แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1378 เพื่อนที่อันตรำยที่สุด มิตรภำพที่แข็งแกร่งที่สุด

อวี๋หมิงหลำงเห็นแบบนั้นถึงได้รีบโทรหำเสี่ยวเชี่ยนพร้อม

ทั้งติดต่อหมอด้วย เสี่ยวเชี่ยนมำถึงพร้อมหมอพอดี

หมอดูอำกำรของฉินอิ๋งเสวี่ยแล้วก็หันมำพูดกับพวกเสี่ยว

เชี่ยนด้วยควำมล ำบำกใจ

“คือ… พวกคุณลองย้ำยเขำไปรักษำที่โรงพยำบำลประสำท

ดีกว่ำนะครับ ผมสงสัยว่ำเขำจะเป็นโรคเครียดหลังผ่ำน

เหตุกำรณ์ร้ำยแรง…” เสี่ยวเชี่ยนดูอำกำรแล้วก็คิดหนัก

ยำกแล้วทีนี้

ว่ำกันตำมภำษำชำวบ้ำนก็คือเด็กคนนี้เป็นบ้ำไปแล้ว

ฉินเซียงเสวี่ยได้ยินแบบนั้นก็ช็อคหนัก หน้ำมืดจะล้ม ต้ำ

หลงรีบเข้ำไปพยุง พอเธอฟื้นขึ้นมำก็ทรุดลงนั่งร้องไห้ฟูมฟำยบน

พื้น

“อิ๋งอิ๋ง! พี่ท ำเธอเป็นแบบนี้!”

เธอจะไปนึกถึงได้ยังไงว่ำคนพวกนั้นจะมำในเวลำนั้น แล้ว

น้องเธอก็มำเห็นเข้ำพอดี!

1 1 6 1 3

ถ้ำเลือกได้ เธอยอมแบกรับทั้งหมดแทนน้องสำวเอง อิ๋งอิ๋ง

ของเธอเพิ่งจะอำยุสิบสำม กำรเรียนโดดเด่น ขยันขันแข็ง ให้

บรรยำยด้วยค ำพูดก็บรรยำยควำมน่ำรักของเด็กคนนี้ได้ไม่หมด

แต่เพรำะเห็นรูปที่ไม่เหมำะสมของพี่สำวที่ตัวเองเคำรพที่สุดเลย

กลำยเป็นบ้ำ

“เซียงเสวี่ย คุณใจเย็นก่อน ถ้ำคุณเป็นอะไรไปแล้วอิ๋งอิ๋งจะ

ท ำยังไง!” ต้ำหลงเห็นฉินเซียงเสวี่ยร้องไห้จนเป็นแบบนั้น ควำม

สับสนเมื่อครู่ได้แปรเปลี่ยนเป็นควำมรู้สึกเจ็บปวด

ฉินเซียงเสวี่ยล้มลงในอ้อมกอดของต้ำหลง นอกจำกร้องไห้

เธอก็ไม่รู้อะไรแล้ว

เธอคิดแค่ว่ำถ้ำรักษำน้องไม่หำยเธอจะท ำไงดี เธอยอมตำย

เสียดีกว่ำ น้องเธอผิดอะไรด้วย!

“โรงพยำบำลประสำท…” เสี่ยวเชี่ยนเดินไปเดินมำเหมือน

ก ำลังใช้ควำมคิด

“ลูกเชี่ยน คุณรักษำได้ไหม?” อวี๋หมิงหลำงเห็นแบบนี้แล้วก็

ปวดใจไปด้วย

ควำมรักที่เสี่ยวเชี่ยนมีให้น้องชำยนั้นเป็นของจริง ส่วน

1 1 6 1 4

ควำมรักที่ฉินเซียงเสวี่ยมีให้น้องสำวนั้นก็จริงเช่นกัน

จิตใจมนุษย์เป็นสิ่งที่ซับซ้อนที่สุด คนดีก็มีมุมมืดและมุม

เห็นแก่ตัวเหมือนกัน เฉกเช่นเดียวกัน ต่อให้เป็นผู้หญิงที่ขำยตัว

ก็ยังมีสิ่งที่เรียกว่ำควำมอ่อนโยนของมนุษย์

“ฉันไม่มีสิทธิ์สั่งยำ พ่อให้ฉันไปสอบใบอนุญำตสำกลของ

ด้ำนประสำทฉันยังไม่ได้เริ่มสอบ อำกำรแบบนี้รักษำจิตบ ำบัด

อย่ำงเดียวไม่ได้ ต้องใช้ยำร่วมด้วย ฉันสั่งยำให้คนไข้ไม่ได้”

จิตแพทย์ในประเทศไม่มีสิทธิ์สั่งยำ มีแค่หมอประสำท

เท่ำนั้นที่จ่ำยยำได้

“อำกำรแบบนี้ต้องรักษำให้ไวที่สุด ยิ่งเร็วยิ่งหำยง่ำย”

พอได้ยินเสี่ยวเชี่ยนพูดค ำว่ำหำย ฉินเซียงเสวี่ยก็มี

ควำมหวังที่ไร้ขีดจ ำกัดขึ้นมำทันที เธอรีบคลำนเข่ำเข้ำไปหำ

เสี่ยวเชี่ยนแล้วค ำนับหัวติดพื้นหลำยที

“ขอร้องล่ะค่ะ ช่วยน้องสำวฉันด้วย จะให้ฉันเป็นม้ำเป็น

ควำยฉันพร้อมจะตอบแทนบุญคุณ ช่วยน้องฉันด้วยนะคะ!”

“ลุกขึ้นก่อน ฉันไม่มีอ ำนำจจ่ำยยำคนไข้ แต่มีคนที่สั่งยำให้

1 1 6 1 5

ได้ และก็ไม่ต้องส่งคนไข้ไปที่โรงพยำบำลประสำทด้วย ฉันรู้จัก

อยู่ที่หนึ่ง พึ่งพำได้ยิ่งกว่ำโรงพยำบำลประสำท ถ้ำเขำบอกว่ำ

รักษำได้ ก็แสดงว่ำหำยได้”

“ที่ไหน?”

“บ้ำนพ่อฉัน”

เสี่ยวเชี่ยนกับอิ๋งอิ๋งมีวำสนำแค่ได้กินข้ำวด้วยกันหนึ่งมื้อ

แบบไม่เสร็จสมบูรณ์

แต่อำหำรมื้อนี้ท ำให้เสี่ยวเชี่ยนรู้สึกสงสำรเด็กคนนี้แบบไม่

มีที่สิ้นสุด

ในควำมเป็นจริง บนโลกนี้แต่ละวันมีผู้คนที่ประสบเครำะห์

ร้ำยมำกมำย โชคชะตำจะเล่นตลกร้ำยกับใครบ้ำงไม่อำจรู้ได้เลย

ถ้ำให้เสี่ยวเชี่ยนไปไล่ช่วยทุกคนคงได้เหนื่อยตำย แต่ในเมื่อเธอ

พบเจอแล้วก็ย่อมทนดูอยู่เฉยๆ ไม่ได้

ต้ำหลงพยุงฉินเซียงเสวี่ยขึ้นมำในช่วงที่เสี่ยวเชี่ยนออกไป

โทรศัพท์

ฉินเซียงเสวี่ยหน้ำผำกแตกมีเลือดไหล ถ้ำต้ำหลงไม่พยุง

1 1 6 1 6

ขึ้นมำเธอคงค ำนับต่อ เวลำนี้ขอเพียงแต่ช่วยน้องสำวเธอได้เธอ

ยอมท ำทุกอย่ำง!

ฉินเซียงเสวี่ยที่เป็นแบบนี้ดูแล้วน่ำสงสำรมำก ภำพลักษณ์

ในตอนนี้สำมำรถกลบรูปที่ไม่เหมำะสมของเธอได้

ต้ำหลงโอบเธอพลำงปลอบ

ตอนนี้ทุกคนฝำกควำมหวังไว้ที่เสี่ยวเชี่ยนคนเดียวแล้ว

เสี่ยวเชี่ยนโทรไปปลำยสำยมีคนรับอย่ำงรวดเร็ว แต่ไหนแต่

ไรชีอวี่เซวียนไม่เคยรอช้ำที่จะรับสำยของเสี่ยวเชี่ยน ไม่ว่ำเขำจะ

อยู่ที่ไหนเวลำไหน แค่เห็นเสี่ยวเชี่ยนโทรมำก็จะรับในทันที

“เบบี๋เชี่ยน~”

“พ่อหนูมีเรื่องจะคุยด้วย!”

ชีอวี่เซวียนนั่งหลังตรงบนโถส้วมทันที “ว่ำมำ”

“เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น…”

เสี่ยวเชี่ยนเล่ำเรื่องทั้งหมดโดยคร่ำวๆ ให้ฟัง ชีอวี่เซวียนฟัง

แล้วก็หน้ำนิ่ว

1 1 6 1 7

“ลูกพำคนไข้ไปตรวจสมองให้ละเอียดก่อน แล้วก็พำไป

ตรวจนอร์อิพิเนฟรินกับคอร์ติซอลด้วย พ่อต้องกำรสังเกตดูว่ำ

สมองของเขำเปลี่ยนแปลงหรือเปล่ำ ยังต้องสังเกตควำมผิดปกติ

ของฮอร์โมนด้วย”

“พ่อมำได้ไวที่สุดเมื่อไร?”

“เอ่อ… พ่อยังอยู่ในส้วมบนเครื่องบินอยู่เลย เร็วสุดก็ต้องหก

ชั่วโมงกว่ำจะกลับถึง”

“หำ… กว่ำจะถึงตอนนั้นไม่เสียเวลำไปเปล่ำๆ เหรอ?” เสี่ยว

เชี่ยนไม่เคยจัดกำรเคสแบบนี้ ก่อนหน้ำนี้เธอรักษำจิตบ ำบัดเป็น

หลัก สถำนกำรณ์ในตอนนี้เกี่ยวพันถึงยำรักษำอำกำรประสำท

หรือแม้กระทั่งต้องใช้เครื่องไม้เครื่องมือร่วมด้วย ไม่ได้อยู่ใน

ขอบเขตกำรเรียนของเธอเลย

“ศิษย์พี่ใหญ่กับศิษย์พี่สำมอยู่ต่ำงประเทศกันหมด คงไปไม่

ทัน เอำแบบนี้ ไปหำแมวหลีฮวำ เขำก็เป็นหมอประสำทที่เก่ง

เหมือนกัน ให้เขำมำช่วยจัดกำรในเบื้องต้นก่อน พ่อจะรีบบิน

กลับไป”

ให้หลีช่วยเหรอ…

1 1 6 1 8

เสี่ยวเชี่ยนลังเล เธอรู้สึกว่ำมู่ฮวำหลีในชำตินี้ที่เธอรู้จักไม่

เหมือนกับเมื่อชำติก่อน ประมือกันหลำยครั้งยังไม่สร้ำง

ควำมรู้สึกดีๆ ต่อกันเลย แบบนี้ถ้ำให้เขำมำเกิดผิดพลำดขึ้นมำ

เด็กน้อยที่น่ำรักคนนี้จะไม่มีอันตรำยเหรอ?

“พ่อรู้เรื่องของเขำดี เบบี๋เชี่ยน จ ำค ำพูดนี้ไว้นะ ศัตรูที่

อันตรำยที่สุดเมื่อกลำยเป็นเพื่อนได้ก็คือมิตรแท้ที่ลึกซึ้งที่สุดใน

โลก ในทำงกลับกัน เพื่อนที่ดีที่สุดเมื่อกลำยเป็นศัตรูย่อมทิ่ม

แทงหัวใจเสียยิ่งกว่ำศัตรู ควำมสัมพันธ์ระหว่ำงมนุษย์ด้วยกันก็

เหมือนมีดที่อยู่ในมือลูก ถ้ำลูกเอำมันไปช่วยคนมันก็เป็นมีดดี

แต่ถ้ำเอำไปฆ่ำคน มันก็คือมีดไม่ดี เข้ำใจไหม? จดเบอร์ของแมว

หลีฮวำไว้…”

ค ำพูดนี้เหมือนได้ขยี้ข้อข้องใจของเสี่ยวเชี่ยนจนหมด เธอ

คิดได้ทันที

“ค่ะ หนูจะขอให้มู่ฮวำหลีช่วย”

หลังวำงสำยเสี่ยวเชี่ยนก็โทรหำมู่ฮวำหลี ระหว่ำงที่รอสำยก็

สั่งพวกอวี๋หมิงหลำงให้รีบพำอิ๋งอิ๋งไปตรวจตำมที่ชีอวี่เซวียนบอก

“หลี ฉันเองเฉินเสี่ยวเชี่ยน”

1 1 6 1 9

“หัวหน้ำคณะน้อย?” เสี่ยวเชี่ยนเป็นฝ่ำยโทรมำก่อน เขำ

ตกใจมำก

“ฉันมีเคสคนไข้อยู่เคสนึง นำยเรียกรำคำได้เลย มำช่วย

หน่อยได้ไหม?”

“ไม่ได้”

ปฏิเสธตรงไปตรงมำไม่เสแสร้งเลยแม้แต่น้อย

“ฉันขอร้อง” น้อยครั้งที่เสี่ยวเชี่ยนจะใช้ค ำว่ำขอร้อง แสดง

ให้เห็นเลยว่ำครั้งนี้เธออยำกช่วยอิ๋งอิ๋งจริงๆ

“คุณ… ขอร้องคนเป็นด้วยเหรอ? ผมชักสงสัยขึ้นมำแล้วว่ำ

ใครกันที่ท ำให้คุณยอมลดตัวถึงขนำดนี้”

“มำสิแล้วฉันจะบอก”

“ก็ได้ ขอผมไปดูก่อน แต่คุณเตรียมใจไว้ก่อนเลยนะ ผมยัง

ไม่แน่ว่ำจะรับ วันนี้ไม้ของผมจะขึ้นสวรรค์ ผมไม่มีอำรมณ์รับ

งำน เว้นเสียแต่…”

มู่ฮวำหลียิ้ม

1 1 6 2 0

“คุณจะให้เหตุผลที่สนุกกว่ำแผนเดิมที่ผมวำงไว้ในวันนี้”

“ฉันไม่ท ำให้นำยผิดหวังแน่นอน”

เสี่ยวเชี่ยนคิดเป็นไงเป็นกัน ศิษย์พี่เธอแต่ละคนมีปกติที่

ไหน รับมือกับคนพวกนี้ห้ำมใช้วิธีปกติ

มู่ฮวำหลีมำถึงอย่ำงรวดเร็ว เขำดูอิ๋งอิ๋งที่ก ำลังหลับอยู่

เพรำะหมอฉีดยำนอนหลับให้ จำกนั้นก็มองเสี่ยวเชี่ยน

“ผมมำฟังนิทำน”

1 1 6 2 1