War of Ancient Emperor - ตอนที่ 18 สังหารหัวหน้าโจรป่า
หลงจินเหอไม่คิดว่าหลังจากที่หัวหน้าโจรป่าใช้ทักษะแปลงกายไปแล้ว ระยะความแตกต่างของทั้งสองคนก็ยาวขึ้นไปอีก กายราชสีห์ไม่เพียงแต่ทำให้พละกำลังเพิ่มขึ้นอย่างเดียว แต่ยังเพิ่มความทนทานขึ้นด้วย ทำให้ยามนี้หัวหน้าโจรป่าได้เปรียบหลงจินเหออยู่ไม่มาก
‘เกิดอะไรขึ้นกับร่างกายของข้ากันแน่….เหตุใดถึงสั่นไม่หยุด แต่กลับไม่ได้สั่นเพราะความกลัว แต่กำลังสั่นเพราะความตื่นเต้น เป็นเพราะข้ากำลังสนุกที่ได้ต่อสู้อย่างงั้นหรือ?’
หลงจินเหอได้แต่คิดภายในจิตใจพร้อมกับมองไปที่มือทั้งสองข้างที่กำลังสั่นไม่หยุด
“เป็นอะไรไป เจ้าเด็กบัดซบ โดนไปแค่นี้ถึงกับตัวสั่นเพราะความกลัวเลยหรือไง ไม่ต้องกลัวไปอีกเดี๋ยวข้าจะรีบส่งเจ้าไปนรกเอง”
หัวหน้าโจรป่ากำลังมองดูหลงจินเหอที่กำลังสั่นก็กล่าวพร้อมกับริมฝีปากที่ยกขึ้น
“ฮื้ม!! คนอย่างข้าเนี่ยนะที่จะถูกโจรป่าต่ำต้อยอย่างเจ้าฆ่า”เมื่อได้ยินคำพูดของหัวหน้าโจรป่า ทำให้หลงจินเหอรู้สึกไม่สบอารมณ์ ก่อนจะพ่นลมหายใจและกล่าวออกไป
“เมื่อครู่ ข้าเพียงแค่ประมาทของเจ้าไปเท่านั้น แต่หลังจากนี้ไปคือของจริง”
เมื่อสิ้นเสียงของหลงจินเหอ เขาก็พุ่งเข้าไปหาหัวหน้าโจรป่าทันที
เนื่องจากหลงจินเหอได้รับรู้ศักยภาพของหัวหน้าโจรป่าในยามนี้แล้ว จึงไม่จำเป็นต้องออมมืออีกต่อไป
“ฮ่าๆๆๆ เข้ามารนหาที่ตาย”หัวหน้าโจรป่าที่เห็นหลงจินเหอพุ่งเข้ามาก็หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง ดวงตาของมันแดงก่ำดุจอสูรปีศาจร้าย
“ขอดูหน่อยเถอะ ว่าตอนนี้ข้าใช้พละกำลังเต็มที่ จะสามารถต่อสู้กับเจ้าโจรป่าชั่วร้ายนั่นไปได้ขั้นถึงไหนกัน”หลงจินเหอบ่นพึมพัม ก่อนจะรวบรวมพลังปราณมาห่อไว้ที่มืออีกครั้ง
“ตายซะ!!”หัวหน้าโจรป่าคำรามก่อนจะต่อยหมัดสวนไปทางหลงจินเช่นกัน มันไม่ปล่อยโอกาศให้หลงจินเหอได้โคจรพลังปราณไปมากกว่านี้
ปัง!! ปัง!! ปัง!!
ทั้งสองคนแลกหมัดกันสามครั้งก่อนจะกระเด็นถอยหลังกลับไป แต่คราวนี้หัวหน้าโจรป่ากระเด็นถอยกลับหลังไป ไม่ใช่หกสิบก้าวเหมือนคราวแรก แต่คราวนี้กลับเป็นแปดสิบก้าว
“ไม่เลวนิิิ ดูเหมือนว่าทักษะแปลงกายจะช่วยเพิ่มศักยภาพให้เจ้าไม่ใช่น้อย”
หลงจินเหอมองดูระยะห่างของตัวเองกับหัวหน้าโจรป่าก่อนจะกล่าวยั่วยุด้วยท่าทางเยาะเย้ย
‘นี่มัน…เรื่องบ้าบออะไรกัน’
หัวหน้าโจรป่ารู้สึกตกใจอย่างมากทั้งที่ตนเองได้ใช้ทักษะแปลงกายไปแล้ว
กายราชสีห์สามารถเพิ่มพละกำลังและความทนทานของร่างกายได้ตั้งสามถึงสี่เท่า แต่กลับไม่สามารถต่อกรกับเด็กน้อยตรงหน้าได้?
นี่คือสิ่งที่กำลังบ่งบอกว่าศักยภาพของหัวหน้าโจรป่ายามใช้กายราชสีห์ก็ยังด้อยค่ากว่าร่างกายของเด็กน้อยตรงหน้าอย่างงั้นหรือ?
“ข้ากำลังจะพ่ายแพ้ให้กับเด็กที่ปากยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมอย่างนี้หรือไง”หัวหน้าโจรป่ายิ่งคิดก็ยิ่งโกรธมากขึ้น
โฮกกก!!!
หัวหน้าโจรป่าก็คำรามด้วยความโกรธก่อนจะปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกมาทันที
“ข้าเป็นถึงระดับปราณจิตจะมาแพ้ให้กับระดับปราณก่อตั้งได้อย่างไรกัน”
หัวหน้าโจรป่าพุ่งเข้าไปหาหลงจินเหอก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด
“ดูเหมือนเจ้าจะสติแตกแล้วสินะ ทุ่มสุดตัวซะขนาดนี้”
หลงจินเหอยืนมองดูหัวหน้าโจรป่าพุ่งเข้ามาหาทางตนเองคล้ายกับสัตว์ป่าไม่มีผิด
“กรงเล็บราชสีห์พิโรธ”
หัวหน้าโจรป่าคำรามพร้อมกับฟาดฟันกรงเล็บไปด้านหน้าด้วยสองมือ
ก่อเกิดเป็นคลื่นกรงเล็บสีดำขนาดเท่าตัวคน และกำลังพุ่งตรงไปหาทางหลงจินเหอด้วยความเร็วสูงทั้งสองข้าง
ผู้คนที่ถูกขังอยู่ในกรงขังภายในบ้านยังสามารถมองเห็นการต่อสู้ของทั้งสองคนได้อย่างชัดเจน
เนื่องจากผนังบ้านมันได้พังไปหมด จากตอนที่หลงจินเหอซัดลูกน้องของหัวหน้าโจรป่าเข้ามาชนกับตัวบ้าน
แม้ว่าจะสามารถมองเห็นได้จากที่ห่างไกล
แต่ก็ยังสามารถรู้สึกได้ถึงความน่ากลัวของกรงเล็บราชสีห์พิโรธ ที่เต็มไปด้วยจิตสังหารได้อย่างชัดเจน ต่อให้เป็นระดับปราณจิตเหมือนกันก็ยังต้องหลบหลีก ไม่ต้องพูดถึงหลงจินเหอที่อยู่ระดับปราณก่อตั้งเลย
หากโดนเข้าไปมีหวังได้ตายอย่างแน่นอน
“ฮ่าๆๆๆ กลัวจนไม่สามารถขยับได้เลยงั้นหรือ? ถึงจะหนีตอนนี้ก็สายไปแล้ว”
หัวหน้าโจรป่าที่เห็นหลงจินเหอไม่ขยับเพราะคิดว่าคงกลัวก็ส่งเสียงหัวเราะขึ้นมา
หลงจินเหอที่ยืนมองดูกรงเล็บสีดำเบื้องหน้าที่กำลังตรงเข้ามาด้วยความเร็ว ก็หลับตาลงอย่างเชื่องช้า
ตูมม !! ตูมมม !!
กรงเล็บสีดำที่ปะทะเข้ากับหลงจินเหอจนเกิดเป็นเสียงระเบิดขึ้นอย่างดังจนสามารถได้ยินไปทั้งหมู่บ้าน
ส่วนบริเวณที่หลงจินเหอยืนอยู่ก่อนหน้านี้ก็เต็มไปด้วยหลุมลึกและฝุ่นควันจำนวนมากจนไม่สามารถรู้ได้ว่าเป็นหรือตาย
“ฮ่าฮ่าๆๆๆ ตาย! ตายแล้ว! ในที่สุดเจ้าก็ตาย ฮ่าๆๆๆ”
เมื่อกลุ่มควันเริ่มหายไปจาก บริเวณที่หลงจินเหอยืนอยู่กลายเป็นหลุมขนาดใหญ่ไม่มากโดยตัวของหลงจินเหอไม่มีอยู่ หัวหน้าโจรป่าที่เห็นหลงจินเหอหายไปแล้วก็หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
หัวหน้าโจรป่าที่ยืนหัวเราะอยู่คนเดียวอยู่นานก็ยังไม่หยุด โดยที่มันไม่รู้ตัวเลยว่าหลงจินเหอกำลังยืนอยู่บนท้องนภาเหนือศีรษะและจ้องมองลงมาที่มันอยู่
ก่อนหน้านี้ช่วงเวลาที่หัวหน้าโจรป่าได้ใช้กรงเล็บราชสีห์พิโรธออกมา เสี้ยงวินาทีก่อนที่กรงเล็บราชสีห์พิโรธจะถึงตัวของหลงจินเหอ หลงจินเหอเลือกที่จะใช้ปีกเพลิงจากทักษะลับของวิหคเพลิงมาป้องกันแทน
หลงจินเหอไม่ได้คิดที่จะหลบหนี เพราะเขาต้องการจะทดสอบความทนทานของปีกเพลิง ว่าจะสามารถรับกรงเล็บราชสีห์พิโรธได้หรือไม่
และได้ใช้โอกาสในช่วงที่มีฝุ่นควันจำนวนมากที่เกิดจากการระเบิดหลบขึ้นมาอยู่ด้านบนท้องนภา
“ดัชนีสวรรค์!”
หลงจินเหอบ่นพึมพัมด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ก่อนที่เขาจะเหยียดแขนออกมาพร้อมชี้นิ้วลงไปยังตำแหน่งที่หัวหน้าโจรป่ากำลังยืยหัวเราะอย่างบ้าคลั่งอยู่เบื้องล่าง
พลังลมปราณภายในร่างกายของหลงจินเหอ กำลังโคจรอย่างรวดเร็ว พร้อมกับระเบิดออกมาอย่างเงียบเชียบ โดยที่หัวหน้าโจรป่าไม่รู้สึกตัว
พลังปราณมากมายที่ไหลออกมาจากร่างกายของเขา กำลังไหลไปรวมอยู่ที่จุดเดียวของร่างกาย นั่นก็คือปลายนิ้วชี้ของหลงจินเหอ
การโจมตีในครั้งนี้ หลงจินเหอคิดจะจัดการหัวหน้าโจรป่าทีเดียวให้อยู่หมัด จึงตัดสินใจใช้พลังปราณทั้งหมดในการโจมตีเพียงครั้งเดียว
“ฮ่าฮ่าฮ่าๆ หื้ม? นะ-นี่เจ้า ยังไม่ตาย!!!”
หัวหน้าโจรป่าที่กำลังหัวเราะอย่างบ้าคลั่งก็ต้องหยุดชะงักไป เนื่องจากสัมผัสได้ถึงพลังปราณที่หนาแน่นมาจากบนท้องนภาก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปดู
มันก็พบว่าหลงจินเหอยังไม่ตาย
“ลาก่อน เจ้าโจรหน้าโง่”หลงจินเหอที่เห็นว่าหัวหน้าโจรป่าเงยหน้าขึ้นมามองที่ตนเอง เขาจึงกล่าวพร้อมกับรอยยิ้มที่แสนชั่วร้าย ซึ่งกำลังปรากฏอยู่บนใบหน้า
ฟิ้ว!!!
เมื่อสิ้นเสียงของหลงจินเหอ พลังปราณมากมายที่รวบรวมอยู่บริเวณปลายนิ้วของหลงจินเหอ ก็ได้กลายเป็นลำแสงสีฟ้า ก่อนจะพุ่งทะลวงอากาศตรงไปยังทิศทางของหัวหน้าโจรป่าด้วยความเร็วสูง
คลื่นลำแสงสีฟ้าของดัชนีสวรรค์ที่พุ่งไปด้วยความเร็วสูง จนเกิดเป็นเสียงดังอย่างมาก แม้แต่ผู้คนที่ถูกขังอยู่ในกรงขังภายในบ้านยังต้องใช้มือทั้งสองข้างมาปิดหูเอาไว้
“กรงเล็บราชสีห์พิโรธ”
หัวหน้าโจรป่าที่เห็นหลงจินเหอใช้ทักษะดัชนีสวรรค์ออกมา มันก็คิดที่จะพยายามใช้ทักษะกรงเล็บราชสีห์พิโรธ เพื่อหักล้างความเสียหาย
เมื่อทักษะดัชนีสวรรค์ปะทะกับทักษะกรงเล็บราชสีห์กัน หัวหน้าโจรป่าก็รู้ได้ทันทีว่าตัวเองได้คิดผิดอย่างมาก
ปัง!!
ตูม!! ตูมม!!! ตูมมม!!!
ทันทีที่ทักษะทั้งสองปะทะกันก็เกิดเป็นคลื่นกระแทกออกไปเป็นวงกว้าง ทักษะกรงเล็บราชสีห์พิโรธได้ถูกคลื่นลำแสงจากทักษะดัชนีสวรรค์ทำลายอย่างสมบูรณ์
หลังจากที่คลื่นลำแสงได้ทำลายทักษะกรงเล็บราชสีห์พิโรธไปแล้ว ลำแสงก็ยังไม่ได้หยุดลงแต่อย่างใด แต่ยังคงเคลื่อนตัวไปด้านหน้าด้วยความเร็วสูง มุ่งตรงไปที่ร่างกายของหัวหน้าโจรป่าทันที
“ปะ-เป็นไปไม่ได้ ไม่!!!!!”
เมื่อเห็นเช่นนี้ หัวหน้าโจรป่าก็เบิกตากว้างพร้อมกับอุทานออกไปโดยไม่รู้ตัว
ปัง!!
อ๊ากกกก!!
ตูมม!!
ร่างกายของหัวหน้าโจรป่าที่โดนทักษะดัชนีสวรรค์เข้าไปอย่างจังก็กรีดร้องออกมาอย่างน่าสังเวช พร้อมกับร่างกายที่ปลิวลอยไปไกลอย่างมากก่อนจะชนเข้ากับต้นไม้หลายต้นกว่าจะหยุดและนอนแน่นิ่งลงไปในที่สุด
____________________________________________________________________
YOU MAY ALSO LIKE
