War of Ancient Emperor - ตอนที่ 64 สังหารคนจากพระราชวังมาร
“ระวังตัวด้วย”
ซูหมิงเอ๋อกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเป็นกังวลและเบามาก เนื่องจากสภาพร่างกายของนางอ่อนแออย่างมาก
แม้ว่าเสียงของนางจะเบา แต่ก็หนีไม่พ้นหูของหลงจินเหออยู่ดี
“จงหายไปซะ เจ้าพวกชั้นต่ำ”
ทว่าขณะที่หลงจินเหอยังคงเคลื่อนตัวไปด้านหน้า ชายหนุ่มก็เปิดปาก ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นออกมา
เมื่อได้ยินน้ำเสียงที่อ่อนแอและเบามากจนแทบจะสิ้นใจได้ทุกเมื่อของซูหมิงเอ๋อ นั่นยิ่งทำให้หลงจินเหอรู้สึกโกรธอย่างมาก
‘ทำไมข้าต้องโกรธมากถึงขนาดนี้’
หลงจินเหอได้แต่คิดในใจ
นี่คือความรู้สึกที่หลงจินเหอเพิ่งจะเคยรู้สึกเป็นครั้งแรก ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกสับสนเล็กน้อย
เพราะเหตุใดชายหนุ่มถึงรู้สึกเจ็บปวดตรงหัวใจราวกับกำลังโดนมีดแหลมคมกรีดอยู่
ฝ่ามือทั้งสองข้างหลงจินเหอพลันปรากฏแสงสีแดงดำขึ้น
ก่อนจะเปลื่ยนแปลงกลายเป็นหอกสีแดงดำขนาดยาวที่เต็มไปด้วยลวดลายสวยงาม
ชายหนุ่มใช้พลังลมปราณห่อหุ้มหอกภายในฝ่ามือเอาไว้บางส่วน แม้ว่าระดับของชายหนุ่มจะสูงกว่าชายทั้งสามคนอยู่หนึ่งขั้น
ชายหนุ่มก็ยังคงไม่กล้าที่จะประมาท เพราะต้องรับมือพร้อมกันถึงสามคน
ปัง!
ตูม! ตูม!
ทว่าเมื่อหนึ่งหอกและสามกระบี่ปะทะกัน เรียกได้ว่าเป็นการต่อสู้ที่รุนแรงถึงขนาดที่เหตุการณ์ก่อนหน้านี้แทบไม่ติด
เหนือท้องนภาที่เต็มไปด้วยหมู่เมฆสีขาวมากมายเมื่อครู่ พลันหายไปจากสายตาอย่างรวดเร็ว
เมื่อเกิดการปะทะขึ้น สภาพของบริเวณรอบข้างนั้นเละเทะอย่างมาก ต้นไม้ภายในบริเวณจุดเกิดการปะทะต่างก็หักโค้นอย่างไม่เหลือชิ้นดี
อีกทั้งยังลามไปไกลหลายสิบกิโลเมตร ทำให้สภาพของป่าไม้เขียวขจีเมื่อครู่เปลื่ยนแปลงเป็นผืนแผ่นดินโล้งกว้างที่เต็มไปด้วยหลุมขรุขระมากมายทันที
เมื่อสิ้นเสียงของการปะทะ หลงจินเหอจึงร่อนตัวลงมาจากฟากฟ้าอย่างช้าๆด้วยท่าทีสงบนิ่ง
ก่อนจะมาหยุดลงตรงหน้าของซูหมิงเอ๋อ
ชายหนุ่มไม่ได้หันหลังกลับมามองที่หญิงสาว แต่ยังคงจ้องมองไปที่ชายทั้งสามตรงหน้าอยู่ตลอดราวกับสัตว์ป่าที่หิวกระหายกำลังจ้องมองอาหาร
ด้วยเหตุนี้ มันทำให้หญิงสาวเริ่มใจเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ แม้ว่าจะเห็นเพียงแค่แผ่นหลังของชายหนุ่ม แต่หญิงสาวก็สามารถรู้สึกได้ว่ากำลังถูกชายหนุ่มตรงหน้าปกป้องอยู่
ในทางตรงกันข้ามฝั่งของชายทั้งสามคนต่างก็อยู่ในสภาพสะบักสะบอม ทั้งสามคนล้วนแสดงสีหน้าออกมาเหมือนกันหมด
สีหน้าของพวกมัน ล้วนเต็มไปด้วยความตกใจและไม่เชื่ออย่างแท้จริง
แค่ก! แค่ก!
“ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปแย่แน่ พวกเราประเมินมันต่ำเกินไป”
ชายทางด้านซ้ายไอออกมาเป็นเลือดไม่หยุดก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง
เมื่อได้ยินคำพูดของชายทางด้านซ้าย ชายทางด้านขวาและชายที่ยืนอยู่ตรงกลางต่างก็พยักพร้อมกันทันที
เพราะว่าพวกมันทั้งสองก็มีสภาพไม่ต่างจากชายทางด้านซ้ายสักเท่าไหร่
ชายทั้งสามต่างก็รู้ดีว่าชายชุดดำตรงหน้ายังไม่ได้แสดงฝีมือที่แท้จริงเลยด้วยซ้ำ
ขนาดรับมือกลับชายทั้งสามคนพร้อมกัน ชายชุดดำตรงหน้าของพวกมันก็ยังไม่มีท่าทีเกรงกลัวหรือตื่นตะหนกตกใจเลยแม้แต่น้อย
กลับกันเป็นฝั่งของชายทั้งสามเองต่างหากที่รู้สึกตกใจ ไม่เพียงแค่ชายชุดดำสามารถรับมือกับพวกมันทั้งสามคนพร้อมกันได้
แต่ยังสามารถโจมตีสวนกลับมาได้อีกต่างหาก
“ความสามารถระดับนี้มันเกินระดับเซียนขั้นกลางไปไกลแล้ว”
“ข้าไม่เคยเห็นระดับเซียนขั้นกลางที่แข็งแกร่งขนาดนี้มาก่อน”
ชายตรงกลางออกมาอย่างไม่เต็มใจ แม้ว่ามันยากที่จะเชื่อและมีแต่ต้องยอมรับว่าชายชุดดำตรงหน้าพิเศษกว่าคนอื่นที่พวกมันเคยเจอมา
“พวกเราควรที่จะถอยก่อน?”
ชายทางด้านซ้ายกล่าว
“ไม่ได้เด็ดขาด อย่างน้อยพวกเราก็ต้องทำภารกิจให้สำเร็จคือการกำจัดผู้หญิงตรงนั้นซะ”
“ไม่เช่นนั้น ต่อให้พวกเรากลับไปเกรงว่าจะต้องถูกท่านประมุขลงโทษหนักถึงตายแน่”
ชายคนกลางกล่าวอย่างไม่เต็มใจ
“ดี เช่นนั้นพวกเราลองกันอีกครั้ง”
ชายทั้งสองต่างก็พยักหน้า แม้ว่าสภาพของพวกมันจะไม่น่าสู้ต่อได้แล้ว มีแต่ต้องจำใจยอมฝืนสุดกำลังก่อนะจับกระบี่ขึ้นมาอีกครั้ง
แต่ครวนี้กลับมีเพียงแค่ชายทางด้านซ้ายและขวาเท่านั่นที่เข้ามา ส่วนชายคนกลางยังคงยืนอยู่ที่เดิม
แม้ว่าหลงจินเหอจะสังเกตุได้แล้วว่าพวกมันกำลังว่างแผน แต่ชายหนุ่มก็ยังคนเล่นตามน้ำกันพวกมันไป
ปัง!
ปัง!
หลงจินเหอกำหอกขนาดยาวภายในมือแน่นก่อนจะเตรียมรับมือรับชายทั้งสองที่มุ่งเข้ามา หนึ่งหอกและสองกระบี่ได้สร้างเสียงระเบิดดังขึ้นมาอีกครั้ง
เมื่อเริ่มการต่อสู้อีกครั้งชายทั้งสองก็เริ่มถอยห่างออกจากตัวของหลงจินเหอเรื่อยๆ
ก่อนจะลากหลงจินเหอ ออกมาจากซูหมิงเอ๋อได้ไม่ไกลเท่าไหร่นัก
“ตอนนี้แหละ ลงมือซะ!”
ชายทั้งสองต่างก็ตะโกนไปทางชายคนกลางอย่างสุดเสียง ก่อนทั้งสองจะติดสินใจพุ่งเข้ามาหาหลงจินเหออย่างไม่คิดชีวิต
เพื่อหวังที่จะขัดขวาง ไม่ให้หลงจินเหอไปช่วยซูหมิงเอ๋อได้ทันเวลา
“ดีมาก”
เมื่อได้ยินสัญญาณแล้วชายคนกลางก็จับกระบี่ขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนจะรีบมุ่งเข้าไปหญิงสาวที่กำลังอ่อนแออยู่
“คิดว่าแผนเช่นนั้น จะใช้กับข้าได้งั้นหรือ?”
“ตอนแรกข้าอุตส่าห์ให้โอกาสพวกเจ้าหนีไป”
“แต่ดูเหมือนว่าพวกเจ้าจะไม่รักชีวิตกัน เช่นนั้นข้าก็จะช่วยเอง”
หลงจินเหอที่กำลังรับมือกับชายทั้งสองอยู่ก็เปิดปากกล่าวออกมาอย่างไม่แยแส
“เสี่ยวหง…”
หลงจินเหอพึมพัมออกมา
เมื่อสิ้นเสียงของหลงจินเหอ บริเวณกำไลของชายหนุ่มพลันปรากฏแสงสีแดงส่องสว่างไปทั่ว
หลังจากนั่นแสงสีแดงก็พุ่งทะยานตรงไปยังด้านหน้าซูหมิงเอ๋อด้วยความเร็วสูงสุด
ปัง!
ชายคนกลางที่หวังจะแทงเข้าไปที่ตำแหน่งหัวใจของหญิงสาวทันที แต่ทว่าขณะนั้นเองก็มีแสงสีแดงปรากฏอยู่ตรงหน้าของมัน ก่อนจะรับกระบี่ของมันเอาไว้แทน
“อะไรกัน!”
เมื่อรู้กระบี่ของตนเองไม่โดนที่เป้าหมาย ชายคนกลางจึงรีบกระโดดถอยหลังกลับมาทันที
กรี๊ชชช~
ภายในแสงสีแดง มีเสียงกู่ร้องด้วยความดีใจพลันดังก้องกังวาลไปจนทั่วบริเวณ ก่อนจะปรากฏร่างของวิหคสีแดงเพลิงที่ดูสง่างามและสูงส่ง
เสี่ยวหงปรากฏตัวออกมาตรงหน้าของหญิงสาวก่อนจะสยายปีกขวางไปจนสุด เพื่อบดบังร่างกายของหญิงสาวเอาไว้ตามคำสั่งของเจ้านายมัน
“วิหคตัวนี้มัน!? อีกทั้งยังเป็นสัตว์อสูรระดับเซียน!!”
ชายทั้งสองที่กำลังขัดขวางหลงจินเหออยู่
เมื่อจ้องมองไปที่วิหคสีแดงเพลิงขนาดใหญ่ สีหน้าของพวกมันก็ขาวซีดลงทันที
“บ้าน่า! เหตุใดมันถึงมาปรากฏตัวที่นี่”
“วิหคที่มีสายเลือดกบัตริย์ของเหล่าวิหคทั้งหลายไหลเวียนอยู่ภายในร่าง!”
ชายคนกลางพึมพัมออกมาอย่างไม่รู้ตัว เมื่อได้จ้องมองไปที่วิหคยักษ์สีแดงเพลิงตรงหน้า
ไม่ว่าจะเป็นลักษณะของขนสีแดงเพลิงและขนสีทองตรงบริเวณปลายหาง
นี่คือสิ่งที่มันเคยอ่านเจอมาในหนังสือและจะไม่มีวันลืมเกี่ยวกับมันเด็ดขาด หลายพันปีหรืออาจจะหลายหมื่นปี
มีโอกาสอยู่น้อยนิดมากที่จะมีสัตว์อสูรสายเลือดกษัตริย์จะเกิดขึ้น
“เสี่ยวหง นี่เป็นงานแรกของเจ้า อย่าทำให้มันตายละ ข้ายังมีอีกหลายเรื่องที่อยากจะรู้…”
หลงจินเหอตะโกนไปทางเสี่ยวหง
เสียงของหลงจินเหอทำให้ชายคนกลางเรียกสติกลับคืนมาได้ เมื่อมันจ้องไปด้านบนท้องนภาก็พบว่ามีเพียงแค่ชายชุดดำเพียงคนเดียวและยังคงยืนจ้องมองมาจากบนท้องนภา
หลังจากที่ชายคนกลางมองหาชายทั้งสองที่เข้าไปขัดขวางชายชุดดำเมื่อครู่ มันก็พบว่าทั้งสองได้หายไปแล้ว
เมื่อมันจ้องมองไปที่พื้นดินด้านล่างของชายชุดดำที่ลอยอยู่ มันก็พบว่าชายทั้งสองคนได้นอนเป็นศพรูพรุนอยู่ด้านล่างเรียบร้อยแล้ว
“จะ-เจ้า! เจ้ากล้าลงมือฆ่าคนของพระราชวังมาร!”
“ท่านประมุขจะต้องไม่ปล่อยเจ้าเอาไว้แน่”
แม้ว่าชายคนกลางจะตกอยู่สภาพสิ้นหวังมืดแปดด้านไร้ทางหนี มันยังคงกล่าวอย่างไม่เกรงกลัวชายชุดดำตรงหน้า
________________________________________________________________________________________________________
YOU MAY ALSO LIKE
