แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1312 เปิดโหมดต้มกันเอง

อำข่ำรู้สึกว่ำคุยทำงโทรศัพท์ไม่สะดวกเท่ำไรจึงอยำกนัดพี่

สำมค่อยคุยกันตอนเจอหน้ำ แต่แล้วก็ได้ยินถังเถียวพูดขึ้นมำ

“เรื่องนี้พี่แก้ปัญหำให้ พี่เอำยำมำให้ผู้ชำยของหัวหน้ำคณะ

น้อยพอดี เดี๋ยวจัดกำรให้”

แก้ปัญหำ? อำข่ำยังคิดไม่ทันศิษย์พี่สำมที่มำไวเคลมไวก็

วำงสำยไปแล้ว จำกนั้นเขำก็โทรหำอวี๋หมิงหลำง

“ฮัลโหลเสี่ยวเฉียง อยู่ไหน? อ่อ จะไปประชุมที่เมืองหลวง

เหรอ พอดีเลยพี่มีของจะให้นำยหน่อย”

∗∗∗

จริงๆ แล้วเสี่ยวเชี่ยนก็แค่ล้อเล่นกับอำข่ำนิดหน่อยไม่ได้มี

เจตนำร้ำย จุดประสงค์หลักที่เธอมำเมืองหลวงครั้งนี้ไม่ใช่เพรำะ

งำนประมูล เธอมำท ำงำน แต่ไม่ได้รักษำให้เจิ้งซวี่ รักษำคนที่อยู่

ในห้องเจิ้งซวี่ต่ำงหำก

ประธำนเชี่ยนคงคำดไม่ถึงว่ำกำรล้อเล่นของเธอในครั้งนี้ไม่

เพียงแต่จะหลอกอำข่ำได้ ยังได้พำซวยมำถึงตัวเองด้วยทั้งสอง

1 1 0 5 6

คนก ำลังจะเริ่มโหมดต้มกันเอง

จริงๆ แล้วเสี่ยวเชี่ยนก็ไม่ได้โกหกอำข่ำหรอก เธอมำครั้งนี้

เพื่อมำรักษำผู้ป่วยอำกำรนั้นจริงๆ แต่คนป่วยไม่ใช่เจิ้งซวี่

เมื่อกี้ตอนที่เธอคุยกับอำข่ำเธอก็ไม่ได้บอกว่ำเจิ้งซวี่ป่วย

เธอพูดแค่ว่ำจะไปห้องเจิ้งซวี่ แล้วใครบอกกันว่ำเจิ้งซวี่อยู่ในห้อง

คนเดียว?

เสี่ยวเชี่ยนกับอำข่ำพักในห้องชุดประธำนำธิบดี ห้องของ

เจิ้งซวี่ก็เหมือนกัน ตอนเสี่ยวเชี่ยนไปถึงเขำก ำลังจิบไวน์แดงกับ

คนป่วย

พอเห็นเสี่ยวเชี่ยนมำแล้วเจิ้งซวี่ก็ลุกขึ้นพยักหน้ำให้ผู้ชำยที่

อยู่ตรงข้ำมเขำ

“หมอเฉินมำแล้ว พวกคุณคุยกันไปนะ”

ห้องชุดประธำนำธิบดีของที่นี่มีพื้นที่เกินหนึ่งร้อยเจ็ดสิบ

ตำรำงเมตร ใช้รับรองพวกคนระดับสูงหรือดำรำบำงคน ภำยใน

ห้องแยกเป็นห้องนอนใหญ่ ห้องนอนเล็ก ห้องกิจกรรมบันเทิง

และห้องรับแขก เสี่ยวเชี่ยนอยู่กับผู้ป่วยในห้องรับแขก เจิ้งซวี่ไป

อยู่ในห้องกิจกรรมบันเทิง ในนั้นมีอุปกรณ์ต่ำงๆ ครบครัน

1 1 0 5 7

โดยเฉพำะอุปกรณ์ที่ใช้ส ำหรับดูหนัง แต่เจิ้งซวี่ไม่ได้หำหนังดู

เขำเทไวน์แดง นั่งตรงโซฟำริมหน้ำต่ำงมองวิวยำมค่ำคืน

เมื่อประตูห้องรับแขกปิดลง ภำยในห้องก็เหลือแค่เสี่ยว

เชี่ยนกับผู้ชำยตรงข้ำม

ผู้ชำยอำยุประมำณสี่สิบ หน้ำตำดูฉลำดเอำกำร รูปร่ำงสม

ส่วน มีพุงหน่อยๆ หัวล้ำนด้ำนบนเล็กน้อย ไม่แตกต่ำงกับนัก

ธุรกิจทั่วไป ถึงเขำจะแสดงออกว่ำให้เกียรติเสี่ยวเชี่ยน แต่สำยตำ

นั้นยำกที่จะกลบเกลื่อนควำมทะนงตนของตัวเอง

“คุณคือคุณหมอที่จะมำรักษำใช่ไหมครับ?” อีกฝ่ำยพูด

ภำษำอังกฤษกับเสี่ยวเชี่ยนอย่ำงคล่องปร๋อ

“ใช่ค่ะ คุณจ้ำวคะ ช่วยเรำอำกำรของคุณให้ฟังคร่ำวๆ

หน่อยได้ไหมคะ?” เสี่ยวเชี่ยนเองก็ใช้ภำษำอังกฤษโต้ตอบ

“ไม่มีอะไรน่ำพูด รำยละเอียดผมก็เขียนไว้ชัดเจนแล้ว ที่ผม

อยำกบอกก็คือ ในฐำนะที่คุณเป็นหมอก็ควรมีจรรยำบรรณ อะไร

ควรพูดอะไรไม่ควรพูดคุณน่ำจะรู้ดี”

“เข้ำใจค่ะ งั้นเรำเริ่มรักษำเลยไหมคะ?”

1 1 0 5 8

จนถึงตอนนี้ กำรสนทนำของทั้งสองคนไม่มีอะไรแตกต่ำง

จำกผู้ป่วยคนก่อนๆ ของเสี่ยวเชี่ยน คนรวยที่ป่วยส่วนใหญ่ก็มำ

แนวนี้กันทั้งนั้น ท ำเป็นพูดจำข่มเพื่อกลบเกลื่อนอำกำรป่วยของ

ตัวเองหรือควำมหวำดกลัวในจิตใจ คนพวกนี้ในสำยตำของเสี่ยว

เชี่ยนเหมือนกันหมด เขียนตัวโตๆ ว่ำ ‘แกะอ้วน’

นำยจ้ำวคนนี้เป็นผู้ชำยที่แต่งเข้ำตระกูลของผู้หญิง เดิมที

เขำเป็นแค่ผู้จัดกำรทั่วไปของไซ่ซือกรุ๊ป คนที่กุมอ ำนำจที่แท้จริง

คือเหอไซภรรยำของเขำ ซึ่งก็คือประธำนของไซ่ซือกรุ๊ป กิจกำร

ของสองสำมีภรรยำคู่นี้ใหญ่โตมำก แต่นำยจ้ำวกลับมีโรคที่ท ำ

ให้เขำหงุดหงิดใจ เขำอำยุจะสี่สิบแล้วยังไม่มีทำยำทสืบสกุล คน

นอกเห็นเขำรักกันกับภรรยำมำหลำยปีไม่เคยไปยุ่งกับผู้หญิงข้ำง

นอก แต่หำรู้ไม่ว่ำร่ำงกำยของเขำผิดปกติมำนำนแล้ว

นำยจ้ำวเล่ำอำกำรแบบไม่เต็มปำก เสี่ยวเชี่ยนใช้เทคนิค

กำรถำมตำมวิชำชีพของเธอ เปลืองแรงถำมอยู่นำนกว่ำจะเค้น

เรื่องรำวทั้งหมดออกมำจำกปำกผู้ชำยคนนี้ได้

โดยทั่วไปผู้ชำยยอมเลือกที่จะยอมรับว่ำตัวเองเตี้ยจน

มำกกว่ำที่จะยอมรับว่ำตัวเองมีปัญหำในเรื่องอย่ำงว่ำ ต่อให้เป็น

คนรวยก็เหมือนกัน

1 1 0 5 9

“… สรุปว่ำ แค่คุณแตะตัวผู้หญิงก็จะรู้สึกว่ำสกปรก จะท ำให้

ติดโรคได้?” เสี่ยวเชี่ยนสรุป

“ใช่ครับ หมอบอกว่ำร่ำงกำยผมก็ปกติดี สำเหตุน่ำจะมำ

จำกปัญหำด้ำนสภำพจิตใจมำกกว่ำ”

นำยจ้ำวพยำยำมจะเน้นว่ำร่ำงกำยเขำไม่ได้ผิดปกติ สำเหตุ

มำจำกจิตใจ จนถึงตอนนี้เขำยังคงมองเสี่ยวเชี่ยนด้วยควำมรู้สึก

ที่เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง ถึงแม้เขำจะพยำยำมปกปิดอำกำรตัวเอง

แต่เสี่ยวเชี่ยนก็ยังหำทำงล้วงควำมจริงจำกเขำได้ ซึ่งจุดนี้ได้ท ำ

ให้นำยจ้ำวเริ่มเชื่อในตัวเสี่ยวเชี่ยนขึ้นมำหน่อย

“ฉันขอวินิจฉัยขั้นต้นว่ำคุณมีควำมผิดปกติด้ำนบุคลิกภำพ

นิดหน่อย ผู้ป่วย ED จะแสดงท่ำทีในแง่ลบและควำมวิตกกังวล

ต่อชีวิตคู่”

“ผมไม่ได้เป็น ED! หมอบอกว่ำร่ำงกำยผมปกติดี ผมก็แค่มี

ปัญหำด้ำนสภำพจิตใจ”

เสี่ยวเชี่ยนแสร้งท ำเป็นไม่ได้ยินค ำพูดเหมือนคนรับควำม

จริงไม่ได้ของเขำ เธอถำมต่อ

“ไม่ได้นอนร่วมห้องกับภรรยำมำนำนเท่ำไรแล้วคะ?”

1 1 0 6 0

นำยจ้ำวไม่อยำกตอบ เสี่ยวเชี่ยนจึงถำมอีกครั้ง เขำยกมือ

ขึ้นมำข้ำงหนึ่ง

“ห้ำเดือนเหรอคะ?”

“ห้ำปี”

“… ฉันว่ำค่ำรักษำของเรำต้องเพิ่มแล้วล่ะค่ะ”

นำยจ้ำวมองเสี่ยวเชี่ยนอย่ำงไม่เข้ำใจ เสี่ยวเชี่ยนถอน

หำยใจ

“เห็นทีอำกำรของภรรยำคุณก็ไม่น่ำวำงใจเหมือนกัน เรื่องนี้

ทำงที่ดีสำมีภรรยำมำรักษำไปพร้อมกันจะดีกว่ำนะคะ”

พอนึกถึงภรรยำนำยจ้ำวก็ตัวสั่น สีหน้ำจำกเดิมที่เชิดหยิ่งก็

เปลี่ยนไป เขำรีบส่ำยหน้ำ

“คุณรักษำแค่ผมก็พอ เท่ำไรก็เรียกมำเลย”

เสี่ยวเชี่ยนชอบค ำว่ำเท่ำไรก็เรียกมำเลยมำก ครั้นแล้วเธอ

จึงฉีกยิ้มแบบที่สวยที่สุด

“ก็ได้ค่ะ ช่วงเวลำในสองวันจำกนี้ฉันจะวำงแผนกำรรักษำ

1 1 0 6 1

ให้คุณ ส่วนรำยละเอียดก็อำจจะมีกำรใช้เทคนิคต่ำงๆ เช่น

วิเครำะห์ควำมฝัน ช่วยคุณฟื้นฟู พอคุณกลับไปแล้วยังต้องเพิ่ม

กำรบ ำบัดควำมคิดและพฤติกรรม อันนี้เดี๋ยวฉันสอนทำง

โทรศัพท์ได้ ตอนนี้เรำมำเริ่มรักษำอย่ำงเป็นทำงกำรกันนะคะ…”

ผู้เชี่ยวชำญแค่ยื่นมือเข้ำมำก็รู้หมด เมื่อเสี่ยวเชี่ยนท ำกำร

รักษำอย่ำงเป็นทำงกำร แกะอ้วนส่วนใหญ่ก็ถูกเธอชักจูงได้หมด

นำยจ้ำวก็เช่นกัน ใช้เวลำไม่นำนเขำก็ถูกพำเข้ำสู่กระบวนกำร

รักษำ สองชั่วโมงผ่ำนไปอย่ำงรวดเร็ว

“เสร็จแล้วค่ะ กำรรักษำในวันนี้ก็ประมำณนี้ เดี๋ยวคุณ

กลับไปก็ท ำตำมที่ฉันบอก ท ำใจให้สบำยๆ พรุ่งนี้เรำค่อยมำต่อ

กัน”

“แล้วถ้ำผมยังไม่รู้สึกอะไรเลยอีกล่ะ?” ถึงตอนนี้นำยจ้ำวจะ

ยังไม่ได้รู้สึกอยำกอะไร แต่เขำกลับรู้สึกโล่งขึ้นมำก สำยตำที่มอง

เสี่ยวเชี่ยนก็เปลี่ยนไปจำกตอนแรก

ควำมรู้สึกที่อยำกปิดบังหมอในตอนแรกได้หำยไป เขำ

ตั้งใจมองเสี่ยวเชี่ยนดีๆ แล้วก็พบว่ำหมอคนนี้หน้ำตำใช้ได้

เดิมทีเสี่ยวเชี่ยนก็หน้ำตำดีอยู่แล้วหลังคลอดลูกยังดูมีน้ำมี

1 1 0 6 2

นวลขึ้นมำมำก สำยตำก็อ่อนโยนมำกกว่ำเมื่อก่อน บวกกับ

บุคลิกที่เต็มไปด้วยควำมมั่นใจยิ่งท ำให้ดึงดูดสำยตำผู้ชำย นำย

จ้ำวเองก็ถูกเธอดึงดูดเข้ำแล้ว

“เพิ่งรักษำครั้งเดียวอำจยังไม่เห็นผลชัดเจนนัก อย่ำเพิ่ง

กดดันตัวเองมำกเกินไป ถ้ำคุณมีควำมจ ำเป็นล่ะก็ลองดื่มเหล้ำ

ไปหน่อยก็ได้นะคะ แอลกอฮอล์ในปริมำณไม่มำกจะช่วยเพิ่ม

ควำมตื่นตัวของระบบประสำทส่วนกลำงได้ค่ะ”

ตอนเสี่ยวเชี่ยนพูดเรื่องนี้อำรมณ์คล้ำยกับก ำลังพูดเรื่องจะ

เอำผักกำดขำวไปดองดีหรือจะเอำไปผัดกับวุ้นเส้นดี เมื่อคนไข้

อยู่ต่อหน้ำหมอไม่มีควำมแตกต่ำงเรื่องเพศหรือต้องอำยอะไร

แต่นำยจ้ำวได้ฟังกลับเกิดอำรมณ์

“คุณเป็นแบบนี้บ่อยเหรอ?”

“อะไรคะ?” เสี่ยวเชี่ยนไม่เข้ำใจ

“พูดคุยเรื่องเพศต่อหน้ำผู้ชำยได้หน้ำตำเฉย คุณมี

ประสบกำรณ์ไหม? หมอเฉินยังดูเด็กอยู่เลย ยังไม่น่ำมี

ประสบกำรณ์หรือเปล่ำ?” พูดไปมือก็อยู่ไม่สุขเอื้อมไปทำงเอว

เสี่ยวเชี่ยน

1 1 0 6 3