Warlock of The Magus World - บทที่ 942

อุบัติเหตุ

“อันดับแรก ตรวจสอบความปลอดภัยของเส้นทางการเดินเรือก่อน หากมีเส้นทางใดที่คุณจัดการไม่ได้ จดบันทึกไว้แล้วส่งให้ฉันจัดการ!” เลย์ลินตรวจสอบสิ่งที่ต้องจดบันทึกแล้ววางสาย

“ด้วยการขยายตัวของทะเลภายนอก น่าจะยังมีผู้คนเหลืออยู่อีกมากมาย แม้ว่าจะกำจัดผู้ที่ทรงอำนาจหรือมีผู้สนับสนุนที่แข็งแกร่งไปแล้วก็ตาม” ดวงตาของเลย์ลินเป็นประกายด้วยความเฉลียวฉลาด ทำให้เธอนึกถึงแท่นบูชาของพวกอนารยชนเมื่อครู่ทันที

“ฉันไม่ต้องการมากขนาดนั้นหรอก ตราบใดที่ฉันหาพื้นที่บูชายัญของชนพื้นเมืองได้ประมาณ 10 แห่ง เช่นเดียวกับของเผ่าคนป่าเถื่อน พลังงานที่สะสมได้ก็น่าจะเพียงพอให้ฉันพัฒนาฝีมือและเข้าใกล้ระดับตำนานได้…”

เลย์ลินตั้งใจเช่นนั้น และทะเลรอบนอกก็คึกคักขึ้นมาทันที โดยมีกลุ่มเสือแดงเป็นผู้นำ โจรสลัดจำนวนมากตะโกนโหวกเหวกขณะบุกโจมตีเกาะพื้นเมืองที่อยู่ใกล้เส้นทางเดินเรือสำคัญ

นอกจากผู้ที่มีผู้สนับสนุนที่ทรงอิทธิพลหรือได้รับการคุ้มครองจากผู้มีอำนาจแล้ว โดยพื้นฐานแล้วชนเผ่าพื้นเมืองทั้งหมดถูกกวาดล้าง ผู้ชายวัยผู้ใหญ่ส่วนใหญ่ในชนเผ่าเหล่านี้ถูกฆ่า ส่วนที่เหลือถูกจับไปเป็นทาส

เนื่องจากมีปริมาณทาสพื้นเมืองในทะเลเปิดอย่างมากมาย ราคาทาสจึงลดลงอย่างรวดเร็วถึง 50% ทำให้พ่อค้าทาสจำนวนมากล้มละลาย แน่นอนว่าท่ามกลางความวุ่นวายนี้ ตระกูลฟาวเลนได้ใช้ประโยชน์จากข่าวสารที่รวดเร็วและทรัพยากรที่มีอยู่มากมายเพื่อเข้าครอบครองส่วนแบ่งส่วนใหญ่จากการขายทาส

ด้วยพายุเช่นนี้ ธุรกิจขนาดเล็กย่อมถูกเบียดเบียนจนหมดสิ้นไป ส่วนผู้มีอำนาจตัวจริงจะใช้กลอุบายเหล่านี้เพื่อทำลายตลาดและกำจัดคู่แข่งทั้งหมดที่ขวางทาง จากนั้นพวกเขาก็จะสามารถผูกขาดตลาดได้

อาจกล่าวได้ว่าเลย์ลินคุ้นเคยกับเรื่องนี้เป็นอย่างดี ในช่วงสงคราม ทรัพย์สินและทาสทุกชนิดถูกขนส่งไปยังเกาะฟาอูเลน ที่นั่นยังมีรูปปั้นและสิ่งของประกอบพิธีกรรมสำหรับเทพเจ้าชั่วร้าย ซึ่งช่วยให้เลย์ลินได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ มากมาย

ภายในสิ่งของเหล่านั้นมีพลังแห่งศรัทธาบางอย่างซ่อนอยู่ เลย์ลินพบว่าสิ่งนี้มีประโยชน์ ตลอดหลายปีแห่งการทำงานหนัก พลังที่เขามีอยู่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้น เขาไม่จำเป็นต้องกังวลกับหลายสิ่งหลายอย่าง เพราะลูกน้องของเขาจะริเริ่มและทำทุกอย่างได้ดี

นี่คือข้อดีของการเป็นหัวหน้าองค์กรขนาดใหญ่

‘ไม่น่าแปลกใจเลยที่แม้แต่เทพเจ้าก็ยังสร้างโบสถ์และทุ่มเททำงานอย่างหนักเพื่อบริหารจัดการพวกมัน ในขณะที่พวกเขามีรูปลักษณ์เหมือนนักบุญ แต่เจตนาเบื้องหลังนั้นคล้ายคลึงกันมาก…’ เลย์ลินพบว่าตอนนี้เขาเข้าใจวิธีการของเทพเจ้าได้ดีขึ้นแล้ว อย่างไรก็ตาม หลังจากนั้นบางสิ่งก็ดึงเขาออกจากภวังค์ความคิด

*คา-ชา! คา-ชา!* เสียงแตกหักแผ่วเบาดังมาจากชายเสื้อของเลย์ลิน ทำให้สีหน้าของเขาเปลี่ยนไป

เลย์ลินก้มลงหยิบเศษชิ้นส่วนหลายชิ้นจากซากปรักหักพังรูปพระจันทร์เสี้ยวขึ้นมา นี่ควรจะเป็นผลึกที่สมบูรณ์ แต่ตอนนี้กลับแตกกระจายออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยมากมาย ความแวววาวของมันจางหายไปในทันที

“มีปัญหาอะไรหรือเปล่า?” ดวงตาของเลย์ลินไม่หวั่นไหวขณะที่เขาพึมพำ นี่คือรูนสื่อสารที่เขาทำขึ้นเป็นพิเศษสำหรับลูกพี่ลูกน้องของเขา ซึ่งสามารถทะลุผ่านระยะทางได้เกือบทุกรูปแบบ

สัญญาณเตือนภัยฉับพลันนี้หมายความว่าอิซาเบลได้เผชิญกับปัญหาที่ร้ายแรงมากในทะเลลึก เธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องตัดการติดต่อสื่อสารทั้งหมด ซึ่งเป็น langkah ที่สิ้นหวัง

“ส่งข้อความลงไปบอกว่าฉันจะไม่อยู่บ้านสักพัก” เลย์ลินบอกกับยักษ์ในหอคอยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย พลังสมองเข้าใจคำสั่งของเลย์ลินอย่างรวดเร็วและทำตามคำสั่งนั้น เออร์เนสต์ตรงไปยังห้องรับแขกของเขาทันที

“ทำไมคุณถึงจะไปตอนนี้ล่ะ? คุณไม่รู้เหรอว่าการทดลองของเรามาถึงจุดสำคัญแล้ว? โอ้! แล้วธุรกิจของครอบครัวคุณก็รุ่งเรืองที่สุดแล้ว! ลีออนผู้น่าสงสารต้องคำนวณค่าใช้จ่ายจนดึกดื่นทุกวัน…” เออร์เนสต์พูดราวกับกำลังตำหนิเลย์ลิน

“เราสามารถพักการทดลองไว้ก่อนได้ อย่างไรก็ตาม สาหร่ายทะเลชนิดที่เรากำลังสังเกตอยู่นั้นต้องใช้เวลาอีกสองปีจึงจะเจริญเติบโตเต็มที่ และเรื่องธุรกิจของครอบครัวก็ไม่ต้องกังวลอะไร ถ้าเกิดอะไรขึ้น ให้ไปหาคุณพ่อของฉัน บารอนโจนาส ทางโบสถ์ก็จะช่วยเหลือคุณอย่างเต็มที่เช่นกัน!”

เลย์ลินยืดไหล่ขึ้น

“ก็ได้… ดูเหมือนนายจะตัดสินใจแล้วสินะ บอกเหตุผลได้ไหม?” เออร์เนสต์มองอย่างสงสัย “เดาได้เลย… ก็เพราะ… ผู้หญิงคนหนึ่งใช่ไหม? ถูกต้องไหม? มีแต่สาวสวยเท่านั้นที่จะทำให้คนอายุอย่างนายดูเป็นเด็กขึ้นได้…”

“คุณหมายความว่ายังไงที่บอกว่า ‘ดูเป็นเด็กผู้ชายมากขึ้น’?” เลย์ลินจ้องมองเขาอย่างพูดไม่ออก

สิ่งที่เขากังวลมากที่สุดคือกลุ่มเสือแดงที่เขาก่อตั้งขึ้นอาจได้รับความเสียหายอย่างหนัก ความปลอดภัยของอิซาเบล ลูกพี่ลูกน้องของเขาก็สำคัญยิ่งเช่นกัน แน่นอนว่าเธอเป็นผู้หญิงที่สวยงาม แต่เรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับสิ่งที่เออร์เนสต์กำลังพูดถึงเลย

“โอ้ วัยรุ่นทั้งหลาย…ไม่ต้องห่วง…เดี๋ยวฉันจะอธิบายให้พ่อพวกเธอฟังเอง!” เออร์เนสต์ขยิบตาให้เลย์ลินอย่างมีนัยสำคัญ พร้อมกับทำหน้าสงสัย

“ก็ได้ๆ” เลย์ลินส่ายหัวแล้วเดินออกไป เขารู้สึกว่าอาจารย์เออร์เนสต์ต้องสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง และทุกสิ่งที่เขาทำนั้นต้องมีจุดประสงค์!

……

ในขณะเดียวกัน ลูกไฟขนาดใหญ่ก็พุ่งออกมาจากดาบมังกรแดง ในชั่วพริบตานั้น เถาวัลย์หนามที่พลิ้วไหวอยู่ในอากาศทั้งหมดก็ถูกเผาไหม้จนกลายเป็นเถ้าถ่าน

“นี่มันครั้งที่สิบเจ็ดแล้วนะ!” อิซาเบลพูดอย่างหัวเสีย แต่สายตายังคงแน่วแน่ “ทุกคน รีบกลับเข้าไปในถ้ำเร็ว!”

แปลงร่างเป็นมังกรแดง! ลมหายใจมังกร! จากนั้น อิซาเบลก็ปลุกพลังสายเลือดของเธอโดยไม่ลังเล และแปลงร่างเป็นครึ่งมังกรที่มีเกล็ดสีแดงเพลิงและปีกขนาดใหญ่คู่หนึ่งงอกออกมาจากหลังของเธอ

เปลวไฟรูปกรวยที่ร้อนจัดได้ก่อให้เกิดพื้นที่ว่างรูปสามเหลี่ยม ชาวพื้นเมืองบางส่วนที่ไม่สามารถหลบหนีได้ทันเวลาถูกเปลวไฟเผาไหม้และกลายเป็นเถ้าถ่านก้อนโต

“บ้าเอ๊ย! เผ่านี้ต้องมีอะไรผิดปกติแน่!” ขณะที่อิซาเบลนำพาชายที่รอดชีวิตเข้าไปในถ้ำ เธอก็สบถและคว้าหินสีดำที่อยู่ข้างถ้ำไว้

ปฏิบัติการนี้เริ่มต้นได้ดีมาก เผ่าที่พวกเขากำลังจะกำจัดนั้นไม่มีเทพเจ้าที่แท้จริงคอยปกป้อง เช่น เทพีแห่งมหาสมุทร นอกจากนี้ยังไม่มีวิญญาณธรรมชาติในตำนานหรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ใดๆ อยู่ที่นี่ ดังนั้นพวกเขาจึงค่อนข้างอ่อนแอ

อย่างไรก็ตาม ในขณะที่อิซาเบลเตรียมที่จะทำลายชนเผ่าขนาดใหญ่ในคราวเดียวและทำให้พวกเขาทั้งหมดเป็นทาส เหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดหลายอย่างก็เกิดขึ้น

ชนเผ่านี้มีความสัมพันธ์กับอาณาจักรพื้นเมืองที่ร่ำลือกัน และบังเอิญได้พบกับกองกำลังสนับสนุนของอาณาจักรนั้น! เมื่อนึกถึงการสังหารหมู่ที่คาดเดาไม่ได้ในป่า อิซาเบลก็หน้าเศร้าลง

ก้อนหินสีดำในมือของเธอส่งเสียงดังก่อนจะแตกกระจาย กลายเป็นเศษหินปูนและกระจัดกระจายไปทั่วทุกหนแห่ง

ฉากที่รุนแรงเช่นนั้นทำให้โจรสลัดเหล่านั้นถอยหลังไปทันที ด้วยความกลัวว่าฝ่ามือของเธอจะฟาดลงบนหัวพวกเขาเป็นรายต่อไป

นี่คือหินสีเขียวที่แข็งแกร่งที่สุด! ด้วยการขัดเงาและการกัดเซาะจากกระแสน้ำที่ไหลไม่หยุด มันจึงกลายเป็นหินที่เงางามและแข็งแกร่ง มันให้ความรู้สึกว่าทำลายไม่ได้ แต่ในมือของเธอมันกลับเปราะบางเหมือนขนมปังขาว

“เหอะ พวกขี้ขลาด!” อิซาเบลหันหลังกลับอย่างดูถูกเหยียดหยาม ด้วยการปรับเปลี่ยนตัวเองเป็นจอมเวทสายเลือด และการหลอมรวมกับเลือดมังกรในตำนาน พลังของเธอจึงเพิ่มขึ้นทุกวัน

ด้วยการใช้เทคนิคการทำสมาธิพลังลึกลับของราชามังกร อิซาเบลรู้สึกได้ว่าพลังของเธอกำลังเพิ่มขึ้น ราวกับว่ามีมังกรสถิตอยู่ในร่างของเธอ! หากไม่ใช่เพราะลูกน้องของเธอฉุดรั้งเธอไว้ เธอคงจะหนีออกไปจากที่นี่ได้ง่ายๆ ด้วยตัวคนเดียว

“ส่งสัญญาณไปแล้ว ฮึ่ม! พอเลย์ลินมาถึง ฉันจะเผาลิงน่ารังเกียจพวกนี้ให้ตาย!” ดาบในมือของอิซาเบลเปล่งประกาย พลังปราณสีแดงฉานทำลายต้นไม้เขตร้อนจำนวนมากในทันที เผยให้เห็นนักรบพื้นเมืองชั้นยอดและสัตว์อัญเชิญของพวกเขา

ตอนนี้พวกเขาอยู่ในป่าฝนเขตร้อนขนาดมหึมา และมีนักรบชนเผ่าพื้นเมืองอยู่ทุกหนทุกแห่ง สิ่งที่ดึงดูดความสนใจของอิซาเบลมากที่สุดกลับเป็นนักรบชั้นยอดจากจักรวรรดิ

‘จากสำเนียงการพูดของพวกเขาแล้ว กำลังเสริมเหล่านั้นน่าจะเป็นนักล่าป่าและนักรบหญิงแห่งอเมซอนใช่ไหม?’ อิซาเบลนึกถึงข้อมูลที่เธอเคยได้รับมาก่อน

ระบบอาชีพในโลกแห่งเทพเจ้านั้นกว้างขวางมาก นอกเหนือจากนักรบ โจร และอื่นๆ ที่พบได้ทั่วไปแล้ว ยังมีอาชีพลับอื่นๆ อีกมากมาย เช่น นักเวท

อาจมีระบบอำนาจจากยุคมืดหลงเหลืออยู่ในพื้นที่ห่างไกลก็เป็นได้

อาณาจักรพื้นเมืองมีระบบอาชีพของตนเอง ซึ่งอิซาเบลคิดว่าเป็นเรื่องปกติ

‘ฉันไม่แน่ใจว่าในอาณาจักรของชนพื้นเมืองมีเทพเจ้าอยู่หรือเปล่า’ อิซาเบลครุ่นคิดเรื่องนี้ขึ้นมาทันที แม้ว่าพวกเขาจะต่ำต้อยและเกียจคร้าน และพลังแห่งศรัทธาที่พวกเขามอบให้นั้นบริสุทธิ์น้อยกว่าแม้แต่คนทั่วไป แต่ปริมาณก็ยังถือว่ามากทีเดียว

ถ้าพวกเขาสามารถค้นพบทวีปใหม่ที่มีอาณาจักรพื้นเมืองซึ่งปราศจากเทพเจ้าได้ แม้แต่เทพเจ้าเองก็คงอิจฉา!

*เสียงกรอบแกรบ!* ชาวพื้นเมืองที่หวาดกลัวจากการโจมตีของอิซาเบลต่างล่าถอยไป ในขณะที่อิซาเบลมองไปรอบ ๆ ทุกมุมของสนามรบ ไม่นานนัก ร่างผอมบางก็ปรากฏขึ้นหลังต้นไม้ใหญ่

“เป็นยังไงบ้าง คาเรน? เจอผู้บัญชาการของพวกเขาหรือยัง?” อิซาเบลถามโดยไม่ลังเล

“ไม่!” นี่คือคำพูดของคาเรน หัวหน้าหน่วยลาดตระเวนของโจรสลัด ซึ่งเป็นลูกครึ่งดาร์คเอลฟ์ เธอส่ายหัวด้วยความเสียใจ “หัวหน้ากลุ่มนั้นระแวดระวังมาก และดูเหมือนจะมีพลังในการต่อต้านการตรวจจับที่ยอดเยี่ยม ฉันหาแกนหลักของพวกมันไม่เจอ…”

“บ้าเอ๊ย! เราทำได้แค่รอหน่วยเสริม…” อิซาเบลถอนหายใจ เธอเริ่มรู้สึกไม่สบายใจอย่างมากเมื่อคิดว่าตัวเองไม่สามารถทำภารกิจของเลย์ลินให้สำเร็จได้ แม้ว่าเธอจะไม่รู้สาเหตุที่แท้จริงก็ตาม