ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 66 ไม่สั่นคลอนดุ้จขุนเขา

หยวนเฟิงสามคนแยกกันอยู่สามด้้านของเนี่ยเทียน เคลื่อนไหวรวด้เรมวดุ้จด้ั่งผีร้าย

เนี่ยเทียนที่ไม่ว่าอย่างไรกมไม่สามารถแยกแยะตัวจริงตัว ปลอมได้้สงบนิ่งมากขึ้น ยืนนิ่งไม่ขยับอยู่ที่เด้ิม

อยู่ๆ เขากมคิด้ออก

ในเมื่อหยวนเฟิงสามคนนั้นมีทั้งตัวจริงและตัวปลอม อีก ทั้งผู้ที่สามารถทำาร้ายเขาได้้อย่างแท้จริงกมีเพียงหยวนเฟิงตัวจริง เท่านั้น ถ้าเช่นนั้น…เขาจึงสามารถมองข้ามหยวนเฟิงตัวปลอมอีก สองคนไปได้้ชั่วคราว

หยวนเฟิงตัวปลอมไม่มีทางใช้พละกำาลังที่มากเกินไปกับ เขาอย่างหยวนเฟิงตัวจริงแน่นอน!

เมื่อเป็นเช่นนี้ ใช้การไม่เปลี่ยนแปลงรับมือการเปลี่ยนแลง บางทีน่าจะเป็นทางเลือกที่ฉลาด้มากที่สุด้

มีหยวนเฟิงอีกคนหนึ่งต่อยโครมเข้ามาที่หน้าอกของเขา เขามองนิ่งตาไม่กะพริบ ไม่แยแสเลยแม้แต่นิด้เด้ียว

“ตู้ม!”

หมัด้ที่ซุกซ่อนด้้วยพลังวิญญาณไม่ต่างกันกระแทกลงมาที่ หน้าอกของเขาอย่างแรง ร่างของเขาสั่นน้อยๆ ความเจมบปวด้วาบ ผ่านใบหน้า

หมัด้นี้เมื่อเทียบกับการโจมตีสองครั้งก่อนของหยวนเฟิงยัง ถือว่าอ่อนกว่าหลายเท่านัก ด้้วยระด้ับความแขมงแกร่งของกล้ามเนื้อ เขา จึงสามารถทนรับได้้โด้ยไม่มีปัญหา

“ตัวปลอม!”

เขาที่ถูกโจมตีติด้ต่อกัน หลังจากสังเกตเหมนความแตกต่าง ของพละกำาลังจึงสามารถแยกแยะได้้อย่างง่ายด้ายว่าการโจมตีใด้ เป็นของหยวนเฟิงตัวปลอม

เขาหรี่ตาลงน้อยๆ สีหน้าไม่เปลี่ยน ยังคงยืนอยู่ที่เด้ิมไม่ ขยับ ทนรับการโจมตีของหยวนเฟิงคนที่สองต่อไป

การโจมตีของหยวนเฟิงคนที่สองมาจากทางฝั่งขวามือ

หยวนเฟิงคนนั้นนิ้วทั้งห้าหงิกงอราวกับตะขอ ขยุ้มจับที่ ไหล่ของเขา

“แควก!”

อาภรณ์ตรงไหล่ขวาของเขาฉีกขาด้ ความรู้สึกปวด้แสบ ปวด้ร้อนส่งตรงมาจากไหล่ขวาที่เปิด้เปลือย

ทว่าความเจมบปวด้ระด้ับนี้ยังคงอยู่ในขอบเขตที่เขา สามารถทนรับได้้

“ตัวปลอมอีกหนึ่ง!”

เขาที่ตั้งสติได้้แล้ว ยังคงไม่ขยับดุ้จเด้ิม รอนิ่งอยู่ที่เด้ิม อย่างสงบ

“ตูม! ผลั่กๆ!”

หลังจากนั้น หยวนเฟิงตัวปลอมสองคนนั้นกมลงมือติด้ต่อ กัน ใช้ทั้งหมัด้ทั้งกรงเลมบโจมตีเขาอย่างต่อเนื่อง

ไม่นานเขากมรับการโจมตีติด้ต่อกันถึงสิบกว่าครั้ง อาภรณ์ บนร่างขาด้รุ่งริ่ง ผิวเนื้อที่เปิด้เผยออกมากมีรอยแผลเลมกๆ มากมาย หลายเส้น

ทว่าเขากมยังคงยืนตระหง่านนิ่งเฉย ประหนึ่งหินผาหนัก แน่นที่ตั้งอยู่ที่เด้ิมมานนานนับหมื่นปี สีหน้าไร้อารมณ์

หยวนเฟิงสามคนที่วนล้อมกายเขา โจมตีเขาไม่ขาด้ระยะ พอเหมนว่าเขาถูกโจมตีหลายครั้งติด้ต่อกัน นอกจากรอยบาด้แผลที่ เพิ่มขึ้นมาบนร่างแล้วกมคล้ายจะไม่เป็นอะไรอีก จึงเริ่มร้อนรน

ต่างไปจากเขา หลังจากที่หยวนเฟิงต่อสู้กับสำานักโลหิต และสำานักภูติผีมาแล้วกมเอาแต่เร่งรีบเด้ินทางอย่างบ้าคลั่งมาโด้ย ตลอด้

เพื่อถอยห่างจากสำานักภูติผีและสำานักโลหิตให้ได้้มากที่สุด้ ระหว่างทางเขาไม่กล้าแม้แต่จะหยุด้พัก พลังวิญญาณจึงยังไม่ฟื้นตัว กลับมา

หินวิเศษที่เขาพกมาด้้วยใช้หมด้ไปตั้งแต่ตอนอยู่เกาะน้ำา แขมงแล้ว

และกมเนื่องด้้วยเขาสูญเสียพลังมากเกินไป อีกทั้งไม่มีหิน วิเศษช่วยฟื้นตัว ด้ังนั้นเมื่อเขาเจอเนี่ยเทียนในครั้งนี้ เพื่อไม่ให้สิ้น เปลืองพลังมากเกินจำาเป็น เขาจึงแค่ต้องการรีด้ไถหินวิเศษจากเนี่ย เทียนเท่านั้น ด้้วยเหตุนี้ เขาที่ต่อสู้กับเนี่ยเทียนในเวลานี้ แท้จริงแล้วเหนื่อยล้าไม่น้อย

หากไม่สามารถกำาจัด้เนี่ยเทียนได้้ในชั่วระยะเวลาสั้นๆ ถ่วง เวลาแบบนี้ต่อไป เขาที่ร่ายเวท “คาถาเงาสีเทา” จะต้องสูญเสียพลัง ไปอีกมหาศาล

อีกอย่างในใจเขากมกำาลังเป็นกังวลด้้วยว่าสำานักภูติผีและ สำานักโลหิตจะตามมาทัน

หยวนเฟิงตัวปลอมสองคนรับพละกำาลังจากเขา แต่กลับไม่ สามารถฆ่าเนี่ยเทียนได้้จริง ทำาให้เขาเริ่มทนไม่ไหวอีกต่อไป

เขาที่ปะปนอยู่กับหยวนเฟิงตัวปลอมสองคนนั้น รออยู่ครู่ หนึ่ง พอเหมนว่าเนี่ยเทียนเอาแต่เป็นฝ่ายรับการโจมตีตลอด้เวลา ใน ที่สุด้จึงแอบลงมือ

“ตูม!”

หมัด้นี้ของหยวนเฟิงกระแทกลงมาบนหน้าอกของเนี่ย เทียนเน้นๆ!

หมัด้นี้ พลังที่ระเบิด้ออกมาในชั่วพริบตาทำาให้เนี่ยเทียน กระอักเลือด้สด้ออกมาอีกครั้ง

“เจ้านี่แหละ!”

ทว่าเนี่ยเทียนที่เตรียมตัวตั้งรับอยู่นานแล้วข่มกลั้นความ เจมบปวด้มหาศาลที่ร้าวเข้าไปถึงกระดู้ก กระโจนใส่หยวนเฟิง ผลัก เขาลงกับพื้นกะทันหัน

ไม่สนใจการโจมตีอย่างบ้าคลั่งของหยวนเฟิงตัวปลอมสอง คนที่อยู่ด้้านหลัง มือทั้งคู่ของเขาที่บีบรัด้ลำาคอของหยวนเฟิงออก แรงอย่างต่อเนื่อง พยายามจะบีบกระดู้กลำาคอของหยวนเฟิงให้แตก

“ตูมๆๆ!”

ด้้านหลังมีเสียงกระแทกโจมตีด้ังอื้ออึ้ง หยวนเฟิงตัวปลอม สองคนนั้นพยายามทุบตีเขาอย่างสุด้ความสามารถ

“เจ้าจงตายซะเถอะ!”

เนี่ยเทียนกัด้ฟัน นัยน์ตาเตมไปด้้วยความดุ้ร้าย มือทั้งคู่ที่ กุมลำาคอของหยวนเฟิงประหนึ่งคีมเหลมกที่ยิ่งบีบกมยิ่งแน่น

เขาสัมผัสได้้ถึงคลื่นพลังวิญญาณเข้มข้นจากลำาคอของ หยวนเฟิง รู้ว่าเมื่อหยวนเฟิงถูกกักตัวเช่นนี้จึงรวบรวมพลังวิญญาณ ทั้งหมด้ในร่างมาไว้ที่ลำาคอ

เขาจึงไม่สามารถบีบคอของหยวนเฟิงให้แตกสลายได้้ใน ชั่วพริบตา!

“พลังจิตโจมตี!”

เขาที่รู้ว่าโอกาสมีเพียงครั้งเด้ียวจึงรวบรวมพลังจิตอย่าง บ้าคลั่ง แล้วทิ่มแทงลงไปในสมองของหยวนเฟิงอย่างรุนแรง

“ฟู่วๆ!”

ระหว่างด้วงตาทั้งสองของเขาและหยวนเฟิง การโจมตี อย่างบ้าระห่ำาของพลังจิตทำาให้อากาศเกิด้เสียงประหลาด้ด้ังลอยมา

หยวนเฟิงที่ไม่สามารถหายใจได้้ ในใจบังเกิด้ความหวาด้ กลัว คล้ายไม่สามารถร่ายเวท “คาถารวมวิญญาณ” ของหุบเขาเทา ออกมาได้้อีก

อยู่ใกล้กันขนาด้นี้ พลังจิตที่มากมหาศาลของเนี่ยเทียนจึง ไหลกรากเข้าไปในสมองของหยวนเฟิงจนหมด้ ทำาให้สีหน้าของ หยวนเฟิงพลันเลื่อนลอย

พลังวิญญาณที่รวบรวมมาไว้ตรงลำาคอของเขาอย่างไม่ ขาด้สาย เนื่องจากเขาไม่สามารถรวบรวมสมาธิได้้จึงคลายลงทันใด้

“กราอบ!”

ในที่สุด้เสียงกระดู้กแตกใสกังวานกมด้ังขึ้นมาจากลำาคอของ หยวนเฟิง

เมื่อเสียงนั้นด้ังขึ้น เส้นประสาทที่ขมึงเกรมงของเนี่ยเทียน พลันคลายตัวลง

เขารู้ว่าหยวนเฟิงถูกเขาฆ่าตายแล้ว!

บัด้นี้ความรู้สึกเจมบปวด้ที่ส่งมาจากเบื้องหลังกมหายไปแล้ว เช่นกัน

เขาพลิกตัวลงมาจากร่างของหยวนเฟิง นอนแผ่อ้าซ่า เมื่อ มองไปทางด้้านหลังกมพบว่าหยวนเฟิงตัวปลอมสองคนนั้นราวกับ หมอกเข้มข้นที่ถูกพายุพัด้กวาด้ให้สลายหายไปอย่างรวด้เรมว

“ตายได้้เสียที”

ลมหายใจหอบฮักๆ ของเขาค่อยๆ สงบลง แอบสัมผัสกับ สภาพร่างกายของตัวเอง

ตอนที่ต่อสู้กับอวิ๋นซง เขาแทบจะไม่ได้้ใช้พละกำาลังอะไรกม สามารถฆ่าอวิ๋นซงได้้ในพริบตา

ทว่าขั้นตอนการสังหารหยวนเฟิงกลับเสี่ยงอันตรายผิด้ ปกติ

เวลานี้ ท่อนบนที่เปลือยเปล่าของเขาเตมไปด้้วยรอยเลือด้ ตัด้สลับกันไปมา รอยเลือด้เหล่านั้นล้วนเกิด้จากการโจมตีของหยวน เฟิงตัวปลอม

รอยเลือด้นั้นเป็นเพียงแค่บาด้แผลภายนอก มองดู้แล้วน่า ตกใจ ทว่าในความเป็นจริงแล้วกลับไม่ได้้บาด้ลึกถึงเอมนหรือกระดู้ก

บาด้แผลที่แท้จริงของเขาล้วนเกิด้จากการโจมตีสามครั้ง ของหยวนเฟิงตัวจริง การโจมตีสามครั้งนั้น ทุกครั้งล้วนทำาให้เขา กระอักเลือด้ รู้สึกเหมือนอวัยวะตันห้าอวัยวะกลวงหกเคลื่อนที่น้อยๆ

“หยวนเฟิง เมลมด้พันธ์ของหุบเขาเทา หลอมลมปราณขั้น เก้า ก่อนมาที่นี่ พลังวิญญาณในร่างของเจ้าหมอนี่บางทีอาจยังไม่ถึง ครึ่งหนึ่งของช่วงที่เจริญเตมที่”

“แต่ต่อให้เป็นเช่นนั้น เขากมเกือบจะฆ่าข้าได้้ เกือบทำาให้ ข้ามิอาจมีโอกาสฟื้นตัวขึ้นมาได้้อีก!”

“คำาพูด้ของเขาก่อนหน้านี้มีเหตุผลมาก ข้าไม่ได้้ถูกสำานัก หลิงอวิ๋นรับตัวไป ไม่รู้ว่าควรจะใช้ข้อได้้เปรียบที่ตัวเองมีอย่างไร มิ สามารถนำาพลังจิตมหาศาลมาแปลงเป็นการโจมตีที่แขมงแกร่งได้้”

“ข้าไม่รู้คาถาวิเศษ หรือกระบวนท่าวิเศษที่มหัศจรรย์ ไม่มี อาวุธที่เหมาะมือสักชิ้น เวลาต่อสู้จึงเสียเปรียบคนอื่นอย่างมาก”

“ครั้งนี้รอข้าออกไปจากโลกมายามรกตเมื่อไหร่จะต้องรีบ เหยียบย่างเข้าสู่หลอมลมปราณขั้นเก้าให้ได้้โด้ยเรมวที่สุด้ เพื่อได้้ไปฝึก วิชาและเคลมด้ลับวิเศษ ได้้รับอาวุธวิเศษระด้ับสูงจากสำานักหลิงอวิ๋น”

“…”

มองท้องฟอาสีเทาขมุกขมัว เขาจัด้ระเบียบแนวความคิด้ สรุปบทเรียนที่ได้้รับ

ผ่านไปครู่ใหญ่ เมื่อกล้ามเนื้อของเขาไม่รู้สึกเจมบปวด้เท่าใด้ แล้ว เขาถึงได้้ลุกขึ้นยืนอย่างเชื่องช้า ตรงเข้าไปค้นร่างของหยวนเฟิง และอวิ๋นซง

บนร่างของหยวนเฟิงและอวิ๋นซงไม่มีหินวิเศษสักก้อนที่ สามารถนำามาใช้ได้้ อวิ๋นซงนั้นข้นแค้นมากที่สุด้ เขาไม่ได้้อะไรมาสัก อย่างจากร่างของอวิ๋นซง

บนร่างของหยวนเฟิง ธงมหัศจรรย์ผืนนั้นกลับถูกเขาริบ เอาไป

นอกจากนี้แล้ว ยังมีแผนที่ของโลกมายามรกตอีกหนึ่งแผ่น แผนที่นั้นน่าจะมาจากการวาด้ของคนหุบเขาเทาคนใด้คนหนึ่ง เพื่อ สะด้วกให้หยวนเฟิงใช้ตามหาสัตว์วิเศษระด้ับสองในโลกมายามรกต

ธง เขาไม่รู้ว่าควรใช้อย่างไรจึงไม่มีประโยชน์กับเขาไปชั่ว ขณะ ทว่าแผนที่โลกมายามรกตแผ่นนั้นกลับมีประโยชน์อย่างมาก

เกมบเอาธงและแผนที่มาไว้ เขาหยิบเอาถุงผ้าที่วางไว้ก่อน หน้านั้นขึ้นมา หยิบเอาหินวิเศษออกมาสองก้อน เริ่มดู้ด้ซับพลังจาก หินวิเศษมาฟื้นกำาลังตัวเอง

พลังวิญญาณที่ใช้ไป เมื่อได้้หินวิเศษสองก้อนจึงฟื้นคืนมา อย่างรวด้เรมว บาด้แผลบนร่างของเขายังจำาเป็นต้องใช้เวลาถึงจะ ค่อยๆ หายด้ี

“แม้แต่พวกเด้ียวกันกมยังฆ่าได้้ เจ้านี่ช่างโหด้เหี้ยมเสียจริง เนี่ยเทียนใช่ไหม? ข้าจำาเจ้าได้้” ทันใด้นั้น น้ำาเสียงเยมนชาใสกังวาน ของผู้หญิงคนหนึ่งกมด้ังขึ้นมาอย่างไม่ถูกเวลา

อวี๋ถงที่สวมชุด้แด้งเพลิงตลอด้ร่าง เผยตัวขึ้นมาหลังเนิน ทรายสูงตระหง่านแห่งหนึ่งดุ้จด้วงวิญญาณ

อาศัยเขมทิศโลหิต นางตามรอยหยวนเฟิงและอวิ๋นซงมา ตลอด้เวลา ตอนที่หยวนเฟิงเจอกับเนี่ยเทียน นางอยู่ห่างจากพวก เขาไปประมาณสิบกว่าลี้

เมื่อนางค่อยๆ เข้ามาใกล้แล้วใช้เขมทิศโลหิตรับสัมผัสอีก ครั้งกมพบว่ามีจุด้แสงแห่งชีวิตหลงเหลือเพียงจุด้เด้ียว

เด้ิมนางคิด้ว่าเป็นคนใด้คนหนึ่งของสำานักภูติผีที่กำาจัด้ หยวนเฟิงและอวิ๋นซงได้้ก่อนนาง

พอนางเร่งรุด้เด้ินทางมาถึงที่นี่ กลับพบว่าคนผู้นั้นคือเนี่ย เทียน!

เนี่ยเทียนที่ถือเป็นหนึ่งในผู้ประลองของสี่สำานัก ทั้งๆ ที่รู้ ว่าในโลกมายามรกตยังมีสำานักภูติผีและสำานักโลหิตอยู่ ทว่ากลับยัง คงสังหารหยวนเฟิงและอวิ๋นซง!

นางไม่รู้ว่าเนี่ยเทียนกับหยวนเฟิงและอวิ๋นซงมีความแค้น ลึกล้ำาอันใด้ต่อกัน แต่ในเมื่อเหลือเนี่ยเทียนแค่คนเด้ียว นางกมคิด้ว่า ถึงเวลาแล้วที่ต้องคิด้บัญชีกับเนี่ยเทียน

“เงาโลหิตทับซ้อน!”

อยู่ๆ นางกมกวักมือเรียกศพของหยวน เฟิงและอวิ๋นซง เหมนเพียงว่าเลือด้สด้ของหยวนเฟิงและอวิ๋นซงบิ นทะยานออกมาอย่างบ้าคลั่ง

เลือด้สด้ที่สาด้กระเซมนออกมา ภายใต้อิทธิพลจากคาถา วิเศษของนางพลันแปลงกายมาเป็นเงาโลหิตสองร่างอย่างรวด้เรมว

เมื่อเงาโลหิตก่อตัวได้้สำาเรมจ แสงสีเลือด้ในด้วงตาของนาง เปล่งวาบ เงาโลหิตสองร่างนั้นกมกระโจนเข้าใส่เนี่ยเทียนทันที