ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 821 เหมือนเจอผีร้าย
ขณะที่ฟางอิ๋งอิ๋งพูดคุยกับชายหนุ่มเบาๆ พวกเนี่ยเทียนสามคนที่ โดยสารอาวุธวิเศษประเภทบินของอินย่าหนันก็ได้มาถึงโพรงของแมลง เกราะเงินแล้ว
คนทั้งสองจงใจลดเสียงลงต่ำ เนี่ยเทียนเองก็ไม่ได้ให้ความสนใจพวก เขาจึงไม่ได้ยินว่าพวกเขาพูดอะไรกัน
ในเมื่อรู้ว่าฟางอิ๋งอิ๋งมองระดับสายเลือดที่แท้จริงของงูเหลือมเลือด น้ำแข็งไม่ออก คนทั้งสามจึงไร้ความหวาดกลัว ไม่กังวลว่าสำนักเชื่อมฟ้า จะเล่นลูกไม้อะไรได้
ตอนที่สำนักเชื่อมฟ้าถอนกำลังออกไป แมลงเกราะเงินที่บินว่อนอยู่ เต็มท้องฟ้าก็พากันบินไปล้อมวนภูเขาเงินลูกนั้น ไม่ได้บินไปรบกวนที่ โพรงในภูเขาลูกอื่น
เมื่อพวกเนี่ยเทียนพยายามจะเข้าไปใกล้ภูเขาสีเงิน แมลงเกราะเงินก็ คล้ายถูกกระตุ้นให้เดือดดาล
แมลงเกราะเงินจำนวนเหลือจะนับพากันกระโจนเข้ามาหาคนทั้งสาม ราวฝูงตั๊กแตน
พอขยับเข้ามาใกล้เนี่ยเทียน แมลงเกราะเงินพวกนั้นก็เหมือนได้กลิ่น อาหารเลิศรสจึงยิ่งเปลี่ยนมาเป็นบ้าคลั่ง
แมลงเกราะเงินแทบจะทั้งหมดล้วนกระโจนเข้าหาเนี่ยเทีน ร่างของ พวกมันที่มีขนาดใหญ่เท่ากำปั้นเบียดเสียดกันมาเป็นกลุ่มก้อนแน่นขนัด
จนเกิดเสียงเหมือนโลหะกระทบกัน ทั้งยังมีสะเก็ดแสงสีเงินสาดออกมา จากการที่เปลือกของพวกมันกระทบกันด้วย
สายตาของอินย่าหนันและมู่ปี้ฉงสองคนเปลี่ยนมาเป็นแปลกใจ
ทั้งๆ ที่พวกนางอยู่ใกล้เนี่ยเทียน ทว่าในความรู้สึกของพวกนาง แมลง เกราะเงินมากมายเหมือนมองไม่เห็นพวกนางอย่างไรอย่างนั้น ดู เหมือนว่าในดวงตาเล็กๆ ของพวกมันจะมีแต่เนี่ยเทียนเท่านั้น
“ปังๆๆ!”
เรือนกายของแมลงเกราะเงินที่ไม่ใหญ่นักกระแทกลงบนอาวุธวิเศษ ประเภทบินของอินย่าหนันอย่างแรง
เป็นเหตุให้อาวุธวิเศษประเภทบินลำนั้นส่ายไหวโอนเอน ก่อนจะตก ลงมาอย่างมิอาจแบกรับการโจมตีได้
“ฟู่วๆ!”
เนี่ยเทียนแค่นเสียงเย็นหนึ่งครั้ง ก่อนจะดึงเอาพลังความร้อนออกมา จากในน้ำวนเปลวเพลิง แสงไฟสีแดงชาดลอยกรุ่นออกมาจากร่างของเขา แล้วก่อตัวกันขึ้นเป็นม่านแสงเปลวเพลิงหลายชั้น
เขาก้าวเดินออกไปจากอาวุธวิเศษประเภทบิน มายืนอยู่ด้านใต้โพรง ของแมลงเกราะเงิน
ดาราเพลิงกาฬถูกเขาเรียกออกมา แสงเพลิงของคมมีดยาวเหยียดที่ ส่องประกายเจิดจ้าตวัดฉวัดเฉวียนราวมังกรคะนองน้ำที่กำลังฉีกทึ้ง ท้องฟ้าด้วยอำนาจน่ากริ่งเกรง
แมลงเกราะเงินตัวแล้วตัวเล่าถูกแสงมีดร้อนแผดเผาที่สะบัดออกมา จากดาราเพลิงกาฬฟันเข้าอย่างจังจึงร่วงระนาวลงมาราวเม็ดฝน
ตอนที่แมลงเกราะเงินร่วงลงมา เรือนกายที่เป็นสีเงินยวงของพวกมัน กลับขยับเคลื่อนไหว ก่อนจะบินขึ้นมาช้าๆ อีกครั้ง
เนี่ยเทียนมีสีหน้าแปลกใจ ไม่นึกว่าร่างของแมลงเกราะเงินจะ แข็งแกร่งถึงเพียงนี้ ขนาดถูกดาราเพลิงกาฬฟาดฟันก็ยังไม่แตกสลาย
“เอ่อ…”
อินย่าหนันเก็บอาวุธวิเศษประเภทบินเข้าไปในแหวนเก็บของ มอง แมลงเกราะเงินจำนวนนับไม่ถ้วนที่เอาแต่โจมตีเนี่ยเทียนด้วยสีหน้าแปลก ประหลาด
นางและมู่ปี้ฉงถูกแมลงเกราะเงินพวกนั้นมองข้ามไปอย่างสิ้นเชิงจริงๆ
ทั้งๆ ที่พวกนางอยู่ห่างจากเนี่ยเทียนแค่สิบกว่าเมตร ทว่าแมลงเกราะ เงินที่บินว่อนเต็มท้องฟ้ากลับไม่มีสักตัวที่บินมาอยู่ตรงหน้าพวกนาง
รอบกายเนี่ยเทียนถูกแมลงเกราะเงินนับพันนับหมื่นล้อมไว้แน่นขนัด จนเส้นสายตาของหญิงสาวทั้งสองไม่สามารถมองผ่านร่างแมลงเกราะเงิน พวกนั้นไปเห็นเนี่ยเทียนที่อยู่ข้างในได้
“ทำไมเขาถึงได้ทำให้แมลงเกราะเงินบ้าคลั่งได้ขนาดนั้น?” มู่ปี้ฉงก ล่าวด้วยสายตานิ่งลึก
นี่ก็คือปัญหาที่อินย่าหนันคิดไม่ตกเช่นกัน
นางเอามือข้างหนึ่งลูบลงไปบนหน้าผากของงูเหลือมเลือดน้ำแข็ง ก่อนจะส่งกระแสจิตวิญญาณไปสื่อสารกับอีกฝ่าย
ครู่หนึ่งนางก็สัมผัสได้ถึงความกระหายที่งูเหลือมเลือดน้ำแข็งมีต่อเนี่ย เทียน
งูเหลือมเลือดน้ำแข็งสายเลือดระดับแปดถือว่ามีสติปัญญาเฉลียว ฉลาดมากแล้ว เวลาที่สื่อสารกับนางจึงไม่มีปัญหาใดๆ
งูเหลือมเลือดน้ำแข็งบอกกับนางว่าปราณจากร่างของเนี่ยเทียน ล่อลวงความปรารถนาของมันอย่างถึงที่สุด
หากไม่เป็นเพราะอินย่าหนันห้ามเอาไว้ บวกกับที่งูเหลือมเลือด น้ำแข็งรู้ดีถึงความร้ายกาจของเนี่ยเทียน มันก็คงข่มกลั้นความหิวกระหาย ที่อยากจะกลืนเนี่ยเทียนลงท้องไว้ไม่ไหว
แมลงเกราะเงินคือสัตว์บรรพกาล ซึ่งต่อให้ขอบเขตจะต่ำและ สติปัญญาไม่เด่นชัดแค่ไหนก็ยังสัมผัสได้โดยสัญชาตญาณว่าเลือดเนื้อของ เนี่ยเทียนมีประโยชน์มหาศาลต่อพวกมัน
“สวบๆ!”
ม่านแสงพลังเปลวเพลิงที่เนี่ยเทียนสร้างขึ้นมาถูกแมลงเกราะเงิน ทยอยกันเจาะทะลวงเข้ามาได้ในที่สุด
แมลงเกราะเงินกรีดร้องน้ำเสียงดีใจ มีหลายตัวที่แค่กระโจนเข้าไปถึง เนื้อตัวของเนี่ยเทียนก็กัดผิวเนื้อของเขาจมเขี้ยวทันที
เพียงแค่ครู่เดียวก็มีแมลงเกราะเงินหลายสิบตัวที่เกาะติดอยู่บนร่าง ของเนี่ยเทียนแล้วใช้ฟันแหลมคมกัดทึ้งเรือนกายของเขาอย่างบ้าคลั่ง
สารพิษที่สร้างความเจ็บชาถูกส่งออกมาจากฟันของแมลงเกราะเงิน แทรกซึมเข้าไปยังเลือดเนื้อของเนี่ยเทียน
ขณะที่เนี่ยเทียนรู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดรุนแรง เขาก็สัมผัสได้ว่าเลือด เนื้อของเขาถูกสารพิษกัดกร่อน เลือดลมไหลช้าลง
งูเหลือมเลือดน้ำแข็งที่ขดตัวอยู่ข้างเท้าของอินย่าหนันเห็นว่าเนี่ย เทียนถูกแมลงเกราะเงินมากมายฉีกทึ้งร่าง ดวงตาของมันก็พลันเปล่งแสง สีเลือดคล้ายเกิดความสนใจ ทั้งยังค่อยๆ ขยับเข้าไปใกล้เนี่ยเทียนทีละนิด
“เจ้าอย่าทำตัวเหลวไหล!” อินย่าหนันตวาดตำหนิ
นางเองก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติเช่นกัน
ดูจากดวงตาที่ยิ่งเป็นประกายของงูเหลือมเลือดน้ำแข็ง นางจึงรู้ว่า เลือดผสมสายเลือดระดับแปดตัวนี้เริ่มควบคุมตัวเองไม่อยู่ หมายจะเข้า ไปแบ่งเลือดเนื้อของเนี่ยเทียนกับแมลงเกราะเงิน
“ไอ้พวกรนหาที่ตาย”
เนี่ยเทียนที่ถูกแมลงเกราะเงินกัดแทะร่างพลันแสยะปากหัวเราะชั่ว ร้าย
การสูบดึงพลังชีวิตถูกเขาโคจรทันที!
แสงสีเลือดหลายเส้นปานประหนึ่งสายฟ้าที่พุ่งออกมาจากในร่างของ เขา
แสงสีเลือดเหมือนเข็มเงินที่มองไม่เห็นซึ่งแทงสวบเข้าไปในร่างของ แมลงเกราะเงินแล้วตอกตรึงแมลงเกราะเงินที่บังอาจมากัดร่างของเขาให้ ติดอยู่กับตัวเขาอย่างแน่นหนา
ในแสงสีเลือดแต่ละเส้นยังมีเส้นผลึกสีเขียวเล็กบางซึ่งนาบประทับ พรสวรรค์ทางสายเลือดอย่างการสูบดึงพลังชีวิตเอาไว้ และตอนนี้พวกมัน ก็กำลังผสานรวมเข้าไปในร่างของแมลงเกราะเงินอย่างรวดเร็ว
จิงชี่เลือดเนื้อในร่างของแมลงเกราะเงินทุกตัวล้วนเหมือนถูกตะขอ เกี่ยวแล้วกระชากกลับเข้าไปในแสงสีเลือด
แสงสีเลือดไหลบ่าย้อนกลับเข้ามาในร่างของเนี่ยเทียนอีกครั้ง ทั้งยัง พกพาเอาพลังชีวิตและเลือดเนื้อที่เข้มข้นกว่าเดิมหลายสิบเท่ากลับมาให้ เนี่ยเทียนด้วย
เปลือกสีเงินยวงของแมลงเกราะเงินที่กัดเนื้อของเขากลายเป็นหม่น มัวไม่มีแสงให้เห็นอีกต่อไป
“ตุ้บ! ตุ้บ!”
แมลงเกราะเงินหลายสิบตัวที่ร่างแห้งเหี่ยวร่วงกราวลงพื้น ไม่เหลือ ปราณแห่งชีวิตแม้แต่เสี้ยวเดียว
และขณะที่เนี่ยเทียนร่ายใช้การสูบดึงพลังชีวิต แอบดึงเอาเลือดเนื้อ ของแมลงเกราะเงินเหล่านั้นมา แมลงเกราะเงินมากมายที่ล้อมร่างเขาไว้ อย่างแน่นหนาก็พลันสัมผัสได้
รอจนแมลงเกราะเงินหลายสิบตัวถูกเนี่ยเทียนใช้การสูบดึงพลังชีวิต ดึงเอาพลังชีวิตและเลือดเนื้อของพวกมันมา เหล่าแมลงเกราะเงินที่กรู เกรียวกันเข้ามาหยุดอยู่ข้างกายเนี่ยเทียนก็คล้ายมองเห็นสัตว์ร้ายที่น่า กลัวที่สุดในโลก พวกมันเริ่มตัวสั่นโดยสัญชาตญาณ จากนั้นก็เผ่นหนีออก ห่างจากเนี่ยเทียนโดยไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น!
เพียงแค่ไม่กี่วินาที แมลงเกราะเงินที่ก่อนหน้านี้กลบทับร่างเนี่ยเทียน ไว้จนมิดกลับหายไปเกลี้ยงอย่างไร้ร่องรอย
บนพื้นดินมีศพของแมลงเกราะเงินแค่สิบกว่าตัวเท่านั้น
เพราะตอนที่เนี่ยเทียนใช้การสูบดึงพลังชีวิตได้ถูกแมลงเกราะเงินเต็ม ฟ้ากลบทับร่างเอาไว้ ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นฟางอิ๋งอิ๋งจากสำนักเชื่อมฟ้า หรือ จะเป็นอินย่าหนันที่อยู่ใกล้เนี่ยเทียนก็ล้วนมองไม่เห็นว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น
รอจนแมลงเกราะเงินใช้ความเร็วสุดขีดหนีไปให้พ้นจากเนี่ยเทียน พวกนางถึงมองเห็นศพของแมลงเกราะเงินสิบกว่าตัวที่ก่อนหน้านี้รุมกัด ทึ้งเลือดเนื้อของเนี่ยเทียน
“ฟ่อๆ!”
งูเหลือมเลือดน้ำแข็งระดับแปดที่เกือบจะข่มอารมณ์ไม่ไหวและ เตรียมจะพุ่งไปแบ่งผลประโยชน์กับแมลงเกราะเงินพลันเปล่งเสียงร้อง อย่างกระวนกระวายใจแล้วรีบถอยกลับมาอย่างรวดเร็ว
ดวงตาของงูเหลือมเลือดน้ำแข็งเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
มันเองก็ไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ แต่ตอนที่เนี่ยเทียน ใช้การสูบดึงพลังชีวิต สัญชาตญาณทำให้มันตัวสั่น มีความรู้สึกหวาดผวา ว่าหากกล้าขยับเข้าไปใกล้เนี่ยเทียนในเวลานี้ มันจะต้องเจอกับความ พินาศวอดวายแน่นอน
ทางฝ่ายของสำนักเชื่อมฟ้า ฟางอิ๋งอิ๋งและชายหนุ่มที่ชื่อหลัวฮุยก็มีสี หน้าแปลกใจเช่นกัน
แมลงเกราะเงินมากมายหลายตัวไม่มองอินย่าหนันและมู่ปี้ฉงแม้แต่ หางตา เอาแต่กระโจนเข้าหาเนี่ยเทียน แค่นี้ก็มากพอจะบอกได้ถึงความ ผิดปกติแล้ว
อีกทั้งยังเห็นๆ กันอยู่ว่าแมลงเกราะเงินหลายสิบตัวรุมกัดทึ้งร่างของ เนี่ยเทียน ทว่าจู่ๆ กลับตายไปอย่างรวดเร็ว นี่ก็ยิ่งเป็นเรื่องแปลก ประหลาดเข้าไปใหญ่
ที่น่าสงสัยมากกว่านั้นก็คือแมลงเกราะเงินที่ก่อนหน้านี้ยังกระโจนกัน เข้าหาเนี่ยเทียนอย่างบ้าคลั่ง ทำไมจู่ๆ กลับพากันถอยกรูดหนีห่างจาก เนี่ยเทียนอย่างรวดเร็วราวเจอผีกลางวันแสกๆ
“คนคนนั้น ไม่ธรรมดา” ใบหน้าเหลืองตอบของหลัวฮุยจากสำนัก เชื่อมฟ้าเต็มไปด้วยความคลางแคลงใจ “หากแมลงเกราะเงินฝ่าม่านแสง คุ้มกายเข้าไปกัดแทะเรือนกายของใคร คนผู้นั้นก็แทบไม่มีทางรอดชีวิต ได้”
เขาเหลือบตามองไปยังโครงกระดูกขาวโพลนไร้เลือดเนื้อของคนจาก สำนักเชื่อมฟ้าที่อยู่ใกล้ๆ
ฟางอิ๋งอิ๋งเองก็มองตามไป แล้วก็ไพล่นึกถึงภาพที่ม่านแสงของสหาย ร่วมสำนักเหล่านั้นถูกทำลายจนแมลงเกราะเงินกระโจนไปกลบทับร่าง เวลาสั้นๆ แค่สิบกว่าวินาทีร่างของพวกเขาก็เหลือเพียงโครงกระดูกขาว โพลน นั่นจึงทำให้หัวคิ้วของนางขมวดเข้าหากันน้อยๆ
“ทั้งๆ ที่ถูกแมลงเกราะเงินกัด ถูกพิษแทรกซอนเข้าไป แต่กลับยัง รอดมาได้ แถมยังทำให้แมลงเกราะเงินตกใจเผ่นหนีไปด้วย” นางทำท่า ครุ่นคิด
ในกองศพของแมลงเกราะเงินหลายสิบตัว เนี่ยเทียนกำลังหรี่ตา มุม ปากคลี่ยิ้มดีใจ
หลังจากการสูบดึงพลังชีวิตดึงพลังชีวิตและเลือดเนื้อออกมาจากใน ร่างของแมลงเกราะเงินให้ย้อนกลับมาในร่างของเขาก็ได้พกพาเอาแสงสี เงินเป็นประกายให้กระจายอยู่ทั่วหัวใจของเขาด้วย
ปราณเลือดสีเขียวที่อยู่ในสภาะจำศีลถูกแสงสีเงินเหล่านั้นดึงดูด เหมือนมังกรที่ถูกปลุกให้ตื่น
จิงชี่เลือดเนื้อส่วนใหญ่กระจายไปทั่วแขนขาของเนี่ยเทียน สามารถ ทำให้เลือดลมของเขาพลุ่งพล่านเปี่ยมล้นได้อีกเป็นนาน แล้วก็สามารถ นำมาใช้ร่วมกับจิงชี่พืชหญ้าชุบหลอมเรือนกายเขาตามวิธีของเวทไม้ สวรรค์เกิดใหม่ได้อีกด้วย
“แสงสีเงินเหล่านั้นเหมือนจะเป็นวิญญาณบริสุทธิ์ที่อยู่ในปราณเลือด ของแมลงเกราะเงิน ทั้งยังนาบประทับความลี้ลับทางสายเลือดเอาไว้”
เนี่ยเทียนแอบตะลึง
ก่อนหน้านี้ตอนที่สายเลือดแห่งชีวิตเส้นนั้นจำศีลเพื่อทำการแปร สภาพ มันไม่เคยดึงเอาจิงชี่เลือดเนื้อของเขาไปต่อ แต่คราวนี้กลับต่าง ออกไป
หลังจากที่แสงสีเงินผสานรวมเข้าไปในสายเลือดแห่งชีวิตของเขา เขา ก็มีความรู้สึกเหมือนว่าสายเลือดแห่งชีวิตกำลังทำการแปรสภาพอย่าง รวดเร็ว
เขาจึงเข้าใจทันทีว่าแสงสีเงินพวกนั้นต้องเป็นสิ่งที่สายเลือดแห่งชีวิต ปรารถนาอย่างถึงที่สุดแน่นอน
พอคิดมาถึงตรงนี้เขาก็ยิ่งมั่นใจ จึงเป็นฝ่ายเดินเข้าไปหาโพรงของ แมลงเกราะเงินด้วยตัวเอง
แมลงเกราะเงินที่บินวนอยู่กลางอากาศรอบภูเขา พอเห็นเขาขยับเข้า มาใกล้กลับพากันถอยร่นออกห่าง
แมลงเกราะเงินที่บินว่อนเต็มท้องฟ้าเกิดความหวาดกลัวเขาโดย สัญชาตญาณ ดวงตาคู่เล็กๆ ของพวกมันฉายความไม่เป็นสุขและลนลาน รอจนเนี่ยเทียนเดินเข้ามาถึงโพรงของพวกมัน เส้นป้องกันทางจิต วิญญาณของแมลงเกราะเงินจำนวนนับไม่ถ้วนก็พลันแตกทลาย
“ฟิ้วๆๆ!”
แมลงเกราะเงินแต่ละตัวกลายร่างเป็นเส้นแสงสีเงินที่บินมุดกลับเข้า ไปในโพรงจำนวนนับไม่ถ้วนบนภูเขาสีเงิน
ไม่นานรอบโพรงของแมลงเกราะเงินก็ไม่เหลือแมลงเกราะเงินแม้แต่ ตัวเดียว
สีหน้าของอินย่าหนันยิ่งเปลี่ยนมาเป็นเหยเก
ฟางอิ๋งอิ๋งและหลัวฮุยก็ขมวดคิ้วเป็นปม คิดไม่ออกว่าปัญหาอยู่ที่ไหน
เนี่ยเทียนยืนอยู่ใต้ภูเขาสีเงิน เงยหน้าขึ้นมองรูมากมายบนตัวภูเขาที่มี ขนาดเท่ากำปั้น จนกระทั่งเจอรูหนึ่งที่เขาสามารถเข้าไปได้
“หากไม่ผิดจากที่คาด รูนั่นน่าจะเป็นรูของนางพญาแมลงเกราะเงิน เป็นช่องทางที่เข้าไปในโพรงแห่งนั้น”
หลังจากหัวเราะดังหึหึจบ เนี่ยเทียนก็กระโดดผลุงขึ้นคล้ายพญา อินทรีที่โฉบตัวตรงดิ่งเข้าไปในปากโพรงที่ค่อนข้างใหญ่แห่งนั้น
อินย่าหนันและมู่ปี้ฉงมองตากันหนึ่งครั้ง ครั้นจึงรีบตามเขาไปติดๆ
“พวกเขาเข้าไปในโพรงของนางพญาแมลงได้ง่ายดายขนาดนี้เชียว หรือ” หลัวฮุยตะลึงงัน
“ศิษย์น้อง เจ้าเข้าไปดูเป็นเพื่อนข้าหน่อย” ฟางอิ๋งอิ๋งถอนหายใจ เบาๆ “ผู้ชายคนนั้นค่อนข้างประหลาด ข้าเริ่มหมดความมั่นใจเสียแล้ว”
“ก็บอกกับเจ้าแต่แรกแล้วว่าอย่าทำตัวเหลวไหล แต่เจ้าดันไม่ยอม ฟัง” หลัวฮุยตำหนิเบาๆ หนึ่งประโยค แต่ก็ยังเดินตามนางเข้าไปยังโพรง หินที่พวกเนี่ยเทียนบินเข้าไปก่อนหน้านี้
“ทางที่ดีที่สุดเจ้าก็อย่ากร่างให้มากนัก ข้าเองก็รู้สึกว่าสามคนนั้น รับมือได้ไม่ง่าย” พอเข้ามาในถ้ำ เขาก็พูดขึ้นเบาๆ อีกครั้ง
ฟางอิ๋งอิ๋งเม้มปากยิ้ม “กลัวอะไรเล่า? ยังมีเจ้าอยู่ไม่ใช่หรือ? เจ้ามี แมลงร้ายตัวนั้น นั่นคืออาวุธล้ำค่าของสำนักเชื่อมฟ้าเราเชียวนะ! ข้าไม่ เชื่อหรอกว่าเจ้าพวกคนที่มาจากดินแดนปราการดวงดาวจะมีปัญญา รับมือกับแมลงร้ายของเจ้าได้”
“พวกเราไม่จำเป็นต้องหาเรื่องใส่ตัวให้เกิดปัญหายุ่งยาก” หลัวฮุย กล่าวอย่างหงุดหงิด
ฟางอิ๋งอิ๋งคลี่ยิ้มตอบรับ ทว่าในใจกลับไม่แยแส ราวกับรู้สึกว่าขอแค่ หลัวฮุยอยู่ด้วย พวกเนี่ยเทียนสามคนก็ไม่น่ากลัวสำหรับนาง