แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1542 นี่เป็นเรื่องดีหรือเรื่องร้ำยกันล่ะเนี่ย

“ลูกเชี่ยน!” อวี๋หมิงหลำงรีบวิ่งเข้ำมำ

ก่อนเสี่ยวเชี่ยนจะเป็นลมควำมคิดสุดท้ำยของเธอคือ แย่ละ

ถังจิ๊กโฉ่ก ำลังจะระเบิดอีกแล้วหรือเปล่ำ…

เธอไม่ได้คิดจะโผเข้ำกอดแมวหลีฮวำนะ…

พอเธอฟื้นขึ้นมำอีกทีก็พบว่ำตัวเองนอนอยู่บนเตียงใน

โรงพยำบำล แมวหลีฮวำกับอวี๋หมิงหลำงอยู่ด้วยกันทั้งคู่ ดู

เหมือนจะคุยกันอยู่

“บริษัททำงนั้นมีปัญหำอะไรไหม?” อวี๋หมิงหลำงถำม

“ไม่มีอะไร ทุกอย่ำงรำบรื่นดี บอดี้กำร์ดที่นำยหำมำเจ๋งดี

เดือนนี้ปกป้องพวกเรำจำกกำรถูกโจมตีได้ตั้งหลำยครั้ง” แมว

หลีฮวำตอบ

“นั่นมำจำกบริษัทของเพื่อนสมัยเข้ำร่วมกำรฝึกที่

ต่ำงประเทศด้วยกัน ฉันรู้ควำมสำมำรถของพวกเขำดี เดือนนี้เจ

อำร์ส่งคนไปก่อกวนตลอดเลยเหรอ?”

“อืม แต่ก็ไม่ได้สร้ำงควำมเสียหำยที่จับต้องได้อะไร”

1 3 0 3 8

“ดูท่ำทำงพวกนั้นจะว่ำงมำก… งั้นเอำแบบนี้ เดี๋ยวฉันจะโทร

หำเพื่อน ให้หำงำนให้เจอำร์ท ำหน่อย เดือนหน้ำพวกนำยจะได้

ไม่เครียด”

บทสนทนำของทั้งสองคนลอยเข้ำหูเสี่ยวเชี่ยน สิ่งแรกที่

เสี่ยวเชี่ยนท ำคือหยิกตัวเอง

ก็เจ็บนี่นำ…

ไม่ใช่ควำมฝัน?

นี่มันอะไรกัน แมวกับหมำอยู่กันอย่ำงสันติแล้วเหรอ? ดำว

อังคำรจะพุ่งชนโลกแล้ว?

เสี่ยวเฉียงเห็นเธอล้มเข้ำไปในอ้อมกอดของแมวหลีฮวำ ถ้ำ

ว่ำกันตำมปกติ ไม่ทะเลำะกับแมวหลีฮวำจนตำยกันไปข้ำงก็ไม่ใช่

นิสัยของรำชำจอมหึงแห่งเอเชียสิ

นี่ไม่เพียงแต่จะไม่ทะเลำะกัน ยังคุยกันถูกคออีกด้วย?!

อวี๋หมิงหลำงหันหลังให้เสี่ยวเชี่ยน เธอจึงมองไม่เห็นหน้ำ

ของเขำ แต่ฟังจำกน้ำเสียงก็รู้สึกว่ำเขำดูอำรมณ์ดี

“ฉันยังไม่ได้แสดงควำมยินดีกับนำยเลยนะ” แมวหลีฮวำพูด

1 3 0 3 9

กับอวี๋หมิงหลำง

อวี๋หมิงหลำงหัวเรำะออกมำสองที “เซอร์ไพรส์มำก บริษัท

ทำงนั้นล ำบำกนำยหน่อยนะ ช่วงสิบเดือนนี้เมียฉันคงไม่ว่ำงดู

เท่ำไร”

“อืม หน้ำที่ฉันอยู่แล้ว”

“พวกนำยคุยอะไรกันน่ะ?” เสี่ยวเชี่ยนลุกขึ้นมำนั่ง

“เมียจ๋ำ!” เสี่ยวเฉียงรีบพุ่งเข้ำมำพยุงเธอ เล่นเอำเสี่ยวเชี่ยน

ถึงกับงง

“ท ำไม?” เธอไม่ใช่กระจกที่แตกง่ำยเสียหน่อย ดูท ำเข้ำ

“มีอยู่เรื่องที่ผมต้องบอกคุณ… เรื่องนี้น่ะ อำจเป็นเรื่องดี แต่

ก็ไม่ตัดควำมเป็นไปได้ที่คุณอำจจะรับไม่ได้ อันที่จริงตอนที่ผม

เพิ่งรู้ ผมก็เกิดควำมรู้สึกขัดแย้งในใจเหมือนกัน…”

อวี๋หมิงหลำงที่เป็นคนตรงไปตรงมำตลอดเวลำนี้กลับอ้อม

ค้อม ไม่รู้ว่ำควรพูดกับเธออย่ำงไรดี

“คุณท้องแล้ว เกือบสี่สัปดำห์แล้ว”

1 3 0 4 0

แมวหลีฮวำพูดแทนเสี่ยวเฉียง

เสี่ยวเชี่ยนอึ้ง ใช้เวลำอยู่สักพักจำกนั้นก็ทวนค ำพูดของแมว

หลีฮวำ

“ฉัน… ท้องแล้ว?!”

เมื่อตอนเที่ยงยังคุยเรื่องนี้กับน้ำแม่บ้ำนอยู่เลย ท ำไมเป็น

จริงเร็วขนำดนี้?

“ใช่ ลองนับเวลำดูก็ตั้งแต่เพิ่งกลับมำ ผมโทรถำมพ่อตำ

แล้วนะ เขำบอกว่ำยำนั่นน่ำจะหมดฤทธิ์ไปนำนแล้ว ไม่ส่งผลต่อ

เด็ก ต่อไปพวกเรำต้องติดตำมผลตรวจของเด็กอย่ำงใกล้ชิด… ก็

แค่…” อวี๋หมิงหลำงมองตำเสี่ยวเชี่ยนด้วยควำมลังเล เสี่ยวเชี่ยน

ยังอยู่ในอำกำรตกใจไม่หำย

แมวหลีฮวำเห็นแบบนั้นจึงยืนขึ้น “พวกคุณคุยกันไปนะ ผม

ไปก่อน”

“แล้วสมุดบัญชี” เสี่ยวเชี่ยนหันไปถำมทั้งที่ยังงงๆ

“หมำทหำรของคุณดูแทนไปแล้ว ไว้มีเรื่องใหญ่อะไรผม

ค่อยมำหำคุณ เรื่องเล็กๆ ผมตัดสินใจแทนแล้วกัน”

1 3 0 4 1

“อ่อ งั้นฝำกด้วยนะ” เสี่ยวเชี่ยนมองแมวหลีฮวำเดินจำกไป

จำกนั้นถึงได้ลูบท้องตัวเอง อันที่จริงสติเธอก็ยังไม่กลับมำเท่ำไร

ค ำพูดของเธอเมื่อครู่ล้วนพูดไปโดยอัตโนมัติ จริงๆ แล้ว

เธอเองก็ไม่รู้ว่ำควรแสดงควำมรู้สึกในตอนนี้อย่ำงไร

“ฉัน… ท้องจริงเหรอ?”

“ใช่ หมอตรวจคุณแล้ว บอกว่ำที่คุณเป็นลมอำจเพรำะช่วงนี้

เหนื่อยเกินไป เนื่องจำกยังเป็นท้องอ่อนๆ อยู่เลยยังตรวจอะไร

ไม่ได้มำกกว่ำนี้ แต่ไม่น่ำจะมีปัญหำอะไร ค่ำอย่ำงอื่นของคุณก็ดี

หมด”

“อ่อ” เสี่ยวเชี่ยนยังอยู่ในท่ำลูบท้อง ดูไม่ออกว่ำดีใจหรือ

เศร้ำใจ ผ่ำนไปสักพักในที่สุดเธอก็ยอมรับควำมจริงที่ตัวเองตั้ง

ท้องได้แล้ว พอเงยหน้ำก็เห็นอวี๋หมิงหลำงมองเธอด้วยควำมเป็น

ห่วง

“ลูกเชี่ยน คุณ… ไม่ค่อยอยำกท้องคนที่สองหรือเปล่ำ?”

อวี๋หมิงหลำงถำม

“ฉัน? จะเป็นไปได้ไง ไม่ใช่นำยหรอกเหรอที่ไม่อยำกมี?”

1 3 0 4 2

เอ๋ ดูเหมือนทั้งสองคนจะเข้ำใจผิดอะไรกันหรือเปล่ำ?

“ผมอยำกมีสิ” ตอนที่เขำได้ยินหมอบอกว่ำเมียตัวเองท้อง

อีกแล้ว ตอนแรกเขำก็นิ่งไป ต่อมำก็ดีใจสุดๆ

ถึงจะเป็นพ่อมำแล้วหนึ่งครั้ง แต่เรื่องน่ำยินดีแบบนี้ก็ยังท ำ

ให้เขำดีใจได้สุดๆ เหมือนเดิม ถึงขนำดมองแมวหลีฮวำก็ไม่ดูขัด

หูขัดตำเท่ำไรแล้ว

“งั้นก่อนหน้ำนี้ฉันถำมนำยท ำไมนำยบอกไม่อยำก?” เสี่ยว

เชี่ยนยังจ ำท่ำทำงตอนนั้นของเขำได้อยู่เลย พูดเรื่องมีลูกอีกคน

เขำก็ปฏิเสธทันที

“ก่อนหน้ำนี้ผมเป็นห่วงสุขภำพของคุณ… แต่เมื่อกี้ผมถำม

หมอแล้วนะ หมอบอกว่ำคุณคลอดธรรมชำติ ถึงในทำงทฤษฎี

ต้องรอหนึ่งปีถึงจะมีลูกอีกคนได้ แต่สุขภำพคุณฟื้นฟูได้ดีมำก

ปัญหำไม่ใหญ่ ผมถำมหมอแล้ว หมอบอกท้องสองอำจคลอด

ง่ำยกว่ำท้องแรก ควำมทรมำนแบบตอนที่คลอดเสี่ยวเหวยอำจ

ไม่เกิดขึ้น”

เอ่อ ที่แท้เขำก็ไม่ได้ไม่อยำกมีลูกคนที่สอง ก็แค่เป็นห่วง

เธอ?

1 3 0 4 3

เสี่ยวเชี่ยนนึกไม่ถึงว่ำเหตุกำรณ์จะเป็นแบบนี้ เธอยังคิดไป

เองว่ำอวี๋หมิงหลำงเลี้ยงลูกเหนื่อยเลยไม่อยำกมีอีกคนแล้ว

“ลูกเชี่ยน ถ้ำคุณไม่อยำกมีผมก็…” อวี๋หมิงหลำงพูดพลำง

มองหน้ำเธอด้วยควำมระมัดระวัง เพรำะเขำรู้สึกว่ำกำรที่เกิด

‘ข้อผิดพลำดทำงเทคนิค’ แบบนี้ล้วนเป็นควำมผิดของเขำ

“นำยจะยังไง?” เสี่ยวเชี่ยนถำมเขำ

“ผมก็” อันที่จริงเขำอยำกท้องแทนเธอนะ

แต่เขำไม่มีฟังก์ชันนั้นนี่นำ และก็ท ำให้เธอล ำบำกน้อยลง

ไม่ได้ด้วย อวี๋หมิงหลำงทึ้งหัวตัวเอง ควำมสุขเมื่อครู่กลำยเป็น

ควำมกลุ้มใจ

“ถ้ำคุณไม่อยำกมีพวกเรำก็ไปท ำแท้ง”

“ท ำอะไร?” แม่อวี๋เปิดประตูเข้ำมำได้ยินประโยคนี้พอดี

หน้ำตำตื่นเดินเข้ำมำ

“เชี่ยนเอ๋อร์! แกมันจะเอำแต่ใจเกินไปแล้วไหม?!” เจี่ยซิ่

วฟำงก็มำด้วย ท่ำทำงเล่นใหญ่ยิ่งกว่ำแม่อวี๋

เสี่ยวเชี่ยนเห็นบอสสูงวัยสองคนนี้มำก็เริ่มรู้สึกปวดหัว เธอ

1 3 0 4 4

มองอวี๋หมิงหลำงด้วยสำยตำต ำหนิ ท ำไมลิ้นถึงได้ยำวแบบนี้?

เพิ่งรู้ข่ำวก็บอกจนรู้กันไปทั้งบำงเลยเหรอ?

อวี๋หมิงหลำงท ำสีหน้ำเหมือนถูกปรักปร ำ

ตอนที่เขำไปรับเสี่ยวเชี่ยนก็เพรำะอยำกพำไปกินข้ำวกับแม่

เขำ เสี่ยวเชี่ยนเป็นลมเขำพำไปส่งโรงพยำบำล แม่อวี๋รอแล้วไม่

มำสักทีเลยโทรไปถำม พอได้ยินว่ำลูกสะใภ้เป็นลมก็รีบโทรแจ้ง

แม่เสี่ยวเชี่ยนให้มำด้วยกัน มำถึงโรงพยำบำลก็รีบตรงเข้ำไปถำม

อำกำรกับหมอก่อน พอได้ยินว่ำตั้งท้องก็พำกันดีใจใหญ่

แต่ดีใจได้ไม่เท่ำไรก็มำได้ยินพ่อแม่ที่ไม่ได้เรื่องคู่นี้ ‘แอบ

วำงแผนท ำแท้ง’ สร้ำงควำมโมโหให้กับหญิงสูงวัยทั้งสองมำก

คนหนึ่งตรงเข้ำไปหำลูกชำยตัวเอง ส่วนอีกคนก็ไปหำลูก

สำวตัวเอง

แม่อวี๋มำถึงก็ด่ำอวี๋หมิงหลำง “ท ำไมแกมันถึงได้เก่งขนำด

นี้? หำ? กล้ำท ำไม่กล้ำรับผิดชอบเหรอ? เด็กทั้งคนแกจะท ำ

อะไร?”

อวี๋หมิงหลำงน้อยใจแต่ก็ไม่กล้ำเถียง ทำงด้ำนเจี่ยซิ่วฟำงก็

ไม่เว้นเสี่ยวเชี่ยน แต่เนื่องจำกลูกสำวมีข้อยกเว้นด้ำนสุขภำพ จะ

1 3 0 4 5

ให้เขกกบำลเหมือนยำมปกติก็เกรงจะไม่ได้ แต่เรื่องวำจำนั้น

หรือไม่มีแผ่ว

“เชี่ยนเอ๋อร์! ท ำแท้งมันสร้ำงบำปแกรู้ไหม? เด็กเขำเลือกมำ

เกิดกับแกแล้วก็แสดงว่ำมีวำสนำต่อกัน เขำไม่ได้ป่วยไม่ได้เป็น

อะไรท ำไมแกถึงจะไม่เอำเขำ? ถ้ำคลอดแล้วแกขี้เกียจเลี้ยงก็โยน

มำให้ฉันก็ได้นี่ ถ้ำแกกล้ำไม่เอำลูกไว้ฉันจะถลกหนังแก!”

อวี๋หมิงหลำงถูกแม่ใช้ควำมรุนแรงก็ยังไม่ลืมรับบำปแทน

เมีย พอเห็นเมียถูกแม่ยำยด่ำเขำก็รีบเข้ำไปห้ำมแม่ยำย

“แม่ครับ อย่ำไปลงกับลูกเชี่ยนเลยครับ เป็นควำมผิดของ

ผมเอง ผม”

“ไอ้เล็ก! แกมันเฮงซวย!” แม่อวี๋โมโห

1 3 0 4 6