การเกิดใหม่ของบุตรีภรรยาเอกผู้งามล่มเมือง - ตอนที่ 16 สัญญาหมั้นหมายกับไปั๋หย่วนฮ่าว

ในความเป็นจริงต้วนชิงหมิงพูดไปตามมารยาทเท่านั้นเพราะนางรู้ว่าหลิวยวนจะไม่ยอมให้ใครช่วยในเรื่องนี้
หลิวยวนตามหาท่านพ่อในครั้งนี้เพราะได้รับคำสั่งจากท่านแม่ซึ่งเป็นคนตระกูลหลงต้วนชิงหมิงเคยได้ยินมาบ้าง
นางเคยเป็นหญิงงามที่ได้รับการอบรมสั่งสอนเป็นอย่างดีให้เขาตามหาท่านพ่ออย่างเงียบๆช่วงนี้ชื่อเสียงของเสนาบดี
หลิวจื๋อนับวันยิ่งกว้างขวาง เกรงว่าหลิวยวนรู้ไม่มากก็น้อยว่าพ่อของเขานั้นไม่ใช่คนธรรมดาดังนั้นจะไม่ยืมมือคนอื่นมา
ช่วย
เป็นดังที่คิดไว้! เมื่อหลิวยวนได้ยินคำพูดของต้วนชิงหมิงถึงกับเงียบครุ่นคิดครู่หนึ่งจึงส่ายหัวช้าๆ
“ไม่จำเป็นต้องลำบากนายท่านต้วนหลิวยวนได้รับปากท่านแม่ว่าจะต้องหาคนผู้นั้นให้เจอ จากนั้นให้เขาไป
อธิบายต่อท่านแม่”
ที่แท้คำพูดของหลิวยวนบอกต้วนชิงหมิงเป็นนัยว่าการตามหาท่านพ่อไม่อยากให้ใครเข้ามาช่วยเพราะเขาจะต้อง
ไปอธิบายกับท่านแม่และเขาให้กระจ่างเมื่อได้ฟังดังนั้นต้วนชิงหมิงก็ไม่ฝืนความต้องการ ได้แต่ยิ้มน้อยๆ พลางเปลี่ยนไป
พูดเรื่องที่น่าสนใจต่างๆในบ้านเกิดหลิวยวนแทนเมื่อได้ยินนางก็มีสีหน้าที่อิจฉาออกมาให้เห็น
ผ่านไปช่วงหนึ่งแม่นมหนิงก็โผล่หน้ามาตรงประตู ทำให้ต้วนชิงหมิงรู้ว่านางจะต้องไปแล้ว
ดังนั้นจึงคุยเล่นอีกครู่ต้วนชิงหมิงถามหลิวยวนเกี่ยวกับการอ่านหนังสือ พร้อมกำชับต้วนอวี้อีกสองสามเรื่องจาก
นั้นจึงขอตัวกลับ
ต้วนอวี้อยู่ติดกับหลิวยวนตลอดเมื่อพี่สาวไปแล้วมักจะให้เขาเล่าเรื่องต่างๆ ให้ฟัง หลิวยวนนิสัยดีมากไม่ว่าต้วนอ
วี้ต้องการอะไรเขาจะช่วยทำให้ด้วยความเต็มใจไม่นานต้วนอวี้จึงตัวติดอยู่กับหลิวยวน
หลิวยวนก้มหน้ามองดูบาดแผลบนร่างกายที่ยังไม่หายดีเขาจึงพักเรื่องการตามหาท่านพ่อและอาศัยที่จวนต้วนไป
ก่อนทุกวันหลิวยวนจะสอนให้ต้วนอวี้รู้จักตัวอักษรอย่างง่ายสอนมารยาทพื้นฐานรวมถึงศึกษาหาความรู้จากหนังสือ
ราวกับว่าการเป็นซูถงได้เริ่มขึ้นแล้ว
วันต่อมาขณะที่ต้วนชิงหมิงกำลังไปทำความเคารพต่อผู้เป็นบิดาเช่นทุกวันมีบ่าวได้ยื่นจดหมายให้กับต้วนเจิ้งเขา
ส่งสัญญาณให้ต้วนชิงหมิงนั่งลงพลางเปิดจดหมายออกอ่านเพียงชั่วครู่ก็หัวเราะออกมา “ฮ่าๆ”
“ไม่รู้ว่าเรื่องอะไรที่ทำให้ท่านพ่อดีใจเช่นนี้ท่านพ่อพูดออกมาให้ทุกคนฟังหน่อยได้ไหมเจ้าคะ” ต้วนชิงหมิงยิ้ม
ออกมาทำท่าออดอ้อน
ต้วนเจิ้งส่งจดหมายไปให้ต้วนชิงหมิงพลางหัวเราะไม่หยุด
“หย่วนฮ่าวจะมาเมืองหลวงเพื่อตามหาญาติและจะมาพักที่จวนสักระยะหนึ่ง”
ไปั๋หย่วนฮ่าวหรือ? เพียงแค่ได้ยินชื่อนางก็เลือดขึ้นหน้า นางจึงรีบก้มหน้าทำทีเป็นดื่มนํ้าชากดเก็บความแค้นที่มี
ลงไป
สยาเอ๋อร์ที่เสียไปทั้งยังมีลูกชายที่พึ่งเกิด ไปั๋หยวนฮ่าวรู้หรือไม่ว่าสูญเสียอะไรไปบ้าง?
“ไปหย่วนฮ่าวคือใครหรือเจ้าคะ?”
ต้วนอวี้หรานที่นั่งด้านข้างถามขึ้นถามด้วยความสงสัยวันนี้ต้วนอวี้หรานใส่ชุดแขนสั้นสีแดงเข้ม ด้านล่างใส่
กระโปรงจีบสีเดียวกันชายเสื้อปักรูปดอกไม้สีอ่อน เสียบปินปักผมโล่วค่งเฟยเฟิงจินปูั้เหยา[1]แลดูเป็นสาวน้อยอ่อน
หวาน หน้าผากคาดด้วยอัญมณีสีแดง แสดงถึงความสวยงามอรชรทั้งยังช่วยขับเสื้อผ้าของนางให้โดดเด่นสะดุดตา
“อวี้หรานอย่าเอะอะรบกวนท่านพ่อ” หลิวหรงที่อยู่ด้านข้างมองไปยังต้วนชิงหมิงด้วยสายตาเลศนัย
“ไปั๋หย่วนฮ่าวเป็นคุณชายใหญ่ของจวนซุ่นอานไปั๋ใช่ไหมเจ้าคะ?” พูดไปพลางก็ยกมือขึ้นมาปิดปากหัวเราะ
ต้วนชิงหมิงเข้าใจความหมายที่หลิวหรงหัวเราะออกมายามนั้นตระกูลต้วนและตระกูลไปั๋มีสัญญาหมั้นหมาย
ระหว่างกัน แต่คาดไม่ถึงว่าปีนั้นไปั๋หย่วนฮ่าวจู่ๆก็ล้มปั่วยลงจึงได้พักเรื่องหมั้นหมายไว้ก่อน ทว่าตอนนี้ไปั๋หย่วนฮ่าวอายุ
สิบสองปีส่วนต้วนชิงหมิงก็อายุเก้าปีแล้ว ควรจะได้พบกันเสียหน่อยจากนั้นค่อยกำหนดเรื่องหมั้นหมายของสองคนนี้
แต่หลิวหรงจะไม่ยอมให้ต้วนชิงหมิงสมปรารถนาเรื่องหมั้นหมายกับจวนซุ่นอานไปั๋ต้องเก็บไว้ให้กับต้วนอวี้หราน
ถึงแม้ว่าตอนนี้ต้วนอวี้หรานยังไม่ใช่ลูกสาวคนโตของจวนต้วนแต่ไม่ช้าก็เร็วจะต้องเป็นอย่างแน่นอน
เมื่อได้ฟังคำพูดของหลิวหรงต้วนอวี้หรานก็ยกมือมาปั้องปากหัวเราะตาม “ในจวนคนยิ่งเยอะก็ยิ่งคึกคักท่านพ่อ
ไปั๋หย่วนฮ่าวจะมาถึงเมื่อไรหรือเจ้าคะ?”
ต้วนเจิ้งยิ้มด้วยความดีใจ “น่าจะอีกเจ็ดวัน” ฮูหยินติงโหรวแห่งจวนต้วนกับฮูหยินจวนไปั๋ต่างถูกคอกันตอนนั้นยัง
ไม่ทันได้หมั้นหมายบุตรชายและบุตรสาวกลายเป็นเรื่องที่น่าเสียดายของทั้งสองตระกูล ทว่าตอนนี้จวนไปั๋พูดขึ้นมาให้ต้
วนเจิ้งช่วยอบรมแนะนำความหมายนี้ก็ชัดเจนในตัวของมันแล้ว
ต้วนเจิ้งจ้องมองไปที่ชิงหมิงที่กำลังก้มหน้าดื่มนํ้าชาอยู่พลางถอนหายใจว่าเวลาผ่านไปเร็วเหลือเกินราวกับว่าฮู
หยินทั้งสองยังพูดเล่นกันเรื่องแต่งงานของลูกเมื่อครู่นี้เอง!
พอมองย้อนไปชิงหมิงกลายเป็นหญิงสาวแล้ว
ต้วนเจิ้งมองทอดสายตาไปยังบุตรสาวคนโตในใจของหลิวหรงกลับรู้สึกไม่สบอารมณ์ ผ้าเช็ดหน้าที่อยู่ในมือถูกบิด
เป็นเกลียวนั่นทำให้หลิวหรงยืนหยัดที่จะไม่ให้การหมั้นหมายนี้สำเร็จ ต้วนชิงหมิงเจ้าถือดีอะไรที่จะได้หมั้นหมายกับคนที่
ดีกว่าต้วนอวี้หราน!
“ถ้าเช่นนั้น ปีเซี่ย[2]จะต้องเตรียมเรือนรับรองให้องค์ชายไปั๋” หลิวหรงส่งสายตาให้ต้วนอวี้หรานให้ออกไปพร้อม
กัน
ต้วนอวี้หรานขอตัวลาต้วนเจิ้งอย่างน่าเอ็นดูตามหลิวหรงออกไปเมื่อพ้นประตู ต้วนอวี้หรานเอ่ยถามด้วยความ
แปลกใจ
“ท่านแม่ ไปั๋หย่วนฮ่าวคนนั้นเป็นคนยังไง? ทำไมท่านพ่อพูดถึงเขาแล้วดูมีความสุขขนาดนั้นเล่าเจ้าคะ?”
หลิวหรงมองไปยังดอกไม้จำนวนมากที่อยู่เบื้องหน้ามากรอยยิ้มบนหน้าค่อยๆ หายไป “ไปั๋หย่วนฮ่าวเป็นบุตร
ชายคนโตของหัวหน้าเมืองซุ่นอานได้ยินมาว่าเฉลียวฉลาดมาก การมาจวนเราในครั้งนี้ก็เพื่อหมั้นหมาย”
“หมั้นหมาย?” ต้วนอวี้หรานร้องออกมาด้วยความดีใจ “ท่านแม่ พวกเขามาเพื่อข้าใช่หรือไม่?”
นางรู้ว่าท่านพ่อรักนางท่านแม่ยิ่งมองนางเป็นของลํ้าค่าที่สุด มีชายหนุ่มมาจะต้องเพื่อนางเป็นแน่หลิวหรงส่าย
หน้า แสงแดดสว่างจ้าทำให้ปินจินปูั้เหยาบนผมกระทบแสงแดดส่องระยิบระยับออกมาราวกับเต้นระบำ
“ครั้งนี้พวกเขาต้องการให้หมั้นหมายกับต้วนชิงหมิง” ชื่อ‘ต้วนชิงหมิง’ ไม่กี่คำทว่าต้องกัดฟันกว่าจะพูดออกมา
ได้ สีหน้าของหลิวหรงเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วเหมือนคลื่นที่ถาโถมมาอย่างบ้าคลั่งทำไมของดีทั้งหมดจะต้องเป็นแม่ลูกนั้น
ที่ได้ไปแต่นางและลูกสาวกลับทำได้เพียงมองดูอยู่เฉยๆ
ต้วนอวี้หรานเมื่อได้ฟังก็ไม่พอใจ “ทำไมต้องเป็นแบบนี้” ใช่แล้วทำไมต้องเป็นต้วนชิงหมิง!
ข้าสวยกว่านางอะไรๆ ก็ดีกว่า ทำไมบุตรสาวคนโตต้องเป็นนาง ไม่ใช่ข้า? ต้วนชิงหมิงถือว่าเป็นลูกสาวคนโตอย่าง
นั้นหรือ หลิวหรงไม่พูดอะไรอีกได้แต่ปลอบใจบุตรสาว
“อวี้หราน พอได้แล้ว เจ้าไม่ต้องคิดอะไรมากรอไปั๋หย่วนฮ่าวคนนั้นมาถึงแล้วเจ้าค่อยมัดใจเขาก็พอที่เหลือปล่อย
ให้เป็นหน้าที่แม่เอง” ขอเพียงอวี้หรานมัดใจไปั๋หย่วนฮ่าวได้ที่เหลือนางจะหาวิธีช่วย
หลิวหรงลูบท้องน้อยๆของนางอีกทั้งยังเสาะหายาดีมาดื่มเพราะอยากตั้งท้องลูกชายก่อนที่ต้วนเจิ้งจะไม่อยู่นาง
ไม่เชื่อว่าถ้านางคลอดลูกชายให้ต้วนเจิ้ง เขาจะไม่แต่งตั้งให้นางเป็นภรรยาเอกถึงตอนนั้นเรื่องทั้งหมดก็จะแก้ไขได้ไม่ยาก
เมื่อได้ยินคำพูดของหลิวหรงแววตาของต้วนอวี้หรานก็ทอประกายแห่งความหวังออกมา
“ท่านแม่วางใจได้ ข้าจะต้องมัดใจไปั๋หย่วนฮ่าวให้เขาลุ่มหลงข้าถึงตอนนั้นข้าจะขอให้ท่านแม่ช่วย” ต้วนอวี้หราน
คิดไปพลางพยักหน้าอย่างมั่นใจ
ตอนที่หลิวหรงปรึกษาหารือต้วนอวี้หรานเรื่องมัดใจไปั๋หย่วนฮ่าวในห้องหนิงซูเยี่ยน แม่นมหนิงก็เอาแต่พูดด้านดี
ของไปั๋หย่วนฮ่าวให้ต้วนชิงหมิงฟัง
“คุณหนู งานหมั้นหมายกับจวนไปั๋เป็นเรื่องดีการได้ดองกับจวนไปั๋เป็นความปรารถนาในชีวิตของฮูหยินด้วยนะ
เจ้าคะ ท่านลองคิดดูเถิดแม่ลูกคู่นั้นได้ยินชื่อคุณชายไปั๋ก็รีบร้อนจัดแจง คุณหนูจะไม่เตรียมตัวอะไรสักหน่อยหรือเจ้าคะ”
…
[1]โล่วค่งเฟยเฟิงจินปูั้เหยา คือชื่อปินปักผมที่เป็นรูปดอกไม้และมีชายห้อยลงมาสองเส้น
[2]ปีเชี่ย คือ สรรพนามที่อนุภรรยา เรียกแทนตนเอง