แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1374 เหตุกำรณ์ที่เหนือควำมคำดหมำยเกิดขึ้นแล้ว

ชำยฉกรรจ์รำยนี้มำอย่ำงกะทันหัน ไม่ทันให้ได้ตั้งตัว

หลังลงจำกรถก็ชี้หน้ำด่ำฉินเซียงเสวี่ยว่ำคนชั้นต่ำ จำกนั้นก็

เดินเข้ำไปหำ

ฉินเซียงเสวี่ยแค่เห็นก็รู้ว่ำต้องเกิดเรื่องแน่ สิ่งแรกที่ท ำคือ

ดันตัวเสี่ยวเชี่ยน

“พี่รีบไป! เข้ำไปในบ้ำนฉันแล้วล็อคประตู!”

แต่คิดจะหนีในเวลำนี้ก็ไม่ทันแล้ว ชำยฉกรรจ์พำพรรคพวก

เข้ำมำรุมล้อมเสี่ยวเชี่ยนกับฉินเซียงเสวี่ย

“พวกแกคิดจะท ำอะไรน่ะ!” ฉินเซียงเสวี่ยตะโกน

“ท ำอะไรน่ะเหรอ? หึ หึ นังคนชั้นต่ำอย่ำงแกมำยั่วยวน

เจ้ำนำยของพวกเรำ ฉันจะให้แกรับกรรมตอนนี้!” ชำยฉกรรจ์พูด

ถึงจะไม่ได้มีกำรแนะน ำตัวก่อนก็พอจะเดำสำเหตุที่มำได้

จะต้องเป็นหนึ่งในบรรดำ ‘ลูกค้ำ’ ของฉินเซียงเสวี่ยแน่นอน

ภรรยำของลูกค้ำคงรู้เรื่องเข้ำก็เลยตำมมำคิดบัญชีถึงที่

1 1 5 8 0

เสี่ยวเชี่ยนหยิบโทรศัพท์มือถือออกมำจะโทรแจ้งต ำรวจ ยัง

ไม่ทันได้กดเบอร์ก็มีคนแย่งโทรศัพท์ไปปำลงพื้นแตกกระจำย

โทรศัพท์รุ่นใหม่ล่ำสุดรำคำหลำยพันเละไม่เป็นรูปเป็นร่ำง

“สำมีฉันเป็นทหำร ถ้ำพวกแกกล้ำท ำร้ำยเมียทหำรจะต้อง

รับผิดชอบหนักแน่ ถ้ำอยำกลองดูก็เข้ำมำ”

เสี่ยวเชี่ยนขู่

ตำมคำด ค ำว่ำเมียทหำรมีอำนุภำพมำกจริงๆ พวกนักเลง

ท้องถิ่นต่ำงรู้ดีว่ำ แตะต้องได้ทุกคนยกเว้นคนของกองทัพ

แต่คนพวกนี้กวำดตำมองเสี่ยวเชี่ยนตั้งแต่หัวจรดเท้ำ

จำกนั้นก็พูดจำดูถูก

“เมียทหำร? หึ หึ เมียทหำรอะไรมำคบกับนังคนชั้นต่ำนี่?

แกรู้หรือเปล่ำว่ำนังนี่ท ำงำนอะไร?”

“คบเพื่อนไม่มีแบ่งแยกอำชีพสูงต่ำ แกว่ำเขำคนชั้นต่ำ เขำ

ไปต่ำบนหัวแกเหรอ? เขำให้แกเลี้ยงดูเหรอ? เรื่องจัดกำรไม่ใช่

หน้ำที่ของแก ไสหัวไปตอนนี้ยังทัน ลองแตะต้องพวกเรำดูสิ

ไม่ใช่แค่พวกแกจะซวยนะ เจ้ำนำยพวกแกก็ไม่เหลือ!”

1 1 5 8 1

ท่ำทำงเอำเรื่องของเสี่ยวเชี่ยนท ำให้คนพวกนี้เริ่มลังเล แต่

กลับไม่เชื่อเท่ำไร ขณะที่ก ำลังคิดกันอยู่นั้นก็มีเสียงดังมำจำกทำง

ด้ำนหลัง

“พวกแกจะท ำอะไรน่ะ! มำยุ่งกับพี่ฉันท ำไม!”

ฉินเซียงเสวี่ยได้ยินเสียงน้องสำวออกมำแล้วก็ตกใจหน้ำซีด

“อิ๋งอิ๋ง รีบเข้ำบ้ำนไป!”

แต่สำวน้อยที่มีใจปกป้องพี่สำวเวลำนี้ก ำลังหัวร้อน พุ่งเข้ำ

ไปแหวกวงล้อมชำยฉกรรจ์เข้ำไปยืนข้ำงพี่สำว ประหนึ่งแม่ไก่ที่

กำงปีกปกป้องลูกเจี๊ยบ

“ฉันไม่ยอมให้พวกแกรังแกพี่สำวฉันหรอกนะ!”

เด็กวัยสิบกว่ำเมื่อตกอยู่ในสถำนกำรณ์แบบนี้แสดงควำม

กล้ำออกมำได้ขนำดนี้ไม่ง่ำยเลยจริงๆ

แต่ส ำหรับนักเลงที่ไร้ควำมเมตตำแล้ว โลกของพวกเขำไม่มี

ค ำว่ำซำบซึ้ง

“ฮ่ำ ฮ่ำ! เห็นยัง โผล่มำอีกคนแล้ว! เด็กนี่ก็หน้ำตำใช้ได้นะ

ฉินเซียงเสวี่ย แกออกไปขำยไม่พอ ยังเลี้ยงเด็กไว้อีกคนเตรียม

1 1 5 8 2

ขำยด้วยเหรอ?”

“พี่ใหญ่ ได้ยินว่ำลูกค้ำบำงคนชอบแบบละอ่อน ไม่แน่เด็กนี่

ก็น่ำจะขำยได้นะ!”

ค ำพูดหยำบคำยสกปรกแบบนี้เมื่อลอยมำเข้ำหู ไม่เพียงแต่

จะท ำเสี่ยวเชี่ยนโมโห ฉินเซียงเสวี่ยเองก็ไม่พอใจ

“พวกแกมีอะไรก็มำลงที่ฉัน! อย่ำพูดจำแบบนี้กับน้องสำว

ฉัน สิ่งที่ฉันท ำทั้งหมดไม่เกี่ยวกับน้องฉันเลย!”

“พวกแกมีสิทธิ์อะไรมำว่ำพี่สำวฉัน!” ฉินอิ๋งเสวี่ยตะโกน

อย่ำงไม่ยอมแพ้

เด็กที่ใช้ชีวิตอยู่แต่ในโรงเรียนไหนเลยจะเข้ำใจจิตใจ

สกปรกของคนเลว ฉินอิ๋งเสวี่ยแทบไม่รู้จักคนเลวเลยด้วยซ้ำ คน

เลวในหนังสือก็ไม่ได้น่ำกลัวเท่ำไร ดังนั้นพอเจอแบบนี้เธอจึงไม่

มีท่ำทีเกรงกลัว

“มีสิทธิ์อะไรน่ะเหรอ? แกรู้ไหมว่ำพี่แกท ำงำนอะไร?”

“หยุดพูดเดี๋ยวนี้!” ฉินเซียงเสวี่ยตะโกน เรื่องที่เธอพยำยำม

ปิดบังแทบตำยจะมำถูกเปิดเผยทั้งแบบนี้เหรอ?

1 1 5 8 3

“ฮ่ำ ฮ่ำ เห็นยัง? คนชั้นต่ำรู้จักละอำยเป็นด้วย? ฉันจะพูด!

ฉันจะบอกน้องแกว่ำพี่สำวมันขำยตัว! และก็ขำยเฉพำะคนรวย

ด้วย รำคำไม่ใช่ถูกๆ ไปนอนค้ำงนึงก็ได้หลักล้ำน หลักสิบล้ำนก็

ยังมี ได้ยินว่ำลีลำเด็ดซะด้วย ฮ่ำ ฮ่ำ!”

เสียงหัวเรำะในตอนท้ำยทุเรศสิ้นดี ฉินอิ๋งเสวี่ยโกรธจนหน้ำ

แดงก่ำ

“โกหก! พี่ฉันเป็นพนักงำนออฟฟิศธรรมดำ! ท ำไมพวกแก

ว่ำเขำแบบนี้ พวกแกเป็นคนเลว!”

“พวกฉันเป็นคนเลว? ใช่ พวกฉันเป็นคนเลว แต่คนที่เลว

ที่สุดก็คือพี่สำวแก!”

ชำยฉกรรจ์ที่เป็นคนน ำมำควักรูปถ่ำยหลำยใบออกมำ ฉิน

เซียงเสวี่ยเห็นแบบนั้นก็แทบเป็นลม เข่ำอ่อนคิดจะคุกเข่ำอ้อน

วอนคนพวกนั้น แต่เสี่ยวเชี่ยนตำไวพยุงไว้ได้ทัน

“อย่ำคุกเข่ำให้พวกเดรัจฉำน ไม่มีประโยชน์”

ส ำหรับคนพวกนี้แล้ว กำรละทิ้งศักดิ์ศรีไม่เพียงแต่จะไม่ได้

ผลลัพธ์ที่ต้องกำร กลับยิ่งท ำให้คนพวกนั้นดูถูกมำกกว่ำเดิม

1 1 5 8 4

“อันที่จริงรูปถ่ำยพวกนี้ไม่ควรให้เด็กดู แต่พี่จะท ำให้

น้องสำวได้ตำสว่ำงเสียทีมองเห็นควำมจริงของ ‘พี่สำวที่แสนดี’

ไม่มีเวลำมำนั่งท ำภำพเบลอแล้ว มำ ดูให้เต็มตำว่ำนี่คืออะไร”

คนๆ นั้นพูดพลำงจะยื่นรูปให้ดู

“ถ้ำแกกล้ำให้เขำดูรูปพวกนี้ฉันจะให้พวกแกรับกรรมอย่ำง

สำสมแน่!” เสี่ยวเชี่ยนตะโกนขู่พร้อมก้ำวไปข้ำงหน้ำหนึ่งก้ำว

ผู้ชำยคนนั้นตกใจกับท่ำทีของเสี่ยวเชี่ยน เสี่ยวเชี่ยนฉวย

โอกำสนี้แย่งรูปถ่ำยในมือของเขำมำ แค่มองแวบเดียวก็รู้ว่ำคือ

อะไร

เป็นรูปของฉินเซียงเสวี่ยตอนอยู่กับผู้ชำย… ดูจำกสถำนที่

ในรูปน่ำจะอยู่ในห้องนอนของฝ่ำยชำย ซึ่งภรรยำของผู้ชำยคงจะ

แอบติดตั้งกล้องเอำไว้เพื่อจับชู้ จำกนั้นถึงได้ส่งคนมำสั่งสอนฉิน

เซียงเสวี่ย

แค่เสี่ยวเชี่ยนมองดูแวบเดียวก็รู้ว่ำอะไร เธอรีบเอำรูปถ่ำย

ฉีกครึ่ง จำกนั้นก็ฉีกอีกครึ่งเป็นสี่ส่วน

เธอท ำทุกอย่ำงได้รวดเร็วมำกจนอีกฝ่ำยยังไม่ทันได้ตั้งตัว

พอรู้ตัวอีกทีเสี่ยวเชี่ยนก็ฉีกรูปไปหมดแล้ว

1 1 5 8 5

ผู้ชำยคนนั้นโกรธมำก ง้ำงมือจะตบเสี่ยวเชี่ยน ทันใดนั้นก็มี

เสียงตะโกนมำจำกทำงด้ำนหลัง

“แกจะท ำอะไร!”

ต้ำหลงกับอวี๋หมิงหลำงมำแล้ว!

เรื่องมีอยู่ว่ำวันนี้ต้ำหลงเอำแต่เหม่อลอย สมองคิดแต่เรื่อง

ที่ฉินเซียงเสวี่ยมำขอเลิกกับเขำ ท ำให้ตอนฝึกพลำดตกจำกแท่น

ฝึกกำรทรงตัวขำเลยแพลง

อวี๋หมิงหลำงเห็นเขำพอดี เขำจึงอ้อนวอนขอร้องพี่เขยขอลำ

หยุดเพื่อออกมำ

อวี๋หมิงหลำงรู้สึกว่ำถ้ำเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ดีแน่ ใครผูกคน

นั้นก็ต้องแก้ เขำรู้ดีว่ำถ้ำไม่อนุญำตให้ลำต้ำหลงก็คงหำโอกำส

ออกมำเองอยู่ดี ถึงตอนนั้นตัวเขำไม่อยู่ด้วยจะยิ่งควบคุม

สถำนกำรณ์ไม่ได้ ซึ่งเขำก็รู้อยู่แล้วว่ำเสี่ยวเชี่ยนจะมำหำฉินเซียง

เสวี่ย ไม่สู้เขำตำมมำด้วย เขำเชื่อว่ำช่วงเช้ำเสี่ยวเชี่ยนน่ำจะ

จัดกำรเรื่องทุกอย่ำงได้แล้ว

ไม่นึกว่ำพอมำถึงก็มำเจอเหตุกำรณ์มีคนจะท ำร้ำยเสี่ยว

เชี่ยนพอดี

1 1 5 8 6

มำได้จังหวะ!

ต้ำหลงตะโกนด้วยควำมโมโห เขำแยกเป็นสองทำงกับ

พี่เขย

เนื่องจำกรีบร้อนมำทั้งสองคนจึงยังไม่ทันได้เปลี่ยนชุด

นักเลงพวกนี้เห็นสองคนนี้ใส่ชุดทหำร แถมคนหนึ่งยังมียศเป็น

ถึงพันโท ไม่ใช่กระจอกๆ

“เข้ำใจผิดกันครับพี่ชำย เป็นเรื่องเข้ำใจผิดทั้งนั้น!”

“เข้ำใจผิดกับผีสิ!” ต้ำหลงถีบไปหนึ่งที คิดจะท ำร้ำยพี่สำว

ของเขำเหรอ?! ได้เห็นดีกันแน่!

ส่วนอวี๋หมิงหลำงยิ่งไม่ต้องพูดถึง กระโดดถีบแบบไม่พูดไม่

กล่ำว

เห็นนักเลงพวกนั้นตัวใหญ่ แต่ก็กลำยเป็นแค่พวกกระจอก

เมื่ออยู่ต่อหน้ำทหำรหน่วยรบพิเศษ ถูกกระทืบสภำพเละเทะ

แต่ไม่มีใครคิดเลยว่ำ ในเวลำนี้เอง เหตุกำรณ์ที่เหนือควำม

คำดหมำยจะเกิดขึ้น

1 1 5 8 7