ระบบกลืนกินพรสวรรค์ - บทที่ 1033 พวกมันล้วนเป็นต้นไม้ที่กลืนกินอณูแห่งชีวิต

บทที่ 1033 พวกมันล้วนเป็นต้นไม้ที่กลืนกินอณูแห่งชีวิต

แกร๊ก!

ครืน!

เมื่อต้นไม้โลกาโบราณฝังรากลงดิน ทั่วทั้งโลกในฝ่ามือพลันสั่นสะเทือน ไม่เว้นแม้แต่มิติรอยแยกก็เกิดความปั่นป่วน ดูเหมือนว่ามันจะไม่สามารถรับมือกับความเปลี่ยนแปลงของสิ่งที่เพิ่มมาใหม่ซึ่งมีขนาดใหญ่มาก ๆ บนโลกใบนี้ได้

แต่โชคยังดี ด้วยทรัพยากรที่หล่อเลี้ยงโลกในฝ่ามือของฉู่โม่ว ตอนนี้มันขยายอาณาเขตไปไกลกว่าร้อยล้านกิโลเมตรแล้ว มันกว้างใหญ่ขนาดที่แม้แต่จิตสัมผัสวิญญาณของเขาก็ไม่อาจครอบคลุมได้ หากจะทำให้ครอบคลุม ชายหนุ่มจำเป็นต้องใช้พลังช่วย

มันเพียงพอแล้วที่จะรองรับต้นไม้โลกาโบราณนี้

แต่…

นี่แค่เริ่มต้น

หลังจากที่มันหยั่งรากลงดินเป็นที่เรียบร้อยแล้ว โลกจะค่อย ๆ กลับสู่ความสงบอีกครั้ง จากนั้นอณูแห่งชีวิตของโลกและสวรรค์ก็ค่อย ๆ เข้ามารวมกันและถูกต้นไม้โลกกลืนกินเข้าไปจำนวนนับไม่ถ้วน

หากต้นไม้โลกาโบราณนี้ต้องการจะเติบโต มันจำเป็นต้องมีทรัพยากรและกลิ่นอายของความโกลาหลจำนวนมากเพื่อหล่อเลี้ยง

ด้วยปริมาณมหาศาลที่มันต้องการนี้ ต่อให้เป็นกลุ่มดาวในมหาดาราจักรก็ยังถูกมันดูดกลืนจนแห้งได้

ในกรณีเช่นนั้น

อณูแห่งชีวิตแห่งโลกและสวรรค์ในโลกในฝ่ามือจึงลดลงอย่างรวดเร็ว เพียงชั่วพริบตา หนึ่งในสิบส่วนของอณูแห่งชีวิตที่สั่งสมไว้ก็หายไปแล้ว และตัวต้นเรื่องก็ยังคงดูดกลืนอณูแห่งชีวิตนั้นเรื่อย ๆ

เพียงชั่วครู่

อณูแห่งชีวิตอีกหนึ่งในสิบส่วนของโลกก็ถูกต้นไม้โลกาโบราณกลืนกินเข้าไปอีก

จนถึงตอนนี้ ความเร็วในการดูดกลืนอณูแห่งชีวิตของต้นไม้โลกาโบราณก็เริ่มลดลงทีละนิด แต่ยังคงดูดกลืนอย่างต่อเนื่อง ในกระบวนการนี้ รากของต้นไม้โลกาโบราณก็เริ่มขยายตัวด้วย รากที่แยกออกไปอันดับแรกสุดนี้ได้หยั่งลงดินไปลึกกว่าร้อยกิโลเมตรแล้ว หากมันขยายตัวไปรอบทิศทาง ในเวลาไม่นานมันจะสามารถครอบครองทะเลทรายยักษ์นี่ได้ ก่อนจะเริ่มแผ่ขึ้นไปยังโลกเบื้องบนต่อ

อึดใจเดียว

ต้นไม้โลกาโบราณก็เข้ายึดครองพื้นที่กว่าล้านกิโลเมตรแล้ว

ศิลาโกลาหลจำนวนมากก็ถูกรากของต้นไม้ยักษ์พันเกี่ยวไปแล้ว รวมถึงแร่สำคัญล้ำค่าอีกมากมายที่รากของไม้ต้นนี้เลื้อยไปหา

ณ ตอนนี้

หากมองลงไปที่พื้นดิน

จะรู้สึกได้อย่างชัดเจน

จากจุดที่มีต้นไม้โลกาโบราณเป็นจุดศูนย์กลาง มีรากไม้มากมายกระจายตัวหนาเหมือนเส้นใย ปกคลุมพื้นที่กว่าสิบล้านกิโลเมตรบนผืนโลก

‘ต้นไม้โลกาโบราณนี้น่ากลัวจริง ๆ!’

‘เพียงหยั่งรากลงไป ก็สามารถกลืนกินพื้นที่กว่าสิบล้านกิโลเมตรได้แล้ว รวมถึงยังกลืนกินอณูแห่งชีวิตกว่า 30% บนโลกภายในฝ่ามือด้วย… สมบัติระดับจักรวาลชิ้นนี้ ไม่ใช่สิ่งที่ผู้ปลุกพลังธรรมดา ๆ จะรับเลี้ยงได้!’

ฉู่โม่วลอบตกตะลึง

เขายังมีโลกในฝ่ามือไว้รองรับเรื่องแบบนี้ ในขณะที่เขาไม่อาจรู้ได้เลยว่าเหล่ามหาจักรพรรดิเทวะยุทธ์หรือคนที่เก่งกล้ากว่านี้จะเอาตัวรอดอย่างไรยามที่มีต้นไม้โลกาโบราณไว้ครอบครอง

ที่น่ากลัวที่สุดคือคนผู้นั้นนำมันไปยังส่วนหนึ่งของจักรวาลและปลูกก่อนจะปล่อยให้มันเติบโตด้วยตัวเอง

แต่ถ้าเป็นแบบนั้น จะมีกลุ่มดาวในวงกว้างที่ถูกดูดกลืนอณูแห่งชีวิตจนแห้งเหือดหมดแน่ ๆ ไม่เว้นแม้แต่มหาดาราจักรเองก็ตาม

และทั้งหมดนั้น…

ก็เพียงพอแค่สำหรับการเป็นปัจจัยพื้นฐานในการอยู่รอดของต้นไม้โลกาโบราณเท่านั้น

หากจะทำให้มันเจริญเติบโต เขายังจำเป็นต้องหากลิ่นอายของความโกลาหลมาเสริม สิ่งนี้ถือเป็นน้ำเลี้ยงอย่างดีและแท้จริง ในขณะเดียวกันก็เป็นสิ่งที่หาได้ยากมาก

‘ดูเหมือนว่า… ฉันคงต้องเลือกระหว่างไปยังจักรวาลอื่นที่กว้างใหญ่หรือไม่ก็ไปยังเขตแดนลับตำหนักหยกในอนาคตเพื่อหาพลังแห่งความโกลาหลมาเพิ่มสินะ!’

ฉู่โม่วคิดกับตนเอง

แผนเดิมของเขาก็คือไปยังสุดขอบจักรวาลที่กว้างใหญ่ แต่ตอนนี้เพราะเขามีต้นไม้โลกาโบราณอยู่ด้วย จึงมีสิ่งที่เขาต้องเลือกตัดสินใจเพิ่มขึ้น

ส่วนเขตแดนลับตำหนักหยกนั้น ไม่ต้องพูดถึงก็รู้เหตุผลกันอยู่

ต้นไม้โลกาโบราณมีชีวิตรอดได้ ฉู่โม่วก็เบาใจขึ้นมากแล้ว

แต่ยามที่ได้เห็นต้นไม้ยักษ์ต้นอื่น ๆ ภายในโลกในฝ่ามือ เขาก็อดถอนหายใจไม่ได้

ไม่ว่าจะเป็นต้นไม้โลกาโบราณ ซากุระสวรรค์ หรือแม้แต่ต้นชาแห่งการรู้แจ้ง ล้วนต้องใช้ทรัพยากรจำนวนมหาศาล หากไม่หาทรัพยากรมาหล่อเลี้ยงอย่างเพียงพอ บางทีโลกในฝ่ามือของฉู่โม่วก็อาจจะโดนดูดกลืนจนแตกสลายไปด้วยก็ได้

“ฉันยังต้องพยายามอีกมาก!”

ฉู่โม่วตัดสินใจหนักแน่น

ตอนนี้เขาไม่เพียงต้องหาสิ่งต่าง ๆ เพื่อเติมเต็มความพึงพอใจของตนเอง แต่ยังต้องหาสิ่งต่าง ๆ มาเพื่อเติมเต็มความพึงพอใจของต้นไม้วิเศษเหล่านี้ด้วย!

ไม่เช่นนั้นแล้ว

ต้นไม้เหล่านี้อาจจะไม่เติบโต แย่กว่านั้นคือล้มตาย และแย่ที่สุดคือลากเอาโลกของเขาแตกสลายไปพร้อม ๆ กัน

ไม่ว่าจะทางไหน เขาก็รับไม่ได้ทั้งนั้น!

…

ออกจากโลกในฝ่ามือ ฉู่โม่วมองไปยังดาวเคราะห์ดวงโต

ถึงแม้ว่าต้นไม้โลกาโบราณจะถูกถอนออกไปแล้ว แต่ทรัพยากรทั้งหมดบนดาวดวงนี้ก็ถูกดูดกลืนไปแล้วเช่นกัน ถึงแม้ตอนนี้จะไม่มีอะไรผิดปกติ แต่นั่นเป็นเพราะตอนนี้ยังไม่มีเท่านั้น ใช่ว่าจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น

บางที ดาวดวงนี้คงแตกสลายในเวลาไม่ช้า

ไม่เพียงเท่านั้น พื้นที่โดยรอบกว่าพันล้านกิโลเมตรในอวกาศรอบข้างอาจจะค่อย ๆ สูญสลายตามไปด้วยในเวลาอันสั้น

ดีที่เขามาเคลื่อนย้ายมันออกไปได้อย่างรวดเร็ว

ไม่เช่นนั้น หากทำให้ต้นไม้โลกาโบราณเติบโตต่อในโลกใบนี้ละก็ บางทีดาราจักรอาจจะพังทลายก็ได้

ออกจากค่ายกลเดินทางระยะไกล เขาพบบรรพชนหมัวกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่เงียบ ๆ เมื่ออีกฝ่ายเห็นฉู่โม่วเดินเข้ามา เขาก็รีบเอ่ยทักทาย “เป็นอย่างไรบ้าง?”

“โชคดีที่ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดถูกทำลายครับ”

ฉู่โม่วตอบด้วยรอยยิ้ม

“โชคดีจริง ๆ ด้วย”

บรรพชนหมัวเองก็ถอนหายใจโล่งอก

ถึงแม้ต้นไม้โลกาโบราณต้นนั้นจะเป็นสิ่งที่ดีก็จริง แต่มนุษย์ก็ยังอ่อนแอเกินกว่าจะรับมือกับผลข้างเคียงของมันได้ การมีมันไว้ไม่ต่างอะไรกับเด็กทารกที่ถือทองเดินไปมาในตลาด หากไม่ดูแลให้ดี ก็จะถูกแย่งชิงไป

ตอนนี้ปัญหาที่จะเกิดขึ้นในอนาคตได้รับการแก้ไขเป็นที่เรียบร้อย มนุษยชาติไม่จำเป็นต้องกังวลอีกต่อไป มันเป็นนิมิตหมายที่ดีที่สุดของทั้งสองโลก

หลังจากพูดคุยกันพักหนึ่ง ทั้งสองก็แยกจากกัน

ส่วนค่ายกลขนาดใหญ่นี้

ตามปกติแล้วเดี๋ยวจะมีผู้ปลุกพลังเผ่าพันธุ์มนุษย์มาคลายมันทีหลัง

บรรพบรุษหมัวกลับเข้าสู่ความยุ่งวุ่นวายอีกครั้ง บรรพชนคนอื่น ๆ เองก็วุ่นวายไม่แพ้กัน พวกเขาวุ่นอยู่กับการจัดการและลำเลียงสิ่งของต่าง ๆ ที่ฉู่โม่วนำมาล่าสุดนี้ รวมไปถึงสมบัติและอาวุธวิเศษที่ออกมา

ทั่วทั้งเผ่าพันธุ์มนุษยชาติล้วนยุ่งกันหมด

ฉู่โม่ว ณ ตอนนี้ใจหนึ่งก็รู้สึกว่างงาน

เขาต้องการจะไปพบเฉินซีเวย แต่เมื่อตระหนักได้ว่าอีกฝ่ายเองก็อยู่ในช่วงบ่มเพาะในห้องเงียบ ๆ ไม่ต่างกัน ชายหนุ่มจึงตัดสินใจที่จะไม่ไปรบกวนแทน

เมื่อไม่มีอะไรให้ทำ เขาก็หาห้องเงียบ ๆ และเตรียมตัวเพื่อจะล็อกอินเข้าไปในระบบเครือข่ายโลกเสมือนจริง

“ยินดีต้อนรับกลับมา อันดับหนึ่งของมนุษยชาติ!”

ทันทีที่ฉู่โม่วเข้ามา เสียงต้อนรับจากระบบจำลองดวงดาวก็ดังขึ้น [ระบบเครือข่ายโลกเสมือนจริง ตอนนี้ได้รับรองสิทธิ์ทั้งหมดของท่านแล้ว ท่านได้รับสิทธิ์ผู้ควบคุม กรุณาตรวจสอบรายละเอียดสิทธิ์ต่าง ๆ ด้วยตัวท่านเอง]

หลังจากได้กลายมาเป็นมนุษยชาติที่แข็งแกร่งที่สุด สถานะล็อกอินของเขาในระบบเครือข่ายโลกเสมือนจริงก็เปลี่ยนไป รวมไปถึงสิทธิพิเศษต่าง ๆ ภายในระบบก็เพิ่มขึ้นด้วย

ฉู่โม่วตรวจสอบมันคร่าว ๆ

เขาพบว่าตนเองได้รับสิทธิ์ต่าง ๆ โดยอัตโนมัติ ไม่ว่าจะเป็นสิทธิ์ในการค้นหาและตรวจสอบข้อมูลทุกอย่าง หรือแม้แต่การเข้าถึงข้อมูลของสิ่งมีชีวิตทุกชนิดที่ได้ล็อกอินเข้ามาในระบบเครือข่ายโลกเสมือนจริงนี้

เช่นกัน เขายังได้รับสิทธิ์ในการยกเลิกหรือเพิ่มการลงทะเบียนสิ่งมีชีวิตเหล่านี้

พูดง่าย ๆ ก็คือทุกวันนี้ ระบบเครือข่ายโลกเสมือนจริงไม่มีความลับกับเขาอีกต่อไปแล้ว อะไรก็ตามที่เขาต้องการรู้ เขาสามารถตรวจสอบมันได้ดั่งใจ

“กวนหนิงหนิงออนไลน์อยู่จริง ๆ ด้วย”

ฉู่โม่วมองไปยังรายชื่อเพื่อนแล้วพบคนสนิท เขาก็ตาเป็นประกาย