War of Ancient Emperor - ตอนที่ 45 ระดับปราณก่อตั้งขั้นที่สิบ
ตูม!
หลังจากที่ดัชนีสวรรค์ของหลงจินเหอและมังกรเพลิงของฮันหลางปะทะกัน ทำให้พื้นที่รอบข้างถึงกับสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
ความร้อนแรงจากเพลิงของฮันหลาง เปลื่ยนให้บริเวณโดยรอบกลายเป็นทะเลเพลิงทันที
ภายใต้ความวุ่นวายของดัชนีสวรรค์และมังกรเพลิง ต่างก็พยายามที่จะกลืนกินกันและกัน
เสียงระเบิดยังคงดังอย่างต่อเนื่องอยู่นานหลายสิบลมหายใจ จนกระทั่งความรุนแรงจากการปะทะกันของทั้งสองก็เริ่มที่จะเบาลง
ขณะที่ทั้งสองยังคงปะทะกันอยู่ ภายในความคิดของทุกคน ล้วนคิดว่าจิตวิญญาณเพลิงของฮันหลางต้องเป็นฝ่ายที่ชนะอย่างแน่นอน
จนเวลาผ่านไปได้สักพัก บรรดาเหล่าผู้คนต่างก็เริ่มแสดงสีน่าอันตกตะลึงออกมาอย่างเห็นได้ชัด
เพราะว่ามังกรเพลิงของฮันหลางกำลังถูกดัชนีสวรรค์ของหลงจินเหอทำลายไปอย่างรวดเร็ว
เปลวเพลิงสีส้มที่กำลังลุกโชนไปทั่วบริเวณจึงเริ่มดับลงอย่างรวดเร็ว
“แม้แต่จิตวิญญาณเพลิงยังพ่ายแพ้ นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!”
“ทักษะของเจ้าหนูนั่น มันคืออะไรกันแน่?”
ชายร่างสูงใหญ่ที่อยู่ท่ามกลางฝูง เผยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความตกตะลึงออกมาทันที
ดัชนีสวรรค์ที่เข้าปะทะกับมังกรเพลิง แม้ว่าจะเสียพลังไปมากมายหลายส่วนเมื่อปะทะกัน หลังจากที่ทำลายจิตวิญญาณเพลิงของฮันหลางไปแล้ว
ดัชนีสวรรค์ยังคงไม่หยุดอยู่แค่นั้น แต่ก็ยังคงเคลื่อนตัวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว เป้าหมายต่อไปก็คือฮันหลาง
“บ้าน่า! เป็นได้อย่างไร?”
หลังจากจิตวิญญาณเพลิงของฮันหลางถูกทำลายไปแล้ว ชายหนุ่มยังคงคิดว่าอย่างน้อย ดัชนีสวรรค์ของหลงจินเหอก็ต้องถูกทำลายไปพร้อมกัน
แต่เมื่อได้เห็นดัชนีสวรรค์ของเด็กหนุ่มยังคงอยู่และยังคงเคลื่อนตัวเข้ามา นั่นทำให้ชายหนุ่มถึงกับเบิกตากว้างทันที
“เจ้ามันเป็นปีศาจ!”
ฮันหลางพึมพัมออกมา ภายในจิตใจของชายหนุ่มตอนนี้ล้วนมีแต่ความสิ้นหวัง
หลังจากที่ใช้จิตวิญญาณเพลิงก็ยังคงพ่ายแพ้ หลังจากที่ใช้โอสุต้องห้ามก็ยังคงพ่ายแพ้อีก?
ชายหนุ่มที่เติมโตมาพร้อมกับคำยกย่องและสรรเสริญอยู่ตลอดว่าเขาคืออัจฉริยะ
เขาคือคนที่จะสามารถไต่ไปถึงระดับปราณนภาก่อนวัยสามสิบปี!
อัจฉริยะอะไรกัน? แค่ระดับปราณก่อตั้งก็ยังไม่สามารถเอาชนะได้?
“จบสิ้นกันที”
หลงจินเหอยังคนยืนอยู่ตำแหน่งเดิม เด็กหนุ่มพลันเปิดปากกล่าวอีกครั้ง
ปัง! ปัง!
ดัชนีสวรรค์ที่เคลื่อนตัวเข้าไปหาฮันหลางอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มที่กำลังตกอยู่ภายใต้ความของสิ้นหวัง
จึงโดนดัชนีสวรรค์เข้าไปอย่างจัง แม้ว่าดัชนีสวรรค์จะเหลือพลังเพียงแค่สามส่วนสิบหลังจากที่ปะทะกับจิตวิญญาณเพลิงมา
อ๊ากกก!
เสียงกรีดร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดของฮันหลางพลันดังขึ้นมาทันที
ร่างกายของชายหนุ่มจะปลิวลอยไปไกลหลายเมตรและกลิ้งไปหลายตลบ
ก่อนจะนิ่งลง ร่างกายของชายหนุ่มล้วนเปียกชุ่มเต็มไปด้วยเลือดจำนวนมาก ฮันหลางยังคงมีลมหายใจอยู่ แม้ว่าจะเบามากก็ตาม
แรกเริ่มเดิมทีหลงจินเหอไม่ได้คิดที่จะเอาชีวิตของฮันหลางอยู่แล้ว นี่เป็นเพียงการประลองเพื่อชิงแท่นเสาสวรรค์เท่านั้น
ถ้าหากว่าหลงจินเหอคิดที่จะฆ่าฮันหลางจริง แน่นอนว่าจะต้องมีปัญหาตามมาที่หลังอีกมากมาย
หลงจินเหอยังคงยืนสงบนิ่งอยู่ตำแหน่งเดิม แม้ว่าภายในเด็กหนุ่มแทบจะสิ้นสติไปเลยด้วยซ้ำ
แต่ยังต้องฝืนทนเอาไว้ก่อน นี่อาจจะเป็นครั้งที่สองของหลงจินเหอที่ใช้พลังลมปราณมากมายเกือบทั้งหมดภายในการโจมตีเพียงครั้งเดียว
“เร็วเข้า! พาฮันหลางกลับไปรักษา”
หลังจากที่การต่อสู้ของทั้งสองจบลงแล้ว ผู้อาวุโสหนึ่งในผู้ดูแลแท่นเสาสวรรค์จึงเปิดปาก ก่อนจะตะโกนออกไป
“โอ้! สวรรค์”
“เหลือเชื่อ! ข้าต้องฝันไปแน่!”
“ฮันหลางพ่ายแพ้!”
“เจ้าหนูนั่น น่ากลัวเกินไปแล้ว!”
“ช่างเป็นการต่อสู้ที่ท้าทายกฏแห่งสวรรค์!”
“ระดับปราณปฐพีพ่ายแพ้ให้กับระดับปราณก่อตั้ง!”
เสียงของผู้อาวุโสที่ตะโกนออกไปเมื่อครู่ ทำให้เรียกสติของเหล่าผู้คนกลับมาจากอาการตกตะลึง
“มีใครยังต้องการที่จะท้าทายอีกหรือไม่?”
หลังจากที่ฮันหลางถูกแบกกลับไปรักษาแล้ว หลงจินเหอจึงเดินมาหยุดอยู่หน้าแท่นเสาสรรค์ที่ห้าก่อนจะเปิดปากตะโกนออกไป
ก่อนหน้านี้หลังจากที่ฮันเทียนพ่ายแพ้ไป ซึ่งยังคงมีเด็กรุ่นใหม่ที่กำลังรอท้าทายหลงจินเหอต่อ
แต่ว่าหลังจากที่ฮันหลางพ่ายแพ้ไปแล้ว ความคิดของเหล่าเด็กรุ่นใหม่ต่างก็ล้มเลิกทันที
ขนาดฮันหลางที่ถือว่าเป็เด็กอัจฉริยะรุ่นใหม่ยังพ่ายแพ้ แล้วพวกเขาจะเอาอะไรไปชนะ?
เมื่อได้ยินเสียงของหลงจินเหอก็ทำให้สีหน้าของเด็กรุ่นใหม่หดหู่และเศร้าหมองลงทันที
“ไม่จำเป็นต้องต่อสู้อีกต่อไป การต่อสู้เพื่อแย่งชิงแท่นเสาสวรรค์ได้จบลงแล้ว”
ผู้อาวุโสชุดเขียวที่ทำหน้าที่ดูแลแท่นเสาสวรรค์พลันกล่าวขึ้นมา
“เด็กน้อยฝีมือของเจ้านับว่าไม่เลว ข้าไม่ได้พบเจอเด็กมากพรสวรรค์เช่นนี้มานานแล้ว”
ผู้อาวุโสชุดเขียวหันมามองทางหลงจินเหอ
“ผู้อาวุโส ท่านชมข้าเกินไปแล้ว”
หลงจินเหอกล่าวพร้อมกับส่ายหน้า
“ดี เสี่ยวจิน เจ้าขึ้นไปยืนข้างบนได้แล้ว”
ผู้อาวุโสชุดเขียวกล่าวต่อ
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลงจินเหอเพียงแค่พยักเล็กน้อย เด็กหนุ่มกระโดดขึ้นไปยืนบนแท่นเสาสวรรค์ที่ห้า
เมื่อหันไปมองด้านข้างคนอื่นก็ยืนอยู่กันครบแล้ว
“ไม่ทำให้ข้าผิดหวังจริงด้วยน้องชาย!”
ซานอวิ้นกล่าวด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะยกนิ้วโป้งให้หลงจินเหอ
“เริ่มต้น!”
เมื่อทั้งห้าคนประจำที่เรียบร้อยแล้ว ผู้อาวุโสชุดเขียวจึงสั่งผู้อาวุโสคนอื่นทันที
บรรดาเหล่าผู้อาวุโสต่างก็เริ่มต้นเขียนอักขระ ใช้เวลาเพียงชั่วครู่ ตัวอักขระพิเศษมากมายก็ปกคลุมทั่วแท่นเสาสรรค์ทั้งหมด
ตูม!
ทว่าขณะนั้นเอง แท่นเสาสวรรค์ของหลงจินเหอและของคนอื่นก็เริ่มส่องแสงสว่างสีขาว
ก่อนที่ลำแสงจะยิงขึ้นสูงไปบนท้องนภาอันกว้างไกลไร้ที่สิ้นสุด
ลำแสงสีขาวที่ยิงขึ้นไปบนท้องนภาอันกว้างไกล
ทำให้พื้นบริเวณโดยรอบล้วนสว่างขึ้นมาทันที
ความสว่างถึงกับทำให้เหล่าผู้คนมากมายต่างก็ต้องยกมือมาปิดตาเอาไว้
ผ่านไปไม่นาน แสงสว่างจากแท่นเสาสวรรค์จึงเริ่มจางลง จนในที่สุดแสงทั้งหมดเลือนหายและดับหายไป
ในตอนนั้นเอง ปรากฏหยดน้ำสีขาวตกลงมาจากท้องนภาทั้งหมดห้าหยด
ก่อนจะตกลงมาที่บริเวณหน้าผากของทั้งห้าคนที่ยืนอยู่บนแท่นเสาสวรรค์
“ความรู้สึกแบบนี้!”
ทันทีที่หยดน้ำสีเขียวซึมเข้าไปภายในหัวของหลงจินเหอ เด็กหนุ่มก็รู้สึกได้ถึงพลังลมปราณมากมายกำลังไหลเข้ามาภายในร่างกาย
ไม่ได้มีเพียงแค่หลงจินเหอที่รู้สึกแบบนี้คนเดียว คนอื่นอีกสี่คนก็เป็นเช่นเดียวกัน
เพื่อไม่ให้เสียเวลาเปล่า ทุกคนต่างก็นั่งขัดสมาธิหลับตาลงและเริ่มบ่มเพราะพลังกันอย่างรวดเร็ว
เวลาผ่านไปหนึ่งชั่วยาม
ปัง! ปัง! ปัง!
เสียงระเบิดดังจากภายในที่บ่งบอกถึงความก้าวหน้าของแต่ละคน พลันดังขึ้นมาไล่เลี่ยตามกันมา
“ระดับปราณก่อตั้งขั้นที่สิบ!”
เมื่อหลงจินเหอลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เขาก็พบกลิ่นพลังลมปราณของตนเองก็เปลื่ยนไปอีกแล้ว
“ไม่เสียเที่ยวจริงที่มาทันวันนี้”
หลงจินเหอพึมพัมออกมาทก่อนจะยิ้มอย่างมีความสุข
“ดูเหมือนจะสำเร็จกันหมดแล้วสินะ”
ผู้อาวุโสชุดเขียวที่ยืนเงียบมานานก็เปิดปากกล่าวอีกครั้ง
“ขอบคุณมากผู้อาวุโส”
หลงจินเหอกระโดดลงมาจากแท่นเสาสวรรค์มาหยุดอยู่ตรงหน้าของผู้อาวุโสชุดเขียว
“ข้าไม่ได้ช่วยเหลืออะไรเลยด้วยซ้ำ”
“เจ้าได้รับน้ำทิพย์สวรรค์มันเป็นเพราะความสามารถของเจ้าเองต่างหาก”
“หน้าที่ของข้าก็แค่ดูแลแท่นเสาสวรรค์เท่านั้น”
ผู้อาวุโสชุดเขียวส่ายหน้าเล็กน้อย
หลังจากที่หลงจินเหอจึงกล่าวขอบคุณผู้อาวุโสชุดเขียวที่ทำหน้าที่ดูแลแท่นเสาสวรรค์
ซานอวิ้นและคนอื่นๆก็ตามมาขอบคุณเช่นกัน
_______________________________________________________________________________________________________