War of Ancient Emperor - ตอนที่ 53 ใจกลางแกนโลก
“ให้ตายสิ ข้าละเชื่อเลย เจ้ารอดชีวิตมาได้ โดยไม่รู้เรื่องอะไรเลยงั้นหรือ?”
เมื่อได้ยินคำพูดของเด็กหนุ่ม นั่นยิ่งทำให้ชายร่างกายสูงใหญ่แทบจะกุมขมับทันที
“ผู้อาวุโส ข้าไม่รู้ โปรดบอกข้าด้วย”
หลงจินเหอส่ายหน้าเล็กน้อย
“เจ้าหนู ที่เจ้ามีชีวิตรอดมาได้ถึงตอนนี้ เจ้าคิดว่าเป็นเพราะอะไร?”
ชายร่างกายสูงใหญ่ถามกลับ
“ข้าไม่รู้ อาจจะเป็นเพราะโชค?”
หลงจินเหอไม่รู้ว่าควรจะตอบเช่นไร
“โชค? น่าขำสิ้นดี ข้าจะบอกให้เอาบุญก็ได้”
“เจ้ามีชีวิตรอดอยู่ได้ จนถึงตอนนี้ เป็นเพราะทักษะของสหายข้าต่างหาก”
“แม้ว่าข้าจะถูกผนึกเอาไว้อยู่ แต่ข้าก็ยังสามารถได้กลิ่นของมันได้”
ชายร่างกายสูงใหญ่ หัวเราะออกมา ก่อนจะกล่าวต่อ
“ทักษะของสหายท่าน? มันคือสิ่งใดงั้นหรือ”
หลงจินเหอรีบถามกลับทันที
“เจ้านี่มัน! ถ้าหากมาอยู่ข้างข้า มีหวังข้าได้จับเจ้ากินแน่”
“เจ้าไม่เพียงแค่เจ้ามีทักษะของสหายข้า”
“แต่ยังมีถึงสองทักษะ หนึ่งคือทักษะของเจ้าไก่ฟ้า สองคือทักษะของตาเฒ่าขี้เหนี้ยว”
ชายร่างกายสูงใหญ่ กล่าวด้วยน้ำเสียงไม่พอใจเล็กน้อย
“ผู้อาวุโส ไก่ฟ้า?ที่ท่านหมายถึงคือทักษะลับของวิหคเพลิงงั้นหรือ?”
“แล้วทักษะของตาเฒ่าขี้เหนี้ยวนี้มันอะไรกัน?”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ สีหน้าของหลงจินเหอก็แสดงท่าทีโง่งมออกมาอย่างเห็นได้ชัด
“ถูกต้องแล้ว ที่ข้าบอกไปหมายถึงทักษะของวิหคเพลิง ส่วนอีกทักษะก็เป็นของเต่าทมิฬ”
ชายร่างกายสูงใหญ่ กล่าวต่อ
“ทักษะของเต่าทมิฬ?หรือว่ามันจะเป็นสิ่งนั้น!”
หลงจินเหอพึมพัมพร้อมกับภาพเหตุการณ์ตอนถ้ำของมังกรทมิฬก็ปรากฏเข้ามาในหัวทันที
ในตอนนั้นหลงจินเหอได้รับทักษะลับมาหนึ่งอัน แต่ว่าเด็กหนุ่มยังไม่มีเวลาได้ศึกษาเกี่ยวกับมันเลยแม้แต่น้อย
“ดูเหมือนเจ้าจะจำมันได้แล้ว ทักษะลับของเต่าทมิฬคือสิ่งที่ทำให้เจ้ามีชีวิตรอดมาถึงตอนนี้”
“ถ้าหากเป็นมนุษย์หลงเข้ามาภายในนี้ ต้องตกตายด้วยความร้อนที่มหาศาลของที่แห่งนี้อย่างแน่นอน”
“เพราะว่าเจ้ามีทักษะลับของเต่าทมิฬ คอยสร้างเกราะป้องกันให้เจ้าอยู่ตลอดเวลา เจ้าจึงไม่ได้รับผลกระทบอะไร”
“หากไม่เชื่อ เจ้าก็ลองสังเกตุร่างกายของเจ้าดูอีกครั้งอย่างละเอียด”
เมื่อเห็นสีหน้าของหลงจินเหอกลับมาเป็นปกติ ชายร่างกายสูงใหญ่ จึงกล่าวต่อพร้อมกับชี้นิ้วไปที่ร่างกายเด็กหนุ่ม
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลงจินเหอจึงไม่รอช้า รีบสำรวจร่างกายของตนเองอีกครั้ง
“ผู้อาวุโส จริงอย่างที่ท่านพูดมา? มันเป็นไปได้ยังไงกัน”
“เหตุใดก่อนหน้านี้ ข้าถึงไม่เคยสังเกตุเห็นมันมาก่อน? อีกอย่างตอนที้ข้ากระโดดลงมาจากหุบเหวไร้ที่สิ้นสุด”
“ข้าก็โดนปิดผนึกพลังลมปราณเอาไว้ จึงไม่ต่างอะไรกับคนธรรมดา เหตุใดถึงใช้มันออกมาได้?”
หลังจากที่ตั้งใจสังเกตุดู เขาก็พบว่ามีออร่าสีดำที่บางเบามาก กำลังห่อหุ่มร่างกายของหลงจินเหอเอาไว้
“เจ้านี่มันไม่รู้อะไรเลย ข้าจะบอกอะไรให้ฟังอีกอย่าง”
“ทักษะของเหล่าสัตว์อสูรศักดิ์สิทธิ์ที่ถูกสร้างมันขึ้นมา มันไม่ได้เป็นเพียงทักษะธรรมดา แต่มันมีเศษเสี้ยวของจิตวิญญาณของสัตว์อสูรศักดิ์สิทธิ์ที่สร้างมันขึ้นมาอยู่ด้วย”
“เมื่อครู่เจ้าบอกว่าตอนที่ตกลงมา เจ้าโดนปิดผนึกพลังลมปราณเอาไว้ มีความเป็นไปได้ที่ทักษะลับของเต่าทมิฬจะทำงานและสร้างเกราะมาคุ้มกันให้เจ้าเอง”
ชายร่างกายสูงใหญ่ กล่าวอธิบาย
“เป็นเช่นนี้เอง ขอบคุณมากท่านผู้อาวุโส ที่ไขข้อข้องใจให้กับข้า”
หลงจินเหอพยักหน้าเล็กน้อย
“ผู้อาวุโส ข้าขอถามท่านได้หรือไม่ เหตุใดท่านถึงถูกกักขังอยู่ที่นี่ได้? ท่านไปทำสิ่งใดมางั้นหรือ?”
เมื่อมีโอกาสได้ถาม หลงจินเหอก็กล่าวทุกอย่างที่อยากจะรู้ออกไป
“ข้าก็ไม่ทราบ ข้าลืมความทรงจำเกี่ยวกับอดีตไปจนเกือบหมด แม้แต่ชื่อของข้าก็ยังลืม”
“ข้ารู้แค่ว่าข้าถูกขังอยู่ที่นี่มานานมาก ไม่รู้ว่าผ่านไปกี่พันปีหมื่นปีหรืออาจจะเป็นแสนปี”
“ความทรงจำสุดท้ายของข้า ข้ารู้แค่ว่าข้าเคยเป็นหัวหน้าตระกูลของเผ่าหมาป่าสวรรค์”
“หลังจากนั้น เมื่อตื่นขึ้นมา ข้าก็พบว่ามาอยู่ที่นี่แล้ว”
ชายร่างกายสูงใหญ่ ส่ายหน้าเล็กน้อย
“เรื่องมันแปลกเกินไป ท่านไม่คิดว่ามันแปลกบ้างหรือไง?”
เมื่อได้ฟังเรื่องทั้งหมดหลงจินเหอก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
“แน่นอนข้าคิด แต่ข้าจะทำอะไรได้ ในเมื่อข้าไม่สามารถออกไปจากที่นี่ได้”
“ข้าก็อยากจะรู้ว่าแท้จริงแล้ว เกิดเรื่องอะไรขึ้นกับตัวข้ากันแน่! ข้าอยากจะได้ความทรงจำคืน”
ชายร่างกายสูงใหญ่ กล่าวต่อ
“ผู้อาวุโส ท่านยังไม่ได้ตอบคำถามข้าเลย แท้จริงงแล้ว ที่นี่มันคือที่ใดกันแน่”
หลงจินเหอถามต่อ
“ข้าไม่รู้ว่าควรจะเรียกที่นี่ว่าอย่างไรดี เพราะในอดีตก่อนที่ข้าจะถูกขัง”
“ข้าเคยมาที่แห่งนี้แล้วครั้งหนึ่ง ทางเข้ามาที่แห่งนี้ มีเพียงทางเดียวนั้นก็คือหุบเหวไร้ที่สิ้นสุด”
“ถ้าหากข้าจำไม่ผิด ที่แห่งนี้ควรจะเรียกว่าดินแดนใต้โลกหรือจะเรียกอีกอย่างว่า ใจกลางแกนโลก”
ชายร่างกายสูงใหญ่ กล่าว
“ดินแดนใต้โลก? ใจแกนโลก?”
“ผู้อาวุโส แล้วข้าจะออกไปจากดินแดนแห่งนี้ได้ยังไง?”
หลงจินเหอไม่มีเวลามากพอที่จะอยู่ที่นี่ เรื่องการประลองศิษย์หลักกำลังจะเริ่มต้นขึ้น
อีกอย่างหลงจินเหอต้องไปบอกเจ้านิกายเรื่องผู้อาวุโสเทียนที่ทรยศอีกด้วย
“มันไม่มีทางออกไปจากที่นี่”
ชายร่างกายสูงใหญ่ กล่าวด้วยน้ำเสียงผิดหวัง
“อะไรกัน!”
หลงจินเหอรู้สึกช็อคอย่างมากพร้อมกับดวงตาที่เบิกกว้าง
ไม่มีหนทางออกไปจากที่นี่ เขาจะต้องใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ไปตลอดงั้นหรอ?
“แต่เดี๋ยวก่อน! ข้านึกได้มีอีกวิธี แต่มันอันตรายอย่างมาก”
ชายร่างกายสูงใหญ่ เหมือนจะนึกบางอย่างออก
“ผู้อาวุโส โปรดบอกข้าด้วย”
ราวกับได้ยินเสียงแห่งความหวัง หลงจินเหอรีบถามกลับทันที
“วิธีนี้มันอันตรายเกินไป มันมีกฏข้อห้ามอยู่ว่า”
“ถ้าหากไม่ได้รับอันตรายถึงชีวิต ก็ไม่ควรที่จะใช้มันออกมา”
“สิ่งที่ข้ากำลังจะบอกเจ้า คือการฉีกพื้นที่เพื่อสร้างมิติสำหรับหลบหนี”
“แต่มิติหลบหนีที่ถูกสร้างขึ้นมันมีความเสถียนต่ำมาก และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะถูกส่งไปที่ใด”
“สิ่งสำคัญต้องเป็นถึงระดับเทพสวรรค์เป็นอย่างต่ำถึงจะสามารถเดินทางได้”
“ถ้าต่ำกว่านั้น การเข้าไปก็ไม่ต่างอะไรกับเดินเข้าเครื่องบดเนื้อ ด้วยระดับปราณก่อตั้งที่ต่ำต้อยอย่างเจ้า”
“เจ้าคิดว่ามีวิธีอื่นอีกหรือไม่?”
ชายร่างกายสูงใหญ่ กล่าวพร้อมกับจ้องมองหลงจินเหอ
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลงจินเหอจึงนิ่งเงียบไปและไม่ได้กล่าวสิ่งใดอีกต่อไป ยังคงมีทางเลือกสำหรับเด็กหนุ่มอีกงั้นหรอ?
“เสี่ยวหง! เจ้าเป็นอะไรไป?”
ทว่าขณะที่หลงจินเหอกำลังครุ่นคิดอยู่ กำไลมิติก็สั่นอย่างรุนแรง แสงสีแดงประกายปรากฏขึ้นตรงหน้าของเด็กหนุ่ม ก่อนจะกลายเป็นเสี่ยวหงออกมาบินวนรอบตัวของเขา
“นกนั่นมัน?”
เมื่อเห็นเสี่ยวหงปรากฏออกมา ชายร่างกายสูงใหญ่ เผยท่าทางตกใจเล็กน้อย
“ผู้อาวุโส ท่านรู้จักเสี่ยวหง?”
หลงจินเหอถามด้วยความสงสัยหลังจากเห็นท่าทีตกใจของชายร่างกายสูงใหญ่
“รู้จัก กลิ่นอายที่เป็นเอกลักณษ์และสีตัวแบบนั้นไม่ผิดแน่! เจ้านกนี่มีสายเลือดของเจ้าไก่ฟ้าไหลเวียนอยู่”
ชายร่างกายสูงใหญ่ กล่าวออกมา
หลงจินเหอไม่ได้สนใจกับคำพูดของชายร่างกายสูงใหญ่ แม้แต่น้อย เพราะตอนนี้เสี่ยวหงมันกำลังบินวนอยู่รอบตัวของเด็กหนุ่มไม่หยุด
“ผู้อาวุโส มันเกิดอะไรขึ้น เหตุใดเสี่ยวหงถึงเป็นแบบนี้”
หลงจินเหอไม่เคยเห็นอาการแบบนี้ของเสี่ยวหงมาก่อน
“มีเรื่องอะไรที่เจ้ารู้บ้างเนี่ย! ไม่จำเป็นต้องตกใจไปหรอก เพราะสถานที่แห่งนี้ คือสวรรค์ของเจ้านกนั่นต่างหาก มันก็แค่ดีใจเท่านั้น”
ชายร่างกายสูงใหญ่ ถอยหายใจก่อนจะกล่าวต่อ
“สวรรค์ของเสี่ยวหง?”หลงจินเหอพึมพัมออกมา
“ถูกต้อง! ก่อนเจ้ามาหาถึงที่นี่ เจ้าคงจะเห็นทะเลลาวามาแล้วใช่หรือไม่?”
ชายร่างกายสูงใหญ่ ถาม
______________________________________________________________________________________________________
YOU MAY ALSO LIKE
