กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 1024: กอนวันจาริกศักดิ์สิทธิ์

ผู้ที่เดินทางร่วมขบวนมากับจักรวรรดิทายาททักษิณใน

วันนี้ ทั้งหมดล้วนเป็นตัวตนระดับสูงสุดของจักรวรรดิทายาท

ทักษิณ ซึ่ง อู่ อวี้ ก็คุ้นหน้าคุ้นตาพวกมันเป็นอย่างดี

อย่างเช่น : มหาราชาปีศาจทั้งหก เจ็ดราชาวานร และราชา

ปีศาจตนอื่น ๆ

ระหว่างการเดินทางมุ่งหน้าสู่เทศกาลจาริกศักดิ์สิทธิ์

หมื่นทวีป ไม่มีอาณาจักรผู้ฝึกตนใดที่ไปยุ่งกับจักรวรรดิหรือ

อาณาจักรอื่นอย่างเด็ดขาด อย่างจักรวรรดิทายาททักษิณ

ถึงแม้จะนำกองกำลังทั้งหมดออกมา แต่ก็มิใช่ปัญหาอันใด

มิฉะนั้นหากทำให้จักรพรรดิโบราณบันดาลโทสะขึ้นมา

จะกลายเป็นเรื่องใหญ่ไปเปล่า ๆ

เมื่อหวงจุนเดินทางมาถึง สิ่งที่ อู่ อวี้ กังวลมากที่สุดก็คือ

องค์หญิงหวงซี หรือ หนานกง เหว่ย นั่นเอง เขาอยากรู้ว่า

ตอนนี้นางอยู่ที่นี่ด้วยหรือไม่?

ทั้งหมดเป็นเพราะตราประทับหงส์เพลิงบนลำคอของ

เขาร้อนผ่าวขึ้น แต่ดูเหมือนมันจะหายไปแล้ว ทำให้ อู่ อวี้

คิดว่าเขาคงคิดไปเอง

ในเวลานี้เขาอยู่ท่ามกลางฝูงชนจำนวนมาก และได้เห็น

หนานกง เหว่ย นางอยู่ถัดจากหวงจุน เท่ากับว่านางมาพร้อม

กับหวงจุนจริง ๆ ทุกการเคลื่อนไหวให้ความรู้สึกสูงส่งสง่า

งาม นางคือหงส์เพลิงนิรันดร์ในตำนานที่ยังเยาว์วัย ดังนั้น

สายตาดึงดูดทั้งหมดที่จับจ้องมายังนาง จึงมากมายเสียกว่า

หวงจุน ที่อยู่ข้าง ๆ เสียอีก เนื่องจากบนใบหน้าของ หวงจุน

มีผ้าคลุมปิดบังเอาไว้ เปียมไปด้วยอำนาจบารมีและความ

สง่างามอย่างสูงล้ำ ดังนั้นผู้คนส่วนใหญ่จึงไม่กล้ามองตรง ๆ

อู่ อวี้ รู้สึกกังขาเป็นอย่างยิ่ง

” สัญลักษณ์นี้มันอะไรกันแน่? มันปรากฏขึ้นตอนที่เรา

อยู่บนบันไดขั้นที่ 5 ในคฤหาสน์จักรพรรดิปีศาจสวรรค์ แต่

ในตอนนั้น หนานกง เหว่ย ไม่ใช่ตัวจริง มันคือภาพมายาที่

ถูกสร้างขึ้น แล้วทำไมพอนางเข้ามาใกล้ สัญลักษณ์นี้ถึงร้อน

ขึ้นมาได้? ”

เขามั่นใจว่าในวันนั้นสิ่งเขาเห็นทั้งหมดคือภาพมายา

เขาได้พิสูจน์เรื่องนี้จาก หนานซาน หวางเยว่ ไปแล้ว อีกทั้ง

ในวันนี้ท่าทางของ หนานกง เหว่ย ก็ดูเย็นชาเฉยเมย การ

แสดงออกของนางแตกต่างจากในวันนั้นอย่างสิ้นเชิง แล้วมัน

ก็เป็นไปไม่ได้ที่นางจะมีความทรงจำของภาพมายา ดังนั้นเขา

จึงรู้สึกมั่นใจเป็นอย่างยิ่ง

จากเหตุผลหลาย ๆ อย่าง ทำให้เขาคิดได้เพียงว่า

เรื่องราวในวันนั้นเป็นเพียงภาพมายา หรือไม่ก็อาจเป็นไปได้

ว่าตราประทับหงส์เพลิง มีความสัมพันธ์เชื่อมต่อกับหวงจุน

หรือหงส์เพลิงนิรันดร์ตนอื่น ๆ บอกตามตรงว่าเขาเองก็รู้สึก

กังวลเกี่ยวกับตราประทับนี้เหมือนกัน แต่เขาก็จนปัญญา

เพราะไม่สามารถเอามันออกได้

ระหว่างที่เขาคิดเรื่องนี้ในใจ ก็เป็นช่วงเวลาเดียวกับที่

มหาอุปราชได้พาคาราวานจักรวรรดิทายาททักษิณมาถึงนคร

หมื่นทวีปพอดี เหล่าโอรสพระธิดาหลีกทางยืนหลบอยู่

ด้านข้าง แล้วมหาอุปราชก็พาพวกเขาเข้าไปแทน

” นั่นน่ะหรือหวงจุน? ที่ว่าคนคนเดียวสามารถเอาชนะ

แปดมหาราชาปีศาจสมุทร ช่างน่าอัศจรรย์จริง ๆ นอกจากนี้

ก่อนการต่อสู้ยังเอาชนะมหาราชาปีศาจทั้งหกได้อีกด้วย … ”

” ถ้าให้พูดถึงผู้ที่มีความแข็งแกร่งอยู่ภายในชมพูทวีป

โลกธาตุนี้ นอกเหนือจากจักรพรรดิโบราณแล้ว หวงจุนถือว่า

เป็นบุคคลที่ติดอันดับ 1 ใน 5 ของผู้แข็งแกร่ง นางช่างยอด

เยี่ยมจริง ๆ คาดว่าทวีปปีศาจทายาททักษิณจะต้องรุ่งโรจน์

เพราะนาง”

“อิจฉาทวีปปีศาจทายาททักษิณจริง ๆ ตอนนี้ก็ได้

กลายเป็นจักรวรรดิทายาททักษิณไปแล้ว ซึ่งอาจจะ

เทียบเคียงได้กับ ‘อาณาจักรปีศาจสวรรค์’ หรือไม่ก็ ‘ล้านภู

ผาปีศาจ’ เลยทีเดียว เฮ้อ∼ นับว่ายอดเยี่ยมจริง ๆ … ”

” แน่นอนอยู่แล้ว อีกอย่าง… หนึ่งในสองอาณาจักรที่ว่า

อาจจะไม่สามารถเทียบเคียงได้หวงจุนหรือหงส์เพลิงนิรันดร์

ด้วยซ้ำ ”

” เห็นว่าองค์หญิงหวงซีก็เป็นหงส์เพลิงนิรันดร์เช่นกัน ”

” พูดอะไร ก็นางคือธิดาของหวงจุนเชียวนะ ”

” อาาาา∼ องค์หญิงหวงซีช่างงดงามยิ่งนัก เกิดมาใน

ชีวิตนี้ข้ายังไม่เคยเห็นสตรีใดงดงามเท่านางมาก่อน ต่อให้

ตายก็ไม่เสียดายชีวิตแล้ว ช่างสูงศักดิ์สง่างามเสียเหลือเกิน

…”

” อย่าเที่ยวพูดพล่อย ๆ ไปเชียวนะ เดี๋ยวใครได้ยินเข้าก็

ได้ตายสมใจหรอก ดูคนอื่น ๆ สิ อึ้งตะลึงกับความงามจนดู

โง่เง่าไปหมดแล้ว ”

ยามนี้ความโดดเด่นของ หนานกง เหว่ย ได้ดึงดูดความ

สนใจจากฝูงชนไปอย่างสมบูรณ์ เขาโค้งก้มศีรษะให้หวงจุน

ยิ่งนางเห็นเช่นนี้ท่าทางของนางยิ่งดูเย่อหยิ่งภาคภูมิใจเป็น

อย่างยิ่ง ขณะที่ขบวนเคลื่อนผ่าน ท่าทีของนางก็ยังคงไม่

เปลี่ยนแปลงแม้แต่เล็กน้อย ราวกับว่าไม่ได้แยแส อู่ อวี้ อยู่

ในสายตาอย่างสมบูรณ์

อาจเป็นเพราะเวลานี้นางได้กลายเป็นองค์หญิงหวงซีไป

เสียแล้ว เมื่อบินทะยานไปบนท้องเวหา จะมาแยแสคนที่อยู่

เบื้องหลังได้อย่างไร อู่ อวี้ ครุ่นคิดถึงความสัมพันธ์ระหว่าง

เขากับนาง ผลปรากฏว่าอารมณ์ของเขานิ่งสงบไม่ปันปั่วน

หรือรู้สึกเสียอกเสียใจเลยแม้แต่น้อย แสดงว่าความสัมพันธ์

ฉันชู้สาวระหว่างเขากับนางไม่มีหลงเหลืออยู่ต่อไปแล้ว ถึง

อย่างไรก็คงจะต้องชมเชยนางว่าทำได้ดีทีเดียว

แต่แล้วทันใดนั้นอยู่ ๆ หวงจุน ก็หยุดก้าวอย่างกะทันหัน

เมื่อเห็นเช่นนั้นมหาอุปราชก็แนะนำเหล่าโอรสพระธิดาแต่ละ

องค์ให้นางได้รู้จักทันที แน่นอนว่ามันเป็นเพียงการแนะนำ

เบื้องต้นเท่านั้น ไม่ได้ลงลึกถึงรายละเอียดของแต่ละบุคคล

หลังจากนั้นสายตาของหวงจุน มหาราชาปีศาจทั้งหก ,

คุนหวู่แปดจิต , ราชินีมดทองคำนิล , ปีศาจพฤกษาพันตา ,

มองผ่านโอรสเล่อ แต่กลับมาหยุดอยู่บนล่างของ อู่ อวี้

หวงจุนจ้องมอง อู่ อวี้ พร้อมกับกล่าวยิ้ม ๆ กับมหา

อุปราช ” โอรสผู้นี้มีนามว่าอะไร ข้าเคยเห็นเขาในจักรวรรดิ

ทายาททักษิณ ”

มหาอุปราชหัวเราะพร้อมกล่าวว่า ” ท่านผู้นี้หาใช่

พระโอรส แต่เป็นราชอารักษ์ ”

“ราชอารักษ์” ดูเหมือนว่าหวงจุนจะไม่เคยได้ยินมาก่อน

ดังนั้นมหาอุปราชจึงอธิบายอย่างอดทน

หวงจุน พยักหน้าแล้วกล่าวว่า ” ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ เขา

คือผู้ช่วยของพระโอรสเช่นนั้นหรือ แต่… ดูเหมือนว่าราช

อารักษ์เล่อผู้นี้จะแข็งแกร่งกว่าโอรสพระธิดาคนอื่น ๆ มาก

นัก ข้าคิดว่ามีเพียงเขาเท่านั้น ที่สมควรจะเป็นบุตรชายของ

จักรพรรดิโบราณ ”

เป็นคำพูดที่ดุเด็ดเผ็ดร้อนยิ่ง จนฝูงชนที่อยู่โดยรอบพา

กันอึ้งตะลึงงันไปเลยทีเดียว จากนั้นมหาอุปราชก็หัวเราะขึ้น

ทันที พร้อมกล่าวว่า “ฮ่ะ ๆ ๆ หวงจุนกล่าวหยอกล้อกัน

เกินไป แต่ อู่ อวี้ ก็ยอดเยี่ยมจริง ๆ จักรพรรดิโบราณให้

ความสำคัญกับเขาเป็นอย่างมาก นอกจากนี้เรายังหวังว่าเขา

จะช่วยเหลือโอรสเล่อได้ในอนาคต”

จากนั้นเขาก็รีบบอกให้ หวงจุน เดินหน้าต่อไป เนื่องจาก

จวนที่เตรียมพร้อมไว้ให้พวกเขาอยู่เพียงแค่คืบเท่านั้น

หวงจุนไม่ได้กล่าวอะไรเพิ่มเติมอีก กระทำเพียงยิ้ม

เล็กน้อยจากนั้นก็เดินนำเหล่าปีศาจทั้งหมดเข้าไปภายในนคร

หมื่นทวีป เนื่องจากว่านางยังไม่จากไป ดังนั้นฝูงชนจึงไม่กล้า

กล่าวอันใดมากนัก

อย่างไรก็ตาม อู่ อวี้ กลับรู้สึกอึดอัดใจเล็กน้อย นี่ไม่ใช่

ครั้งแรกที่ผู้คนกล่าวกันเช่นนี้ ถึงแม้เขาจะรู้สึกว่ามันเป็น

เพียงเรื่องไร้สาระ แต่มันก็ทำให้เขาวิตกกังวลด้วยเช่นกัน

ครั้งที่แล้วเป็นเพราะ หวงจุน คิดว่าเขามีความสัมพันธ์

เกี่ยวข้องกับจักรพรรดิโบราณ ดังนั้นจึงยอมปล่อยให้เขามี

ชีวิตรอดมาได้ แต่แล้ววันนี้นางก็กล่าวแบบเดิมอีกครั้ง เขา

จึงพูดได้เพียงว่าบางสิ่งบางอย่างที่จักรพรรดิโบราณประทับ

ไว้บนร่างเขานั้น ทำให้เขาต้องแบกรับภาระหนักหนาสาหัส

สากรรจ์อย่างยิ่ง แต่ทำไมเขากับหมิงซวงถึงไม่รู้ว่ามันคือ

อะไร?

นี่คือสาเหตุที่ทำให้เขาหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่ในยามนี้ ด้วย

เพราะเขาไม่อยากเกี่ยวข้องกับจักรพรรดิโบราณผู้นี้แม้แต่

น้อย

แน่นอนว่ามีหลายคนที่ไม่คิดแบบนั้นเช่นเดียวกัน อู่ อวี้

หันไปเห็นว่าโอรสพระธิดาคนอื่น ๆ กำลังหัวเราะเยาะเยาะ

เย้ยโอรสเล่อกันจนท้องแข็งเลยทีเดียว แต่เพราะโอรสเล่อยืน

อยู่ด้านหลังของเขา อู่ อวี้ จึงไม่รู้ว่าเขากำลังคิดเช่นใดอยู่

แต่ ชวี่ ห้าวเหยียน , ชวี่ เฟิงอวี และ ไปั๋หลี่ จุยหุน หัน

กลับมามอง อู่ อวี้ ด้วยสีหน้าแปลก ๆ เล็กน้อย

หลังจากโอรสพระธิดากลุ่มอื่นมาถึง พวกเขาจึงสามารถ

จากไปได้ โอรสเล่อกล่าวทักทายพวกมันเล็กน้อย จากนั้นทุก

คนก็กลับไปที่ตำหนักโอรสเล่อทันที

อู่ อวี้ คิดว่าตนเองควรใส่ใจอารมณ์ของโอรสเล่อ ดังนั้น

เขาจึงพูดว่า ” กล่าวตามตรงข้าไม่รู้ว่าหวงจุนพูดเช่นนี้มี

จุดประสงค์ใดกันแน่ ”

โอรสเล่อกล่าวตอบไปว่า ” ช่างปะไร แต่คาดเดาว่า

เหล่าพี่น้องของข้า คงตั้งใจใช้ประโยชน์จากสถานการณ์นี้ทำ

ให้พวกเราขัดแย้งกัน กลยุทธ์เหล่านี้เป็นแค่วิธีชั้นต่ำเท่านั้น

ถ้าในอนาคตมีโอกาสได้ต่อสู้กับพวกเขาจริง ๆ ก็ว่าไปอย่าง

แต่มันหาใช่เช่นนั้นไม่ จนตอนนี้ข้ารู้สึกปวดเศียรเวียนเกล้า

ไปหมดแล้ว มหาอุปราชผลักดันข้าให้มาอยู่ท่ามกลางห้วง

แห่งวังวน อีกทั้งพวกเรายังไม่ทราบว่าเจดีย์วิญญาณบรรพ

กาลมีกฎเช่นไร ดังนั้นข้าจึงกลัวว่าเราจะตกเป็นเปั้าหมาย

ของผู้คนจำนวนมากเกินไป”

” พวกเราไม่สามารถทำอะไรได้ นอกจากปล่อยไปตาม

สถานการณ์เท่านั้น” อู่ อวี้ พยักหน้า

ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับโอรสเล่อค่อนข้างบอบบาง

อู่ อวี้ ไม่สามารถเป็นพี่น้องกับเขาได้อย่างแท้จริง ทว่าด้วย

ศักดิ์ฐานะผู้ช่วยเหลือของ อู่ อวี้ แน่นอนว่าเขาต้องสนับสนุน

โอรสเล่อ แต่ไม่ว่าอย่างไรทุกสิ่งทุกอย่างก็อยู่ภายใต้การ

ควบคุมของจักรพรรดิโบราณ

เนื่องจากโอรสเล่อไม่ได้ใส่ใจกับคำพูดของหวงจุน ดังนั้น

อู่ อวี้ จึงไม่กล่าวสิ่งใดต่อ หลังจากกล่าวคำลาเขาก็รีบกลับสู่

ตำหนักราชอารักษ์เล่อทันที หนานซาน หวางเยว่ รออยู่ที่

ตำหนักมานานสองนานแล้ว ทันทีที่มันเห็นเขาก็รีบพูดขึ้นว่า

” ข้ากลัวจะตายอยู่แล้วเนี่ย ยายแม่มดเฒ่านั่นโผล่มาที่นี่ได้

อย่างไรกัน! ตายยากตายเย็นเสียจริง ๆ แสดงว่าภายในจาริก

ศักดิ์สิทธิ์หมื่นทวีปครั้งนี้ ข้าต้องหดหัวอยู่แต่ในกระดองซ่อน

หลบตัวจากยายนกแก่นั่นสินะ ไม่เช่นนั้น…หากนางรู้ว่าข้ามี

เนตรปีศาจมายา ข้ามีหวังเสร็จแน่! ”

” จะดีที่สุดหากเราไม่เผชิญหน้ากับนาง ส่วนเจ้าก็

พยายามลดพลังของเนตรปีศาจมายาลงให้น้อยที่สุด”

เหลือเวลาอีก 5 วัน จาริกศักดิ์สิทธิ์หมื่นทวีปก็จะเริ่มต้น

ขึ้น

เวลาผันผ่านไปเพียงชั่วพริบตา

ในช่วงเวลาไม่กี่วันที่ผ่านมานี้ หนานซาน หวางเย่ว ไม่

อาจหักห้ามใจ ให้ตนเองออกไปเดินเที่ยวแต่สนุกสนานอยู่

ภายนอกได้ หลังจากกลับมาเขาก็เล่าให้ อู่ อวี้ ฟังว่าตอนนี้

นครเทวะคึกคักมีชีวิตชีวาเป็นอย่างยิ่ง อีกทั้งกองกำลัง

มหาอำนาจทั้งหลายยังเดินทางกันมาครบทั้งหมดแล้ว เช่นว่า

จักรวรรดิแก่นรัศมีทองคำ อาณาจักรเซียนวายุเขียว สระ

อัสนีพิโรธ ฯลฯ

” ร่ำลือกันว่า ตัวตนระดับจักรพรรดิและยอดฝีมือของ

อาณาจักรต่าง ๆ กว่าครึ่งมาถึงนครเทวะแล้ว ทั้งยังเป็นไปได้

ว่าอีกครึ่งกำลังเดินทางมาที่นี่ จากเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้น

เห็นได้ชัดว่าจาริกศักดิ์สิทธิ์หมื่นทวีปครั้งนี้ แตกต่างจากครั้ง

ก่อน ๆ ใหญ่หลวง ” หนานซาน หวางเย่ว กล่าว

อู่ อวี้ จำได้ว่าจอมจักรพรรดิหมิงไห่เข้าร่วมกับกอง

คาราวานของจักรวรรดิเปั่ยหมิงในระหว่างทาง แม้กระทั่งหัว

หวงจุนก็เดินทางมานครเทวะด้วยตนเอง มิได้ส่งลูกสมุน

ปลายแถวมาเข้าร่วมเหมือนครั้งก่อน แม้กระทั่งมหาราชา

ปีศาจทั้งหกก็ไม่ได้มาด้วยตนเองเหมือนครั้งนี้

เพราะในท้ายสุดแล้ว นี่คือการจ่ายค่าคุ้มครอง

ก่อนเทศกาลจาริกศักดิ์สิทธิ์หมื่นทวีปจะเริ่มหนึ่งวัน

โอรสเล่อก็บอกเขาว่า ขั้วอำนาจและกองกำลังทั้งหมดที่ได้รับ

ราชโองการจากจักรพรรดิโบราณเหยียนหวง ล้วนเดินทาง

มาถึงนครเทวะแล้ว

ยามนี้นครเทวะคึกคักมีชีวิตชีวาอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

ร่ำลือกันว่าแม้กระทั่งนครหมื่นทวีป ก็ยังเนืองแน่นไปด้วย

ผู้คน

ไม่ว่าทิวาหรือราตรีภายในนครเทวะล้วนแน่นขนัดไป

ด้วยผู้คน แต่ละร้านเต็มไปด้วยสินค้านานาชนิดและผู้คน

จำนวนมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งสินค้าที่ผลิตจากอาณาจักร

โบราณเหยียนหวง แค่เพียงไม่กี่วันเถ้าแก่และเถ้าแก่เนี้ยแต่

ละร้านก็ยิ้มแปั้นเพราะเงินทองเต็มกระเปั๋า พวกเขาโค้ง

คำนับลูกค้าอย่างอ่อนน้อมแบบสุด ๆ

อย่างไรก็ตามมีเรื่องบางอย่างภายในใจที่ อู่ อวี้ ยังรู้สึก

กังวลอยู่ เขาจึงเอ่ยปากถามออกไปว่า ” แล้วสัตว์สวรรค์

อย่างมังกรเทวะที่เร้นกายอยู่ในมหาสมุทรมีผู้ใดมาบ้าง? ”

โอรสเล่อส่ายศีรษะแล้วพูดว่า ” ข้าก็ไม่ทราบเหมือนกัน

เท่าที่ข้ารู้ก็มีแค่ทางนั้นได้รับเทียบเชิญจากเราแล้ว ปัจจุบัน

กองกำลังหลัก ๆ ในชมพูทวีปโลกธาตุส่วนใหญ่ก็มาถึงกัน

หมดแล้ว ตอนนี้เหลือเพียงตระกูลเดียวเท่านั้นที่ยังไม่มาก็คือ

ตระกูลมังกรเทวะ ในช่วงเวลาที่ตระกูลนี้รุ่งโรจน์มากที่สุด

เขาเหนือกว่าชาวเหยียนหวงมากนัก เวลานั้นพวกเขาไม่ได้

เห็นชาวเหยียนหวงอยู่ในสายตาแม้แต่น้อย ถ้าครั้งนี้ไม่มา

พระบิดาคงจะไปลงโทษด้วยตนเอง ”

ยามนี้ อู่ อวี้ รู้สึกปวดเศียรเวียนเกล้ายิ่งนัก แม้ว่าเขาจะ

ไม่ได้คาดหวังว่าจะมาก็ตาม แต่เขาก็ไม่ต้องการให้ตระกูล

มังกรเทวะเดือดร้อน แล้วสถานการณ์ปัจจุบันก็ดูช่างหมิ่น

เหม่เสียเหลือเกิน

แต่เขาก็ไม่ควรรีบด่วนสรุปในตอนนี้ เพราะเวลายังพอมี

เหลืออยู่ อู่ อวี้ พยายามสงบสติอารมณ์ตนเองลงแล้วเฝั้ารอ

คอยในวันพรุ่งนี้ บางทีในวันพรุ่งนี้พวกเขาอาจจะเดินทางมา

แต่แล้วความหวังของเขาก็แตกสลาย เมื่อเช้าวันรุ่งขึ้น

มาถึงก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของพวกเขา ซึ่งในวันนี้บรรดา

โอรสพระธิดาและคนอื่น ๆ จะต้องไปที่ ‘ลานเมฆาสวรรค์

เพลิงวายุ’ เพื่อไปต้อนรับราชทูตหมื่นทวีป ซึ่ง อู่ อวี้ ก็อยู่ใน

นั้นด้วย แต่วันนี้คือช่วงเวลาแห่งการเริ่มต้นของจาริก

ศักดิ์สิทธิ์หมื่นทวีป ทว่ายังไม่มีคนจากตระกูลมังกรเทวะมา

สักคน อีกทั้งข่าวคราวนี้ยังแพร่กระจายออกไปแล้ว จึงเป็น

เรื่องธรรมชาติที่ราชทูตหมื่นทวีปทั้งหมดจะรับรู้โดยทั่วกัน

ถึงแม้โดยทั่วไปแล้ว สัตว์สวรรค์จากตระกูลมังกรเทวะ

จะไม่ค่อยปรากฏกายออกมาให้เห็นเท่าใดนัก แต่วันงาน

เทศกาลสำคัญยังไม่ยอมปรากฏตัวออกมาอีก ไม่ว่าจะเป็น

เหตุผลใดก็คงเอามาอ้างไม่ได้แล้ว

อย่างไรก็ตามพวกมันไม่มีเวลามาสนใจคนอื่น เนื่องจาก

วันนี้คือวันถวายเครื่องบรรณาการให้กับจักรพรรดิโบราณ

กล่าวตามตรงมันช่างน่าเศร้าและน่าเวทนาอย่างสุดแสน

เพราะทุก ๆ สิบปีพวกมันถูกรีดไถทรัพย์สมบัติและทรัพยากร

อย่างไม่เต็มใจให้ ฉะนั้นภายในใจของพวกมันจึงเต็มไปด้วย

ความคับแค้นขุ่นข้องหมองใจอัดแน่นอยู่ในอกมากขึ้นเรื่อย ๆ

แต่พอหันมามองผู้รีดไถตนเองก็พบว่าคนผู้นั้นคือจักรพรรดิ

โบราณเหยียนหวงอันแสนน่าสะพรึงกลัว ดังนั้นพวกมันจึงทำ

ได้เพียงก้มหน้ารับกรรมอย่างไม่อาจปริปากพูดอันใดได้

อย่างไรเสียนี่ก็คือการจ่ายค่าคุ้มครอง