ราชันเร้นลับ 2 : วัฏจักรแห่งชะตา (Circle of Inevitability) - ตอนที่ 943 เรื่องราวที่ถูกเขียนใหม่

ตอนที่ 943 เรื่องราวที่ถูกเขียนใหม่

สี่โมงครึ่ง ลูเมี่ยนเก็บของ เปลี่ยนชุดยาม เตรียมเลิกงาน

งานนี้เป็นระบบแปดชั่วโมง แค่ต้องเข้าเวร ต่อไปคงได้อยู่กะดึกแน่ๆ

ต้องยอมรับว่า ประธานฮวงเทาไม่เคยเข้มงวดกับพนักงาน ให้เงินใจป้ำ แม้บางแผนกต้องทำโอทีบ่อย แต่ท่านฮวงก็จ่ายจริง อัตราไม่ต่ำ ถ้าทำดึก ยังมีเบี้ยเลี้ยงมื้อดึกและค่าแท็กซี่ให้อีก

ดังนั้น แม้ท่านฮวงขึ้นชื่อเรื่องชอบผู้หญิง กฎบางข้อของบริษัทไม่เป็นมิตรและไม่เคารพต่อพนักงานหญิง กระนั้นหลายคนยังแย่งกันเข้าทำงานในบริษัทอินทิสจนหัวแตก

วันนี้ลูเมี่ยนเฝ้าประตูใหญ่ทั้งวัน ไม่ได้ถูกสั่งให้ลาดตระเวนตามชั้น หรือต้องไปดูกล้องวงจรปิด เช้าเจอโจวหมิงรุ่ยแค่ครั้งเดียว แล้วก็ไม่ได้พบกันอีก

เขาไม่รู้สึกเสียดายหรือร้อนรน ความคืบหน้าขนาดนี้ก็ถือว่าพอเหมาะแล้ว

เขาเดินตากแดดร้อนจัด มุ่งไปยังป้ายรถเมล์ ระหว่างทางหยิบโทรศัพท์ออกมา ส่งข้อความเสียงถึงฟรังก้า

“วันนี้ฉันคงทำให้โจวหมิงรุ่ยประทับใจได้พอควร แม้สีหน้าเขาจะไม่เปลี่ยนอย่างชัดเจน แต่ถ้าเป็นฉันเจอแบบนี้ ก็คงสงสัยว่าไม่บังเอิญแน่ สงสัยว่าฉันเพิ่งเจอเขาที่โรงเรียนกวดวิชาเมิ่งเสี่ยง แล้วเข้าทำงานที่อินทิสทันที กำลังติดตามเขาด้วยจุดประสงค์บางอย่าง”

“คำนึงจากความรอบคอบของโจวหมิงรุ่ย ส่วนใหญ่เขาคงคิดแบบนี้”

“เมื่อเขาเกิดความประทับใจแล้ว คืนนี้ฉันจะไม่กลับอพาร์ตเมนต์ในซินหง จะหาโรงแรมราคาถูกพัก ดูว่าเมื่อค่ำคืนมาถึง จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง ฉันจะถูกเตะออกจากแดนฝันหรือไม่”

“ลุดวิกอยู่ในความดูแลของอ็องโตนี”

ไม่นานนัก ‘ดาบซ่อนแขนแท้’ ก็ตอบกลับมา

“แบบนี้จะทำให้โจวหมิงรุ่ยลาออกไหม? คนรอบคอบอย่างเขาต้องคิดเรื่องนี้แน่ๆ”

“ฉันยังไม่ได้เข้าทำงานเลย! ซื้อเสื้อผ้าไปหลายชุดแล้ว เสียเงินไปไม่น้อย!”

เห็นฟรังก้าเจ็บใจที่อาจเสียเงินเปล่า ลูเมี่ยนหัวเราะในลำคอแล้วพูด

“ตอนนี้คงยังไม่เป็นไร ก่อนสัมภาษณ์ฉันตั้งใจไม่แก้ไขประวัติ ไม่ปลอมแปลงตัวตน เพื่อให้ชีวิตส่วนตัวฉันดูพิสดารไม่เบา ไม่เหมือนคนมาแฝงตัวสืบ”

“บางที การเปิดเผยตัวพอควร กลับทำให้คนอื่นสงสัยเราน้อยลง”

“อีกอย่าง ถึงโจวหมิงรุ่ยจะลาออกจริง คุณก็เข้าทำงานได้ปกติ ไม่มีใครห้ามพนักงานอินทิสติดตามโจวหมิงรุ่ยหลังเลิกงาน ยิ่งไปกว่านั้น บริษัทอินทิสซ่อนปัญหาไว้ไม่น้อย ทั้งโรแซน ทั้งกรีน ถ้าค้นหาความจริงได้ อาจให้ไอเดียบางอย่างกับเรา จนค้นพบวิธีดีๆ ในการปลุกมิสเตอร์ฟูล”

เขารายงานปัญหาของกรีนให้พวกฟรังก้าทราบตั้งแต่ตอนเที่ยงแล้ว

สุดท้าย ลูเมี่ยนเสริมอีกประโยค

“อย่าลืมใช้ ‘ถังบดทำลายข้อมูล’ ลบประวัติแชตด้วย”

เขาเดินไปถึงป้ายรถเมล์ ทำการกำจัดความเสี่ยงให้เรียบร้อย

ไม่นานนัก รถเมล์ก็แล่นมาถึง บัดนี้ยังไม่เลยเวลาเลิกงานปกติ จึงมีผู้โดยสารไม่มากนัก

ลูเมี่ยนเห็นแล้วผ่อนคลายลงบ้าง

ก่อนหน้านี้ตอนนั่งรถไฟใต้ดิน ในสภาพแออัด มีผู้ชายพยายามลวนลามเขา เกือบถูกบิดข้อมือหัก

เขาไม่กลัวเรื่องพวกนี้ แค่รำคาญ รู้สึกสิ้นเปลืองเวลาและพลังงาน

ตอนนี้เป็นผู้ชายยังแบบนี้ ถ้าเปลี่ยนเป็น ‘สภาพ’ นางมารจะขนาดไหน?

…………

สวนเต๋อชวง

ฟรังก้าเปิดข้อความเสียงของลูเมี่ยนให้จินนาฟัง

ขณะที่เธอใช้ ‘ถังบดทำลายข้อมูล’ ลบประวัติแชต จินนากำลังพับเสื้อผ้าใหม่บนเตียงทีละชิ้น บ้างก็แขวนใส่ตู้

ช่วงเช้า พวกเธอไปตลาดค้าส่งเสื้อผ้าอีกครั้ง คราวนี้เลือกชุดคุณภาพดีกว่าราคาแพงกว่า ใช้เงินไปเกือบสองพัน

ผ่านการซัก อบ และรีด ตอนนี้เสื้อผ้าต่างๆ พร้อมสวมใส่แล้ว

“ฉันยื่นขอไปทำงานพรุ่งนี้แล้ว” ฟรังก้าพูดอย่างตื้นตันขณะช่วยพับเสื้อผ้า

ชาติก่อนเธอเรียนมหาวิทยาลัยไม่จบ ไม่เคยได้ทำงาน หลังข้ามมิติ อาศัยเงินเก็บของเจ้าของร่างเดิมไปพักหนึ่ง แล้วบังเอิญกลายเป็น ‘นักลอบสังหาร’ จากนั้นก็โบกมือลางานถูกกฎหมาย

จินนาหัวเราะพูด

“เธอแค่จำไว้ว่า ตัวเองไปสืบปัญหา ติดต่อกับภาพสะท้อนของมิสเตอร์ฟูลในฝัน ไม่ได้อยากทำงานนี้จริง แค่นี้ก็ไม่ต้องไปสนใจว่า ใครจะมองผลงานเธอยังไง”

“อา…โจวหมิงรุ่ยก็ไม่รู้จะลาออกเมื่อไร” ฟรังก้าหัวเราะ “หวังว่าฉันจะได้เงินเดือนอย่างน้อยสักเดือนก่อน!”

เก็บเสื้อผ้าเรียบร้อย สอง ‘นางมาร’ ต่างพิงหมอนคนละใบ นั่งบนเตียง เล่นโทรศัพท์

เลื่อนดูพักหนึ่ง ฟรังก้าเดาะปากจิ๊จ๊ะ

“ประธานฮวงมีข่าวฉาวจริงๆ ด้วย…แถมยังเยอะชะมัด…”

ตัวฮวงเทาเองแทบไม่โพสต์สเตตัสบนโซเชียล แต่สู้แฟนเก่าที่มีเป็นร้อยไม่ได้ ในนั้นทั้งนักแสดง นักร้อง เน็ตไอดอลชื่อดัง ทั้งพวกที่หวังแชร์ความสัมพันธ์กับซีอีโอบริษัทใหญ่เพื่อชื่อเสียง หรือแม้แต่พวกที่สร้างเรื่องปั่นกระแส ทั้งที่ไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับฮวงเทาเลย

ด้วยเหตุนี้ ไม่ว่าพวกฟรังก้าจะเลื่อนดูอะไร ทุกๆ สองสามวันก็จะเห็นเรื่องราวของท่านฮวงกับผู้หญิงของเขา ยิ่งตอกย้ำภาพจำที่พวกตนมีจากไดอารีของโรซายล์ รวมถึงตำนานอันลือลั่นต่างๆ

ฟรังก้าอยากกล่าวว่า ท่านฮวงจ่ายเงินจริง ใจกว้างมาก ไม่เคยวางกับดักหรือใช้กฎหมายเอาของขวัญคืนหรือผลักฝ่ายหญิงเข้าคุก

เนื่องจากมีหลักฐานว่า เมียน้อยหลายคนของฮวงเทามาจากฝ่ายบริหารอินทิส ฟรังก้าจึงพบว่าคนที่มาสัมภาษณ์งาน แทบไม่มีใครสนใจงานจริงๆ เลย

แน่นอน ตัวเธอเองก็ไม่ได้สนใจตำแหน่งดังกล่าว แต่มาเพราะภาพสะท้อนแดนฝันของมิสเตอร์ฟูล

ก่อนจินนาจะตอบ ฟรังก้าเอ่ยด้วยความรู้สึกตื้นตันอีกประโยค

“ฉันไม่กล้าจินตนาการว่า ฝ่ายบริหารอินทิสเป็นอย่างไร แต่ท่านฮวงควบคุมได้จนบริษัทเจริญรุ่งเรือง ก็นับว่าเก่งกาจมากแล้วละ…”

จินนาแชร์ข่าวฉาวอื่นๆ ของท่านฮวง จนถึงห้าทุ่มตรง สอง ‘นางมาร’ ก็วางโทรศัพท์ ดับไฟ และเข้าสู่ห้วงนิทรา

พวกเธอมาถึงมิติประหลาด ซึ่งถูกปกคลุมด้วยพายุหยุดนิ่งอีกครั้ง เห็นโรแซนในชุดลำลอง ลอยตัวอยู่ตรงขอบบาเรียกึ่งโปร่งใส เพิ่งผลักไสสัตว์ประหลาดกลับสู่ความมืด แล้วหันมามองพวกเธอ

แผนของฟรังก้าและจินนามีฉากนี้อยู่แล้ว จึงไม่ลงมือทันที แต่หันไปสบตาโรแซนแทน

ขณะสายตาปะทะกัน โรแซนเอ่ยเสียงทุ้มว่า

“พวกคุณก็มีพลังวิเศษเหมือนกันหรือ?”

“พวกคุณมาสอบสวนฉันใช่ไหม?”

ใบหน้าเธอเต็มไปด้วยความระแวง

“ใช่ แต่ก็ไม่ใช่” ฟรังก้าตอบกำกวม

จินนาใช้พลัง ‘เสน่ห์’ เล็กน้อยพลางยิ้มอย่างเป็นมิตร

“แต่คุณก็ไม่หนีไป…ยังยินดีพบกับพวกเรา”

โรแซนเงียบไปครู่หนึ่งแล้วเอ่ยตอบ

“เมื่อคืน ฉันซ่อนตัว แล้วเห็นคุณทำหน้าที่แทนฉัน ยืนเฝ้าข้างบาเรีย ต่อกรกับพวกสัตว์ประหลาด”

“ฉันรู้สึกว่า คุณน่าจะเป็นคนดี บางที เราอาจจะคุยกันได้”

ก่อนจินนาจะตอบ โรแซนถามต่อ

“ที่บอกว่าใช่ แต่ก็ไม่ใช่ หมายความว่าอย่างไร?”

ฟรังก้าจัดถ้อยคำ พูดอย่างจริงจัง

“พวกเราอยากติดต่อคุณ หาความกระจ่างเรื่องปัญหาในตัวคุณ กำจัดภัยแฝง แต่ไม่ได้มาเล่นงานคุณ เป้าหมายที่แท้จริงไม่ใช่ตัวคุณ”

โรแซนฟังแล้วสับสน

ฟรังก้าอธิบายต่อ

“พวกเรามาจากอนาคต ใช้เครื่องย้อนเวลากลับมายังปัจจุบัน เพื่อตามหาผู้ช่วยโลก”

“ผู้ช่วยโลก?” โรแซนงุนงง

นี่มันเรื่องอะไรกัน…

ฟรังก้าพยักหน้าอย่างหนักแน่น

“ในอนาคตอันใกล้ มนุษยชาติถูกโจมตีด้วยพลังชั่วร้าย เกือบสูญพันธุ์ ถึงตอนนั้น ผู้ช่วยโลกได้ปรากฏกาย ช่วยเหลือพวกเรา ทำให้สถานการณ์ดีขึ้น”

“พลังชั่วร้ายได้สร้างเครื่องย้อนเวลาด้วยวิธีการอันลึกลับ ส่งสัตว์ประหลาดที่ปลอมตัวเป็นมนุษย์มายังเมืองนี้ในปัจจุบัน หวังกำจัดผู้ช่วยโลกตอนยังอ่อนแอ”

“โชคดีที่ผู้ช่วยโลกในอนาคตรู้ทัน จัดแจงให้พวกเราใช้เครื่องย้อนเวลานั้นได้เช่นกัน”

“เขาใช้พลังงานเฮือกสุดท้ายของเครื่องย้อนเวลา ส่งพวกเรามาที่นี่ มอบภารกิจให้ค้นหาสัตว์ประหลาด ทำลายพวกมัน และช่วยเขาในยามอ่อนแอให้พ้นจากอุปสรรค เพื่อตื่นรู้อย่างแท้จริง”

“ที่พวกเราติดต่อคุณก็เพื่อเข้าใกล้ผู้ช่วยโลกตอนยังอ่อนแอ”

จินนาฟังคำบรรยายของฟรังก้าจบแล้ว ถึงกับตะลึงงันไป

แม้พวกเธอจะเคยตีกรอบแนวคิดไว้คร่าวๆ แล้ว แต่ไม่คิดว่าจะเล่าออกมาแบบนี้

มันฟังดูคล้ายสถานการณ์จริง แต่ก็มีจุดแตกต่างที่เป็นสาระสำคัญ

โรแซนสีหน้าเปลี่ยนไปมา รู้สึกว่าเรื่องของฟรังก้าเหลือเชื่อเกินไป ดูเหมือนเท็จ แต่กลับคุ้นหูอย่างประหลาด

ท่ามกลางกระแสความคิด เธอนึกบางอย่างได้ จึงถามออกมาทันที

“ผู้ช่วยโลกในอนาคต คือโจวหมิงรุ่ยใช่ไหม?”

ฟรังก้าไม่ตกใจ เธอแต่งเรื่องนี้เพื่อหยั่งเชิงว่า โรแซนในแดนฝันรู้อะไรบ้าง

สิ่งที่เธอไม่คาดคิดคือ ดูเหมือนโรแซนจะเชื่อเรื่องราวอันน่าเหลือเชื่อที่เธอแต่ง ทั้งยังคาดเดาได้แม่นยำว่า เป้าหมายคือโจวหมิงรุ่ย

เธอรู้ว่าต้องจัดการกับภาพสะท้อนแดนฝันของมิสเตอร์ฟูล แต่ไม่รู้ว่าทำไม? ขณะที่จินนาพยักหน้าครุ่นคิด ฟรังก้าถามกลับ

“ทำไมถึงคิดแบบนั้นล่ะ?”

สีหน้าของโรแซนบิดเบี้ยวทันที

“เสียงนั้น…สั่งให้ฉันมอบเครื่องดื่ม ‘นักกระตุ้น’ ของจริงให้โจวหมิงรุ่ย”

“เป็นครั้งแรกที่มันเรียกร้องชัดเจน โดยสัญญาจะให้เครื่องดื่ม ‘จิตรกร’ เป็นรางวัล”

“ฉันรู้สึกว่า การมีพลังวิเศษเป็นเรื่องดี คิดว่าถ้าโจวหมิงรุ่ยได้รับมันด้วย ก็คงไม่เลวนัก…”

พูดถึงตรงนี้ เสียงของโรแซนกลายเป็นสะอื้น

“ฉ…ฉันไม่ได้ตั้งใจทำร้ายเขา…ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ…”

ฟรังก้าจิตใจตึงเครียดทันที

“โจวหมิงรุ่ยดื่มโอสถ ‘นักกระตุ้น’ เอ่อ เครื่องดื่มนั้นหรือเปล่า?”

ข้อมูลจากไพ่อาร์คาน่าใหญ่ไม่ได้กล่าวถึงเรื่องที่โรแซนมอบเครื่องดื่ม ‘นักกระตุ้น’ เอาไว้

“ไม่ทราบ” โรแซนส่ายหน้า “แต่วันนั้นบริษัทข้างๆ เกิดเรื่องวุ่นวาย ฉันไม่แน่ใจว่าเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้หรือเปล่า…”

เห็นสภาพจิตใจโรแซนไม่มั่นคง จินนาตัดสินใจเปลี่ยนหัวข้อ

“คุณดื่มเครื่องดื่มแบบนั้นไปกี่ครั้งแล้ว?”

……………………………………………………..