แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1376 เรื่องที่ผิดพลำดลบล้ำงไม่ได้

“เป็นไปได้ไง มันจะเป็นไปได้ยังไง…” ต้ำหลงเองก็ช็อคหนัก

มำก แต่เขำไม่พูดจำท ำร้ำยจิตใจ

“ฉันขอโทษ ฉันมันคนชั้นต่ำ ฉันท ำผิดต่อเธอ!”

ชั้นต่ำ ค ำๆ นี้ทิ่มแทงหัวใจของต้ำหลง

นำงฟ้ำที่เขำทะนุถนอมมำตลอด ที่แท้ก็แค่กะหรี่… มัน

น่ำช็อคมำกจริงๆ!

“คุณร้อนเงินเหรอ? ถ้ำร้อนเงินก็บอกผมสิ! คุณมีเรื่องอะไร

ที่แก้ปัญหำไม่ได้ผมจะช่วยคุณหำทำงเอง แต่ท ำไมคุณถึงได้

ท ำไมถึงได้พำตัวเองไปตกต่ำแบบนั้น! คุณมันชั้นต่ำจริงๆ!”

ต้ำหลงพูดจบก็วิ่งหนีไป

“ขอโทษ ฉันขอโทษ…” ฉินเซียงเสวี่ยมองตำมหลังต้ำหลง

พลำงร้องไห้ฟูมฟำย

เดินผิดก้ำวเดียวกลับยิ่งถล ำลึกเข้ำไป ต่อให้เธอพยำยำม

อยำกจะเป็นคนดีแล้วก็ตำม เสี่ยวเชี่ยนพูดถูก ท ำอะไรไว้ก็ต้อง

รับผลที่ตำมมำ แค่ค ำขอโทษค ำเดียวมีหรือจะลบล้ำงทุกอย่ำงได้

1 1 5 9 7

เรื่องผิดพลำดพวกนั้น ลบยังไงก็ไม่หมด…

มันเป็นตรำบำปที่ติดตัวเธอไปชั่วชีวิต

“ฉันจะตำมเขำไป จ ำไว้นะ ปัญหำทุกอย่ำงมีทำงแก้ ดูน้อง

เธอไว้ให้ดีๆ เดี๋ยวฉันกลับมำ เชื่อฉัน ชีวิตของพวกเธอสองพี่

น้องกลับไปเป็นแบบเดิมได้แน่นอน ก่อนจะท ำอะไรนึกถึง

น้องสำวตัวเองไว้ อย่ำคิดสั้น!”

เสี่ยวเชี่ยนตบบ่ำฉินเซียงเสวี่ย จำกนั้นก็วิ่งออกไป

ต้ำหลงวิ่งมำตลอดทำง น้ำตำลูกผู้ชำยไหลออกมำไม่หยุด

อำรมณ์พลุ่งพล่ำนยำกจะรับได้ ควำมรู้สึกอัดอั้นตันใจจนถึง

ขีดสุด เขำอยำกตะโกนถำมออกไปดังๆ ว่ำทั้งหมดนี้เพรำะอะไร

“ต้ำหลง หยุดนะ!” เสี่ยวเชี่ยนตะโกนไล่หลังต้ำหลง

เวลำนี้ต้ำหลงวิ่งไปถึงลำนกว้ำงของโรงพยำบำลแล้ว เขำ

เองก็ไม่รู้ว่ำตัวเองจะไปไหน ตอนนี้เขำอึดอัดไม่มีที่ระบำย พอได้

ยินเสียงเสี่ยวเชี่ยนตะโกนเรียกจึงหยุดชะงัก แต่แล้วก็วิ่งต่อ

ตอนนี้เขำไม่อยำกเจอใครทั้งนั้น ไม่อยำกพูดอะไร หรือถึง

ขนำดที่ไม่รู้ว่ำเขำจะไปที่ไหนได้

1 1 5 9 8

เวลำนี้เขำสับสนไปหมด สติก็ไม่อยู่กับเนื้อกับตัวนำนแล้ว

“เฉินจื่อหลง! ลองวิ่งหนีอีกสิ!” เสี่ยวเชี่ยนสู้แรงของน้องชำย

ไม่ได้ เธอวิ่งไปหอบไป

อย่ำงน้อยๆ ก็ถูกพี่สำวข่มมำหลำยปี พอได้ยินเสี่ยวเชี่ยนขู่

แบบนั้นต้ำหลงก็หยุดโดยอัตโนมัติ

เสี่ยวเชี่ยนรีบวิ่งเข้ำไปหำ พอถึงตัวต้ำหลงเธอก็งอตัว

หำยใจหอบด้วยควำมเหนื่อย ไม่ใช่เพรำะเธอขำดกำรออกก ำลัง

กำย แต่ต้ำหลงวิ่งไวมำกเหลือเกิน เสี่ยวเชี่ยนวิ่งตำมจนสุดแรง

แล้วจริงๆ

“พี่ไม่ต้องมำยุ่ง! ผมอยำกอยู่เงียบๆ!” ต้ำหลงตะโกนใส่

เสี่ยวเชี่ยน

“ฟังฉันพูดให้จบก่อนแล้วนำยค่อยไปอยู่เงียบๆ ตอนนี้นำย

ต้องฟังฉันเท่ำนั้น!” เสี่ยวเชี่ยนเดินไปประจัญหน้ำกับน้องชำย จะ

เอำมือไปจับแต่ถูกต้ำหลงสะบัดออกตำมสัญชำตญำณจนเสี่ยว

เชี่ยนเซไปสองก้ำว

“พี่!” ต้ำหลงได้สติรีบเข้ำไปพยุงเสี่ยวเชี่ยน

1 1 5 9 9

“เดี๋ยวนี้เก่งแล้วนะ กล้ำลงมือกับพี่ตัวเอง?”

“ผมผิดไปแล้ว… พี่ไม่เป็นไรนะ?”

“ก็เจ็บน่ะสิ! ยังไม่รีบพยุงฉันไปนั่งอีก!”

อันที่จริงเสี่ยวเชี่ยนไม่ได้เจ็บอะไร เธอก็แค่สร้ำงโอกำส

ให้ต้ำหลงได้ใจเย็นลงก่อน ต้ำหลงพยุงเสี่ยวเชี่ยนไปนั่งบนม้ำนั่ง

ยำวของโรงพยำบำล

“พี่ ไม่เป็นไรนะ?”

“เป็น! หัวใจของฉันมันจะสลำยแล้ว!”

“ผมผิดเอง…”

ต้ำหลงพูดด้วยควำมรู้สึกผิด เมื่อกี้ไม่รู้เขำเป็นอะไร รู้สึก

เลือดในกำยมันพลุ่งพล่ำนหัวร้อนไปหมด

“ท ำผิดแล้วค่อยมำขอโทษไม่มีควำมหมำยอะไรเลยนะ ถ้ำรู้

ว่ำจะเป็นแบบนี้ยังจะท ำไหม? ต้ำหลง นำยไม่ใช่เด็กวัยรุ่นที่ไม่

ประสีประสำแบบเมื่อก่อนแล้วนะ ตอนนี้นำยเป็นทหำรหน่วยรบ

พิเศษที่มีเกียรติ ตอนนำยออกไปท ำภำรกิจนำยหัวร้อนคุมตัวเอง

ไม่ได้แบบนี้หรือเปล่ำ?”

1 1 6 0 0

“ผม…”

“ใส่เครื่องแบบท ำตัวไม่สนภำพลักษณ์ วิ่งพล่ำนไปทั่ว ถ้ำครู

ฝึกมำเห็นนำยเดำซิจะเกิดอะไรขึ้น?”

ต้ำหลงก้มหน้ำไม่พูด เสี่ยวเชี่ยนจึงพูดให้อ่อนลง

“แน่นอน ฉันเข้ำใจควำมรู้สึกของนำยในตอนนี้ แต่เข้ำใจก็

ส่วนเข้ำใจ ธุระก็ส่วนธุระ ก็เหมือนกับเซียงเสวี่ย เรื่องที่เขำท ำลง

ไปอันที่จริงมันก็พอจะเข้ำใจได้ แต่ผิดก็ผิด”

“พี่รู้ตั้งแต่เมื่อวำนแล้วใช่ไหม…” ต้ำหลงมองหน้ำเสี่ยวเชี่ยน

ก็รู้เลยว่ำตัวเองเดำถูก

ทันใดนั้นเขำก็คิดอะไรได้

“หรือว่ำ หรือว่ำพี่เจิ้งกับพี่ไห่ พวกเขำสองคนก็ ก็…”

เมื่อวำนตอนที่พี่เขำเพิ่งเจอเซียงเสวี่ยยังไม่มีเรื่องพวกนี้

ทันใดนั้นต้ำหลงก็นึกขึ้นมำได้ ท่ำทำงของไห่เจำกับเจิ้งซวี่ที่ดู

แปลกๆ หรือจะเป็นเพรำะ สองคนนี้กับเซียงเสวี่ย… !!!

ค ำถำมนี้ไม่ต้องตอบสีหน้ำของเสี่ยวเชี่ยนก็อธิบำยได้

ทั้งหมด ต้ำหลงก ำหมัดขึ้นมำแล้วชกไปที่ม้ำนั่ง อยำกพูด

1 1 6 0 1

บำงอย่ำงแต่ก็ไม่รู้จะพูดอะไร ไฟโกรธปะทุในจิตใจ เคยรักมำ

เท่ำไรก็เกลียดมำกเท่ำนั้น

ท ำไมเธอท ำกับเขำแบบนี้!

ท ำไมต้องปิดบังเขำ ท ำไมต้องมองเขำเป็นคนโง่ด้วย!

เสี่ยวเชี่ยนรู้ว่ำถ้ำเวลำนี้เธอไม่พูดอะไรเลย ชำตินี้ต้ำหลง

อำจไม่อยำกเห็นหน้ำฉินเซียงเสวี่ยอีกแล้ว

แต่นั่นไม่ใช่ตอนจบที่เสี่ยวเชี่ยนต้องกำร กำรเลิกกันมีหลำย

รูปแบบ กำรเลิกกันโดยจบไม่สวยทิ้งควำมเกลียดชังเอำไว้ย่อม

เป็นรูปแบบที่เลวร้ำยที่สุด

“อันที่จริงนำยควรเข้ำใจและให้อภัยเรื่องในอดีตของเขำ

เพรำะเขำก็มีควำมจ ำเป็นที่ต้องล ำบำกท ำแบบนั้น”

“เข้ำใจ? หึ หึ…” ต้ำหลงยิ้มในแบบที่ดูแย่กว่ำร้องไห้เสียอีก

เขำพูดด้วยควำมเจ็บปวด “แล้วใครเข้ำใจผมบ้ำง?”

ผู้หญิงที่เคยรักมำก คนที่ท ำให้เขำหวั่นไหวได้เป็นคนแรก

รูปอนำจำรใบนั้นตรำตรึงอยู่ในหัวใจเขำ พอนึกถึงทีไรก็รู้สึก

เหมือนมีก้อนหินมำกดทับหัวใจ

1 1 6 0 2

“เขำเคยท ำงำนให้ไซ่ซือกรุ๊ปก็จริง แต่ไม่ใช่ต ำแหน่ง

พนักงำนธุรกำร เขำท ำต ำแหน่งผู้จัดกำรฝ่ำยประชำสัมพันธ์

ระดับสูง”

“เป็นอย่ำงที่คิด โกหกผมทุกอย่ำง ผู้หญิงจอมหลอกลวง…

ต่อไปผมจะไม่เชื่อผู้หญิงคนไหนอีกแล้ว หลอกกันทั้งนั้น คน

โกหก!”

“พี่สำวนำยก็โกหกด้วยหรือไง? แม่ก็ด้วยเหรอ? ถ้ำไม่มี

ผู้หญิงนำยเกิดมำจำกก้อนหินหรือไง?”

เสี่ยวเชี่ยนกลัวเหตุกำรณ์เป็นแบบนี้ที่สุด ถ้ำจัดกำรปัญหำ

นี้ไม่ดี อีกหน่อยต้ำหลงก็จะมีอคติกับคนต่ำงเพศ วันเวลำผ่ำนไป

ควำมคิดนั้นก็จะบิดเบี้ยวมำกขึ้น แฟนคนต่อไปจะเป็นคนที่น่ำ

สงสำรที่สุด

“ยกเว้นแม่กับพี่ คนอื่นเป็นคนหลอกลวงทั้งหมด!”

“นั่นสินะ เขำหลอกนำย แต่เขำก็ไม่มีทำงเลือกจริงๆ นำยนั่ง

ลงฟังฉันเล่ำเรื่องของเขำก่อน…”

เสี่ยวเชี่ยนเล่ำเรื่องของฉินเซียงเสวี่ยให้ต้ำหลงฟัง ตอน

แรกต้ำหลงท ำเหมือนไม่อยำกฟัง แต่ฟังไปเรื่อยๆ สีหน้ำเขำก็

1 1 6 0 3

เริ่มเปลี่ยน

เสี่ยวเชี่ยนเป็นคนที่เล่ำเรื่องเก่ง จริงๆ แล้วฉินเซียงเสวี่ย

ไม่ได้บอกเธอละเอียด แต่เธอกลับถ่ำยทอดเรื่องรำวออกมำได้

อย่ำงละเอียด

ยกตัวอย่ำงเช่น หมอได้ท ำกำรวินิจฉัยโรคออกมำแล้ว แต่

เงินไม่มี ด้ำนหนึ่งก็น้องสำวที่ร้องไห้อยำกมีชีวิตอยู่ต่อ ส่วนอีก

ด้ำนก็คือศักดิ์ศรี มีใครบ้ำงเกิดมำอยำกขำยตัว โชคชะตำบีบ

บังคับให้ต้องเดินทำงนั้นชัดๆ

หลังจำกที่ได้ฟังเรื่องรำวโดยผ่ำนกำรขัดเกลำจำกเสี่ยว

เชี่ยนแล้ว ควำมรู้สึกของต้ำหลงก็เปลี่ยนไป เสี่ยวเชี่ยนเห็นทุก

อย่ำงในสำยตำ เธอพูดต่อ

“นำยเห็นแค่ในมุมที่ชีวิตเขำตกต่ำ แต่ใครใช้ให้ตอนที่ชีวิต

เขำย่ำแย่นำยไม่อยู่ตรงนั้นล่ะ? โทษใครได้? คงต้องโทษที่นำย

ปรำกฏตัวช้ำไป!”

“พอเถอะพี่…” ต้ำหลงฟังจบก็เจ็บปวดหัวใจ

เขำซุกหน้ำกับฝ่ำมืออย่ำงหมดแรง นึกถึงช่วงเวลำดีๆ ที่เคย

มีกับฉินเซียงเสวี่ย คิดจนหัวใจเจ็บปวดไปหมด

1 1 6 0 4