็ได้

“ผมจะมำบอกพวกคุณว่ำผมจะไม่อยู่หนึ่งเดือน ระหว่ำงนี้ถ้ำ

คุณมีธุระอะไรก็ไปหำศิษย์พี่ใหญ่นะ”

“จะไปไหน? คงไม่เหมือนครำวก่อนนะที่ไปทีก็ตั้งหลำย

เดือน?”

เสี่ยวเชี่ยนยังฝังใจกับเรื่องครำวก่อน

พอรู้สึกได้ถึงสำยตำของอวี๋หมิงหลำงที่มองมำด้วยควำม

สงสัยเสี่ยวเชี่ยนจึงรีบกลบเกลื่อนด้วยกำรพูดต่อ

“ฉันไม่ได้เป็นห่วงเขำนะ ฉันก็แค่ ก็แค่… ฉันก็แค่เป็นห่วง

กลัวว่ำจะกระทบกำรเรียนของฉันต่ำงหำกล่ะ!”

ประโยคนี้ไม่พูดยังพอว่ำ พอพูดออกมำเสี่ยวเชี่ยนก็รู้สึกว่ำ

ตัวเองเหมือนคนโง่ นี่ไม่เท่ำกับเป็นกำรบอกอีกฝ่ำยเหรอว่ำเธอ

เป็นห่วง?

ยังดีที่ชีอวี่เซวียนแค่ยิ้มๆ ยังไว้หน้ำเสี่ยวเชี่ยน

“ครั้งนี้ผมไปเดือนเดียวกลับ ไปร่วมงำนสัมมนำที่หนึ่ง

สำเหตุที่เรียกคุณมำเพรำะอยำกให้ดูสิ่งนี้”

1 0 9 7 2

ชีอวี่เซวียนยื่นเอกสำรปึกหนึ่งให้ เสี่ยวเชี่ยนรับมำดู เอกสำร

ถูกเย็บเป็นเล่มโดยหน้ำปกมีอักษร JR ตัวใหญ่ เสี่ยวเชี่ยนเห็น

แล้วก็เลิกคิ้ว

“เอกสำรของห้องทดลองเจอำร์?”

ชีอวี่เซวียนพยักหน้ำ “ใช่ พวกผีบ้ำพวกนั้นนั่นแหละ นี่คือ

คู่ปรับของผม ผมไปครั้งนี้ก็เพื่อสู้กับพวกเขำ”

เสี่ยวเชี่ยนรู้จักห้องทดลองนี้ เป็นองค์กรอิสระ มีสิทธิบัตร

งำนวิจัยด้ำนประสำทในระดับนำนำชำติมำกมำย เมื่อเทียบกับ

ฟำร์มเจ็ดหมู่ที่ค่อนข้ำงเก็บเนื้อเก็บตัวแล้ว ชื่อเสียงของเจอำร์ดัง

กว่ำอย่ำงเห็นได้ชัด คนที่เรียนด้ำนจิตวิทยำไม่มีใครไม่รู้จัก

องค์กรที่แสนโด่งดังนี้

เสี่ยวเชี่ยนรู้จักควำมเก่งขององค์กรนี้ตั้งแต่ชำติก่อน แต่

กลับเอะใจที่ชีอวี่เซวียนพูดว่ำองค์กรนี้คือคู่ปรับของเขำ

“คุณเรียกพวกเรำมำคงไม่ได้พูดแค่นี้ใช่ไหม?” อวี๋หมิงหลำง

รู้สึกแปลกๆ ถ้ำแค่ไปสัมมนำไม่เห็นจ ำเป็นต้องเรียกเสี่ยวเชี่ยน

มำพบ

“ถูกต้อง เพรำะเรื่องนี้ค่อนข้ำงร้ำยแรง เกี่ยวกับควำมลับ

1 0 9 7 3

ของฟำร์มเรำที่ไม่เปิดเผยกับคนนอก ตอนนี้ดูเหมือนกำรสะกด

จิตแบบแทรกซึมวิชำเฉพำะของพวกเรำจะรู้ไปถึงหูฝ่ำยนั้น

ส่วนนึงแล้ว ผมเลยจะไปสืบเรื่องนี้ดู” ชีอวี่เซวียนหยุดพูดไป

เล็กน้อยแล้วมองเสี่ยวเชี่ยน

“พูดให้ชัดเจนขึ้นอีกหน่อยก็คือผมสงสัยว่ำคนของเจอำร์มำ

สะกดจิตอดีตพ่อคุณกับเพื่อนบ้ำนของเขำ”

“… เฉินหลินก็คือเฉินหลิน อดีตพ่ออะไรกัน!” เสี่ยวเชี่ยน

โมโห เคยได้ยินแต่อดีตสำมี มำอดีตพงอดีตพ่ออะไร

“คุณจะบอกว่ำเฉินหลินกับเพื่อนบ้ำนถูกคนของเจอำร์เล่น

ตุกติกใส่? พวกเขำส่งคนมำท ำให้เฉินหลินไปท ำร้ำยเสี่ยวเชี่ยน

ใช่ไหม?” อวี๋หมิงหลำงเข้ำใจแล้ว นี่มันเรื่องที่เขำกับเสี่ยวเชี่ยน

ก ำลังสืบไม่ใช่เหรอ?

ชีอวี่เซวียนพยักหน้ำ “ถูกต้อง มีควำมเป็นไปได้สูงที่จะเป็น

ฝีมือของพวกเขำ”

“แล้วจุดประสงค์คืออะไร? ท ำไมต้องพุ่งเป้ำมำที่ลูกเชี่ยน

ด้วย?”

“ก่อนอื่น เทคนิคสะกดจิตแบบแทรกซึมที่อยู่ในมือพวกเขำ

1 0 9 7 4

ตอนนี้ไม่สมบูรณ์ อยำกได้ฉบับเต็มเลยต้องเริ่มลงมือจำกบรรดำ

ลูกศิษย์ของผมก่อน คนอื่นๆ อยู่ไม่เป็นที่อีกทั้งยังระวังตัวเป็น

อย่ำงดี ลงมือยำก อย่ำงเช่นศิษย์พี่ใหญ่ คุณเห็นท่ำทำงเขำกวน

ประสำทเจ้ำเล่ห์ขนำดนั้นคิดว่ำลงมือง่ำยเหรอ?”

ก็จริง คนนอกคงเห็นเธอเป็นแค่ผู้หญิงธรรมดำ สถำนะขอ

งอวี๋หมิงหลำงก็พิเศษสืบไม่เจอหรอก คนนอกที่ไม่รู้จักภูมิหลัง

ของเธอย่อมต้องคิดว่ำเธอเป็นลูกศิษย์อำยุน้อยที่สุดที่น่ำจะลง

มือง่ำย

“ดังนั้นเฉินหลินถูกคนของเจอำร์ส่งมำ? แต่ท ำไมฉันรู้สึกว่ำ

เรื่องไม่ใช่แบบนั้น เพรำะตอนนั้นเขำมีเจตนำชัดเจนว่ำจะฆ่ำฉัน

แถมยังจะเผำศพท ำลำยหลักฐำนทิ้งให้หมดด้วย”

“รำยละเอียดเป็นยังไงผมต้องไปสืบดูถึงจะรู้ จำกกำร

วิเครำะห์เบื้องต้นคิดว่ำฝ่ำยนั้นอำจยังไม่รู้เทคนิคกำรสะกดจิต

แบบแทรกซึมดีพอ ท ำให้กำรสะกดจิตล้มเหลว อดีตพ่อคุณ

หลังจำกผ่ำนเรื่องนั้นกลำยเป็นบ้ำเลยใช่ไหมล่ะ?”

ค ำพูดนี้ของชีอวี่เซวียนไขข้อสงสัยในใจของอวี๋หมิงหลำง

กับเสี่ยวเชี่ยนได้พอดี เมื่อเป็นแบบนี้ก็ไม่แปลกที่เสี่ยวเชี่ยนจะ

เค้นควำมจริงจำกปำกเพื่อนบ้ำนเฉินหลินไม่ได้เลย

1 0 9 7 5

“ไปครั้งนี้มีควำมเสี่ยงไหม?” เดิมเสี่ยวเชี่ยนไม่อยำกถำม

แต่อดไม่ได้

ชีอวี่เซวียนรีบเอำมือจับหน้ำอก “อ่ำ เสี่ยงมำก ไม่แน่อำจ

ไม่ได้กลับมำ ถ้ำงั้นเรียกผมว่ำพ่ออีกครั้งได้ไหม? ผมจะได้ตำย

ตำหลับ~”

“หำ” เสี่ยวเชี่ยนตกใจ ทันใดนั้นชีอวี่เซวียนก็ยิ้มหน้ำบำน

“ฮ่ำๆ ล้อเล่น ควำมเสี่ยงแทบจะเป็นศูนย์!”

แกล้งเบบี๋เชี่ยนวันละนิดจิตแจ่มใส~

เสี่ยวเชี่ยนยังไม่ทันอำละวำดก็ได้ยินเสียงลูกเหมือนจะตื่น

แล้ว เธอจึงยกนิ้วกลำงให้ชีอวี่เซวียน

“เห็นหน้ำแล้วร ำคำญ!”

“ยกนิ้วกลำงให้อำจำรย์ที่ปรึกษำระวังจะเรียนไม่จบนะ~”

เสี่ยวเชี่ยนกระทืบเท้ำชีอวี่เซวียนเต็มแรงแล้วเดินเชิด

ออกไปอุ้มลูกสำว

ชีอวี่เซวียนหัวเรำะแล้วหันไปพูดกับอวี๋หมิงหลำง “ดูสิ ลูก

1 0 9 7 6

สำวบ้ำนไหนขี้โมโหเหมือนลูกผมบ้ำง แถมยังกล้ำยกนิ้วกลำงให้

ด้วย”

“พูดตำมตรงนะ ผมไม่สงสำรคุณเลยสักนิด” อวี๋หมิงหลำง

รู้สึกว่ำกำรที่ชีอวี่เซวียนมีพื้นที่ในใจเสี่ยวเชี่ยนได้ส่วนหนึ่งเป็น

เพรำะเขำตั้งใจท ำมัน

หล่อได้ไม่ถึงสำมวิ ทุกครั้งที่เสี่ยวเชี่ยนเริ่มจะใจอ่อนให้ชีอวี่

เซวียน หมอนี่ก็ท ำทะเล้นใส่

แต่จุดที่อวี๋หมิงหลำงนับถือสุดก็คือทุกครั้งชีอวี่เซวียนจะท ำ

เสี่ยวเชี่ยนสติขำดผึงตลอด โมโหจนแทบไม่อยำกเห็นหน้ำอีก

ตลอดชีวิต แต่พอเจอกันครั้งหน้ำเสี่ยวเชี่ยนกลับลืมเรื่องที่หมอนี่

เคยท ำหมดทุกอย่ำง เป็นแบบนี้วนเวียนซ้ำไปซ้ำมำ

“นี่เสี่ยวเฉียง ไปได้แล้ว!” เสี่ยวเชี่ยนอุ้มลูกแล้วมำเรียกอวี๋ห

มิงหลำง

“ไม่อยู่กินข้ำวกับผมก่อนเหรอ?” ชีอวี่เซวียนถำม

“เห็นหน้ำแล้วกินไม่ลง!” เสี่ยวเชี่ยนเกลียดนิสัยขี้โกหกแก้

ไม่หำยของชีอวี่เซวียน ตำแก่นี่ชอบยั่วให้เธอโมโหอยู่เรื่อย

1 0 9 7 7

ชีอวี่เซวียนไม่โกรธ เขำยิ้มพร้อมเดินไปส่งเสี่ยวเชี่ยนที่

ประตู เสี่ยวเชี่ยนควงแขนเดินไปกับอวี๋หมิงหลำงได้ไม่กี่ก้ำวก็หัน

กลับไปมอง ชีอวี่เซวียนยังคงยืนส่งพวกเธออยู่ที่ประตู สำยตำนั้น

ท ำให้เสี่ยวเชี่ยนไม่สบำยใจ

“ไม่ไปแล้วเหรอ?” อวี๋หมิงหลำงถำมเสี่ยวเชี่ยนที่ยืนนิ่งไม่

ขยับ พอถูกเสี่ยวเชี่ยนถลึงตำใส่ถึงได้เข้ำใจ

“อ่อ… เมียจ๋ำ ผมปวดท้องอะ สงสัยเพรำะหิว ไม่งั้นเรำกิน

ข้ำวกับพ่อคุณก่อนค่อยไปไหม?”

ค ำพูดนี้ถือเป็นกำรไว้หน้ำเสี่ยวเชี่ยนเป็นอย่ำงมำก เห็นๆ

อยู่ว่ำเสี่ยวเชี่ยนอยำกอยู่ต่อ แต่อวี๋หมิงหลำงกลับเป็นคนพูด

แต่ทว่ำเสี่ยวเชี่ยนกลับโมโหใส่เขำ “ใครพ่อฉัน?”

“ผม~” ชีอวี่เซวียนยกมือระริกระรี้เหมือนเด็กประถมแย่ง

ตอบค ำถำมครู พอถูกเสี่ยวเชี่ยนถลึงตำใส่ก็รีบเอำมือลงแล้วพูด

“ขอแค่คุณอยู่กินข้ำวเป็นเพื่อนผมจะเรียกผมว่ำลุงก็ได้”

“…” เสี่ยวเฉียงเจอคนที่หน้ำด้ำนกว่ำเขำแล้ว

ได้กินข้ำวกับเบบี๋เชี่ยน มำดเมิดอะไรเอำทิ้งลงชักโครกได้

1 0 9 7 8

เลย~

ข้ำวมื้อนี้เสี่ยวเชี่ยนยึดคอนเซ็ปต์ที่ว่ำถลุงให้เต็มที่ เธอเลือก

ร้ำนอำหำรทะเลที่แพงที่สุดในโรงแรมใหญ่ของเมืองนี้ สั่งอำหำร

ทะเลมำเต็มโต๊ะ

“ลูกเชี่ยน กินไหวเหรอ? มีกุ้งล็อบสเตอร์ออสเตรเลียแล้วนะ

ท ำไมคุณยังจะสั่งกุ้งมังกรอิเซะมำอีกล่ะ?” อวี๋หมิงหลำงเห็นเธอ

สั่งแต่ของแพงๆ มำเยอะแยะเลยถำม

1 0 9 7 9