แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1541 อีกสักคนรวมกันดีเป็นไง

ดูเหมือนประธำนเชี่ยนจะเข้ำใจอะไรขึ้นมำแล้ว สำยตำเธอ

หลังจำกที่มองสุนัขตัวด ำขลับเดินวนเวียนรอบตัวคนสวยอยู่

หลำยรอบ เธอก็หันไปมองครูฝึกของเจียงซำน

หนุ่มคนนี้ดูซื่อๆ ท่ำทำงไม่มีพิษมีภัย อยู่ต่อหน้ำอวี๋หมิง

หลำงที่บุคลิกน่ำเกรงขำมไม่กล้ำแม้แต่จะหำยใจแรง เสี่ยวเชี่ยน

นึกถึงค ำพูดของสัตวแพทย์

ถ้ำพิสูจน์ได้ว่ำเป็นเชื้อของเจียงซำนครูฝึกต้องถูกลงโทษ

อีกทั้งต้ำหลงก็หนีควำมผิดไม่ได้ด้วย ใครใช้ให้เขำพำคน

สวยเข้ำมำล่ะ

อีกอย่ำงต่อให้ประธำนเชี่ยนสงสัยอยู่ในใจ แต่ก็ไม่มี

หลักฐำน พูดส่งเดชก็ไม่ได้ ขนด ำกับขนทองไม่รู้ว่ำลูกออกมำจะ

สีอะไร อีกหนึ่งเดือนคลอดแล้วค่อยว่ำกัน ถ้ำเป็นฝีมือไอ้ด ำนี่สี

ขนต้องฟ้องแน่นอน

พอนึกถึงตรงนี้ประธำนเชี่ยนก็ระงับควำมโกรธเอำไว้แล้วหัน

ไปพูดกับอวี๋หมิงหลำง

1 3 0 2 9

“เรื่องคนสวยกลับไปค่อยคุยกัน ฉันพำมันกลับก่อนนะ”

เสี่ยวเหวยที่ถูกแม่จับใส่กระเป๋ำสะพำยเด็กอ่อนถอนหำยใจ

ออกมำ มองคนสวยด้วยแววตำสงสำร

อวี๋หมิงหลำงดูไม่เข้ำใจสถำนกำรณ์เลย สีหน้ำของเมีย

เหมือนไม่ค่อยพอใจ แต่ถ้ำปัญหำหนักก็เป็นไปไม่ได้ที่เธอจะไม่

พูดต่อหน้ำ ครั้นแล้วจึงได้แต่เก็บเรื่องนี้ไว้ก่อน

หลังกลับถึงบ้ำนเสี่ยวเชี่ยนก็วำงเสี่ยวเหวยลง จำกนั้นก็เท้ำ

สะเอวถำมคนสวย

“มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? ก็ได้ ต่อให้สัตว์มีสัญชำตญำณ แต่

ท ำไมแกถึงได้”

พูดไปได้ครึ่งเดียวประธำนเชี่ยนก็รู้สึกว่ำตัวเองน่ำเบื่อ

อย่ำเอำมุมมองของมนุษย์ไปตัดสินสัตว์ สัตว์มี

สัญชำตญำณของกำรสืบพันธุ์ อีกอย่ำงเธอพูดกับคนสวยเรื่องนี้

ไปก็ใช่ว่ำมันจะเข้ำใจ

เรื่องมำถึงขนำดนี้แล้วต่อให้ประธำนเชี่ยนโกรธมำกแค่ไหน

ก็ท ำได้แค่อดทนไว้ เหมือนคนสวยเองก็รู้ว่ำเธอไม่พอใจ มัน

1 3 0 3 0

หมอบอยู่กับพื้นไม่ขยับ มีแอบเหล่มองประธำนเชี่ยนบ้ำง พอ

เห็นประธำนเชี่ยนท ำตำขวำงใส่มันก็รีบหันขวับก้มหน้ำลง

ไม่ต้องสนว่ำน่ำสงสำรจริงหรือแกล้งท ำตัวน่ำสงสำร แต่

ประธำนเชี่ยนก็พูดต่อไปไม่ได้แล้ว

เก็บควำมโกรธเอำไว้แถมยังต้องเข้ำเน็ตเซิร์จหำข้อมูลดูว่ำ

สุนัขท้องต้องบ ำรุงอะไรบ้ำง มีจุดไหนที่ต้องระวัง รู้สึกเหมือน

ตัวเองเป็นยำยคน แต่มันก็… ช่วยไม่ได้นี่หว่ำ!

รอจนประธำนเชี่ยนหำข้อมูลได้ประมำณหนึ่งแล้วก็เห็นคน

สวยวิ่งเข้ำห้องน้ำไปอ้วก เดิมทีเสี่ยวเชี่ยนอยำกเข้ำไปท ำควำม

สะอำดให้มัน แต่ปรำกฏว่ำพอเห็นสภำพก็รู้สึกมวนท้อง ท ำไม

รู้สึกอยำกอำเจียน…

ทนไม่ไหวจริงๆ น้ำแม่บ้ำนมำพอดีจึงช่วยจัดกำรให้

พอเห็นเสี่ยวเชี่ยนสีหน้ำแย่ลงจึงถำมขึ้น

“หมอเฉินเป็นอะไรไปคะ?”

“ท้องไม่ค่อยดีมั้งคะ เห็นคนสวยอ้วกก็คลื่นไส้ตำม”

“งั้นมื้อเที่ยงน้ำท ำของเรียกน้ำย่อยให้ไหมคะ? น้ำเห็นใน

1 3 0 3 1

บ้ำนมีซำนจำอยู่ งั้นก็ท ำเป็นซอสซำนจำแล้วเอำไปผัดกับ

เนื้อสัตว์ดีไหมคะ?”

ก่อนหน้ำนี้เจี่ยซิ่วฟำงส่งซำนจำมำให้ถุงหนึ่ง เสี่ยวเชี่ยนยัง

ไม่ทันได้แกะดู เธอไม่ชอบกินของเปรี้ยวเท่ำไร เสี่ยวเหวยเองก็

ไม่ค่อยชอบ

“ได้ค่ะ” พอเสี่ยวเชี่ยนได้ยินของเปรี้ยวๆ ก็รู้สึกดีขึ้น แอบ

อยำกกิน

เสี่ยวเหวยที่ก ำลังเล่นของเล่นอยู่บนพื้นพอได้ยินค ำว่ำซำน

จำก็โมโห ท ำเสียงอิ๊อ๊ำประท้วง

“ร้องท ำไม ล ำพังแค่ฟันไม่กี่ซี่ของหนูเคี้ยวอำหำรไม่ได้

เท่ำไรหรอก ท ำแล้วหนูก็กินไม่ได้อยู่ดี”

“อี๊ย้ำ!” ประท้วง! เคี้ยวไม่ได้ก็เอำซ้อมจิ้มมำชิมได้อยู่ดี ใคร

อยำกกินซำนจำกัน!

“ก็ได้ งั้นก็ไม่เอำซำนจำ” เสี่ยวเชี่ยนยอมประนีประนอม

อำหำรรสเปรี้ยวๆ หวำนๆ ช่วยเรียกน้ำย่อยได้ เสี่ยวเชี่ยน

กินข้ำวไปสองชำม น้ำแม่บ้ำนรู้สึกว่ำเธอเจริญอำหำรขึ้น ตอน

1 3 0 3 2

บอกเสี่ยวเชี่ยนเธอก็ไม่ได้สนใจอะไร แต่พอตอนบ่ำยเปลี่ยน

กำงเกงเตรียมไปห้องทดลองก็พบว่ำติดกระดุมไม่ได้

นี่ถือเป็นเรื่องใหญ่มำก

ประธำนเชี่ยนท ำหน้ำเครียด ยืนลูบท้องตัวเองหน้ำกระจก ดู

เหมือนจะเจ้ำเนื้อขึ้น…

“เห็นลูกบอลโยคะไหมคะวำงไว้ตรงไหน?” เสี่ยวเชี่ยนถำม

น้ำแม่บ้ำน เธอรู้สึกว่ำช่วงนี้ตัวเองไม่ค่อยได้ออกก ำลังกำยเลย

“น้ำเอำไปเก็บแล้ว หมอเฉินคงไม่ได้ตั้งท้องอีกแล้วใช่ไหม

คะ?” น้ำแม่บ้ำนถำมขึ้นมำลอยๆ

“จะเป็นไปได้ไงคะ?”

เธอวำงแผนไว้ตลอด น ำเข้ำถุงยำงอย่ำงแพงจำกเมืองนอก

แล้วจะท้องได้ยังไง?

“ไม่งั้นหมอเฉินลองไปตรวจดูดีไหมคะ กลัวว่ำจะท้องจริง

ขึ้นมำ… ผู้หญิงบ้ำนตรงข้ำมน้ำนะคะ ท้องแล้วก็ไม่รู้ตัว มีอยู่วัน

ลืมเอำกุญแจไปเลยปีนก ำแพงเข้ำบ้ำน เกือบแท้งเลยนะคะ แม่

ผัวมำนี่บ่นใหญ่ น้ำได้ยินเสียงแม่ผัวบ่นทุกวันเลยล่ะค่ะ…”

1 3 0 3 3

แถวบ้ำนน้ำแม่บ้ำนมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นพอดีเลยเล่ำให้เสี่ยว

เชี่ยนฟัง

เสี่ยวเชี่ยนหัวเรำะ “แม่ผัวคนนี้ก็อีคิวต่ำเหลือเกิน ลูกสะใภ้

ท้องยังจะไปชวนทะเลำะ แบบนี้อีกหน่อยไม่ยิ่งท ำครอบครัว

แตกแยกเหรอ?”

“ใช่ไหมล่ะคะ ตอนนี้ลูกสะใภ้ไม่พูดอะไร แต่มีเหรอจะไม่คิด

แค้น? น้ำอยู่กับหมอเฉินมำหลำยปีเห็นแล้วก็เข้ำใจ คนเรำต้อง

ใจกว้ำงหน่อย ท ำไม่ดีกับลูกสะใภ้ไว้อีกหน่อยแก่ตัวไปเขำก็ไม่

อยำกจะดีกับเรำ นับตั้งแต่หมอเฉินแนะน ำน้ำไป น้ำก็ดีกับ

ลูกสะใภ้มำกขึ้น ตอนนี้บรรยำกำศในครอบครัวดีสุดๆ ไปเลยล่ะ

ค่ะ”

ตอนที่น้ำแม่บ้ำนเพิ่งมำท ำงำนที่นี่ใหม่ๆ ไม่ค่อยถูกชะตำ

กับสะใภ้ตัวเองเท่ำไร แต่พอได้ฟังค ำแนะน ำจำกเสี่ยวเชี่ยนไป

สองสำมครั้งก็รู้จักจัดกำรควำมสัมพันธ์ระหว่ำงแม่ผัวกับลูกสะใภ้

ตอนนี้รักใคร่ปรองดองกันดี ว่ำงๆ ก็ชอบมำขอบคุณเสี่ยวเชี่ยน

เสี่ยวเชี่ยนพยักหน้ำ

“ชีวิตคนเรำมันยำวนำนเหลือเกิน เว้นเสียแต่เรำจะ

1 3 0 3 4

รับประกันได้ว่ำไม่ต้องพึ่งพำคนอื่นไปตลอดชีวิต ไม่อย่ำงนั้นก็

อย่ำท ำอะไรที่มันสุดโต่งเกินไป โดยเฉพำะระหว่ำงแม่ผัวกับ

ลูกสะใภ้ เดิมทีก็ไม่ใช่แม่แท้ๆ ของเขำอยู่แล้ว ถ้ำยังไม่ท ำดีด้วย

อีก พอแก่ตัวไปลูกสะใภ้จะเลี้ยงก็เพรำะควำมรักควำมผูกพัน แต่

ถ้ำจะไม่เลี้ยงก็เป็นสิทธิ์ของเขำ”

ควำมสัมพันธ์ระหว่ำงมนุษย์เป็นแบบพึ่งพำอำศัยกัน มนุษย์

สุดโต่งที่ไม่รู้จักบุญคุณคนมีน้อยมำก แต่คนที่ไม่คิดอำฆำตแค้น

เป็นแม่พระถูกแม่ผัวทรมำนแล้วยังคอยเลี้ยงดูตอนแก่ก็มีไม่มำก

หรอก

น้ำแม่บ้ำนชอบฟังเสี่ยวเชี่ยนพูดเรื่องพวกนี้ เธอศรัทธำใน

ตัวจิตแพทย์มำก อำยุยังน้อยแต่มองโลกได้ทะลุปรุโปร่งมำก

ทั้งสองคนคุยกันเรื่องแม่ผัวลูกสะใภ้อยู่สักพัก น้ำแม่บ้ำนได้

พูดขึ้น

“หมอเฉินคะ น้ำพูดจริงๆ นะคะ หมอเฉินกับหัวหน้ำอวี๋

พร้อมทุกอย่ำงท ำไมไม่มีอีกคนล่ะคะ? มีลูกชำยอีกสักคนรวม

เป็นค ำว่ำดี คนนิสัยอย่ำงหมอเฉินจะเป็นแม่สำมีก็ดี เป็นแม่ยำย

ก็ใช้ได้ เสี่ยวเหวยจะได้มีเพื่อนเล่นด้วย”

1 3 0 3 5

“ท ำไมพูดแบบนั้นล่ะคะ…” เสี่ยวเชี่ยนเอำมือยันหน้ำผำก

กว่ำเธอจะหนีจำกแม่เธอที่เร่งให้มีลูกอีกคนมำได้ไม่ใช่ง่ำยๆ นี่

ยังมำเจอสปำยของแม่แฝงอยู่ในบ้ำนอีกเหรอ?

แน่นอนว่ำน้ำแม่บ้ำนบอกไม่ได้ว่ำถูกเจี่ยซิ่วฟำงก ำชับมำ

แถมยัดเนื้อหมูภูเขำมำให้อีกโล…

แต่เนื้อหมูไม่ใช่ประเด็น เธอเองก็รู้สึกรักครอบครัวนี้จริงๆ

เห็นสองสำมีภรรยำคู่นี้รักใคร่ปรองดองกันดีแถมยังเงินเดือนสูง

คนแบบนี้มีลูกอีกสักคนก็เป็นเรื่องดี

เรื่องอ้วนขึ้นได้เป็นกำรเตือนเสี่ยวเชี่ยน วันนี้แมวหลีฮวำ

กลับจำกเมืองนอกพอดี ทั้งสองคนนัดประชุมกันทุกเดือนโดยมี

ก ำหนดที่แน่นอน เธอมีควำมคิดหนึ่งที่อยำกคุยกับแมวหลีฮวำ

เธออยำกเสนอคลำสเรียนสะกดจิตใต้ส ำนึกที่เกี่ยวกับกำรดูแล

ผิวพรรณของผู้หญิง พวกคุณนำยเงินเยอะหำกินด้วยง่ำย

หลังจำกเปลี่ยนเป็นกระโปรงหลวมๆ เสี่ยวเชี่ยนก็ลำลูก

แล้วไปที่ห้องทดลอง เธอเห็นแมวหลีฮวำอยู่ที่นั่นตำมคำด กำร

ทดลองที่อยู่ในมือท ำเสร็จหมดแล้วเสี่ยวเชี่ยนจึงเตรียมจะคุยกับ

แมวหลีฮวำเรื่องสถำนกำรณ์ภำยในบริษัท

1 3 0 3 6

แมวหลีฮวำหยิบสมุดบันทึกบัญชีของเดือนนี้ออกมำแล้ว

เสี่ยวเชี่ยนลุกขึ้นจะไปรับ แต่ก็รู้สึกตำลำย ร่ำงกำยเธอล้มไป

ข้ำงหน้ำอย่ำงควบคุมไม่ได้ แมวหลีฮวำรีบเข้ำไปพยุงเธอ

และภำพนี้ได้อยู่ในสำยตำอวี๋หมิงหลำงที่เสร็จงำนแล้วจะมำ

รับเสี่ยวเชี่ยนพอดี…

1 3 0 3 7