War of Ancient Emperor - ตอนที่ 60 ไม่ได้เป็นเขา!?
“ยืนทำบ้าอะไรกันอยู่ ไปจับมันมาซะ!”
ชายร่างสูงยืนจ้องชายชุดดำด้านบนเกวียนอยู่สักพัก ก่อนที่มันจะหันไปสั่งลูกน้องอย่างรวดเร็ว
เมื่อได้ยินสั่งของหัวหน้า เหล่าลูกน้องทั้งหมดต่างก็วิ่งถาโถมเข้ามาหาชายชุดดำกันอย่างรีบร้อน
แม้ว่าจะมีผ้าปิดหน้าตาเอาไว้ แต่ก็ยังสามารถเห็นได้อย่างชัดเจนว่าชายชุดดำกำลังยิ้มอยู่
เมื่อเห็นเหล่าโจรวิ่งเข้าใส่ ชายชุดดำไม่ได้แสดงท่าทีอะไรออกมา กลับกันชายชุดดำเป็นฝ่ายเดินเข้าไปหาเหล่าโจรอย่างสงบนิ่ง
“สวะอย่างพวกเจ้า สมควรตายให้หมด”
ชายชุดดำกล่าวออกมาอย่างแผ่วเบา หลังจากนั้นชายชุดดำ ก็ปลดปล่อยพลังลมปราณออกมาพร้อมกับกลิ่นอายอันหนาวเหน็บและเยือกเย็น
เหล่าโจรทั้งหลายที่กำลังพุ่งเข้ามาด้วยใบหน้ายิ้มแย้มอยู่ ขณะนั้นยิ้มของพวกมันพลันหุบลงทันที
พวกมันทั้งหมดต่างก็ยืนนิ่งอยู่กับที่โดยที่ไม่มีใครกล้าที่จะส่งเสียงหรือขยับตัวแม้แต่น้อย
แม้ว่ากลิ่นอายอันหนาวเหน็บและเยือกเย็นของชายชุดดำตรงหน้า ที่ปล่อยออกมาจะเป็นเพียงช่วงเวลาที่สั้นมาก
ราวกับกำลังมีมีดจ่ออยู่ที่คอ ทำให้พวกมันรู้สึกหนาวเย็นไปจนถึงสันหลังเลยทีเดียว
“ยืนนิ่งทำบ้าอะไรไปจับมันสิ”
ชายร่างสูงที่เห็นว่าเหล่าลูกน้องของพวกมันไม่ได้วิ่งเข้าไปจับชายชุดดำ ก็ตะโกนขึ้นมาอีกครั้ง
“พวกมันทั้งหมดได้ตายไปเรียบร้อยแล้ว”
ชายชุดดำ กล่าวออกมาอย่างช้าๆ
สิ่งที่ชายชุดดำ กล่าวออกมาไม่ได้เกินจริงไปเลย เหล่าพวกโจรถาโถมกันเข้ามาก่อนหน้านี้ได้ถูกแรงกดดันของชายชุดดำ ตรึงร่างกายเอาไว้เรียบร้อย
สภาพของพวกมันในตอนนี้ ไม่สามารถที่จะทำสิ่งใดได้เลยนอกจากรอเวลาตาย
“เจ้าหมายความว่าไง!?”
ชายร่างสูงตะโกนกลับมาทางชายชุดดำ
“หมายความว่าอย่างงี้ไงล่ะ!”
ชายชุดดำ กล่าวออกมาพร้อมกับกวาดแขนไปด้านหน้าเป็นลักษณะแนวนอน
“เจียงจี้หลับตาลงเร็วเข้า”
โม่เจียงชิวราวกับรู้สึกได้ถึงบางอย่างที่ไม่ถูกต้องกำลังจะเกิดขึ้น หญิงสาวรีบใช้มือปิดตาของน้องสาวที่ยืนอยู่ด้านข้างทันที
มันเป็นอย่างที่โม่เจียงชิวคิดเอาไว้จริง ทว่าขณะที่ชายชุดดำ กวาดแขนไปเบื้องหน้า
ในเวลาต่อมาเหล่าโจรทั้งหลายที่ถูกชายชุดดำ ตรึงร่างกายเอาไว้ก่อนหน้านี้ หัวของพวกมันพลันหลุดออกมาจากคอทันที
“อะไรกัน!”
ชายร่างกายสูงพลันเบิกตากว้าง ก่อนจะกระโดนถอยหลังไปหลายสิบก้าวด้วยความตกใจ
“เลือดเย็นเกินไปแล้ว สามารถฆ่าโดยไม่กระพริบตา”
แม้ว่าชายวัยกลางคนจะมีประสบการณ์ต่อสู้มาค่อนข้างเยอะ แต่ว่าเมื่อเห็นภาพเบื้องหน้าก็อดไม่ได้ที่จะหันหน้าหนีไปทางอื่น
การที่เหล่าโจรพวกนั้นหัวหลุดออกจากคอทั้งหมด ย่อมสร้างความตื่นกลัวให้กับกลุ่มของผู้คนที่ถูกจับตัวอยู่ด้วยเช่นกัน
บางคนที่เห็นภาพเบื้องหน้าถึงกับอ้วกแตกออกมา
“เจ้าเป็นใครกัน!”
ชายร่างสูงจ้องมองชายชุดดำ ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเล็กน้อย
ก่อนหน้านี้ที่ชายร่างสูงจะออกมาดักปล้นกลุ่มขบวนของพ่อค้าได้สืบข้อมูลมาเป็นอย่างดีแล้ว
คนในกลุ่มของขบวนพ่อค้าไม่น่าจะมีคนที่มีความสามารถเช่นนี้อยู่ ต่อให้เป็นพวกกลุ่มรับจ้างคุ้มกันก็ตาม
ในความคิดของชายร่างสูง คิดว่าชายชุดดำ ที่อยู่ไม่ไกลจากตรงหน้า ต้องเป็นคนที่มาจากที่อื่นอย่างแน่นอน
“ถึงเจ้าจะรู้ไป มันก็ไม่มีประโยชน์อะไร”
“เพราะว่าอีกไม่นานเจ้าจะต้องตาย…”
ชายชุดดำ กล่าวออกอย่างแผ่วเบา
ฟิ้ว!!
เมื่อสิ้นเสียงคำกล่าว ชายชุดดำจึงเคลื่อนตัวไปด้านหน้า และตรงเข้าไปหาชายร่างสูงอย่างรวดเร็ว
ร่างกายของเขาเลือนหายไปจากสายตาของผู้คนทันที ซึ่งเหลือเพียงแต่เสียงลมกระโชกอย่างรุนแรงไว้ด้านหลัง
ชายร่างสูงรู้สึกตกใจอย่างมากกับความเร็วของชายชุดดำ จนลูกตาแทบจะถลนออกมาจากเบ้า
เพียงพริบตาเดียวชายชุดดำ ก็มาปรากฏตรงหน้าของมันแล้ว
ทว่าขณะที่ชายร่างสูงยังคงตกอยู่ในอาการตื่นกลัว ก่อนจะเร่งโคจรพลังลมปราณก็ช้าไปเสียแล้ว เพราะว่ามือของชายชุดดำ ได้เอื้อมมาถึงคอของตัวเองแล้ว
“เร็วมาก! ความเร็วระดับนี้ มันเกินระดับปราณนภาไปไกลแล้ว”
“เขาเป็นใครกัน เหตุใดถึงมาช่วยพวกเรา?”
ชายวัยกลางคนที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่ถึงกับหลุดปากอุทานออกมาด้วยความตกใจ
สีหน้าของชายร่างสูงก็เริ่มขาวซีดลงเรื่อยๆ มือของชายชุดดำ ที่ยังคงบีบคอของมันอยู่
แม้ว่ามันจะพยายามขัดขืนหรือใช่พลังลมปราณ แต่ว่าร่างกายของมันกลับไม่ยอมทำตามทำสั่งและไม่สามารถทำสิ่งใดได้เลย
“เจ้ากลัวตายอย่างงั้นหรือ?”
“ถ้าหากข้าไม่ได้อยู่ที่นี่ ป่านนี้เจ้าคงจะฆ่าผู้คนและปล้นสิ่งของไปจนหมดแล้ว”
ชายชุดดำ จ้องมองไปที่ดวงตาของชายร่างสูงที่แทบจะถลนออกมา ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา
สีหน้าของชายร่างสูงล้วนเต็มไปด้วยความเจ็บปวด ก่อนจะใช้สองมือที่มีเรี่ยวแรงอยู่น้อยนิดบีบข้อมือของชายชุดดำ
แม้ว่ามันจะพยายามส่งเสียงออกมามากแค่ไหนก็ตาม แต่กลับไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมาจากปากสักคำเดียว
ชายชุดดำ ไม่ได้สนใจเกี่ยวกับสภาพของชายร่างสูงแม้แต่น้อย หลังจากนั้นชายชุดดำ ก็ออกแรงบีบที่คอ ก่อนจะยกร่างกายของชายร่างสูงขึ้น
กร๊อบ!
ไม่นานหลังจากนั้นก็มีเสียงกระดูกหักดังก้องไปทั่วบริเวณ แน่นอนว่าเสียงนี้ย่อมหนีไม่พ้นหูกลุ่มของผู้คน
“เด็ดขาดมาก!”
ชายวัยกลางคนกล่าวพร้อมกับรู้สึกเสียวสันหลังขึ้นมาทันที
หลังจากที่หัวหน้าโจรถูกฆ่าตายคามือของชายชุดดำ เปลวเพลิงสีแดงพลันลุกโชนขึ้นมาที่บริเวณของมือของชายชุดดำ
ก่อนจะลามไปยังร่างกายของชายร่างสูงและเริ่มเผาร่างกายนั้นอย่างรวดเร็ว
เพียงเวลาไม่นานร่างกายของชายร่างสูงก็ถูกเผาจนไม่เหลือแม้แต่เถ้าถ่าน และร่างกายของเหล่าลูกน้องของมันก็ถูกเผาตามไป
หลังจากจัดการทุกอย่างจนเสร็จหมดแล้ว
เมื่อชายชุดดำ หันหลังกลับไปมองกลุ่มของผู้คนที่ถูกจับเอาไว้ เพียงแค่ถูกจ้องมองก็ทำให้คนเหล่านั้นต่างก็ถอยหลังด้วยความกลัวอย่างไม่รู้ตัว
“รีบไปซะ ไม่เช่นนั้น พวกโจรอาจจะกลับมาอีก”
ชายชุดดำ กล่าวด้วยน้ำเสียงราบเฉย ก่อนจะลอยขึ้นไปบนท้องนภาและเลือนหายไปจากสายตาของเหล่าผู้คนทันที
เมื่อได้ยินคำพูดชายชุดดำ กลุ่มของขบวนพ่อค้าต่างก็รีบออกเดินทางกันอย่างรวดเร็ว
เพราะกลัวว่าอาจจะมีกลุ่มโจรชุดที่สองปรากฏมาอีก
มีเพียงโม่เจียงชิวที่ยังสงสัยอยู่ตลอด หญิงสาวจึงตัดสินใจกลับเข้าไปด้านหลังของเกรียนทันที
เมื่อเข้ามาก็พบว่าหลงจินเหอยังคงนอนอยู่ที่เตียง
“พี่สาวเจียงชิว มีเรื่องอะไรให้ข้าช่วยงั้นหรือ?”
หลงจินเหอลืมตาขึ้นมา ก่อนจะเปิดปากถาม
“ก่อนหน้านี้ เจ้าไปอยู่ที่ใดมา เหตุใดข้าถึงไม่เห็นเจ้า”
โม่เจียงชิวซักไซ้ถาม
“ข้าก็นอนรักษะตัวอยู่ที่นี่ พวกโจรมันเห็นว่าข้าบาดเจ็บและไร้พิษสง จึงไม่ได้จับข้าไปรวมกับคนอื่น”
หลงจินเหอแสร้งทำเป็นกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนเพลีย
“น้องชายจิน หวังว่าเจ้าจะไม่ได้หลอกข้าหรอกนะ”
โม่เจียงชิวยังคงถามด้วยน้ำเสียงไม่เชื่อ
“พี่สาวเจียงชิว ท่านก็เห็นบาดแผลข้าแล้วนี่”
“ข้าจะหลอกท่านไปทำไมกัน?”
หลงจินเหอยังคงยืนยันคำเดิม
“ก็ได้ ข้าจะไม่รบกวนเวลาพักของเจ้าแล้ว”
โม่เจียงชิวกล่าวด้วยน้ำเสียงผิดหวังเล็กน้อย
“ไม่ได้เป็นเขาอย่างงั้นหรือ?”
โม่เจียงชิวบ่นพึมพัมออกมา ก่อนจะเดินกลับออกไป
แม้ว่าก่อนหน้านี้ชายชุดดำ จะกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชามาตลอด แต่ว่าก่อนที่ชายชุดดำ จะจากไปเขาได้กล่าวด้วยน้ำเสียงปกติ
สิ่งที่หญิงสาวได้ยินเสียงของชายชุดดำ ตอนกล่าวด้วยน้ำเสียงปกติ มันเป็นเสียงเดียวกันกับหลงจินเหอ
“เฮ้อ! เกือบไปแล้วไหมละ สัญชาตญาณของนางช่างน่ากลัวยิ่งนัก”
หลังจากที่โม่เจียงชิวจากไปแล้ว หลงจินเหอจึงถอนหายออกมาเฮือกใหญ่
แท้จริงแล้วหลงจินเหอก็ไม่อยากจะปิดบังพลังลมปราณของตัวเองหรอก
เพียงแต่ที่นี่คือดินแดนที่ชายหนุ่มไม่เคยพบและรู้จักมาก่อน ความคิดของชายหนุ่มคือไม่ควรจะเปิดเผยความสามารถที่แท้จริงออกไป
_____________________________________________________________________________________________________