War of Ancient Emperor - ตอนที่ 57 ห้วงมิติหลบหนี
แฮ่ก! แฮ่ก!
หลังจากดูดซับเปลวเพลิงไปจนหมด นั่นทำให้หลงจินเหอทิ้งตัวหงายลงไปนอนพร้อมกับหอบหายใจอย่างหนักหน่วงทันที
“เจ้าหนู ยินดีด้วยที่ทำสำเร็จ”
ผู้อาวุโสหลางกล่าวพร้อมกับปรบตบแสดงความยินดี
“ก่อนอื่นเลย เสี่ยวหง ข้าขอขอบใจเจ้ามาก ถ้าหากไม่มีเจ้าอยู่ที่นี่ ข้าคงจะต้องถูกเปลวเพลิงเผาไหม้จนกลายเป็นเถ้าถ่านอย่างแน่นอน”
หลงจินเหอรีบวิ่งเข้าไปกอดเสี่ยวหงทันที
“ผู้อาวุโสหลาง ถ้าหากท่านไม่สามารถช่วยเหลือข้าได้ ท่านก็น่าจะบอกตั้งแต่ตอนแรก ข้าเกือบจะตกตายไปจริงแล้วนะ”
หลงจินเหอกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่พอใจเล็กน้อย
“เอาน่า ยังไงตอนนี้เจ้าก็รอดแล้ว จะโวยวายไปทำไมกัน”
“อีกอย่างข้าไม่รู้ว่าเปลวเพลิงนั้น แท้จริงแล้วมันคือเปลวเพลิงสวรรค์ต่างหาก”
“ไม่เช่นนั้น ข้าคงไม่ให้เจ้าดูดซับมันหรอก”
ผู้อาวุโสหลาง กล่าวต่อ
“เปลวเพลิงสวรรค์? ท่านกำลังจะบอกว่าเปลวเพลิงที่ข้าดูดซับไปเมื่อสักครู่ เป็นเปลวเพลิงสวรรค์ในตำนานอย่างงั้นหรอ?”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ดวงตาของเขาก็เบิกกว้างขึ้นมาทันที
“ไม่ผิดแน่! มันคือเปลวเพลิงสวรรค์ ข้าไม่เคยเห็นจิตวิญญาณเพลิงที่ทรงพลังขนาดนี้มาก่อน”
ผู้อาวุโสหลาง พยักหน้าเล็กน้อย
“เปลวเพลิงสวรรค์งั้นหรือ? เป็นไปได้อย่างไร?”
หลงจินเหอรู้สึกช็อคจนหยุดนิ่งไปนาน เพราะในยุคปัจจุบัน เปลวเพลิงที่คนส่วนมากนิยมใช้กันจะเป็นจิตวิญญาณเพลิง
เพราะมันหาได้ไม่ยากและก็ไม่ง่ายเช่นกัน
จิตวิญญาณเพลิงสามารถหาซี้อได้ในหลายที่ในดินแดนต่าง ส่วนมากที่จะขายกันก็มีแต่พวกนิกายใหญ่ ตระกูลใหญ่หรือแม้แต่พระราชวังใหญ่ เป็นต้น
จิตวิญญาณเพลิงส่วนมากที่จะถูกนำมาขายจะมีแต่ระดับต่ำเช่นสีแดงและสีส้มเป็นต้น แม้ว่ามันจะเป็นเปลวเพลิงที่รุนแรงกว่าเปลวเพลิงธรรมดาทั่วไป
แต่มันไม่ค่อยจะมีประโยชน์ในการต่อสู้เท่าไหร่นัก ส่วนมากจิตวิญญาณเพลิงสีแดงและสีส้มพวกนี้จะถูกนักปรุงโอสถซื้อไปใช้เองเสียมากกว่า
หลงจินเหอเคยได้ยินชื่อของเปลวเพลิงสวรรค์มาก่อน แต่ชายหนุ่มรู้ว่ามันเป็นเปลวเพลิงในตำนาน
นอกจากนั้นชายหนุ่มก็ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับมันเลย หากให้เปรียบเทียบความแตกต่างของระดับของเปลวเพลิงแล้วละก็ ถ้าหากจิตวิญญาณเพลิงคือกษัตริย์ เปลวเพลิงสวรรค์ก็ต้องเป็นจักรพรรดิ
“ผู้อาวุโสหลาง ข้าเคยได้ยินแต่ชื่อเปลวเพลิงสวรรค์ ท่านพอจะบอกข้าได้หรือไม่”
หลงจินเหอถามด้วยความสงสัย
“ข้าละอิจฉาความโชคดีของเจ้าเสียจริง เจ้าได้ครอบครองสิ่งของค่ำค่าไปมากมาย ก่อนอื่นต้องถามก่อนเจ้ารู้จักจิตวิญญาณเพลิงหรือไม่?”
ผู้อาวุโสหลาง ถามกลับ
“แน่นอน ข้ารู้จักจิตวิญญาณเพลิง”
หลงจินเหอพยักหน้าเล็กน้อย
“ในเมื่อเจ้ารู้เกี่ยวกับจิตวิญญาณเพลิงแล้ว ข้าก็จะเข้าเรื่องเลย”
“อย่างที่หลายคนรู้กันว่าจิตวิญญาณเพลิงจะเกิดขึ้นตามธรรมชาติ เปลวเพลิงสวรรค์ก็เกิดขึ้นตามธรรมชาติเช่นกัน”
“เพียงแต่ว่าโอกาสที่จะมันจะเกิดมีน้อยมากจนแทบจะหมดความหวังที่จะหามัน ถ้าหากจิตวิญญาณเพลิงโอกาสที่จะพบมันมีเพียงหนึ่งในหมื่น”
“โอกาสที่จะพบเปลวเพลิงสวรรค์ มันก็คงจะเป็นหนึ่งในแสนหรืออาจจะเป็นหนึ่งในล้าน เปลวเพลิงสวรรค์มีอยู่หลายชนิดมากมายภายในโลกแห่งนี้”
“อาจจะเรียกได้ว่าเป็นเปลวเพลิงที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกเลยก็ว่าได้ ถ้าหากไม่นับรวมเปลวเพลิงเทวะ”
“อีกหนึ่งอย่างก็คือ เปลวเพลิงสวรรค์ไม่สามารถวัดระดับความแข็งแกร่งได้ด้วยสีเปลวเพลิงเหมือนกับจิตวิญญาณเพลิง”
“นี่คือสิ่งที่เปลวเพลิงสวรรค์พิเศษกว่า”
“เปลวเพลิงสวรรค์จะแข็งแกร่งหรืออ่อนแอล้วนขึ้นอยู่กับชนิดของเปลวเพลิงและจิตใจของผู้ใช้เป็นหลัก!!”
ผู้อาวุโสหลาง กล่าวพร้อมกับใช้มือลูบเคราไปด้วย
หลงจินเหอที่นั่งฟังอย่างเงียบ แต่ว่าภายในหัวของชายหนุ่มแทบจะระเบิดออก
มีหลายเรื่องมากมายที่ชายหนุ่มไม่เคยรู้มาก่อน ยังมีสิ่งอื่นที่เหนือกว่าเปลวเพลิงสวรรค์ในตำนานอีกหรือ?
เปลวเพลิงเทวะที่ผู้อาวุโสหลาง บอกมาแท้จริงแล้วมันคืออะไรกัน?
“ผู้อาวุโสหลาง แล้วข้าจะรู้ได้อย่างไรว่าเปลวเพลิงสวรรค์ของข้ามันอ่อนแอหรือแข็งแกร่ง?”
หลงจินเหอกล่าวพร้อมกับเผยเปลวเพลิงสีแดงที่อยู่บนฝ่ามือ
“เจ้าหนู เรื่องนี้ข้าก็ไม่รู้เช่นกัน เจ้าจะต้องทดลองด้วยตนเอง”
“แต่เจ้าต้องจำเอาไว้ ความแข็งแกร่งทั้งหมดไม่ได้ขึ้นอยู่เปลวเพลิง แต่เป็นตัวเจ้าเองต่างหาก อย่าไปยึดติดกับเพลิงสวรรค์มากเกินไป”
ผู้อาวุโสหลาง ส่ายหน้าเล็กน้อย
“ขอบคุณท่านที่เตือน”
หลงจินเหอประสานมือไปทางกรงเหล็กอีกครั้ง
“เสี่ยวหง กลับเข้ามาเร็ว ได้เวลาที่เราจะต้องไปกันแล้ว”
หลงจินเหอกล่าวออกมาอย่างแผ่วเบา
เมื่อได้ยินเสียงของหลงจินเหอ ตัวของเสี่ยวหงพลันกลายเป็นแสงสีแดง ก่อนจะพุ่งกลับเข้าไปภายในกำไลมิติทันที
“ผู้อาวุโสหลาง โปรดเปิดมิติหลบหนีให้กับข้าด้วย”
หลงจินเหอเปิดปากกล่าวอีกครั้ง
“เจ้าหนู จะเป็นหรือตายล้วนขึ้นอยู่กับโชคของเจ้าแล้ว”
ผู้อาวุโสหลาง กล่าว
เมื่อสิ้นเสียงพูดของผู้อาวุโสหลาง รอบข้างร่างกายของเขาก็มีกลุ่มหมอกควันสีเงินกระจายออกมาเป็นจำนวนมาก ก่อนจะกลายร่างกลับไปเป็นหมาป่าสีเงินสี่ปีกขนาดยักษ์ใหญ่อีกครั้ง
โฮกก!!!
เสียงคำรามของผู้อาวุโสหลาง ดังก้องไปทั่วบริเวณ ก่อนจะยกขาหน้าขึ้นและตะปบกรงเล็บไปข้างหน้า จนทำให้ผืนแผ่นสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
หลงจินเหอที่ยืนมองอยู่อย่างเงียบ ก็ยังแอบกลืนน้ำลายไปหลายอึก
ทุกครั้งที่ชายหนุ่มได้เห็นร่างกายแท้จริงของผู้อาวุโสหลาง ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกกลัว
นี่ขนาดถูกผนึกพลังลมปราณและกักขังไว้ภายในกรงเหล็กที่เต็มไปด้วยตราประทับมากมาย พลังลมปราณยังมหาศาลขนาดนี้
ไม่ต้องพูดถึงตอนที่ถูกปลดปล่อยออกมาเลย เพียงแค่พ่นลมหายใจ ชายหนุ่มก็คงกลายเป็นเศษเนื้อไปแล้ว
เมื่อหลงจินเหอนึกถึงหน้าคนที่สามารถผนึกผู้อาวุโสหลาง เอาไว้ที่นี่ ร่างกายของชายหนุ่มก็รู้สึกสั่นสะเทือนอย่างควบคุมไม่ได้
ภายในโลกแห่งนี้ยังมีอีกหลายสิ่งหลายอย่างที่ชายหนุ่มยังไม่เคยพบเจอ ชายหนุ่มคิดว่าตนเองอาจจะเป็นเพียงมดตัวเล็กภายในโลกแห่งนี้เลยซ้ำ
คลื่นกรงเล็บสีเงินขนาดใหญ่ของผู้อาวุโสหลาง ยังคงเคลื่อนตัวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
ทว่าเมื่อเข้าใกล้ระยะของกรงเหล็กมันกับไม่ได้เข้าปะทะกัน แต่คลื่นกรงเล็บของผู้อาวุโสหลาง กลับผ่านทะลุออกไปด้านนอกของกรงเหล็กอย่างไม่คาดคิดและยังคงพุ่งไปยังท้องนภาด้านบนทันที
เมื่อกรงเล็บของผู้อาวุโสหลาง ปะทะเข้ากับพื้นที่บนท้องนภาด้านบน ท้องนภาด้านบนก็ฉีกขาดออกจากกันอย่างรวดเร็ว และเริ่มปรากฏน้ำวนขนาดใหญ่อันเกรี้ยวกราดภายในมิติ
“เจ้าหนู ข้าช่วยเจ้าได้เท่านี้ ข้าได้บอกไปแล้ว ว่าจะไม่ห้ามเจ้าอีก”
“แต่จงจำเอาไว้ให้ดี ระดับพลังลมปราณของเจ้าในตอนนี้ โอกาสที่จะมีชีวิตรอดภายในนั้นมีอยู่สี่ส่วนสิบเท่านั้น”
ผู้อาวุโสหลาง กลับมาเป็นมนุษย์อีกครั้งและกล่าวต่อ
“ลาก่อน! ผู้อาวุโสหลาง ”
หลงจินเหอประสานมือไปทางกรงเหล็ก ก่อนจะเหาะเข้าสู่น้ำวนที่ปรากฏอยู่บนท้องนภา
เมื่อชายหนุ่มเดินเข้าไปแล้วท้องนภาที่ฉีกขาดออกจากกันเมื่อสักครู่ ห้วงมิติจึงกลับมาติดกันเหมือนเดิม
“นี่นะหรือคือมิติหลบหนี?”
หลังจากก้าวเท้าเข้ามาด้านใน หลงจินเหอก็รู้สึกราวกับอยู่ภายในโลกใต้น้ำ ด้านข้างของชายหนุ่มเต็มไปด้วยคลื่นน้ำมากมายหมุนวนกันไม่มีที่สิ้นสุด
อ๊อก!!
หลงจินเหอยังไม่ได้ทำสิ่งใด จู่ๆชายหนุ่มก็กระอักเลือดออกมาคำโต
ชายหนุ่มก็รู้สึกราวกับกำลังโดนภูเขาตกใส่อย่างไม่หยุดยั้ง
“บ้าน่า! นี่นะหรือแรงกดดันจากมิติหลบหนี?”
หลงจินเหอสีหน้าซีดกล่าวด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง
ในเวลาต่อมาทั่วร่างกายของหลงจินเหอก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง หลังจากนั้นไม่นานชายหนุ่มก็ไม่สามารถอดทนได้อีก สองเข่าตกลงสู่พื้นทันที
อ๊ากกก!!!
ความเจ็บปวดที่หลงจินเหอได้รับมันไม่ได้ความเจ็บปวดที่มาแบบลูกเดียว แต่สิ่งที่ชายหนุ่มกำลังได้รับมันคือความเจ็บปวดแบบถาโถมเข้ามาไม่หยุดราวกับคลื่นทะเลที่ซัดเข้าชายฝั่งอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
“ข้าอุตส่าห์มีโอกาสกลับไปอีกครั้งแล้ว”
“ข้าจะไม่ยอมตายเด็ดขาด”
หลงจินเหอกัดฟันพร้อมกับกำหมัดจนแน่น
เพื่อพยายามรักษาสติให้อยู่ได้นานที่สุด
แต่ความเจ็บปวดที่ชายหนุ่มได้รับมันเกินกว่าที่จะรับได้ไหวแล้ว สุดท้ายชายหนุ่มก็เริ่มสติหายไปอย่างรวดเร็ว
______________________________________________________________________________________________________
YOU MAY ALSO LIKE
