แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1303 เรื่องก็จบลงแบบนี้

กุ้งมังกรที่เสี่ยวเชี่ยนสั่งไม่ใช่กุ้งมังกรน้อยที่ขำยตำมข้ำงทำง

กินชำมนึงก็ยังไม่หน ำใจ นี่ตัวนึงไม่ใช่เล็กๆ เธอสั่งมำหลำยตัว

ไหนยังจะมีกับข้ำวอย่ำงอื่นอีก แม้แต่อวี๋หมิงหลำงเห็นแล้วยังทน

ดูต่อไปไม่ไหว

ยังไม่ทันเสี่ยวเชี่ยนจะได้ตอบชีอวี่เซวียนก็ยิ้มแย้มตอบแทน

เธอ

“กุ้งแต่ละชนิดรสชำติไม่เหมือนกัน เขำอยำกกินก็ให้เขำกิน

ไป”

“ฉันไม่อยำกกิน” เสี่ยวเชี่ยนมองเขำด้วยสำยตำหำเรื่อง

วำงท่ำชัดเจนว่ำมำถลุงเงินเล่น

เอำสิตำแก่ โกรธเลย สู้กันสักตั้ง!

เสี่ยวเชี่ยนมำไม้นี้ถ้ำเป็น ‘อดีตพ่อ’ คงโกรธหน้ำเขียวไป

แล้ว อย่ำว่ำแต่เฉินหลินพอรู้ว่ำเสี่ยวเชี่ยนไม่ใช่ลูกแท้ๆ ก็ด่ำไม่

หยุด ต่อให้ตอนที่ยังเป็นพ่อลูกกันอยู่ เขำมีของอร่อยก็แทบไม่

อยำกให้เสี่ยวเชี่ยนกิน แล้วนับประสำอะไรกับ ‘เด็กกวนประสำท’

1 0 9 8 0

ที่วำงท่ำชัดเจนว่ำมำถลุงเงินแบบนี้ล่ะ

แต่ชีอวี่เซวียนไม่โกรธเลยสักนิด ยังพยักหน้ำเห็นด้วยกับ

เสี่ยวเชี่ยน

“ใช่ ไม่อยำกกินก็สั่งมำเชยชมเล่น สมัยก่อนพวกเชื้อพระ

วงศ์ก็ชอบเชยชมอำหำรกันไม่ใช่เหรอ? ลูกสำวผมอยำกเอำ

อย่ำงบ้ำงก็จัดไป น้องมำนี่หน่อย! เอำกุ้งมังกรมำอีกเซต มีใหญ่

แค่ไหนก็เอำมำ!”

ถึงพนักงำนจะเจอพวกเศรษฐีมำนับไม่ถ้วน แต่ไม่เคยเจอ

คนที่เล่นใหญ่ขนำดนี้ ถึงกับอึ้งไปเลยทีเดียว

“คุณ คุณผู้ชำยครับ ทำงเรำมีกุ้งมังกรสิบกว่ำชนิด แถมแต่

ละชนิดก็ตัวใหญ่ๆ ทั้งนั้น คุณผู้ชำยมำกันสำมท่ำน”

“กลัวพวกเรำกินไม่ไหวเหรอ? ลูกสำวผมอยำกเอำมำนั่ง

มอง พวกคุณเอำมำเสิร์ฟก็พอแล้ว”

“งั้น… เอำกุ้งจักรพรรดิไหมครับ? พวกเรำเพิ่งได้กุ้งยักษ์ตัว

ละห้ำโลมำ กุ้งชนิดนี้ใช้เวลำเจ็ดถึงสิบปีกว่ำจะโตได้ครึ่งกิโล ก็

เท่ำกับว่ำใช้เวลำร้อยปีถึงจะโตได้ขนำดนี้ แต่รำคำก็จะแพง

หน่อย” เจอลูกค้ำที่กระเป๋ำหนักแบบนี้พนักงำนจึงแนะน ำได้

1 0 9 8 1

อย่ำงสบำยใจ เลือกเมนูที่แพงที่สุดให้

“เสิร์ฟ!” ชีอวี่เซวียนสั่ง

“เดี๋ยวก่อน! กุ้งจักรพรรดิที่ว่ำรำคำเท่ำไร?” เสี่ยวเชี่ยนคุ้น

ชินกับแววตำที่เต็มไปด้วยควำมมั่นใจของพนักงำน เพรำะทุก

ครั้งเวลำที่เธอเชือดแกะอ้วนก็มีสำยตำแบบนี้นี่แหละ

“ครึ่งโล 8,888 หยวน กุ้งหนึ่งตัวรำคำ 88,888 หยวนครับ”

“แค่กๆ!” อวี๋หมิงหลำงส ำลักรำคำกุ้ง นี่มันใช่กินกุ้งเหรอ กิน

บ้ำนทั้งหลังเลยชัดๆ ไปซื้อบ้ำนได้หนึ่งหลังในเมืองเล็กๆ เลย

นะ!

“ไม่เอำ อย่ำงอื่นก็ไม่เอำแล้ว ที่สั่งมำนี่ก็พอแล้ว” เสี่ยวเชี่ยน

เห็นชีอวี่เซวียนเอำจริงแบบนี้เธอก็รู้สึกว่ำตัวเองโง่เอง ตำมมำ

ด้วยกำรล้มเลิกควำมคิดที่จะถลุงเงินชีอวี่เซวียน อำหำรที่สั่งไป

เมื่อกี้ก็ไม่อยำกได้แล้ว

“ท ำไมล่ะ ไม่ชอบเปลี่ยนเป็นอย่ำงอื่นก็ได้นะ จริงสิ เต่ำยักษ์

ที่เลี้ยงไว้ในตู้ขำยไหม?” ชีอวี่เซวียนถำมพนักงำน

พนักงำนถึงกับท ำตำตี่ใส่ นำยท่ำน เต่ำยักษ์นั่นเลี้ยงไว้ดู

1 0 9 8 2

เล่น ยำวตั้งเมตรกว่ำ น้ำหนักต่ำๆ ก็ร้อยโล แน่ใจนะว่ำอยำกกิน

เจ้ำเต่ำนั่น?!

“เอำล่ะ เขำล้อเล่นน่ะ เอำแค่ที่ฉันสั่งไปพอ แค่นี้พอแล้ว”

เสี่ยวเชี่ยนไล่พนักงำนออกไป

ชีอวี่เซวียนเบ้ปำกด้วยควำมน้อยใจ “ผมเอำจริงนะ”

“โง่หรือเปล่ำ? เอำเต่ำยักษ์นั่นมำขึ้นโต๊ะก็กินพื้นที่บนโต๊ะ

หมดสิ! ถึงตอนนั้นพวกนำยสองคนไม่กินกันจนกระอักเลือดเลย

เหรอ คิดว่ำเท่ห์?”

ในสมองของทุกคนปรำกฏภำพตำมที่เสี่ยวเชี่ยนว่ำ เต่ำยักษ์

นอนอยู่บนโต๊ะ อวี๋หมิงหลำงกับชีอวี่เซวียนกินกันจนแทบจุก

ตำย…

จริงๆ มันก็เป็นภำพที่สวยดีนะ เสี่ยวเชี่ยนคิดแล้วก็ข ำ

ชีอวี่เซวียนคิดตำมแล้วก็พลอยยิ้มไปด้วย

“ผมไม่ได้เห็นว่ำเมืองนอกดีกว่ำนะ แต่จะกินกุ้งมังกรน่ะต้อง

ไปกินที่แหล่งมันเลยดีกว่ำ อีกหน่อยไปเมืองบริตทำนีของ

ประเทศ F ที่เป็นสวรรค์แห่งอำหำรทะเลกับผมสิ ที่นั่นมีกุ้งมังกร

1 0 9 8 3

ยักษ์สีน้ำเงินชนิดพิเศษ มันโตช้ำมำก แต่รสชำติอร่อยเหำะ”

“ใช่กุ้งมังกรยักษ์ที่ร้ำนอำหำรมิชลินชอบเลือกเป็นวัตถุดิบ

หรือเปล่ำ? ตัวมันจะเป็นสีน้ำเงินทั้งตัว ได้ยินว่ำโอกำสที่จะเจอ

กุ้งแบบนั้นคือหนึ่งในสองล้ำนตัวของกุ้งมังกร”

เรื่องอำหำรมักจะเป็นหัวข้อสนทนำร่วมที่ท ำให้คนเรำลืม

เรื่องไม่พอใจที่มีต่อกันได้ เสี่ยวเชี่ยนลืมมำดของตัวเองไปหมด

สิ้น นั่งคุยกับชีอวี่เซวียนอย่ำงจริงจัง

“ใช่ๆ คนอื่นอยำกไปกินสั่งจองยังไม่ได้เลยนะ ผมมีเพื่อน

อยู่ที่นั่น ถ้ำเรำไปก็บอกล่วงหน้ำ เดี๋ยวผมพำไปกิน แต่ห้ำมบอก

ศิษย์พี่ใหญ่กับอำข่ำนะ สองคนนี้คนหนึ่งแม่หมูอีกคนกระเพำะ

ยักษ์ ถ้ำพวกเขำไปด้วยพวกเรำจะไม่พอกิน นี่หมำทหำร มอง

อะไรน่ะ? ฉันไม่พำนำยไปด้วยหรอกนะ”

ฉันจะไปกับเบบี๋เชี่ยนแค่สองคน~

อวี๋หมิงหลำงไม่ได้เห็นแก่กินขนำดนั้น เวลำนี้เขำก ำลังตบ

หลังลูกที่ก ำลังหำวอยู่ในรถเข็นเด็ก โอ๋ลูกพลำงมองเสี่ยวเชี่ยน

คุยกับชีอวี่เซวียน

“ผมแค่รู้สึกว่ำพวกคุณดูเข้ำกันได้ดี เปิดศึกกันแค่ไหนแต่ก็

1 0 9 8 4

พร้อมจะสงบศึกได้ตลอดเวลำ เอำงี้ไหมลูกเชี่ยน เลิกวำงมำดซะ

ที เรียกเขำว่ำพ่อ เขำจะได้พำผมไปกินกุ้งมังกรด้วย”

ประโยคนี้พูดเหมือนล้อเล่น แต่ใช่ว่ำจะไม่แฝงอะไร

อวี๋หมิงหลำงสังเกตอยู่นำนแล้ว เขำมองออกว่ำเสี่ยวเชี่ยน

ปำกแข็งใจอ่อน เห็นๆ อยู่ว่ำชอบชีอวี่เซวียนก็ยังจะท ำเป็นเย็น

ชำใส่ พอมำดหลุดก็แสร้งท ำเป็นโมโห เมื่อเทียบกับปล่อยให้

เป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ ไม่สู้ให้เขำเป็นคนละลำยควำมเย็นชำนี้

ทลำยก ำแพงที่เหลือเพียงน้อยนิดทิ้ง เสี่ยวเชี่ยนจะได้ไม่กระอัก

กระอ่วนที่ไม่รู้ว่ำจะเรียกชีอวี่เซวียนว่ำอะไร เธอหงุดหงิดใจ ชีอวี่

เซวียนเองก็น่ำสงสำร

พอเขำพูดจบเสี่ยวเชี่ยนก็หน้ำแดงก่ำ ชีอวี่เซวียนดวงตำเป็น

ประกำย หันไปมองอวี๋หมิงหลำง รู้สึกว่ำหมำทหำรหนังเขียวที่ขัด

หูขัดตำมำนำนวันนี้ดูหล่อขึ้นมำทันที ร่ำงสูงสองเมตรแปด!

“หมิงหลำง งำนหนักใช่ไหมเรำน่ะ? มำๆๆ พ่อคีบเชียงซ่ำง

หนังของไก่ให้นะ บ ำรุงหน่อย~”

เนื่องจำกอวี๋หมิงหลำงเป็นคนฉลำด ชีอวี่เซวียนยิ้มหน้ำบำน

ไม่เรียกเขำว่ำหมำทหำรแต่เรียกชื่อตรงๆ

1 0 9 8 5

ถ้ำชีอวี่เซวียนไม่ได้คีบของสิ่งนี้มำให้เขำพร้อมเจตนำร้ำย ดู

แค่สีหน้ำที่ยิ้มแย้ม เขำก็คงซึ้งใจจริงๆ

อวี๋หมิงหลำงแอบถุยในใจ ตูดไก่ก็ตูดไก่ดิ มำท ำเป็นพูดชื่อ

ทำงวิทยำศำสตร์ เชียงซ่ำงหนังของไก่อะไรวะ!

เสี่ยวเฉียงเด็กเนิร์ดไม่ยอมแพ้ เขำคีบอวี๋ไป๋ให้เป็นกำรตอบ

แทน

“ผมล ำบำกไม่เท่ำคุณหรอกครับ อวี๋ไป๋หลำกชนิดที่แสนน่ำ

ภูมิใจของปลำปักเป้ำนี่ กินแล้วดีนะครับ!”

อวี๋ไป๋มีสองควำมหมำย บำงพื้นที่หมำยถึงทุ่นตกปลำ แต่ใน

ควำมหมำยของเสี่ยวเฉียงคือถุงสเปิร์ม เอำตูดไก่มำให้ก็ขอตอบ

แทนด้วยสเปิร์มปลำ

อืม ใช้ได้!

เพื่อช่วยสร้ำงบรรยำกำศที่ดีให้เสี่ยวเชี่ยนกับชีอวี่เซวียน

อวี๋หมิงหลำงใช้วิธีพูดล้อเล่นทลำยก ำแพงของสองพ่อลูก ชีอวี่เซ

วียนขำนรับทันที ใช้ควำมตลกลดควำมกระอักกระอ่วน

“เมียจ๋ำ พ่อคุณรังแกผม! รีบให้พนักงำนเอำพริกชี้ฟ้ำมำ

1 0 9 8 6

จำนนึงเร็ว พวกเรำต้องโจมตีเอำให้หมอบกรำบ ให้รู้ฤทธิ์อำหำร

บ้ำนเรำเสียบ้ำง เอำให้ท่อนบนจี๊ดจ๊ำดท่อนล่ำงปรู๊ดปร๊ำดไป

เลย!”

“ลูกพ่อ อยู่ข้ำงพ่อหรืออยู่ข้ำงเขำ? ไม่งั้นจับเต่ำนั่นมำเค้น

เลือดให้เขำดื่มดีไหม เอำให้ลมปรำณแตกกระจุยไปเลย เดี๋ยว

พ่อหำสำมีให้ใหม่!”

เสี่ยวเชี่ยนมองอวี๋หมิงหลำงแล้วมองชีอวี่เซวียน จำกนั้นก็

ถอนหำยใจยำว

“โตป่ำนนี้แล้วยังท ำตัวเป็นเด็กๆ กินข้ำว!”

ชีอวี่เซวียนแอบไม่พอใจนิดหน่อย พูดมำถึงขนำดนี้แล้วเบบี๋

เชี่ยนยังไม่ยอมเรียกเขำว่ำพ่ออีกเหรอ?

เห้อ ก็จริง เบบี๋เชี่ยนทะนงตัวอย่ำงกับอะไร มีเหรอจะยอม

เรียกง่ำยๆ

แล้วเสี่ยวเชี่ยนก็พูดขึ้น “ดูนำยซิ เป็นพ่อคนแล้วนะยังจะท ำ

ตัวบ้ำบออีก? ดูเสี่ยวเหวยสิมองนำยด้วยสำยตำแบบไหน?”

1 0 9 8 7