แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1418 เมียจ๋ำจะให้ผมไปท ำร้ำยผู้หญิงเหรอ?

อคำเทอหนำนกั่วกวำดตำมองเจิ้งซวี่ เกิดควำมโลภขึ้นใน

แววตำ

นี่เป็นผู้ชำยที่ยอดเยี่ยมที่สุดในบรรดำคนที่พี่สำวขยะของ

เธอเคยคบมำ ไม่ว่ำจะเรื่องบุคลิกหรือหน้ำตำล้วนถูกใจเธอมำก

บำงทีถ้ำแย่งมำได้เธออำจจะอยู่ที่นี่นำนอีกหน่อย ดูพี่สำวขยะ

ของเธอสิ กลัวจนตัวสั่น ไม่ได้เรื่อง

อคำเทอหนำนกั่วมั่นใจเต็มร้อย เธอไม่เคยพลำด เธอ

พยำยำมส่งสำยตำยั่วยวนไปทำงเจิ้งซวี่ มำสิ ออกมำจำกยัยทอม

นั่นซะ มำหำเธอนี่

เหตุกำรณ์นี้เหมือนภำพฉำยซ้ำ อำข่ำอยำกจับเขำไว้ตำม

สัญชำตญำณ แต่เจิ้งซวี่กลับดันตัวเธอออก

ครั้นแล้วเธอก็เห็นเขำเดินห่ำงจำกเธอไปเรื่อยๆ ค่อยๆ เข้ำ

ใกล้หนำนกั่ว

สีหน้ำอำข่ำเหมือนไม่มีเลือดหล่อเลี้ยง เธอรู้สึกเหมือนฟ้ำ

ถล่มลงมำแล้ว

1 1 9 5 8

หรือประวัติศำสตร์จะซ้ำรอยอีกครั้ง ภำพอันเจ็บปวดจะมำ

อีกแล้วเหรอ นั่นสินะ เธอควรจะชินนำนแล้ว ในที่สุดเรื่องในฝันก็

จะกลำยเป็นจริงแล้ว

หึ หึ

∗∗∗

ทำงด้ำนเสี่ยวเชี่ยนก็ก ำลังฝืนท ำสนุกสนำนกันไป

เจิ้งซวี่ไล่ตำมอำข่ำไปตอนนี้ยังไม่กลับมำ อวี๋หมิงหลำงมอม

เหล้ำหนงเย่ำไปหลำยแก้ว เสี่ยวเชี่ยนเหม่อมองแก้ว

อยำกมองชีอวี่เซวียนแต่อีกใจก็ไม่กล้ำ กลัวเขำจะ

สังเกตเห็นควำมผิดปกติของเธอ

“ไม่ดื่มกับพวกเขำหน่อยเหรอ?” ชีอวี่เซวียนสังเกตเสี่ยว

เชี่ยนมำตลอดช่วงเย็น เขำรู้สึกเหมือนเธอมีเรื่องคิดหนัก

“ให้นมลูกดื่มไม่ได้”

“งั้นเดี๋ยวพ่อดื่มแทน” ชีอวี่เซวียนท ำท่ำจะรินเหล้ำให้ตัวเอง

เสี่ยวเชี่ยนจับมือเขำไว้พลำงดุด้วยสำยตำ

1 1 9 5 9

“อยู่เฉยๆ เลย!”

“พ่อพอจะดื่มได้หน่อย”

“นับแต่นี้ไปห้ำมแตะเหล้ำเด็ดขำด!”

พอเห็นสำยตำของเสี่ยวเชี่ยนชีอวี่เซวียนก็ยิ้ม

“คิดอะไรอยู่ เหล้ำไม่กี่แก้วไม่เป็นไรหรอก พวกลูกชอบท ำ

ตัวป่วนกันขนำดนี้มันน่ำรักเหลือเกิน พ่อยังอยำกอยู่อีกหลำยปีดู

พวกลูกนะ”

ค ำพูดที่ล้อเล่นตำมปกติ แต่เสี่ยวเชี่ยนกลับแทบทนไม่ไหว

ในที่สุดเธอก็ทนฟังต่อไปไม่ได้แล้ว เธอลุกขึ้น

เธอยกแก้วขึ้น เดิมทีคิดจะสำดใส่หน้ำเขำ แต่ก็จับแน่นท ำ

ไม่ลง สุดท้ำยท ำได้แค่ปำลงพื้นอย่ำงแรง

“เพล้ง!”

แก้วเหล้ำที่อยู่ในห้องนี้วันนี้ช่ำงเครำะห์ร้ำยเหลือเกิน

“อยำกดื่มนักก็เอำเลย ไม่รักตัวเองก็ไม่มีใครรักแล้ว ดื่มเลย

ตำมสบำย!” เสี่ยวเชี่ยนพูดด้วยควำมโมโห

1 1 9 6 0

สองคนนั้นที่ก ำลังดื่มเหล้ำกันอยู่เงียบลงทันที ชีอวี่เซวียนม

องเสี่ยวเชี่ยนอย่ำงเงียบๆ หลังจำกที่เสี่ยวเชี่ยนรู้สึกตัวว่ำตัวเอง

เก็บอำกำรไม่อยู่เธอก็หันหน้ำหนีพร้อมพูดเสียงแข็ง

“หนูเมำแล้ว ขอไปห้องน้ำก่อน!”

“ผมไปด้วย!” อวี๋หมิงหลำงรีบลุกขึ้นไปพยุงเสี่ยวเชี่ยน ทั้ง

สองคนเดินออกจำกตรงนั้นอย่ำงรวดเร็ว

หนงเย่ำที่ถูกอวี๋หมิงหลำงมอมเหล้ำนั่งแผ่อยู่บนเก้ำอี้ เขำ

ไม่เข้ำใจสถำนกำรณ์

“หัวหน้ำคณะน้อยกินเหล้ำตั้งแต่เมื่อไรกัน?”

เธอดื่มแค่น้ำผลไม้ไม่ใช่เหรอ?

“แต่ละคนท ำไมถึงได้อำรมณ์รุนแรงกันขนำดนี้? อยู่ๆ ก็

อำละวำดแล้วก็ออกไปเฉย ผู้หญิงนี่น่ำร ำคำญจริง”

ชีอวี่เซวียนละสำยตำหันไปมองลูกศิษย์คนโตที่ถูกมอมเหล้ำ

จนหมดสภำพ จำกนั้นเขำก็ส่ำยหน้ำ

“ลุงคงไม่ได้คิดจะพูดกับผมว่ำ จะให้ผมเอำอย่ำงสองคนนั้น

รีบพำผู้หญิงมำให้ดูหรอกนะ?” หนงเย่ำพูด

1 1 9 6 1

“เปล่ำ ในควำมเป็นจริงอำจำรย์ว่ำนำยเป็นโสดน่ะดีแล้ว

อย่ำเอำหำยนะไปให้ผู้หญิงคนอื่นเลย อำจำรย์แค่อยำกจะเตือน

นำย เมื่อกี้ตอนที่เสี่ยวเฉียงชงเหล้ำให้ เขำเอำนิ้วลงไปคนตอนที่

นำยไม่เห็นด้วย”

“อ้วก!” หนงเย่ำสะอิดสะเอียน

เสี่ยวเหวยที่ถูกพ่อกับแม่ทิ้งไว้นั่งอยู่บนตักชีอวี่เซวียน พอ

เห็นหนงเย่ำอ้วกก็เบือนหน้ำหนี ไม่น่ำรัก!

“ลูกเชี่ยน!” อวี๋หมิงหลำงดึงเสี่ยวเชี่ยนไว้ เสี่ยวเชี่ยนผลักเขำ

ออก ไม่อยำกให้เขำเห็นเธอในสภำพสติแตก

“ท ำไมเล่ำ!”

ผลักไม่ออกก็ได้แต่ทุบหน้ำอกเขำ อวี๋หมิงหลำงจับเธอกด

เข้ำกับก ำแพง

หัวมุมหนึ่งของโรงแรม แสงไฟสลัว ไม่ค่อยมีคนเดินผ่ำน

จำกก ำแพงด้ำนนี้มองเห็นควำมครึกครื้นของด้ำนนอก รำวกับ

เป็นโลกอีกใบหนึ่ง แบ่งแยกควำมเงียบเหงำกับควำมวุ่นวำยด้วย

แสงไฟ

1 1 9 6 2

เสี่ยวเชี่ยนถูกอวี๋หมิงหลำงกอดไว้หลังแนบชิดก ำแพง

สำยตำเธอมองไปทำงห้องอำหำรอย่ำงเหม่อลอย อยำกให้เขำ

ปล่อยเธอแต่ก็ยังอยำกได้ไออุ่นจำกเขำ

อวี๋หมิงหลำงกดเธอไว้แบบนั้น ไม่ให้เธอไปไหน เสี่ยวเชี่ยน

รู้ว่ำเขำก ำลังรอเธอพูดอยู่ ถ้ำไม่พูดให้รู้เรื่องคงอยู่ในท่ำนี้กัน

ต่อไปเรื่อยๆ

“คุณเป็นแบบนี้ผมไม่สบำยใจ” อวี๋หมิงหลำงโอบกอดเธอไว้

รอใจเธอสงบลง

“เมื่อกี้ฉัน… ก ำลังกลัว”

“อืม ผมรู้” เขำก้มหน้ำ ประทับจูบลงบนริมฝีปำกเธอเบำๆ

มือก็เคลื่อนไปกุมมือเธอไว้

มือเธอเย็นเฉียบ

กำรเปลี่ยนแปลงของอำรมณ์เกิดขึ้นได้ในชั่วพริบตำ

จูบของเขำไม่ได้เร่ำร้อนอย่ำงที่แล้วๆ มำ มันแผ่วเบำรำว

กับสำยลมที่อ่อนโยน เม็ดฝนที่โปรยปรำย จนกระทั่งได้ไล่ควำม

หวำดกลัวของเธอออกไปจนหมดเขำถึงได้พูดในขณะที่ปำกยังไม่

1 1 9 6 3

ผละออกจำกริมฝีปำกของเธอ

“เขำจะยังอยู่กับคุณได้อีกนำน อย่ำงน้อยๆ ก็ตอนที่คุณ

ต้องกำรเขำ เขำจะอยู่เสมอ ตอนอยู่บ้ำนพวกเรำคุยกันไว้ว่ำยังไง

ไม่ท ำให้เขำเป็นห่วง หืม?”

“ฉันไม่ชอบที่เขำพูดแบบนั้น ต่อให้ล้อเล่นฉันก็ไม่ชอบ”

เสี่ยวเชี่ยนจับตรงต ำแหน่งหัวใจ ตรงนี้มันรู้สึกแย่มำกจริงๆ

โดยเฉพำะตอนที่ได้ฟังเขำพูดแบบนั้น มันแย่ยิ่งกว่ำ

อำรมณ์ของคนจะเกิดกำรเปลี่ยนแปลงไม่หยุดไปตำมระดับ

ควำมใส่ใจ ยิ่งใส่ใจมำกก็ยิ่งทนฟังสิ่งไม่ดีไม่ได้ ยำมที่เธอนึกว่ำ

วันหนึ่งเธอจะต้องสูญเสียทั้งหมดตรงหน้ำไปก็ยำกที่จะรับได้

“วำงใจเถอะ เขำจะอยู่กับคุณไปตลอดแน่นอน” อวี๋หมิง

หลำงจูบหัวเธอ

“นำยรู้ได้ไง?”

“เซนส์ผมบอก เซนส์ของสำมีคุณเคยพลำดเหรอ?” เขำยืด

อก ท ำท่ำเหมือนตอนที่เธอท ำท่ำหมอดูลูกแก้วหลอกคนอื่น

“ยังไงผมก็เป็นถึงสำมีของแม่หมอที่ผสมผสำนวิชำของ

1 1 9 6 4

ตะวันตกกับตะวันออกเข้ำด้วยกันนะ!”

เสี่ยวเชี่ยนผลักเขำออก “ท ำเป็นเล่นอยู่เรื่อย”

เจอเขำปลอบใจแบบนี้ใจเธอก็สงบขึ้นมำหน่อย แต่เสี่ยว

เชี่ยนก็ยังจัดกำรกับอำรมณ์ไม่ได้ ตอนนี้ยังกลับไปที่ห้องอำหำร

ไม่ได้ เธอรู้ว่ำชีอวี่เซวียนจะต้องสงสัยแล้วอย่ำงแน่นอน

“ฉันอยำกออกไปรับลมหน่อย”

“ลูกยังอยู่ในห้องนะ พวกเรำออกมำนำนไม่ได้” เขำเตือน

เธอ

เสี่ยวเชี่ยนพยักหน้ำ “ฉันจะเดินอยู่แค่แถวข้ำงหน้ำนี่แหละ”

อำกำศในนี้ชวนให้อึดอัด เธอรู้ว่ำกำรหนีปัญหำไม่ดี แต่ก็

ยังไม่พร้อมกลับไปเผชิญหน้ำกับชีอวี่เซวียน

อวี๋หมิงหลำงจับมือเธอ แน่นอนว่ำเวลำแบบนี้เขำต้องอยู่

เป็นเพื่อนเธอ

ทั้งสองคนออกจำกโรงแรม เดิมคิดจะเดินเล่นตำกลมอยู่

แถวๆ นั้นสักพักแล้วค่อยกลับ แต่แล้วก็เจอกับเหตุกำรณ์

ตรงหน้ำ

1 1 9 6 5

เจิ้งซวี่กอดอำข่ำอยู่ อคำเทอหนำนกั่วก ำลังยั่วยวนเหมือน

ปีศำจที่อ้ำแขนเรียกเจิ้งซวี่ไปหำ

เดิมทีเสี่ยวเชี่ยนก็อำรมณ์ไม่ดีอยู่แล้ว พอเห็นแบบนี้ก็หัว

ร้อนขึ้นมำทันที

เธอผลักอวี๋หมิงหลำงจะให้เขำออกหน้ำ ถ้ำยัยนั่นกล้ำรังแก

อำข่ำเธอจะอัดมันให้เลือดอำบ!

“เมียจ๋ำ… คุณจะให้ผมไปท ำร้ำยผู้หญิงเหรอ?” อวี๋หมิง

หลำงพูดด้วยควำมล ำบำกใจ

“นำยไม่ต้องท ำร้ำย แค่จับมัดไว้ก็พอ ฉันลงมือเอง!”

ในเมื่อเมียจ๋ำอยำกระบำยอำรมณ์ เสี่ยวเฉียงก็ท ำได้แค่บำก

หน้ำไปจัดกำรอคำเทอหนำนกั่ว

แต่ท่ำทำงของเจิ้งซวี่ในเวลำต่อมำกลับท ำให้เสี่ยวเชี่ยนกับ

อวี๋หมิงหลำงตกใจเป็นอย่ำงมำก

1 1 9 6 6