แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1379 ร่วมมือกันช่วยชีวิตคน

“รักษำคนก่อน” อวี๋หมิงหลำงเห็นมู่ฮวำหลีก็อำรมณ์ขึ้น เขำ

เหม็นขี้หน้ำนำนแล้ว

ไม่เข้ำใจเลยจริงๆ ว่ำท ำไมลูกสำวเขำถึงได้ชอบหมอนี่มำก

ขนำดนั้น แค่เห็นหน้ำมู่ฮวำหลีก็ดีใจตบมือแปะๆ ตอนนี้ยังต้อง

มำเจอไอ้คนใจมำรขวัญใจลูกสำวของเขำอีก

“ไม่ต้อง ขอเวลำฉันสิบนำที”

เสี่ยวเชี่ยนยื่นมือไปทำงเสี่ยวเฉียง เธอรู้ว่ำถ้ำไม่สงบสติ

อำรมณ์อวี๋หมิงหลำง ไม่แน่เขำอำจบุ่มบ่ำมเข้ำไปชกหน้ำมู่ฮวำ

หลีก็เป็นได้

“คิดว่ำสิบนำทีท ำผมเปลี่ยนใจได้?” มู่ฮวำหลีถอนหำยใจ

“สิบนำทีก็พอแล้ว เรำไปคุยกันในห้องข้ำงๆ”

เสี่ยวเชี่ยนท ำมือเชิญ

อวี๋หมิงหลำงยื่นมือออกไปเหมือนจะคว้ำ เมียจ๋ำ กลับมำ

น้ำ~ ไอ้หมอนั่นดูก็รู้ว่ำมันไม่ใช่คนดี~~~

1 1 6 2 2

ถ้ำไม่ติดว่ำในห้องนี้มีคนอื่นอยู่ด้วย เสี่ยวเฉียงแทบอยำก

ไปเกำะก ำแพงแอบฟังว่ำสองคนนั้นคุยอะไรกัน แน่นอนว่ำเขำ

อยำกใช้กระบวนท่ำปีนขึ้นไปดักฟังบนฝ้ำเพดำนแบบที่ท ำใน

โรงแรมมำกกว่ำ แต่น่ำเสียดำยที่โครงสร้ำงตึกของโรงพยำบำล

ไม่เอื้ออ ำนวยให้ท ำแบบนั้น ท ำได้แค่มองเมียตัวเองเดินออกไป

พร้อมไอ้แมวหลีฮวำนั่น

เมื่อเข้ำไปยังห้องติดกันแล้วเสี่ยวเชี่ยนก็เปิดประเด็นทันที

“ระหว่ำงรอพ่อฉันกลับมำภำยในไม่กี่ชั่วโมงนี้ อยำกให้นำย

ช่วยเป็นหมอเจ้ำของเคสนี้หน่อย ฉันจะท ำให้นำยสนุกยิ่งกว่ำเผำ

ไม้กับกินขนมหยิบไม่ขึ้นเลยล่ะ”

“หืม? ใครบอกคุณว่ำผมชอบกินขนมหยิบไม่ขึ้นกับชอบเผำ

ไม้ จริงๆ แล้วผมเกลียดสองอย่ำงนั้นมำกที่สุดเลยต่ำงหำก”

“ในเมื่อเป็นแบบนั้นงั้นนำยก็ไปเถอะ เดี๋ยวฉันหำคนอื่น”

เสี่ยวเชี่ยนเองก็เดำทำงนำยคนนี้ไม่ค่อยถูก ตอนนี้เธอก็แค่วัด

ดวงเป็นครั้งสุดท้ำย

“ช่วยคุณน่ะก็ได้อยู่หรอก แต่คุณต้องบอกผมว่ำท ำไมถึงได้

ลดตัวมำขอร้องผมเพียงเพรำะเด็กผู้หญิงคนเดียวที่ไม่ได้

1 1 6 2 3

เกี่ยวข้องอะไรกับคุณเลย?”

นี่เป็นเรื่องที่มู่ฮวำหลีสงสัยที่สุด เรื่องที่สนุกกว่ำขนมหยิบ

ไม่ขึ้นกับเผำไม้คืออะไร เขำไม่ยอมรับหรอก

เท่ำที่เขำเคยวิเครำะห์นิสัยคนอย่ำงเสี่ยวเชี่ยนมำ เสี่ยว

เชี่ยนเป็นคนที่วำงตัวอยู่เหนือเรื่องที่ไม่เกี่ยวข้องกับตัวเองทั้งปวง

กำรยื่นมือเข้ำไปยุ่งเรื่องคนอื่นแบบนี้ไม่ใช่สไตล์ของเธอเลย

แม้แต่น้อย ด้วยเหตุนี้จึงท ำให้เขำรู้สึกสนใจ

“นำยช่วยเขำก่อน แล้วฉันถึงจะบอกนำย”

“ได้”

เสี่ยวเชี่ยนโล่งอก ยังดีๆ กับคนแบบนี้ต้องใช้วิธีที่ธรรมดำ

ที่สุดจริงๆ ด้วย

ก็แมวนี่นะ ถ้ำไม่ขี้สงสัยยังจะเรียกแมวได้อีกเหรอ?

อวี๋หมิงหลำงเห็นเสี่ยวเชี่ยนออกไปไม่ถึงสองนำทีก็กลับเข้ำ

มำ ส่วนมู่ฮวำหลีจำกที่เมื่อครู่ไม่ให้ควำมร่วมมือ พอเข้ำห้องมำก็

ตรงไปที่เตียงของอิ๋งอิ๋ง หยิบข้อมูลกำรตรวจขึ้นมำดู จริงจังมี

ควำมเป็นมืออำชีพต่ำงจำกเมื่อครู่รำวกับเป็นคนละคน

1 1 6 2 4

“อืม เชื่อว่ำคุณคงวินิจฉัยได้แล้วว่ำนี่คือโรคเครียดหลังผ่ำน

เหตุกำรณ์ร้ำยแรง” เมื่อดูข้อมูลจบมู่ฮวำหลีก็พูดโดยไม่เงยหน้ำ

ขึ้นมำ

เสี่ยวเชี่ยนพยักหน้ำ “ใช่ อำกำรแบบนี้ถ้ำส่งไปที่

โรงพยำบำลประสำท โอกำสพลิกกลับมำเป็นปกติมีแค่สำม

เปอร์เซ็นต์”

สำมเปอร์เซ็นต์!

ฉินเซียงเสวี่ยที่ตั้งตำรอคอยพอได้ยินแบบนั้นก็ขำสั่นเกือบ

เป็นลม

“ถ้ำให้คุณรักษำ คุณคิดว่ำโอกำสพลิกกลับมำคือเท่ำไร?”

“… ฉันไม่มีอ ำนำจจ่ำยยำ แล้วก็ไม่เคยสั่งยำมำก่อนด้วย”

เสี่ยวเชี่ยนใจร้อนอยำกรีบช่วยคน ถึงเธอพอจะรู้ว่ำควรท ำ

ไง แต่เธอไม่มีทำงเอำคนเป็นหนูทดลองก่อนที่ตัวเองจะได้รับ

ใบอนุญำตเด็ดขำด

“ดีมำก ผมชอบคนที่ตรงไปตรงมำแบบนี้ พูดตำมตรง ผม

ท ำให้กลับมำมีโอกำสได้ห้ำสิบเปอร์เซ็นต์”

1 1 6 2 5

แค่ครึ่งเดียวเองเหรอ… เสี่ยวเชี่ยนหดหู่ เธอยังคงรับไม่ได้ที่

เด็กดีแบบนี้อำจต้องมีสติครึ่งๆ กลำงๆ

“อย่ำเพิ่งรีบท้อแท้ไป ผมยังพูดไม่จบ ถ้ำได้ยำจำกพี่สำมกับ

กำรรักษำของอำจำรย์อำต่อ โอกำสก็มีมำกขึ้น”

มู่ฮวำหลีชี้ไปที่ฉินเซียงเสวี่ย “คุณโชคดีเหมือนกันนะ มีคน

มำช่วยได้ทันเวลำ ในเมื่อไม่กลัวตำยแล้วจะกลัวกำรมีชีวิตอยู่

ต่อไปท ำไม ถ้ำคุณไม่ได้เจอเขำ เด็กคนนี้คงมีโอกำสรอดไม่ถึง

สิบเปอร์เซ็นต์ พอคิดได้แบบนี้ก็ถือว่ำสวรรค์ไม่ได้โหดร้ำยกับ

คุณมำกมำย”

เสี่ยวเชี่ยนอึ้งเล็กน้อย มู่ฮวำหลีสังเกตเห็นควำมผิดปกติ

ของฉินเซียงเสวี่ยด้วย

มู่ฮวำหลีหลับตำรำวกับก ำลังดมกลิ่นอะไรอยู่ จำกนั้นก็พูด

ขึ้น “ในห้องนี้มีกลิ่นของควำมสิ้นหวังอยำกตำย ยำกจะรับได้

จริงๆ”

อวี๋หมิงหลำงทนดูต่อไปไม่ไหว หมอนี่มันพูดพล่ำมอะไรของ

มันวะ!

ไม่เห็นคนป่วยนอนอยู่หรือไง?

1 1 6 2 6

“ตอนนี้เอำไงต่อ?” อวี๋หมิงหลำงพูดได้จังหวะพอดี

“พำไปที่บ้ำนอำจำรย์อำ”

“ไปที่นั่นท ำไม?”

“ท ำเรื่องสนุก แน่นอนว่ำถ้ำนำยลองดูบ้ำงฉันก็ไม่ขัด

ศรัทธำ”

ฟังจำกน้ำเสียงของมู่ฮวำหลี อวี๋หมิงหลำงพอจะเดำได้ว่ำสิ่ง

ที่มู่ฮวำหลีจะท ำคงไม่ใช่เรื่องดีอะไร แต่เมื่อไปถึงแล้วเห็น

อุปกรณ์ก็เล่นเอำอึ้งทีเดียว

“ช็อตไฟฟ้ำ?”

“ถูกต้อง เก่งนี่” มู่ฮวำหลีสวมเสื้อกำวน์จำกนั้นก็โยนให้

เสี่ยวเชี่ยนหนึ่งตัว

ในบ้ำนของชีอวี่เซวียนจะมีอยู่ห้องหนึ่งที่ข้ำงในมีอุปกรณ์ที่

หมอประสำทจ ำเป็นต้องใช้ เรียกได้ว่ำเป็นโรงพยำบำลประสำท

ขนำดย่อมก็ได้ แต่ถ้ำคนที่อยู่ในแวดวงนี้มำเห็นจะรู้เลยว่ำ

อุปกรณ์เหล่ำนี้ล้ำกว่ำอุปกรณ์ของโรงพยำบำลประสำทแห่งอื่น

ในประเทศมำก

1 1 6 2 7

“อย่ำท ำหน้ำเหมือนกินขี้เวลำพูดถึงช็อตไฟฟ้ำได้มะ กำร

รักษำโดยใช้ไฟฟ้ำกระตุ้นเป็นกำรรักษำทำงร่ำงกำยที่ใช้บ่อยของ

หมอประสำท หัวหน้ำคณะน้อยมำเป็นผู้ช่วยผม ส่วนนำย ออก

ไป๊!”

มู่ฮวำหลีชี้อวี๋หมิงหลำง เสี่ยวเฉียงเองก็ไม่พูดมำก เดิน

ออกไปแล้วปิดประตูสนิท

หมอพวกนี้เห็นปกตินิสัยประหลำดๆ ไม่ว่ำจะเป็นหนงเย่ำที่

ชอบท ำตัวน่ำอัด มู่ฮวำหลีที่ชอบท ำตัวลึกลับ หรือเสี่ยวเชี่ยนเจ๊

ใหญ่ขำโหด ขอแค่เข้ำสู่โหมดกำรรักษำล้วนมีท่ำทีไม่ต่ำงกัน

อวี๋หมิงหลำงไม่มีทำงท ำตัวก่อกวนมู่ฮวำหลีในเวลำแบบนี้ ช่วย

คนส ำคัญกว่ำ

เสี่ยวเชี่ยนช่วยมู่ฮวำหลีอยู่ด้ำนใน ประตูบำนนั้นถูกปิดสนิท

อยู่ตลอด

อวี๋หมิงหลำง ต้ำหลง และฉินเซียงเสวี่ยรอกันอยู่ด้ำนนอก

จิตใจของฉินเซียงเสวี่ยจดจ่ออยู่ที่น้องสำว เธอสวดภำวนำไม่

หยุด ส่วนต้ำหลงบำงช่วงก็มองประตูบำนนั้น บำงช่วงก็มองฉิน

เซียงเสวี่ยที่พิงอกของเขำอยู่

1 1 6 2 8

เวลำนี้ควำมคิดของต้ำหลงได้เปลี่ยนไป

เขำเห็นควำมแตกต่ำงของโลกใบนี้ เข้ำใจนิสัยคนที่ซับซ้อน

และก็ได้เห็นควำมรักควำมผูกพันที่เป็นจริงที่สุด

มนุษย์ไม่ได้มีด้ำนเดียว วันนี้อำรมณ์ของเขำขึ้นสุดลงสุด ท ำ

ให้เขำคิดได้ในหลำยๆ เรื่อง

อวี๋หมิงหลำงถือของกระเป๋ำเสี่ยวเชี่ยนไว้ พอได้ยินเสียง

โทรศัพท์ของเธอดังเขำจึงเอำมำกดรับสำย

ต้ำอีโทรมำ

“ประธำนเชี่ยนเธอจะกลับมำเมื่อไร เสี่ยวเหวยไม่เห็นเธอ

อำละวำดใหญ่เลย ป้อนโจ๊กให้ก็ไม่กิน นมแม่ก็ไม่เอำ”

“นี่เล็กเอง”

“อ๋ำ ประธำนเชี่ยนล่ะ?” ต้ำอีรับมือกับกำรอำละวำดของ

เสี่ยวเหวยไม่ไหวแล้ว

“เขำรักษำคนอยู่ เดี๋ยวผมก็ต้องกลับค่ำยแล้ว”

ถึงอวี๋หมิงหลำงจะอยำกอยู่เฝ้ำต่อ ที่อยำกกว่ำคือไปดูลูก

1 1 6 2 9

สำว แต่ก็ท ำไม่ได้ เขำยังมีงำนต้องไปท ำให้เสร็จ

หมอมีหน้ำที่ของหมอ ทหำรก็มีหน้ำที่ของทหำร ทุกคนต่ำง

มีหน้ำที่ที่ต้องรับผิดชอบ

“งั้นท ำไงดีล่ะ เสี่ยวเหวยอำรมณ์เอำแน่เอำนอนไม่ได้เลย”

“เปิดล ำโพง เดี๋ยวผมคุยกับลูก”

อะไรนะ? คุยกับเด็กอำยุไม่กี่เดือนผ่ำนโทรศัพท์เนี่ยนะ? ต้ำ

อีไม่ค่อยมั่นใจ มันจะได้ผลจริงเหรอ?

1 1 6 3 0