Warlock of The Magus World - บทที่ 984

อวตารของมาลาร์

เสียงหอนและเสียงคำรามดังก้องไปทั่วบริเวณ เหล่าสัตว์ร้ายชั้นสูงจำนวนมากได้มารวมตัวกันรอบแท่นบูชาหลักในดินแดนของเผ่าโลหิตดำ ขับขานบทเพลงสรรเสริญแด่มาลาร์ กลุ่มเชลยชั้นสูงกลุ่มแล้วกลุ่มเล่าถูกสังหารต่อหน้าแท่นบูชา เลือดสดๆ ของพวกเขาหยดลงสู่แอ่งเลือดตรงกลาง

จากประสบการณ์ในอดีต นักบวชเหล่านี้รู้ว่าการบูชายัญด้วยเลือดครั้งใหญ่จะทำให้เทพแห่งการล่าสัตว์พอใจ และพระองค์จะประทานพระพรพิเศษมากมายแก่พวกเขาด้วย

อย่างไรก็ตาม ความโกรธแค้นของมาลาร์ยังไม่ลดลง เขากลับทวีความรุนแรงมากขึ้นทุกครั้งที่มีการบูชายัญด้วยเลือด เปรียบเสมือนกลุ่มเถ้าภูเขาไฟที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นและใกล้ปะทุถึงจุดสูงสุด

เสียงคำรามอันน่าสะพรึงกลัวดังสนั่น และอวตารตนหนึ่งก็ผุดขึ้นมาจากแท่นบูชาอย่างฉับพลัน แรงกดดันอันทรงพลังแผ่ออกมาจากจิตวิญญาณของมัน ทำให้เหล่านักบวชต้องก้มลงกราบพื้น พวกเขาสวดภาวนาขอให้ความโกรธเกรี้ยวของมาลาร์สงบลงโดยเร็ว

เป็นเรื่องน่าเสียดายอย่างยิ่งที่เทพแห่งการล่าไม่ฟังคำอธิษฐานของผู้บูชา เสียงคำรามดังก้องไปทั่วแท่นบูชา และแอ่งเลือดก็กระเพื่อมอย่างรุนแรงราวกับพายุ มันกลืนกินเชลยและนักบวชที่สั่นเทาอยู่ในทันที

“นั่นคือพระเจ้าของเรา! อวตารของพระเจ้าของเรากำลังจะเสด็จลงมา…” บรรดาปุโรหิตคนอื่นๆ ที่โชคดีรอดพ้นจากคลื่นยักษ์ต่างพากันคุกเข่าลง พวกเขาเริ่มสวดมนต์อธิษฐานต่อพระเจ้าของพวกเขา

ในขณะนั้นเอง เท้าข้างหนึ่งที่สวมเสื้อคลุมขนสัตว์สีทองก็ก้าวออกมาจากแท่นบูชาหลัก บรรยากาศดูเหมือนจะหยุดนิ่งในชั่วขณะนั้น และอากาศก็อบอวลไปด้วยความรู้สึกอึดอัดและกดดัน

ร่างสีทองค่อยๆ เดินออกมาให้เหล่าผู้บูชาได้เห็นอย่างเต็มตา มันเป็นอสูรกายขนาดมหึมาและทรงพลัง สูงกว่าสิบเมตร มีลักษณะคล้ายลูกผสมระหว่างมนุษย์และลิง ร่างกายของมันปกคลุมไปด้วยเกล็ดและขน และมีกรงเล็บแหลมคมงอกออกมาจากมือของมัน

ร่างกายของมันเปล่งประกายสีทองจางๆ ทำให้สิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายลิงยักษ์นั้นดูเหมือนเป็นที่รักของคนทั้งโลก มันดูเหมือนจะเป็นสิ่งมีชีวิตที่อยู่ใจกลางของโลก!

นี่คือร่างอวตารของเทพแห่งการล่าสัตว์ชั้นรอง ผู้พิทักษ์เหล่านักล่าและสัตว์แปลงร่าง มันคือร่างอวตารของมาลาร์ สัตว์ร้ายโลหิตดำ ที่ลงมาสู่ระนาบวัตถุหลักอย่างสมบูรณ์แล้ว

มันเปี่ยมด้วยพระคุณอันศักดิ์สิทธิ์ที่ไร้ขอบเขตดุจท้องทะเล และพลังอำนาจอันศักดิ์สิทธิ์ที่น่าอึดอัดดุจห้องขัง จิตใจของเหล่ามนุษย์หมาป่าทั้งหมดหยุดนิ่ง และร่างกายของพวกมันเคลื่อนไหวราวกับเครื่องจักร เปล่งเสียงเปล่งคำสรรเสริญพระนามของมาลาร์อย่างดังลั่น

อวตารของมาลาร์ไม่ได้ให้ความสนใจแก่ผู้บูชาแม้แต่น้อย เพราะสำหรับเขาแล้ว พวกเขาทั้งหมดก็เหมือนมดตัวเล็กๆ ด้วยพลังอำนาจศักดิ์สิทธิ์ในการล่าเหยื่อ เขาจึงสามารถรับรู้ข่าวคราวของเหยื่อได้ง่ายๆ จากความผันแปรในชั้นบรรยากาศ

*ฟิ้ว!* ร่างของมาลาร์หายไปในพริบตา ไล่ตามพวกโจรต่ำช้าที่น่ารังเกียจเหล่านั้นที่มารบกวนพิธีกรรมบูชายัญเลือดอันเลื่องชื่อ

พระองค์ทรงตัดสินใจแล้วว่าจะฉีกวิญญาณของผู้ที่กล่าวคำดูหมิ่นเหล่านี้ออกมา และให้พวกเขาคร่ำครวญด้วยความหวาดกลัวเป็นเวลาพันปีภายในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์

……

‘มันกำลังมา! แม้จะอยู่ไกลขนาดนี้ ฉันก็สัมผัสได้ถึงพลังอำนาจของมัน สมกับเป็นเทพเจ้าที่แท้จริง’ เลย์ลินรู้สึกกังวลใจกับพลังของมาลาร์อยู่ลึกๆ แต่ท้ายที่สุดแล้วนี่ก็เป็นเพียงร่างอวตารเท่านั้น

‘อย่างไรก็ตาม ร่างที่แท้จริงของมาลาร์นั้นเทียบเท่ากับจอมเวทระดับ 7 ฉันยังรับมือได้อยู่ ฉันสงสัยว่าเขาจะแสดงพลังอะไรออกมาได้บ้างหากเราต่อสู้กันในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ของเขา’ ดวงตาของเลย์ลินเต็มไปด้วยความคาดหวัง

“ฉันค้นพบร่างอวตารของมาลาร์แล้ว มันกำลังมุ่งหน้ามาทางเราตอนนี้… เมทริกซ์การแยกส่วนระดับมหากาพย์ทำงานได้ดี มันจะไม่เป็นปัญหาไม่ว่ามันจะกักเก็บพลังงานได้มากแค่ไหน!” เสียงของลิเลียนลอยมาถึงเขา เขาสัมผัสได้ถึงความวิตกกังวลในน้ำเสียงของเธอ พวกเขากำลังจะต่อสู้กับเทพเจ้าอยู่แล้วนี่นา

มีเพียงมนุษย์ผู้มีพลังเหนือธรรมชาติเท่านั้นที่จะสามารถกระทำการอันยิ่งใหญ่เช่นการสังหารเทพเจ้าได้!

ในขณะนั้นเอง ชิป AI ก็แสดงข้อความแจ้งเตือนในหน้าต่างสีแดงเลือด พร้อมระบุเส้นทางออกหลายเส้นทาง [บี๊บ! คลื่นพลังงานรุนแรงกำลังเข้าใกล้บริเวณนี้ด้วยความเร็วสูง ระดับอันตรายสูงมาก คำแนะนำ: ออกจากบริเวณนี้โดยทันที!]

‘มันเร็วมาก!’ เลย์ลินหรี่ตาลงเมื่อเหลือบไปเห็นร่างสีทองขนาดมหึมา ‘ไม่นะ! มันมาอยู่ที่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่?’ โชคดีที่เขาฟังคำแนะนำของชิป AI และหลบไปได้อย่างปลอดภัย ในที่สุด เขาก็รอดพ้นจากกรงเล็บของสัตว์ร้ายไปได้อย่างหวุดหวิด

แม้ว่าเขาจะหลบหลีกได้ แต่เกราะเวทมนตร์ที่ปกคลุมร่างกายของเลย์ลินก็พังทลายลงทันที เห็นได้ชัดว่ากรงเล็บของสัตว์ร้ายได้ปล่อยพลังลมออกมาด้วย และแม้แต่เกราะเวทมนตร์ระดับ 2 ก็ไม่อาจต้านทานพลังของสัตว์ร้ายได้!

‘น่ากลัว! นี่คือพลังของอวตารเทพเจ้าหรือ? อย่างน้อยที่สุด มันก็แข็งแกร่งเทียบเท่ากับพลังสูงสุดของ Breaking Dawn…’ หลังจากเลย์ลินได้สติ เขาก็พบว่าตัวเองถอยห่างออกไปหลายร้อยเมตรแล้ว แพทริคยืนอยู่ห่างออกไปเล็กน้อย ใบหน้าซีดเผือดด้วยความทุกข์ระทม อัศวินผู้นั้นเสียแขนไปข้างหนึ่ง เลือดสดๆ ไหลทะลักออกมาจากบาดแผล

เห็นได้ชัดว่า อัศวินผู้นี้ไม่สามารถหลบหนีการโจมตีแบบลอบเร้นของมาลาร์ได้ และเสียแขนไปข้างหนึ่งในระหว่างนั้น พลังของเขาจึงลดลงอย่างมาก

*ฟิ้ว!* “อ๊า!” ตอนนี้เองที่เสียงร้องด้วยความโกรธของแพทริคดังไปทั่วอากาศ ซึ่งตอนนี้เต็มไปด้วยความปั่นป่วนอย่างที่สุด

‘ฉันเห็นเขาบาดเจ็บก่อนที่จะได้ยินเสียงร้องของเขา นี่หมายความว่าความเร็วได้เกินความเร็วเสียงไปแล้วใช่ไหม’

เลย์ลินเหงื่อตกด้วยความประหม่า ‘ความคล่องแคล่วแบบนี้ น่าจะเกิน 40 แน่นอน!’

ในฐานะพ่อมด เขาสามารถเข้าใจการโจมตีของมาลาร์ได้ เทพองค์นั้นใช้วิธีบางอย่างเพื่อเอาชนะความเร็วเสียง และอธิบายได้อย่างชัดเจน หากแพทริคถูกฆ่า เลย์ลินคงเห็นเพียงศพก่อนที่จะได้ยินเสียงการต่อสู้

‘ถ้าปฏิกิริยาตอบสนองของคุณตามไม่ทันล่ะก็ มีแต่ความตายรออยู่…’ เลย์ลินถอนหายใจในใจขณะมองดูลิงสีทองขนาดมหึมาราวกับภูเขา “นี่คือร่างอวตารของเทพเจ้าหรือ? และเป็นเทพเจ้าชั้นรองด้วยซ้ำ?”

“เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น?” เสียงโกรธเกรี้ยวของลิเลียนดังแว่วมาข้างหูของเลย์ลินและแพทริค

“แพทริคบาดเจ็บ เราต้องเร่งแผนการของเรา ดำเนินการทันที พลังของมาลาร์นั้นเกินความคาดหมายของเราไปมาก!” เลย์ลินลูบขมับ เสียงของเขาสงบอย่างไม่น่าเชื่อ และดูเหมือนเขาจะไม่หวาดกลัวแม้แต่น้อย

“ไม่… ไม่มีปัญหา! ก่อนที่ความชั่วร้ายนั้นจะถูกกำจัด ฉันจะไม่ล้ม!” แพทริคพ่นลมหายใจออกมา และแสงสีขาวนวลก็ส่องประกายบนบาดแผลของเขา เซลล์ต้นกำเนิดของเขาเริ่มงอกเนื้อเยื่อใหม่ และเลือดก็หยุดไหลในไม่ช้า

อวตารของมาลาร์เพียงแค่เฝ้ามองกระบวนการนั้นด้วยท่าทีเย้ยหยัน ราวกับกำลังลิ้มรสความหวาดกลัวของเหยื่อของเขา

‘เล่นเกมจิตวิทยาแล้วโจมตีเฉพาะตอนที่ศัตรูเสียสติงั้นเหรอ? เจ้าโง่ นี่มันโอกาสดีของฉันชัดๆ!’ แสงสีฟ้าจางๆ วาบขึ้นในดวงตาของเลย์ลิน ‘ชิป AI สแกนเป้าหมาย!’

[บี๊บ! ภารกิจสำเร็จ เริ่มการสแกน…] ชิป AI ดำเนินการตามคำสั่งของเลย์ลินอย่างถูกต้อง ไม่นานหลังจากนั้น ภาพโฮโลแกรมสามมิติก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเลย์ลิน พร้อมข้อมูลจำนวนมากอยู่ด้านข้าง

[เทพแห่งการล่า – มาลาร์ (อวตาร) ค่าสถานะโดยประมาณ: พลังกาย: 30 – 45, ความคล่องแคล่ว: 40 – 42, พลังชีวิต: 30 – 31, พลังวิญญาณ: 24 – 27 ความสามารถพิเศษ: 1. การลดความเสียหายระดับมหากาพย์: ความเสียหายทางกายภาพทั้งหมดที่ต่ำกว่าระดับตำนานจะถูกลบล้าง 2. การต้านทานเวทมนตร์ระดับมหากาพย์: ด้วยการคุ้มครองจากเทพและพลังศักดิ์สิทธิ์ อวตารจึงมีการต้านทานเวทมนตร์สูง ความเสียหายจากเวทมนตร์ทั้งหมดที่ต่ำกว่าระดับตำนานจะถูกลบล้าง หมายเหตุ: เวทมนตร์ระดับตำนาน เช่น หยุดเวลา จะใช้ไม่ได้ผลกับเป้าหมาย พลังศักดิ์สิทธิ์: เทพชั้นรอง การจัดระเบียบ: ชั่วร้ายไร้ระเบียบ โดเมน: การฆาตกรรม, การล่า, การไล่ล่า อาวุธที่ครอบครอง: กรงเล็บสัตว์ร้าย อาวุธระดับตำนานนี้มีพลังโจมตีสูง สร้างขึ้นตามแบบฉบับดั้งเดิมของมาลาร์]

‘การลดความเสียหายและต้านทานเวทมนตร์ระดับมหากาพย์ หมายความว่าหากไม่มีไอเทมระดับตำนาน การต่อสู้จะไม่สามารถเอาชนะได้ด้วยแค่จำนวนตัวละครเพียงอย่างเดียว…’ เลย์ลินสูดหายใจเข้าลึกเมื่อเห็นค่าสถานะของตัวละครนั้น

“ถ้าเรากำจัดอาณาเขตนั้นไม่ได้ โอกาสที่เราจะชนะในวันนี้ก็ริบหรี่มาก…” เลย์ลินถามตัวเอง ถ้าเป็นการต่อสู้แบบตัวต่อตัวระหว่างเขากับร่างอวตารของมาลาร์ เขาจะต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอนหากไม่สามารถเรียกเมืองลอยฟ้าออกมาได้

ถึงแม้จะมีกำลังสนับสนุนเพิ่มเติมและกับดักที่เตรียมไว้ เขาก็ยังไม่มั่นใจมากขึ้น

‘ฉันต้องใช้เมืองลอยฟ้าในตอนท้ายและกำจัดมาลาร์ให้ได้…’ แววตาของเลย์ลินฉายแววโหดเหี้ยม

ในอดีต เขาเคยใช้รูปลักษณ์ของคูคูลคานเพื่อขโมยเมืองลอยฟ้า ซึ่งทำให้กลุ่มผู้มีอำนาจตื่นตัวและหลอกลวงเหล่าเทพได้ แต่พวกเขาก็ไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของเขา หากเขาใช้รูปลักษณ์นั้นในตอนนี้ เขาจะเปิดเผยตัวตนของเขาเอง

อย่างไรก็ตาม หากเขาถูกบีบจนมุม เขาจะมีทางเลือกอื่นใดอีกเล่า?

“รอฉันนะ ฉันจะเปิดใช้งานระบบและช่วยเหลือคุณอีกครั้งทันที!” ลิเลียนเองก็อยากคว้าโอกาสอันหายากนี้ไว้ เธอวางเดิมพันเหมือนนักพนัน

[บี๊บ! กำลังเปิดใช้งานการจัดรูปขบวนแบบปิด! เริ่มต้นใน….] เสียงของชิป AI ดังขึ้น แต่เลย์ลินไม่สามารถใส่ใจได้อีกต่อไป

ทันทีที่ลิเลียนเปิดใช้งานรูปแบบการจัดทัพ ประสาทสัมผัสของมาลาร์ก็บอกเขาว่าสถานการณ์เริ่มอันตราย เขารีบพุ่งเข้าหาเลย์ลินทันที แม้ว่าความเร็วของเขาจะไม่เร็วกว่าเสียงแล้ว แต่เขาก็ยังสามารถโจมตีเลย์ลินจนถึงแก่ความตายได้

“คำราม!”

ในขณะนั้น เลย์ลินถูกบีบให้ต้องเปิดเผยไพ่ตายใบเล็กที่สุดใบหนึ่งของเขา เสื้อคลุมเวทมนตร์อันงดงามถูกฉีกเป็นชิ้นๆ เผยให้เห็นเกราะมังกรในตำนาน และไม้เท้ามังกรก็ตกไปอยู่ในมือของเขา

ลมหายใจมังกรในตำนาน! เผาผลาญวิญญาณ!