แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1540 ประธำนเชี่ยนไขคดีใหญ่

“ลืมบอกว่ำ ฉันรักนำยนะ”

เสี่ยวเชี่ยนพูดจบก็วำงสำย รู้สึกร้อนผ่ำวที่ใบหน้ำเล็กน้อย

เป็นสำมีภรรยำกันมำนำนแล้วยังมำพูดอะไรชวนขนลุกแบบ

นี้เลยรู้สึกเขินเล็กน้อย แต่เธออยำกพูดแบบนั้นจริงๆ

อวี๋หมิงหลำงถือโทรศัพท์ที่ปลำยสำยวำงไปแล้ว ใบหน้ำ

ของเขำมีรอยยิ้มผุดกว้ำงขึ้นทีละนิด เธอวำงสำยไวเหลือเกิน อัน

ที่จริงเขำก็อยำกบอกเหมือนกันว่ำเขำรักเธอ!

ยังคงเป็นหัวหน้ำเล็กคนเดิมที่เมื่อวำนเอำเอกสำรมำให้

อวี๋หมิงหลำงเซ็น วันนี้เขำยืนถือเอกสำรที่ต้องเซ็นอยู่ตรงประตู

พอเห็นสีหน้ำเหมือนแมวติดสัดของหัวหน้ำใหญ่เขำก็ไม่มีทำง

ท ำนิ่งเฉยเหมือนเมื่อวำนแล้ว

“หัวหน้ำใหญ่ เมียโทรมำเหรอ?”

“เออ!”

กะแล้วว่ำต้องเป็นแบบนี้! หัวหน้ำเล็กแอบหัวเรำะในใจ เห็น

หัวหน้ำใหญ่ท ำสีหน้ำแบบนี้ไม่ต้องถำมหรอก คุยกับเมียมำ

1 3 0 2 0

แน่นอน!

∗∗∗

อวี๋หมิงหลำงไม่รู้เลยว่ำเกิดเรื่องอะไรขึ้น แค่รู้สึกว่ำนับแต่

นั้นมำสถำนะในบ้ำนถูกเลื่อนขั้นรัวๆ ดูเหมือนเสี่ยวเชี่ยนจะ

อ่อนโยนกับเขำมำกขึ้น เวลำว่ำงๆ ชอบเอำมือเท้ำคำงมองเขำ

พลำงยิ้มโง่ๆ อยู่คนเดียว

ถำมเธอก็ไม่ยอมบอก เสี่ยวเฉียงก็ยอมรับสภำพไปด้วย

ควำมยินยอม ทั้งสองคนออดอ้อนอำรมณ์เหมือนเพิ่งรักกัน

ใหม่ๆ ควำมรู้สึกเหมือนต้นไม้แก่ผลิใบใหม่แบบนี้ท ำให้คน

รอบตัวของพวกเขำพำกันรับไม่ได้ คู่สำมีภรรยำที่แต่งกันมำ

หลำยปีแล้ว ลูกก็เริ่มโตแล้ว ท ำไมยังหวำนแหววไม่เกรงใจใคร

กันอยู่ได้ทุกวัน?

เสี่ยวเชี่ยนเองก็เรียนรู้ควำมหน้ำด้ำนมำจำกอวี๋หมิงหลำง

เธอเลือกที่จะมองข้ำมเสียงแซวจำกบรรดำเพื่อนๆ อำรมณ์ดีอยู่

ตลอด จนกระทั่งเช้ำตรู่วันหนึ่งในอีกหนึ่งเดือนต่อมำ เสี่ยวเชี่ยน

ก็พบว่ำคนสวยอ้วกในห้องน้ำ

“ที่รัก!” เสี่ยวเชี่ยนไม่เคยเห็นคนสวยเป็นแบบนี้ เธอรีบ

1 3 0 2 1

ตะโกนเรียกอวี๋หมิงหลำง

อวี๋หมิงหลำงสวมเครื่องแบบทหำรเรียบร้อยแล้ว เตรียมตัว

ไปท ำงำน พอได้ยินเสียงเมียตะโกนเรียกก็รีบพุ่งไปหำทันที

“ดูคนสวยสิเป็นอะไรก็ไม่รู้”

“มันกินอะไรเข้ำไปเหรอ?” อวี๋หมิงหลำงเองก็ไม่เคยเจอ

เหตุกำรณ์แบบนี้

“มันก็กินอำหำรสุนัขกับอำหำรกระป๋องไม่เคยเปลี่ยนนะ”

ช่วงหลำยวันมำนี้เสี่ยวเชี่ยนรู้สึกว่ำคนสวยดูซึมๆ ไม่ได้สดชื่น

กระปรี้กระเปร่ำเหมือนเมื่อก่อน

“งั้นเอำแบบนี้ พำไปที่หน่วยผมก่อน ให้คนในหน่วยช่วยดู”

ช่วงนี้หน่วยของอวี๋หมิงหลำงมีสุนัขทหำรเข้ำมำอยู่จ ำนวน

หนึ่ง เพื่อใช้ร่วมปฏิบัติในภำรกิจพิเศษ ซึ่งก็มีสัตวแพทย์มำอยู่

ด้วย

เสี่ยวเชี่ยนไม่กล้ำรอช้ำ อุ้มลูกจูงหมำตำมเขำออกไป พอไป

ถึงที่คนที่นั่นก็กดท้องมันแล้วดูตรงส่วนอื่น จำกนั้นก็ยิ้มออกมำ

“พี่สะใภ้ สุนัขบ้ำนพี่ท้องแล้วล่ะครับ”

1 3 0 2 2

“… อะไรนะ?!”

เสี่ยวเชี่ยนงง

อวี๋หมิงหลำงไม่ได้ตำมมำด้วย เขำมีประชุมส ำคัญ

เวลำนี้มีแค่สัตวแพทย์กับเสี่ยวเชี่ยนคุยกัน

“น่ำจะเกินสำมอำทิตย์ได้แล้วครับ อีกเดือนกว่ำๆ ก็ได้อุ้ม

ลูกสุนัขแล้ว พี่สะใภ้พำคนสวยไปผสมกับตัวไหนมำเหรอครับ?”

“… ถ้ำฉันรู้ก็ดีสิ ไม่ถูกสิ ช่วงนี้มันไม่ได้ออกไปไหนเลยนะ

แล้วจะเป็นไปได้ไง?”

ตอนนี้ใบหน้ำเสี่ยวเชี่ยนเหมือนมีเครื่องหมำยค ำถำมแปะ

อยู่ นี่มันอะไรกัน อยู่ๆ ก็จะมีสมำชิกเพิ่มเข้ำมำ?

สัตวแพทย์ยิ่งข ำกว่ำเดิม “เรื่องนี้ตบมือข้ำงเดียวไม่ดังนะ

ครับ ลองนึกดูดีๆ คนสวยของเรำเป็นสำยพันธุ์บริสุทธิ์ ถ้ำผสม

ไม่ดีก็เสียเปล่ำ ผสมออกมำดีไม่แน่พำมำเป็นสุนัขทหำรได้ด้วย”

“ช่วงที่ผ่ำนมำฉันเป็นคนพำไปเดินเล่นตลอด ก็ไม่เห็นมี

อะไรเกิดขึ้นนี่นำ”

1 3 0 2 3

ควำมรักอันเร่ำร้อนเล็ดลอดสำยตำเธอไปได้อย่ำงไร?

เสี่ยวเชี่ยนนึกอยู่นำนก็ยังนึกไม่ออกว่ำใครพำสุนัขบ้ำนเธอ

ไปท ำท้องได้ และก็ไม่รู้สึกว่ำคนสวยจะมีท่ำทำงเหมือนติดสัด

เลยสักนิด นี่เป็นอะไรที่กะทันหันมำก บทจะมีก็มี…

เสี่ยวเชี่ยนชี้คนสวย “อะไรของแกเนี่ย? ถึงจะท้องได้อย่ำง

อิสระ แต่อย่ำงน้อยๆ แกก็ต้องบอกฉันหน่อยสิ ก็ได้ แกพูดไม่

เป็น…”

คนสวยเอำคำงเกยโต๊ะหน้ำซึมไม่มีปฏิกิริยำใดๆ ควำมรู้สึก

เลี้ยงหมำกับเลี้ยงลูกไม่ต่ำงกัน เสี่ยวเชี่ยนเห็นมันเป็นแบบนี้ก็

จินตนำกำรว่ำสุนัขของตัวเองถูกใครรังแกมำ หรือว่ำมันจะถูกขำ

โหดใช้ก ำลังข่มขืน? แบบนี้มันเสียเปรียบมำกน่ำโมโหสุดๆ!

สัตวแพทย์ฟังแล้วก็อยำกหัวเรำะแต่ไม่กล้ำ ทันใดนั้น

สำยตำเสี่ยวเชี่ยนก็ส่อประกำยเฉียบคม

“ฉันนึกออกแล้ว! ก่อนหน้ำนี้มันมำที่นี่!”

สัตวแพทย์ยิ้มไม่ออกแล้วครำวนี้

“แน่ใจเหรอครับ?”

1 3 0 2 4

“ฉันแน่ใจ! ต้ำหลงพำมันมำ!”

ช่วงก่อนหน้ำนี้ที่ทำงหน่วยพำสุนัขทหำรเข้ำมำเป็นวันหยุด

ของต้ำหลงพอดี เขำว่ำงๆ ไม่มีอะไรท ำก็เลยพำคนสวยมำเล่นที่

หน่วย บอกว่ำจะพำมันไปเจอเพื่อนเก่ำหน่อย ได้ยินว่ำในบรรดำ

สุนัขทหำรที่มำครำวนี้มีอยู่สองตัวที่มำจำกหน่วยเดิมของคนสวย

คิดไปคิดมำก็มีครั้งนั้นที่น่ำสงสัยที่สุด

“เรื่องนี้ทำงที่ดีพี่สะใภ้ไปตรวจสอบให้แน่ใจก่อนนะครับ ถ้ำ

มำผสมพันธุ์กับสุนัขของทำงเรำจริง… แบบนั้นครูฝึกก็ต้องถูก

ลงโทษ”

“ท ำไมล่ะคะ?” ถึงเสี่ยวเชี่ยนเองก็อยำกรู้ว่ำใครกันที่มำเอำ

เปรียบสุนัขของเธอ แต่พอได้ยินว่ำครูฝึกจะต้องถูกลงโทษเธอก็

ตกใจนิดหน่อย

“ถึงพวกเรำจะไม่ท ำหมันให้สุนัขทหำร แต่ก็ต้องควบคุมกำร

ผสมพันธุ์ของพวกมันอย่ำงเข้มงวด เพรำะมีผลต่อสมำธิของพวก

มัน หำกเกิดกำรผิดพลำดครูฝึกก็จะถูกลงโทษ หนักกว่ำนี้สุนัข

ทหำรก็อำจถูกปลดไปเลยครับ”

กำรผสมพันธุ์ไม่เพียงแต่จะท ำให้เสียสมำธิ ยังมีผลต่อ

1 3 0 2 5

ประสำทกำรดมกลิ่นอีกด้วย ดังนั้นนี่เป็นเรื่องใหญ่

“เรื่องนี้…”

เสี่ยวเชี่ยนล ำบำกใจ

ต้ำหลงเป็นคนพำคนสวยมำ เขำเองก็มีควำมผิด ถ้ำสืบ

จนถึงที่สุดจริงๆ เรื่องนี้ก็จัดกำรยำกแล้ว

อีกอย่ำงก็ฟันธงไม่ได้หรอกว่ำขำโหดตัวไหนที่มำผสมพันธุ์

กับคนสวย ถ้ำไปรบกวนกำรฝึกตำมปกติเข้ำก็ไม่ดี

“ฉันก็ไม่แน่ใจเรื่องนี้ ช่ำงเถอะ พวกคุณมีหน้ำที่ฝึกก็ฝึกไป

คิดเสียว่ำฉันไม่ได้พูด ถ้ำไม่ได้มีสุนัขทหำรตัวไหนฝีมือแย่ลงก็

อย่ำปลดสุ่มสี่สุ่มห้ำแล้วกัน”

“ตกลงว่ำผสมกับสุนัขของที่นี่หรือเปล่ำครับ?” สัตวแพทย์สี

หน้ำจริงจังมำก

เสี่ยวเชี่ยนโบกมือ “ไม่ส ำคัญหรอก”

สิ่งส ำคัญคือ… อยู่ๆ ก็ได้เป็นยำยเฉย!

เสี่ยวเชี่ยนพำคนสวยออกมำ อวี๋หมิงหลำงเสร็จธุระเดินมำ

1 3 0 2 6

พอดี พอเห็นเมียสีหน้ำไม่ค่อยดีจึงถำมขึ้น

“อำกำรหนักเหรอ?”

“หนัก… ยินดีด้วยนะ นำยได้เป็นคุณตำแล้ว”

“อะไรนะ?” อวี๋หมิงหลำงไม่เข้ำใจ เสี่ยวเชี่ยนชี้ไปที่คนสวย

“มีละ”

อวี๋หมิงหลำงยังตั้งตัวไม่ทัน มำหำหมอแล้วจะมีอะไร?

เสี่ยวเหวยที่อยู่ในกระเป๋ำสะพำยเด็กอ่อนด้ำนหน้ำเสี่ยว

เชี่ยนชี้คนสวยพลำงพูด “เดะ เดะ!”

อวี๋หมิงหลำงยิ่งงงหนัก นี่มันเรื่องบ้ำบออะไรกัน?

ทำงด้ำนนั้นครูฝึกก ำลังพำสุนัขฝึก มีตัวหนึ่งปีนขึ้นแท่น

เหล็กไปแล้วแต่กลับหันมำเห่ำทำงคนสวย ครูฝึกดึงให้กลับไปก็

ไม่กลับ ท่ำทำงเหมือนอยำกวิ่งมำทำงนี้

“เจียงซำนขึ้นมำนี่!” ครูฝึกอยำกดึงมันไปปีนต่อ ใครจะไป

คิดว่ำมันจะออกแรงดิ้นแล้ววิ่งไปหำคนสวย

คนสวยเห็นมันก็ดิ้นจนเชือกหลุดจำกมือเสี่ยวเชี่ยน สุนัขทั้ง

1 3 0 2 7

สองตัวเข้ำไปหำแล้วผลัดกันดมตัวอีกฝ่ำย

ครูฝึกวิ่งเข้ำมำอย่ำงเหนื่อยหอบ พอเห็นอวี๋หมิงหลำงก็

ตกใจรีบท ำควำมเคำรพ

“เรียนหัวหน้ำใหญ่ ปกติเจียงซำนของผมไม่เป็นแบบนี้นะ

ครับ! วันนี้ไม่รู้เป็นอะไร…”

อวี๋หมิงหลำงโบกมือ “เจียงซำนกับคนสวยเมื่อก่อนอยู่หน่วย

เดียวกัน”

ครูฝึกถอนหำยใจโล่งอก เจียงซำนเป็นสุนัขที่ยอดเยี่ยม

ที่สุดในบรรดำสุนัขทั้งหมดที่มำครำวนี้ ถ้ำวันนี้ท ำผิดพลำดต่อ

หน้ำหัวหน้ำใหญ่ด้วยกำรไม่เชื่อฟัง แบบนั้นจะยิ่งยุ่ง

หัวหน้ำใหญ่ไม่ถือสำ แต่ทว่ำสำยตำของเมียหัวหน้ำใหญ่

อย่ำงกับจะฆ่ำจะแกง เธอมองสุนัขน่ำเกลียดตัวด ำเมี่ยมตัวนี้

ก ำลังเดินวนรอบตัวคนสวยที่แสนสวยของบ้ำนเธอ ประธำนเชี่ยน

รู้สึกได้ลำงๆ ว่ำอำจไขคดีใหญ่ได้แล้ว…

1 3 0 2 8