ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 2053 โอหัง บ้าคลั่ง จูนิเบียว และแข็งแกร่ง

“สวี่คุน นายไม่เชื่อฉัน… แต่อย่างน้อย นายก็เชื่อในตัวจ้าวอู่เจียง ได้…ไม่ใช่หรือไง?”

ซีเหมินฉางชิ่งเอ่ยด้วยน ้าเสียงจริงใจ การปรากฏตัวของ เด็กหญิงตัวน้อยทำให้เขาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด น้องสาวจาก สถานสงเคราะห์คนนี้ของเขา ไม่ได้เจอกันเพียงไม่นาน ดูเหมือนจะ เติบโตขึ้นมาก จนกลายเป็นเหมือนผู้ใหญ่ตัวน้อย ๆ ไปเสียแล้ว

เขายังมองเห็นซีเหมินฉางไห่ น้องชายผู้ซื่อบื้อท่ามกลางฝูงชน แววตาที่แน่วแน่ขณะตะโกนก้องไปพร้อมกับผู้คนว่า ‘พวกเราเชื่อแค่ ในตัวเองเท่านั้น’ ทำให้คนเป็นพี่อย่างเขาถึงกับสะเทือนใจ

เขายังเห็นหยวนเหลยสหายเก่าผู้เงียบขรึมและดุดัน ยืนกอดอก พลางคาบบุหรี่ไว้ในปากมวนหนึ่ง ดูเหมือนว่ามันจะเอียงทำท่าจะร่วง หล่นลงมาได้ทุกเมื่อ ทว่าบุหรี่มวนนั้นกลับสั่นคลอนไปมา มีขี้เถ้าติด อยู่ตั้งครึ่งมวนแต่กลับไม่ร่วงหล่นลงมาเลยแม้แต่น้อย

พวกเขาจำเขาไม่ได้ และตัวเขาก็ไม่กล้าที่จะให้พวกเขาจำได้ เช่นกัน

“ออกไปจากที่นี่!” สวี่คุนไม่ปล่อยให้คำพูดที่ดูจริงใจเหล่านั้นมา ปั่นหัวเขาได้อีก เขาไม่ใช่โอตาคุที่ใช้ความรู้สึกอยู่เหนือเหตุผล เหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว ตอนนี้เขาคือผู้นำของเขตคุ้มภัยทั้งหมดที่ยัง

หลงเหลืออยู่ในดาวเสี่ยวชาง เขาไม่ใช่ต้าคุนเขาคือสวี่คุน สวี่คุนที่มี ทั้งชื่อและแซ่!

“เดี๋ยวนี้!” สวี่คุนย ้าอีกครั้ง ถ้าไม่ไป เขาจะลงมือทันที!

ที่จริงแล้ว ในส่วนลึกของใจเขารู้ว่าการตัดสินใจที่ปลอดภัยที่สุด คือ การฆ่าคนที่ชื่อซีฉิงคนนี้และจ้าวอู่เจียง เพื่อไม่ให้เหลือความ ยุ่งยากในภายหลัง

สิ่งที่ทำให้เขาตัดสินใจแบบนี้ไม่ใช่เพราะความรู้สึกของเขาที่มี ต่อจ้าวอู่เจียง แต่เป็นเพราะเขาไม่กล้าเสี่ยงที่จะประเมินพลังของซีฉิง และจ้าวอู่เจียง!

ความหวาดระแวงเป็นเหมือนโล่ป้องกันลูกธนูที่วางอยู่ระหว่างทั้ง สองฝ่าย เขาจะไม่ทำลายความหวาดระแวงนี้จนกลายเป็นศัตรูไม่เว้น หน้ากัน เว้นแต่จะจำเป็นที่สุด

การทำแบบนั้น เมื่อไม่มีโล่กำบัง ปลาตายตาไข่ คนที่จะได้รับ บาดเจ็บมีแต่คนบริสุทธิ์ที่อยู่เบื้องหลังเขาเท่านั้น

ตูม!

ทันทีที่เขาคำรามคำว่า “เดี๋ยวนี้” ออกมา เสียงดังสนั่นก็ดังมา จากด้านบนศีรษะ และเสียงนั้นก็ดังขึ้นเรื่อย ๆ

ระบบเตือนภัยทั้งหมดถูกเปิดใช้งาน รอบ ๆ กระพริบไปด้วยแสง สีแดงเร่าอย่างบ้าคลั่ง

“คำเตือน! คำเตือน! มีศัตรูกำลังบุกรุกเข้ามา!”

“ถอย!” สวี่คุนขมวดคิ้วหนา สั่งให้คนอื่น ๆ ถอยหลังทันที

สิ่งที่สามารถทะลวงผ่านบังเกอร์ที่มีการป้องกันระดับสูงสุดของ เขาได้อย่างรวดเร็วและรุนแรง ไม่ใช่แค่ผู้ติดเชื้อธรรมดาแน่นอน อย่างน้อยก็ต้องเป็นผู้วิวัฒนาการขั้นเก้าหรือสูงกว่าขั้นเก้าที่ติดการ ติดเชื้อ หรืออาจเป็นผู้แข็งแกร่งที่ใกล้จะบรรลุถึงขั้นสามภพของวิถี โบราณ

ตึง!

ร่างหนึ่งตกลงมาพร้อมกับเพดานโลหะผสมที่แตกละเอียด เห็น ได้ชัดว่าหลุมบนเพดานนั้นลึกมาก แสดงให้เห็นว่าร่างนี้ได้ทะลวง ระบบป้องกันพื้นที่หนาอย่างน้อยสามจ้างเพื่อบุกเข้ามาที่นี่

จ้าวอู่เจียงขมวดคิ้ว เขาและซีเหมินฉางชิ่งเข้ามาทางระบบระบาย อากาศ พยายามไม่ทำลายระบบป้องกันของที่หลบภัยนี้ แต่คนที่บุก เข้ามาอย่างกะทันหันนี้ ชัดเจนว่าไม่ได้มาดี

เขากวาดตามองไปรอบ ๆ คนผู้นี้สวมเสื้อคลุม ตอนนี้คุกเข่าข้าง เดียว กำปั้นหนึ่งยันพื้น แล้วเริ่มหัวเราะ “ฮึ ฮึ ฮึ”

“พวกคนตะวันออกต ่าตม พร้อมต้อนรับเทพเจ้าผู้สูงส่งอย่าง เฮอร์เกน ไกส์แล้วหรือยัง?”

ซีเหมินฉางชิ่งกับจ้าวอู่เจียงสบตากัน คนคนนี้เป็นใครกัน ทำไม โง่แบบนี้?

เฮอร์เกน ไกส์? ซีเหมินฉางชิ่งเคยได้ยินแต่ผู้ตรวจสอบ ไม่เคย ได้ยินชื่อเทพเฮอร์คิวลีสอะไรนี่มาก่อน

เฮอร์เกน ไกส์เงยหน้าขึ้นด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความมั่นใจสุด ๆ แล้วมองดูถูกซีเหมินฉางชิ่ง

“ไฮ บราเธอร์ ฉันสัมผัสได้นะว่านายกำลังสั่นสะท้านเพราะการ ปรากฏตัวของฉัน”

จ้าวอู่เจียงกอดอกยืน มีฝูลู่วนเวียนอยู่ข้างกาย เขาเอ่ยเสียงเย็น

“เขาอาจจะแค่อยากฆ่าคุณ”

“ดีมาก!” เฮอร์เกนหัวเราะหึ ๆ แล้วตื่นเต้นขึ้นมาทันที ดวงตาเป็น ประกาย

“พอดีเลย ฉันก็อยากฆ่าพวกแกเหมือนกัน!”

ปัง!

กระสุนนัดหนึ่งทะลุเข้ากลางกะโหลกของเฮอร์เกน เขาหันมอง ชายชาวตะวันออกที่เพิ่งยิงด้วยความประหลาดใจ

“หืม?”

“หืมบ้านแกสิ ไอ้โง่!” สวี่คุนเต็มไปด้วยความโกรธ แนวป้องกันที่

เขาสร้างขึ้นอย่างยากลำบากถูกไอ้หลงตัวเองคนนี้ทำลายไปไม่น้อย เขาจึงลั่นไกทันที

เขารู้สึกว่าควรจะยิงตั้งแต่มันคุกเข่าเก๊กท่าเบียว ๆ อยู่แล้ว นั่น แหละถึงจะเป็นการสั่งสอนไอ้ปัญญาอ่อนที่เหนือชั้นกว่าอย่างแท้จริง!

“ดีมาก พวกตะวันออกต ่าตม” เฮอร์เกนแคะเอากระสุนรูปทรงไม่ สม ่าเสมอที่ฝังอยู่ในกะโหลกศีรษะของเขาออกมา แล้วปัดผมสีเทา เงินด้วยนิ้วเดียว ดวงตามองอย่างเย้ยหยัน

“แกทำให้ฉันโกรธสำเร็จแล้ว”

“ซี้ด!” สิ่งที่ตอบกลับเฮอร์เกนคือแสงศักดิ์สิทธิ์ของหนอนปลิงที่ซี เหมินฉางชิ่งยิงออกมา แสงศักดิ์สิทธิ์สีเขียวหม่นทะลุกะโหลกศีรษะ ของเฮอร์เกนโดยตรง

“พวกคุณไปก่อน!” ซีเหมินฉางชิ่งบอกกับสวี่คุนและคนอื่น ๆ

“ฮ่า ๆ ” ถึงแม้ศีรษะเฮอร์เกนจะถูกทะลุ แต่กลับไม่มีร่องรอย อาการบาดเจ็บเลยแม้แต่น้อย ทว่ามันกลับเริ่มลุกไหม้ ศีรษะทั้งใบ กลายเป็นเปลวเพลิงโชติช่วง พร้อมกับส่งเสียงหัวเราะแหบพร่า ออกมาจากกองเพลิงนั้น

“พวกนายต้องตายกันทั้งหมด โดยเฉพาะนาย จ้าวอู่เจียง นาย ลบหลู่นามเทพเพลิง ฉันจะถลกหนังมนุษย์ของแกออกมา ทำเป็น พรม ไปแทนที่พรมหนังแกะที่บ้านย่าทวดของฉัน”

“พูดตามตรง ฉันไม่ชอบพรมหนังแกะนั่นมานานแล้ว”

ในชั่วขณะถัดมา เปลวไฟก็โหมกระหน ่าไปทางทิศตะวันตก ทุก ที่ที่ผ่านไป ทุกอย่างถูกเผาไหม้ แม้กระทั่งอากาศยังบิดเบี้ยว

จ้าวอู่เจียงยันต์สายฟ้าวาบแสง ยืนขวางหน้าสวี่คุนและคนอื่น ๆ ไว้โดยตรง ดวงตาของเขาเย็นชา แผ่กระจายความน่าเกรงขามโดย ไม่ต้องโกรธ กลิ่นอายการฆ่าเต็มไปทั่ว