ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 357 ราชบุตรเขยไม่ต้องกลัว / ตอนที่ 358 เจ้ากำลังพูดกับข้าหรือ

ตอนที่ 357 ราชบุตรเขยไม่ต้องกลัว / ตอนที่ 358 เจ้ากำลังพูดกับข้าหรือ

ตอนที่ 357 ราชบุตรเขยไม่ต้องกลัว

เซี่ยผิงกั่งยังไม่ทันได้สติกลับมา พลุลูกหนึ่งก็ถูกจุดขึ้นกลางอากาศแล้ว นี่ไม่ได้ดูเหมือนกำลัง…ล้อเล่นอยู่

“ฝ่าบาท?” เซี่ยผิงกั่งดูงุนงง “ปิดล้อมตระกูลโจวไปทำไม ที่นี่…ซ่อนโจรไว้หรือ”

จ้าวเสวียนจิ่งมองมาที่เขาด้วยรอยยิ้ม “ครั้งนี้ต้องขอบคุณเจ้าด้วย ข้าถึงได้พบโชคร้ายของตระกูลโจว เมื่อความจริงปรากฏ ข้าจะต้องรายงานความดีความชอบของเจ้าให้ไทเฮาและท่านพ่อทราบแน่ เพื่อตบรางวัลตามผลงาน!”

“…” อะไรนะ!

เขามีผลงานอะไร!

เวลาเซี่ยผิงกั่งมึนงงจริงๆ แล้ว เขาสับสนไปหมดและไม่เข้าใจอะไรเลย “ฝ่าบาท ข้า…”

วันนี้เขาก็แค่มาบ้านตระกูลโจว และยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ!

ไม่ใช่สิ วันนี้เขาพูดกับฝ่าบาทไปแปดคำแล้ว!

“นั่นเป็นคำพูดของน้องสาวข้า…” เซี่ยผิงกั่งชี้ไปทางห้องอบอุ่น เขารู้สึกเหลือเชื่อเล็กน้อย แต่พอลองคิดดูให้ดีเขาก็ต้องขมวดคิ้วหน้าดำคร่ำเครียด “หรือว่า…แปดคำนั้นมีอะไรซ่อนอยู่…หลักฐานการก่อกบฏ”

“ก่อกบฏ?” นั่นกลับไม่ใช่ แต่ข้อหาฆาตกรรมก็ไม่ได้ดีไปกว่าการก่อกบฏสักเท่าไร รัชทายาทเห็นท่าทางโง่เง่าของเซี่ยผิงกั่งเช่นนี้ก็มีความสุขมาก

ถ้าหากหาร่างขององค์หญิงซิงโม่เจอจริงๆ ตระกูลโจวก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงข้อกล่าวหาในการสังหารเชื้อพระวงศ์ได้แล้ว

ในที่สุดความปรารถนาอันยาวนานเป็นเวลาหลายปีของไทเฮาก็สำเร็จลุล่วง

เวลานี้เซี่ยผิงไหวแทบรอไม่ไหวที่จะลากเซี่ยเฉียวมาถามไถ่ให้ละเอียดยิบ

การคุยกับรัชทายาทเปลืองแรงเหลือเกิน

หากน้องหญิงใหญ่กล้าพูดจาแปลกๆ เช่นนี้กับรัชทายาท ตนเองก็น่าจะตบหน้าน้องสาวของเขาได้เหมือนกัน แต่นี่คือรัชทายาท แม้ว่าเขาจะไม่เข้าใจคำพูดเหล่านี้ก็ได้แต่ต้องอดทนเท่านั้น

พลุสัญญาณดับลงได้ไม่นานข้างนอกก็เกิดความโกลาหลขึ้น

บ้านตระกูลโจวตกอยู่ในความสับสนวุ่นวาย

ด้านนอกมีทหารจำนวนมากรีบวิ่งเข้ามาปิดล้อมบ้านตระกูลโจวไว้อย่างแน่นหนา ข้างในสามชั้นข้างนอกสามชั้นแม้แต่น้ำก็รั่วไหลออกไปไม่ได้

“องค์หญิง! ทหารบุกเข้ามาแล้วขอรับ!” ทันใดนั้นก็มีคนรีบวิ่งไปห้องอบอุ่นเพื่อรายงานทันที

องค์หญิงลั่วซูกลับไม่ได้ตกอกตกใจที่ได้ยินเช่นนั้นแต่กลับขมวดคิ้วก่อนจะเอ่ย “ใครนำทหารมาหรือ ได้ถามให้ชัดเจนแล้วหรือไม่ว่าจะตรวจสอบใคร”

ตระกูลโจวใหญ่โตมากขนาดนี้ อาจจะมีผู้น้อยบางคนที่ไม่รู้ความ คงทำเรื่องอะไรไม่ดีผิดกฎหมายอย่างนั้น

“เป็น…เป็นคนของรัชทายาท…รัชทายาทส่งทหารชั้นยอดมาห้าพันนายล้อมข้างนอกไว้หมดแล้ว ยังมีอีกสองพันนาย เวลานี้…เข้าไปในสวนแล้วขอรับ…” บ่าวรับใช้รีบรายงานทันที

เมื่อได้ยินเช่นนั้นสีหน้าขององค์หญิงก็เปลี่ยนไปทันที นางหันกลับไปมองราชบุตรเขยโดยไม่รู้ตัว

ราชบุตรเขยโจวเป็นคนที่อบอุ่นอ่อนโยนมาก

ตอนนี้เขามีอายุเกือบครึ่งร้อยแล้ว แต่เดือนปีเหล่านี้ก็ไม่ได้ทิ้งร่องรอยไว้บนใบหน้าของเขามากนัก ยังสามารถทำให้ผู้คนเห็นได้ว่าเขาหล่อเหลาสง่างามแค่ไหนในตอนนั้น

ทุกคนต่างรู้กันทั่วว่าราชบุตรเขยโจวและองค์หญิงลั่วซูมีความรักที่ลึกซึ้งต่อกัน

เพื่อองค์หญิงแล้วราชบุตรเขยยอมไม่ใช้พรสวรรค์ของตนเอง ปกปิดความเฉียบแหลมของตนเอง ยินยอมเป็นคนว่างงาน และทำตัวปลีกวิเวก

ส่วนองค์หญิงก็เอาใจใส่ราชบุตรเขย จวนองค์หญิงว่างมานานหลายปีแล้ว องค์หญิงอาศัยอยู่ในบ้านตระกูลโจวตั้งแต่แต่งงาน นางคอยดูแลสามีและเลี้ยงลูกด้วยความเอาใจใส่อย่างยิ่ง

“ราชบุตรเขยไม่ต้องกลัว” องค์หญิงลั่วซูเหลือบมองเขาด้วยความเป็นห่วง

สีหน้าของราชบุตรเขยดูไม่ค่อยดีเท่าไรนัก

หลังจากนั้นไม่นานตระกูลโจวคนอื่นๆ ก็เข้าไปอยู่ในห้องอุ่นทั้งหมด

เวลานี้แขกในห้องอุ่นก็ตกอยู่ในความโกลาหลเช่นกัน

รัชทายาทเดินกลับเข้ามาอีกครั้ง

“หลานชายของข้า ตอนนี้เจ้าควรจะอธิบายข้าสักหน่อยไหม ว่าเหตุใดจึงต้องทำเช่นนี้ ตระกูลโจวของข้าทำหน้าที่อย่างดีมาตลอด ไม่ทราบว่าไปทำให้หลานชายขุ่นเคืองตั้งแต่เมื่อใด เจ้าถึงได้ทำให้ข้าต้องอับอายในเวลานี้” องค์หญิงลั่วซูเอ่ยเสียงดัง

รัชทายาทเพียงแค่ยิ้มน้อยๆ เมื่อได้ยินเช่นนั้น

จากนั้นเขาจึงโบกมือให้โจวเว่ยจงนำคนเข้ามา

“ข้าขอให้แขกที่มาเยือนในวันนี้อยู่ในห้องนี้ไปก่อนสักครู่ รอให้ข้าสะสางคนข้างนอกให้เรียบร้อยก่อนแล้วจะคุ้มกันทุกท่านออกไป” โจวเว่ยจงเอ่ยจบก็ให้คนลงมือจับคนตระกูลโจวทั้งหมดเอาไว้

ตอนที่ 358 เจ้ากำลังพูดกับข้าหรือ

สถานการณ์เช่นนี้ทำให้ผู้คนตกใจกลัวจนตัวสั่น

คนตระกูลโจวไม่ว่าจะเป็นชายหรือหญิงถูกพาไปขังไว้ด้วยกันในเรือน ไม่เว้นแม้แต่ราชบุตรเขยโจว!

เว้นแต่องค์หญิงลั่วซูที่ถึงอย่างไรก็เป็นเชื้อพระวงศ์ จึงได้รับการไว้หน้าอยู่บ้าง

“ที่รัชทายาทเคลื่อนไหวรวดเร็วเช่นนี้ ข้าก็ควรที่จะได้รู้หน่อยว่าตระกูลโจวทำอะไรผิดกันแน่!” องค์หญิงเอ่ยอย่างมีเหตุผล

“ในเมื่อเสด็จอาเอ่ยถาม เช่นนั้นก็ไปดูพร้อมกันกับข้าเลยดีหรือไม่ ข้าคิดว่าอีกสักประเดี๋ยวเสด็จอาก็จะรู้สึกว่าคนตระกูลโจวก่อกรรมทำชั่วจนไม่น่าให้อภัยแล้ว” รัชทายาทยังคงปฏิบัติตัวกับองค์หญิงลั่วซูไม่ต่างจากเมื่อครู่

และในเวลานี้รัชทายาทก็ได้สั่งให้คนไปที่สวนด้านหลัง เพื่อกู้ศพขึ้นมาจากสระน้ำแล้ว

คนงานดำดิ่งลงสู่ก้นสระและสำรวจคนแล้วคนเล่าจนได้รับการยืนยัน

หลังจากขึ้นมาบนฝั่งแล้วก็ทูลรายงานว่า “มีโลงศพเก่าอยู่ตรงก้นสระ มีหินก้อนใหญ่กดทับ และถูกโซ่เหล็กรัดไว้ ตอนนี้ยังนำออกมาไม่ได้ นอกจากนั้นรอบๆ โลงศพยังมีหีบไม้วางอยู่อีกสิบเก้าหีบ ซึ่งภายบรรจุกรวดหินและกระดูก โชคดีที่ไม่มีโซ่เหล็กมัดไว้ คนงานจึงกู้ขึ้นมาได้ภายในเวลาไม่ถึงชั่วยามพ่ะย่ะค่ะ”

องค์หญิงลั่วซูตกตะลึง

“โลงศพ?! จะมีโลงศพได้อย่างไร!” องค์หญิงลั่วซูเอ่ยด้วยความตกใจ

นางก้าวถอยหลัง ใบหน้าซีดเผือดดูเหมือนนางจะตกใจไม่น้อย

เจ้าชายเหลือบมองไปอาหญิงของเขาเล็กน้อย “ดูท่าแล้วตระกูลโจวไม่เพียงแต่ฆ่าคน แต่ยังปิดบังเสด็จอาอีกด้วย ข้าเกรงว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมาราชบุตรเขยโจวก็คงจะแสแสร้งหลอกลวงเสด็จอาเช่นกัน”

องค์หญิงลั่วซูเกร็งไปทั้งตัว สายตาของนางจับจ้องไปที่ใต้น้ำไม่วางตา

คนงานยังคงลงมืออย่างขะมักเขม้น

อย่างไรก็ตามดูเหมือนรัชทายาทจะคิดขึ้นมาได้อย่างกะทันหัน แขกที่เดิมทีเขาคิดว่าจะกลับไปทั้งหมดกลับได้รับเชิญให้ไปชมเหตุการณ์ที่สวนหลังบ้านในเวลานี้

สำหรับหลายคนแล้วนี่ไม่ต่างกับการดูการลงโทษเท่าไรนัก

ผ่านไปไม่นานคนงานก็กู้หีบไม้เก่าๆ ใบหนึ่งขึ้นมาจากก้นสระได้ หีบไม้นี้แทบจะแตกเป็นเสี่ยงๆ เมื่อขึ้นมาถึงบนฝั่ง หินที่มีตะไคร่น้ำเกาะและโครงกระดูกก็ปรากฏขึ้นแก่สายตาผู้คน

พวกเด็กสาวเห็นเช่นนั้นก็รีบหลับตาไม่กล้าดูอีกต่อไป

เจ้าหน้าที่ชันสูตรเข้าไปตรวจสอบเล็กน้อย “ทูลฝ่าบาท โครงกระดูกนี้น่าจะเป็นของหญิงสาวที่มีอายุประมาณสิบหกสิบเจ็ดปีพ่ะย่ะค่ะ”

“อืม” รัชทายาทตอบรับ

สักพักก็มีมาอีกหีบ

ยังคงเป็น…โครงกระดูกของหญิงสาว

หีบแล้วหีบเล่า ในเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วยามหีบทั้งสิบเก้าใบก็ถูกยกขึ้นมาวางลงตรงหน้าทุกคน

เวลานี้ผู้ที่มาเป็นแขกที่ด้านหลังบางคนก็เป็นลมหมดสติไปแล้วด้วยความตกใจ

อย่างไรก็ตามรัชทายาทยังคงทำราวกับมองไม่เห็น เขาเพียงแต่ให้คนไปเชิญหมอมาเท่านั้น แต่ไม่ยอมปล่อยให้ทุกคนจากไป

สีหน้ารัชทายาทไม่เปลี่ยนไปไปเลยแม้แต่น้อย เขาถึงกับยิ้มเยาะออกมาเป็นบางครั้ง เซี่ยผิงกั่งในฐานะที่เป็นเจ้าหน้าที่ของศาลตัดสินคดีจึงย่อมดูภูมิฐานในเวลานี้ เขาคอยสังเกตลักษณะเฉพาะของกระดูกเหล่านี้เพื่อค้นหาเบาะแสอะไรบางอย่าง

ไม่ต้องพูดถึงคนที่ด้านหลังพวกนั้นเลย เวลานี้แม้แต่เซี่ยเฉียวเองก็รู้สึกอึดอัดเล็กน้อยที่ต้องเห็นอะไรเช่นนี้

เมื่อศพปรากฏขึ้นมาวิญญาณบางตนที่ถูกกดอยู่ใต้น้ำก็โผล่ขึ้นมาเช่นกัน

แต่วิญญาณพวกนี้ไม่นับว่าเป็นวิญญาณที่ดุร้ายอะไรมากนัก เมื่อพวกนางออกมาแล้วก็ลอยไปลอยมาเหมือนวิญญาณเร่ร่อนเท่านั้น

หลังจะลอยไปลอยมาสักพัก ในท้ายที่สุดพวกนางก็ลอยไปอยู่ข้างหลังรัชทายาทราวกับได้กลิ่นอาหารอันโอชะกระนั้น

อย่างไรก็ตามวิญญาณที่อยู่รอบกายรัชทายาทมีไม่น้อยอยู่แล้ว ถึงแม้จะมีวิญญาณพวกนี้เพิ่มมาอีกไม่กี่ตนก็ไม่เป็นไร

ถึงกระนั้นก็ยังมีวิญญาณตนหนึ่งที่ยังรู้สึกตัวอยู่

และมาอยู่ข้างกายนางในเวลานี้

นางเป็นวิญญาณตนเดียวกับที่เคยเตือนนางในห้องอบอุ่นก่อนหน้านี้

“เจ้าโชคดีเป็นอย่างมาก เพิ่งจะถูกเขาหมายตาแท้ๆ รัชทายาทจับคนชั่วได้เสียแล้ว เจ้าจะต้องไม่ตายอย่างแน่นอน เช่นนี้แล้วข้าก็วางใจได้แล้ว” วิญญาณตนนั้นบ่นพึมพำ

นางพูดไปพูดมาก็รู้สึกเศร้าขึ้นมาอีกแล้ว “ในที่สุดเรื่องนี้ก็จบลงได้สักที แต่ข้าจะทำอย่างไรดีเล่า ข้าไม่รู้ว่าจะไปที่ไหนดี…”

“ตามข้ามาก่อนก็แล้วกัน” เซี่ยเฉียวกระซิบ

วิญญาณตนนั้นตกตะลึงไปทันทีพลางจะเหลือบมองนาง “เจ้ากำลังพูดกับข้าหรือ!”