War of Ancient Emperor - ตอนที่ 34 สังหารทันที
“แปลกมาก เหตุใดที่นี่ถึงไม่มีหญิงสาวเลย?”
เมื่อเข้ามาภายในหมู่บ้าน หลงจินเหอก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติเกี่ยวกับหมู่บ้านแห่งนี้
“หึ! เจ้าคิดแต่เรื่องแบบนี้หรือไงกัน!”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ มู่หลิงจึงกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่พอใจเล็กน้อย
“มู่หลิง เจ้าเข้าใจความหมายข้าผิดแล้ว เจ้าลองมองดูรอบข้างสิ หมู่บ้านแห่งนี้ไม่มีหญิงสาวและชายหนุ่มเลย ไม่คิดว่ามันแปลกไปหน่อยหรอ?”
หลงจินเหอกล่าวพลางมองไปรอบข้าง
“จริงอย่างที่เจ้าพูดมา”
มู่หลิงจึงมองกวาดไปทั่วหมู่บ้าน ซึ่งพบว่ามีเพียงแค่เด็กเล็กกับคนเฒ่าคนแก่เท่านั้น
“จินเหอ เจ้าจะทำยังไงต่อ?”
มู่หลิงมองหลงจินเหอพร้อมกับกระพิบตาไปมา
“คงต้องหาร้านอาหารก่อน เจ้าไม่หิวหรือไง?”
หลงจินเหอจับมือของมู่หลิงแน่นกว่าเดิม ก่อนจะเดินไปยังโรงเตี้ยมแห่งหนึ่ง
หลังจากที่เข้ามาภายในโรงเตี้ยม
ดูเหมือนว่ามู่หลิงจะหิวกระหายเป็นพิเศษ เพราะนางกวาดอาหารที่หลงจินเหอสั่งมาจนหมดเรียบไม่มีเหลือ
“มู่หลิง เจ้ากินเยอะขนาดนี้ไม่กลัวอ้วนหรือไง”
หลงจินเหอกล่าวหยอกล้อ
“เจ้าเงียบไปเลย ข้าอยู่แต่ภายในโรงประมูล ต้องกินแต่อาหารเดิมทุกวัน จนเบื่อจะตายอยู่แล้ว”
มู่หลิงกล่าวจบก็ก้มหน้าก้มตากินต่อ
“ท่านผู้เฒ่า”
หลงจินเหอเรียกชายชราที่นำอาหารมาเสริฟ
“หนุ่มน้อย มีอะไรให้ข้าช่วย?”ชายชรากล่าว
“ข้ามีเรื่องสงสัย ทำไมหมู่บ้านของท่านถึงเหลือแต่เด็กเล็กกับคนเฒ่าคนแก่? คนอื่นหายไปไหนกันหมด”
หลงจินเหอถามด้วยความสงสัย
“ระ-เรื่องนี้มัน
“เมื่อได้ยินเช่นนี้ ชายชราก็อ้ำๆอึ้งๆไม่กล้าตอบ
“เกิดอะไรขึ้น? ถ้าท่านบอกข้า บางทีข้าอาจจะช่วยท่านได้นะ”
หลงจินเหอรู้สึกว่าชายชรากำลังกลัวบางอย่าง
“ข้าจะบอกก็ได้”
เห็นใบหน้าจริงจังของเขา ชายชราจึงถอยหายใจ ก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้
“เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อหนึ่งเดือนก่อน จู่ๆก็มีชายสามคนมาปรากฏตัวที่หมู่บ้านของเรา ทั้งยังบอกว่ากำลังจะสร้างบางสิ่งบางอย่าง”
“ข้าก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าคือสิ่งใด แต่พวกมันก็ยังบังคับคนที่มีร่างกายแข็งแกร่งในหมู่บ้านให้ไปช่วย”
“พอคนในหมู่บ้านไม่เห็นด้วยและเริ่มคัดค้าน หลังจากนั้นพวกมันก็จับตัวหญิงสาวในหมู่บ้านไปจนหมด เพื่อเป็นตัวประกัน”
“ถ้าหากพวกเราไม่ทำตามที่พวกมันสั่ง พวกมันยังขู่ว่าอีกจะฆ่าหญิงสาวทั้งหมดในหมู่บ้านทันที”
ชายชราเผยใบหน้าโศกเศร้าขณะเล่าเรื่องราวทั้งหมด
“คนในหมู่บ้านของท่านไม่มีใครสามารถต่อสู้กับพวกมันได้เลยงั้นหรอ?”
หลงจินเหอกล่าวพร้อมกับขมวดคิ้วเล็กน้อย
“ไม่! พวกเราไม่สามารถทำได้ พวกมันเป็นผู้ฝึกตนที่แข็งแกร่งมาก”
“อีกทั้งพวกมันยังบอกว่าเป็นศิษย์ของนิกายมังกรฟ้า ถ้าพวกเรากล้าลงมือกับศิษย์ของนิกายมังกรฟ้าละก็ นิกายมังกรฟ้าต้องไม่ปล่อยหมู่บ้านของเราไปอย่างแน่นอน”
ชายชรากล่าวต่อ ก่อนจะเผยสีหน้าหวาดกลัวขึ้นมา กระทั้งตัวสั่นเทิ่ม
หมู่บ้านของเขามีแต่คนธรรมดา มีผู้ฝึกตนอยู่เพียงไม่กี่คนเท่านั้น ซึ่งเรียนรู้ได้เพียงพื้นฐานเท่านั้น
นิกายล้วนเต็มไปด้วยเหล่าศิษย์ที่เป็นผู้ฝึกตนทั้งหมด หมู่บ้านของเขาจะเอาไปต่อต้านนิกายได้กัน?
“ศิษย์ของนิกายมังกรฟ้า?”
มู่หลิงจึงหันไปมองหน้าหลงจินเหอ พร้อมเผยสีหน้าประหลาดใจทันที
“ถูกต้อง! พวกมันเป็นศิษย์ของนิกายมังกรฟ้า”
เมื่อเห็นสีหน้าสับสนของมู่หลิง ชายชราจึงพยักหน้าอีกที
เมื่อได้ยินคำพูดทั้งหมดของชายชรา
หลงจินเหอที่นั่งฟังอย่างเงียบมาตลอด คิ้วคู่ของเขาจึงขมวดเข้าหากันแน่นทันที
“ท่านผู้เฒ่า ตอนนี้พวกมันอยู่ที่ใด!”
หลงจินเหอพลันกล่าวขึ้นมา พร้อมกับลุกขึ้นยืนทันที
เนื่องจากว่าอยากจะรู้ว่าพวกมันเป็นใคร ถ้าหากพวกมันเป็นศิษย์ของนิกายมังกรฟ้าจริง
หลงจินเหอจะต้องฆ่าพวกมันทิ้งอย่างแน่นอน
“พวกมันอยู่ทางทิศใต้ของหมู่บ้าน ตรงไปประมาณยี่สิบกิโลเมตรก็จะพบที่อยู่ของพวกมัน”
ชายชรากล่าวอย่างตรงไปตรงมา แม้ว่าภายในใจจะเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
เด็กหนุ่มอายุสิบสองปีจะสามารถแก้ สถานการณ์ได้จริง?
“ดะ-เดี๋ยวก่อน จินเหอ เจ้าจะไปไหน”
เมื่อเห็นหลงจินเหอดูร้อนรน มู่หลิงจึงรีบจับมือของหลงจินเหอไว้ทันที
“มู่หลิง เจ้าก็น่าจะรู้อยู่แล้วนี้ ถ้าหากพวกมันเป็นศิษย์ของนิกายมังกรฟ้าจริง ข้าก็คงจะปล่อยเรื่องนี้ไปไม่ได้”
ใบหน้าของหลงจินเหอดำทะมึนราวกับถ่าน
การเอาชื่อเสียงของนิกายมาทำเรื่องเลวทรามต่ำช้าเช่นนี้ หลงจินเหอรู้สึกไม่ชอบใจเอาอย่างมาก
“มู่หลิง เจ้ารออยู่ที่นี่ไปก่อน เดี๋ยวข้าจะรีบกลับมา”
เมื่อกล่าวจบ หลงจินเหอจึงรีบวิ่งออกจากโรงเตี้ยมและมุ่งตรงลงทิศใต้อย่างรวดเร็ว
ทางทิศใต้ของหมู่บ้าน
ณ บ้านพักหลังใหญ่ ภายในห้องโถงใหญ่มีชายสามคนกำลังนั่งจิบชากันอย่างสบายใจ
“การสร้างดำเนินการไปถึงขั้นไหนแล้ว”
ชายวัยกลางคนก็กล่าวขึ้น
“หัวหน้า เพียงเวลาแค่หนึ่งเดือน การสร้างของเราได้มาถึงสองส่วนสิบแล้ว”
ชายหนุ่มผมสั้นกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ไม่คิดถึงจริงๆว่าพวกคนในหมู่บ้านนั่น จะหน้าโง่ขนาดหลงเชื่อว่าพวกเราเป็นศิษย์ของนิกายมังกรฟ้าจริงๆ”
ชายหนุ่มผมยาวอีกคนพลันกล่าวขึ้นมา
“ดีมาก! ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปอีกไม่นานถิ่นฐานของพวกเราก็จะต้องถูกสร้างจนเสร็จ”
ชายวัยกลางคนกล่าว
ก๊อก! ก๊อก!
“หัวหน้า ข้าขออนุญาติ ข้าไปจับหญิงสาวได้มาอีกคนในหมู่บ้าน เห็นว่านางเก็บตัวอยู่แต่ในหมู่บ้านมานานนับเดือน”
ชายฟันยาวกล่าวพร้อมกับเปิดประตูและนำตัวหญิงสาวที่ถูกเชือกมัดไว้ตามตัวและมีผ้าปิดปากเอาไว้
“ดี! ดีมาก! ข้าไม่ได้ผ่อนคลายมานานแล้ว เจ้าวางนางไว้แล้วออกไปซะ เดี๋ยวข้าจะตบรางวัลให้กับเจ้าทีหลัง”
ชายวัยกลางคนกล่าวบอกชายฟันยาว
“อือ! อื้อ!”
หญิงสาวที่พยายามจะส่งเสียงร้อง แต่ก็ไม่สามารถทำได้
“เข้าใจแล้ว หัวหน้า”
ชายฟันยาวกล่าวพร้อมกับเดินออกไปจากห้องทันที
แอ๊ดดด!
ฉัวะ!
หลังจากที่ชายฟันยาวออกมาด้านนอกและปิดประตูลง มันก็ได้ยินเสียงเหมือนกับอะไรบางอย่างโดนตัดอยู่ข้างหู
ฟู่!
เพียงแค่เสี้ยววินาทีต่อมา หัวของชายฟันยาวก็แยกออกจากคอและร่วงหล่นลงสู่พื้น เลือดจำนวนมากมายพุ่งออกมาจากคอ ก่อนจะสาดกระเซ็นไปทั่วบริเวณ
“ไม่เลวนีี่สาวน้อย ถือว่างดงามใช้ได้”
ชายวัยกลางคนใช้มือล็อคไปที่คางของหญิงสาวก่อนจะใช้ลิ้นโลมเลี่ยไปที่แก้มของนางอย่างหื่นกระหาย
“อือ! อื้อ!”
หญิงสาวพยายามดิ้นรนอย่างสุดชีวิต แต่ก็ไร้ประโยชน์เช่นเดิม
“หัวหน้า ดูเหมือนท่านจะอดอยากมานานสินะ”
ชายหนุ่มทั้งสองคน ที่นั่งดูก็ส่งเสียงหัวเราะออกมา
“ฮ่า!ฮ่า!ฮ่า! เพียงนิดหน่อย”
ชายวัยกลางคนกล่าวพร้อมกับใช้มือลูบคล้ำไปทั่วร่างกายของหญิงสาวอย่างหื่นกระหาย
ปัง!
ประตูของห้องพลันระเบิดออก จนกระจายเป็นเศษเล็กเศษน้อย ชายทั้งสามคนและหญิงสาวต่างก็หันไปมองที่ทางเข้าทันที
“เจ้าเด็กน้อย! เจ้าเป็นใคร!”
หลังจากควันเริ่มจางไป ชายวัยกลางคนก็ตะโกนไปที่ทางเข้า
“ข้าคือคนที่จะมาฆ่าเจ้า!”
สายตาของหลงจินเหอแดงก่ำและกล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น
“ฆ่าพวกเรา? ฮ่า!ฮ่า!ฮ่า! เด็กน้อยอย่างเจ้าเนี่ยนะ? จะทำอะไรพวกข้าได้กัน”
เมื่อยินเช่นนี้ ชายหนุ่มทั้งสองคนก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างดังลั่น
หลงจินเหอทีี่เห็นชายหนุ่มทั้งสอง มัวแต่หัวเราะโดยไม่ได้ระมัดระวังตัวแม้แต่น้อย
บริเวณเท้าของหลงจินเหอก็มีสายฟ้าสีเขียวมรกตปรากฏขึ้นมา
“เสิ่นตง เสิ่นเทียน ถอยออกมาเร็วเข้า!!”
“เจ้าเด็กน้อยนี่ เป็นฝึกตน!!”
เมื่อสัมผัสได้ถึงความผิดปกติจากตัวหลงจินเหอ ชายวัยกลางคนจึงรีบตะโกนไปทางชายหนุ่มทั้งสอง
“รู้ตัวตอนนี้ก็สายไปแล้ว”
หลงจินเหอใช้เวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจก็มาปรากฏด้านหน้าของชายหนุ่มทั้งสอง
ก่อนจะใช้พลังลมปราณห่อหุ้มไปที่บริเวณฝ่ามือและกวาดออกเป็นลักษณะของเส้นแนวนอน เข้าไปที่คอของชายหนุ่มทั้งสองทันที
ชายหนุ่มทั้งสองที่กำลังยืนหัวเราะอยู่จึงชะงักหยุดไป ก่อนจะเบิกตากว้างทันที
เมื่อเห็นหลงจินเหอมาปรากฏอยู่ตรงหน้า พวกมันสองคนรู้สึกตัวตอนนี้ ก็สายเกินไปที่จะป้องกันได้ทันแล้ว
ฉัวะ! ฉัวะ!
ฝ่ามือของหลงจินเหอได้ทำการตัดคอของชายหนุ่มทั้งสองอย่างง่ายดายราวกับตัดเต้าหู้
ตุบ! ตุบ!
ฟู่!!
ทันทีที่หัวของชายหนุ่มทั้งสองร่วงหล่นสู่พื้นดิน ร่างกายที่ไร้วิญญาณก็ล้มลงสู่พื้นดินตามกันไป เลือดสีแดงก็สาดกระเซ็นไปทั่วห้อง
หลงจินเหอ ชายวัยกลางคนและหญิงสาว ต่างร่างกายต่างก็ชุ่มไปด้วยโลหิตมากมาย
“จะ-เจ้ากำลังจะทำอะไร ยะ-อย่าเข้ามานะ!”
ชายวัยกลางคนรู้สึกช็อคอย่างมาก ก่อนจะถอยหลังไปหลายก้าว
ชายหนุ่มทั้งสองที่หลงจินเหอเพิ่งจะฆ่าไป ระดับพลังลมปราณก็ไม่ได้ถือว่าอ่อนแอ
อาจจะไล่เลี่ยกับชายวัยกลางคนด้วยซ้ำ
คือระดับปราณจิตขั้นที่ห้า!
“เจ้ากำลังหวาดกลัวความตาย?”
หลงจินเหอกล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น ก่อนจะเดินเข้าไปหาชายวัยกลางคนอย่างไม่รีบร้อน
สภาพร่างกายที่อาบไปด้วยโลหิต นั่นทำให้ภาพลักษณ์ของหลงจินเหอในตอนนี้ ราวกับเทพแห่งความตาย
__________________________________________________________________
YOU MAY ALSO LIKE
