War of Ancient Emperor - ตอนที่ 78 ความต่างชั้น
เพล้ง!!
ในที่สุดปราการทมิฬขั้นที่สามของหลงจินเหอก็แตกสลายหายไปอย่างรวดเร็ว
“ใครจะไปยอมตายกันเล่า!”
หลงจินเหอที่อยู่ภายใต้ของกลุ่มเมฆหมอกสีดำของกู่เหยี่ยน ชายหนุ่มคำรามออกมาด้วยความเกรี้ยวกราด
พร้อมกับปลดปล่อยพลังลมปราณของตนเองออกมาจนหมดอย่างไม่มีเหลือ
เปลวเพลิงอันร้อนแรงสีแดง พลันลุกโชนไปทั่วร่างกายของชายหนุ่มและเริ่มต่อต้านการรุกรานเข้ามาของกลุ่มเมฆหมอกสีดำ
“ไม่ว่าเจ้าจะดิ้นรนมากแค่ไหน”
“ทุกสิ่งทุกอย่างที่เจ้าทำ มันก็ยังไร้ประโยชน์อยู่ดี”
กู่เหยี่ยนจ้องมองมาที่หลงจินเหอจากที่ห่างไกล
แม้ว่ามันจะรู้สึกถึงความผิดปกติจากเปลวเพลิงของชายหนุ่ม
“เจ้า! หุบปากไปซะ!”
หลงจินเหอไม่ได้ให้ความสนใจเกี่ยวกับคำพูดของกู่เหยี่ยนสักเท่าไหร่
ชายหนุ่มพยายามที่จะใช้เปลวเพลิงของตนเองแผดเผากลุ่มเมฆหมอกสีดำของกู่เหยี่ยนอยู่
“ฮึ่ม! จะตายอยู่แล้วยังจะกล้าอวดดี”
“เจ้าคิดว่าด้วยเปลวเพลิงสวรรค์เพียงอย่างเดียวจะสามารถหยุดข้าได้งั้นหรือ?”
กู่เหยี่ยนกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย
“จงดูเอาไว้ซะ!”
“ข้าจะเจ้าแสดงให้ดูก่อนตายว่าแท้จริงแล้วเปลวเพลิงสวรรค์เขาใช้กันอย่างไร”
กู่เหยี่ยนกล่าวขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับเผยฝ่ามือออกมา
ขณะนั้นเอง พลันปรากฏเปลวเพลิงสีดำรูปร่างประหลาดขึ้นบนฝ่ามือของกู่เหยี่ยน
เปลวเพลิงสีดำที่กู่เหยี่ยนใช้ออกมา นั่นทำให้หลงจินเหอรู้สึกสะอิดสะเอียนอย่างมาก
สิ่งที่ปรากฏออกมาไม่ได้มีเพียงเปลวเพลิงสีดำอย่างเดียว แต่กลับมีเสียงกรีดร้องและโหยหวนของผู้คนมากมายดังออกมาจากเปลวเพลิงของกู่เหยี่ยนอย่างไม่หยุดหย่อน
“นี่คือเปลวเพลิงสวรรค์!”
หลงจินเหอไม่รู้ว่าเหตุใดเปลวเพลิงสวรรค์ของกู่เหยี่ยนถึงได้กลายเป็นเช่นนั้น
อีกทั้งมันเป็นเปลวเพลิงสวรรค์ที่แตกต่างจากเปลวเพลิงสวรรค์ของชายหนุ่มอย่างสุดขั่ว
แต่ชายหนุ่มรู้อย่างหนึ่ง คือเสียงกรีดร้องและโหยหวนที่ออกมาจากเปลวเพลิงสีดำ
กู่เหยี่ยนต้องฆ่าผู้คนมาอย่างน้อยไม่ต่ำกว่าสิบล้านคนหรืออาจจะเป็นร้อยล้าน
นี่คือสิ่งที่ชายหนุ่มไม่สามารถสรุปได้
“จงภูใจซะที่ได้เห็นเปลวเพลิงอันศักดิ์สิทธิ์ของข้าก่อนตาย ฮ่า!ฮ่า!ฮ่า!”
หลังจากที่กู่เหยี่ยนได้ปลดปล่อยเปลวเพลิงสวรรค์ของมันออกมา ท่าทีของมันก็เปลื่ยนแปลงไปราวกับเป็นคนละคนอย่างสิ้นเชิง
“จงหายไปอยู่ภายในโลกแห่งความมืดมิดตลอดกาล”
กู่เหยี่ยนกล่าวพร้อมกับโบกสะบัดแขนเสื้ออย่างเชื่องช้า เปลวเพลิงสีดำมากมาย พลันพุ่งพวยตรงไปยังหลงจินเหอทั้งหมดทันที
‘บัดซบ! เหตุใดถึงเป็นเช่นนี้ได้’
หลงจินเหอทำได้เพียงสาปแช่งในใจ
ลำพังเพียงแค่ชายหนุ่มรับมือกับกลุ่มเมฆหมอกของกู่เหยี่ยน แค่นี้ก็จะไม่สามารถทนได้อีกแล้ว
ถ้าหากว่าเปลวเพลิงสีดำมาทับซ้อนกับกลุ่มเมฆหมอกสีดำอีกละก็
ชายหนุ่มจะต้องเจอปัญหาใหญ่แน่
ภายใต้เปลวเพลิงสีดำที่กำลังพุ่งพวยเข้ามา ล้วนเต็มไปด้วยเสียงของผู้คนมากมายที่กำลังกรีดร้องอย่างทรมาน
ขณะที่เปลวเพลิงสีดำกำลังพุ่งเข้ามา มันจึงเริ่มเปลื่ยนรูปร่างอย่างรวดเร็ว
รูปร่างของมันมีลักษณะคล้ายกับมนุษย์ ไม่ว่าจะเป็น เด็กเล็ก ผู้หญิง แม้กระทั่งคนแก่
จากเปลวเพลิงสีดำก็เปลื่ยนกลายเป็นฝูงของตัวประหลาดมากมาย
‘ประมุขแห่งพระราชวังมาร’
‘แข็งแกร่งเกินไป โอกาสที่จะชนะแม้แต่หนึ่งในร้อยก็ยังไม่มี’
สิ่งที่หลงจินเหอคิดเอาไว้ มันไม่ได้เกินจริงเลย ชายหนุ่มรู้ดีว่ากู่เหยี่ยนยังไม่ได้เอาจริงเลยแม้แต่น้อย
ถ้าหากว่ากู่เหยี่ยนต้องการจะฆ่าชายหนุ่มนั้นมันง่ายเสียยิ่งกว่าปลอกกล้วย
เหตุผลที่กู่เหยี่ยนไม่ได้ฆ่าหลงจินเหอตั้งแต่แรก เพราะว่ามันกำลังสนุกที่ได้เห็นชายหนุ่มกำลังดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอด
ตูม!
หลังจากที่เปลวเพลิงสีดำเข้ามาหนุนหลังพลังของกลุ่มเมฆหมอกสีดำ ยิ่งทำให้พลังทำลายของมันน่ากลัวขึ้นไปอีก
อ๊าก!
หลงจินเหอไม่อาจจะทนรับได้อีกต่อไป แรงปะทะกันมันรุนแรงอย่างมาก
จนส่งให้ร่างกายของชายหนุ่มกระอักเลือดออกมาคำโตก่อนจะปลิวลอยไปไกล (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
อีกทั้งร่างกายของชายหนุ่มยังคงถูกกลุ่มเมฆหมอกสีดำกัดกินร่างกายไปอย่างรวดเร็ว
“คงได้แค่นี้สินะ…”
กู่เหยี่ยนจ้องมองไปที่หลงจินเหอ ซึ่งกำลังนอนหมดสภาพอยู่จากที่ห่างไกล จากนั้นมันก็ลอยตัวลงไปหาชายหนุ่มอย่างเชื่องช้า
หลงจินเหอนอนอยู่ที่พื้นดินโดยที่ไม่สามารถขยับร่างกายเลยได้แม้แต่น้อย
ชายหนุ่มไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดและยังอยู่ในสภาพเลือนลอย
สายตาทั้งคู่เต็มไปด้วยความพร่ามัวและไม่อาจมองเห็นสิ่งใดได้อย่างชัดเจน
ราวกับวิญญาณของหลงจินเหอได้หลุดลอยออกไปจากร่างกาย แม้ว่าชายหนุ่มจะเห็นภาพลางว่ากู่เหยี่ยนกำลังเข้ามาหา แต่กลับไม่มีท่าทีต่อต้านเลย
“ตอนแรกข้าคิดว่าจะฆ่าเจ้าทันทีที่ได้พบ”
“แต่ดูเหมือนว่าร่างกายของเจ้าจะพิเศษกว่าคนทั่วไปสินะ”
กู่เหยี่ยนกล่าวออกมาอย่างเชื่องช้า พร้อมกับเลียริมฝีปากไปด้วย
กู่เหยี่ยนมีชีวิตอยู่มานานและได้พบเจอผู้คนมามากมาย มันมีโอกาสที่ได้พบเจอกับร่างกายของผู้คนที่พิเศษกว่าร่างกายปกติไม่มากเท่าไหร่นัก
แม้ว่ากู่เหยี่ยนจะอยากได้ร่างกายที่วิเศษแค่ไหนมันก็ไม่สามารถช่วงชิงมาได้ เนื่องจากมันยังอ่อนแอเกินไป
เมื่อไม่กี่วันก่อน หลังจากที่ความทรงจำของคนจากพระราชวังมารของมันถูกส่งมาถึง
ซึ่งมันทำให้กู่เหยี่ยนถึงกับเนื้อตัวสั่นไม่หยุด มันได้รอโอกาสนี้มานานมาก
ยิ่งหลงจินเหออายุเพิ่งจะเกิดได้ไม่นานนัก แต่กลับมีร่างกายอันแสนวิเศษ
มันเป็นสิ่งที่ล่อตาล่อใจกู่เหยี่ยนอย่างมาก
กู่เหยี่ยนเก็บตัวอยู่แต่ภายในพระราชวังมารมาหลายหมื่นปีและไม่แม้แต่จะก้าวออกมา
เมื่อโอกาสมาถึงแล้ว มันจึงไม่รอช้าที่จะรีบตามหาตัวของหลงจินเหออย่างรวดเร็ว
“เจ้ากำลังจะตายแล้ว”
“ขอให้ข้าได้ใช้ร่างกายอันแสนวิเศษนี้ต่อก็แล้วกัน”
กู่เหยี่ยนจ้องมองไปที่หลงจินเหอ ซึ่งสภาพของชายหนุ่มในตอนนี้แทบจะไม่ต่างอะไรกับซากศพ
ทั่วร่างกายล้วนเต็มไปด้วยบาดแผล ผิวขาวซีดราวกับไร้ชีวิต ตามเนื้อตัวปรากฏเส้นเลือดสีดำขึ้นมามากมาย
อีกทั้งยังคงมีกลุ่มเมฆหมอกสีดำของกู่เหยี่ยน ไหลออกมาจากร่างกายของชายหนุ่มอยู่ตลอดเวลา
กู่เหยี่ยนนั่งลงข้างร่างกายของหลงจินเหอ ก่อนจะหลับตาลงและใช้หนึ่งฝ่ามือทาบไปที่กลางหน้าผากของชายหนุ่ม
“ไสหัวออกไปจากเขาซะ! เจ้าสารเลว!”
ทว่าขณะที่กู่เหยี่ยนกำลังจะเริ่มพิธีการชิงร่างกายของชายหนุ่มตรงหน้า
พลันปรากฏเสียงของหญิงสาวที่ดังขึ้นมาอย่างเกรี้ยวกราดจากท้องนภาอันกว้างไกล
“ชิ! ขัดจังหวะซะได้!”
กู่เหยี่ยนลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนจะจ้องมองไปบนท้องนภา
บนท้องนภาอันกว้างไกล ปรากฏร่างของหญิงสาว
ทั่วร่างกายของนางถูกห่อหุ้มไปด้วยเปลวเพลิงสีม่วง จนไม่อาจจะเห็นตาหน้าได้อย่างชัดเจน
“สาวน้อย! คิดว่าจะหนีไปแล้ว!”
“นึกไม่ถึงว่าจะกลับมาให้ข้าฆ่าถึงที่”
กู่เหยี่ยนกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย
หญิงสาวที่ปรากฏตัวขึ้นม า ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากซูหมิงเอ๋ อ
“ข้าจะฆ่าเจ้า!”
ซูหมิงเอ๋อจ้องมองกู่เหยี่ยน ก่อนจะกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น
“ฆ่าข้า? ฮ่า!ฮ่า!ฮ่า!”
“ดี! สาวน้อย! ข้าจะดูว่าเจ้าจะฆ่าข้าอย่างไร!?”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ กู่เหยี่ยนจึงหัวเราะออกมา
มันละมือออกจากหน้าผากของหลงจินเหอ ก่อนจะลุกขึ้นยืนและเคลื่อนตัวไปหาซูหมิงเอ๋อ อย่างรวดเร็ว
ซูหมิงเอ๋อ ที่ลอยตัวอยู่บนท้องนภา เมื่อเห็นว่ากู่เหยี่ยนกำลังพุ่งเข้ามาหา
เปลวเพลิงสีม่วงของหญิงสาวจึงลุกโชนสูงขึ้นอีกหลายเท่า
นางโบกสะบัดแขนเสื้อทั้งสองข้างอย่างเชื่องช้าราวกับเทพธิดากำลังร่ายรำอยู่บนสรวงสวรรค์
เปลวเพลิงสีม่วงของซูหมิงเอ๋อ เปลื่ยนแปลงรูปร่างกลายเป็นอสรพิษทั้งเก้าหัว ก่อนจะพุ่งทะยานเข้าไปจู่โจมใส่กู่เหยี่ยนที่กำลังเข้ามา
“นึกว่าจะมีดีอะไร! ที่แท้ก็ทักษะชั้นต่ำ!”
กู่เหยี่ยนกล่าวออกมาอย่างดูถูก ยังไงในสายตาของมัน ซูหมิงเอ๋อ ก็ยังเป็นเพียงระดับเซียนขั้นกลางเหมือนกับหลงจินเหอเท่านั้น
มันจึงไม่จำเป็นต้องหลบหลีก แต่กลับพุ่งเข้าไปรับตรงหน้า
________________________________________________________________________________________________________
YOU MAY ALSO LIKE
