สู่วิถีอมตะ - บทที่ 601 การท้าทายของเจียงผิงอัน

หากเฉียนฮวั่นโหรวและเจียงผิงอันเป็นคู่บำเพ็ญกัน แล้วใครจะ
กล้าแตะต้องเจียงผิงอัน?

เฉียนฮวั่นโหรวเป็นเซียนมนุษย์หนึ่งเดียวของเผ่ามนุษย์

เพราะการปรากฏตัวของนาง ทุกเผ่าพันธุ์ล้วนขวัญผวามิกล้า
รุกรานเผ่ามนุษย์

ปวงชนที่เพิ่งร้องตะโกนให้ทำลายเจียงผิงอันต่างตะลึงคาที่
สภาพกระอักกระอ่วนยิ่ง

ประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อตะโกนขึ้นทันที “นางหนูนี่พูดเพ้อ
เจ้อ ถึงกับโกหกเรื่องเช่นนี้ออกมา เซียนมนุษย์เฉียนจะเหลือบแล
อะไรผู้มีการฝึกฝนต ่าต้อยอย่างเจียงผิงอัน?”

“อย่าพยายามข่มเราเสียให้ยาก!”

เมื่อเห็นอีกฝ่ายไม่เชื่อ เจียงเมี่ยวอีก็พูดช้า ๆ “เจ้าเฒ่าไม่ยอม
ตาย หากไม่เชื่อก็ลองดูเลยสิ”

แม้ปากประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อบอกไม่เชื่อ ทว่าแท้จริง
เบื้องลึกหามั่นใจไม่

ก่อนหน้านี้ยามนิกายเทวมารถูกล้อมโจมตี เฉียนฮวั่นโหรวก็
ปรากฏตัวเอง ซ ้ายังให้เจียงผิงอันยืมใช้ศาสตราเซียน

สมบัติอย่างศาสตราเซียน กระทั่งบุตรตัวเองยังอาจมิให้ยืม แต่
เฉียนฮวั่นโหรวให้เขายืม แสดงให้เห็นว่าทั้งสองสัมพันธ์ใกล้ชิดยิ่ง

มีข่าวลืออยู่เสมอมาว่าทั้งสองมีความสัมพันธ์พิเศษต่อกัน บางที
อาจจะจริง

ไร้ผู้ใดและขุมกำลังไหนกล้าลงมือ ด้วยกลัวการล้างแค้นของ
เฉียนฮวั่นโหรว

นอกจากนั้น นิกายเทวมารเองก็ใช่จะรับมือง่าย

ยามนี้ขุมกำลังหลักทั้งหลายขึ้นหลังเสือ มิอาจทราบว่าต้องทำ
เช่นไร

จะถอยก็น่าอาย แต่ถ้าไม่ถอยก็มิอาจทำการใด น่าอายยิ่ง
กว่าเดิม

เจียงผิงอันยืนตระหง่านตรงหน้าเยี่ยงเทพอหังการ ทำให้ปวงชน
มิกล้าเปิดฉากลงมือ

“ข้าจะให้พวกเจ้ามีโอกาสได้ฆ่าข้าครั้งหนึ่ง”

เจียงผิงอันชำเลืองขุมกำลังใหญ่ทั้งหลาย “ยอดฝีมือขอบเขต
บูรณาการทั้งหมด รวมถึงขั้นปลายด้วย สามารถสู้ตัดสินเป็นตายกับ
ข้าได้”

“ข้ารู้ พวกเจ้าไม่กล้าสู้กันตัวต่อตัวหรอก รุมเข้ามาได้เลย จะกี่
คนก็ตามใจ”

“นี่เป็นโอกาสฆ่าข้าครั้งเดียวที่พวกเจ้ามี รักษาไว้ให้ดีเล่า”

ทันทีที่วาทะนี้ถูกกล่าว ปวงชนก็ตกตะลึง

เขาจะท้าทายยอดฝีมือขอบเขตบูรณาการทั้งหมด?

เลือดขึ้นหน้าจนตาพร่ามัวไปแล้วหรือ?

เขาเพิ่งบรรลุขอบเขตบูรณาการได้ไม่กี่ปี ยามนี้จะสู้กับยอดฝีมือ
ขั้นปลายขอบเขตบูรณาการแล้ว ซ ้ายังเป็นการสู้แบบหนึ่งเผชิญหมู่

ยอดฝีมือขอบเขตบูรณาการ กระทั่งในขุมกำลังหลักของเผ่า
มนุษย์ล้วนถือได้เป็นกำลังหลักทั้งสิ้น ในขุมกำลังสูงสุดสักแห่ง อย่าง
มากที่สุดก็มียอดฝีมือขอบเขตบูรณาการเพียงร้อยเศษ

ยิ่งขอบเขตสูง การต่อสู้ข้ามขอบเขตยิ่งยากเย็น ต่อให้เจียงผิง
อันมากสามารถ สู้ข้ามขอบเขตได้ แต่เขาอยู่เพียงขั้นต้นขอบเขต
บูรณาการ ไม่ว่าแข็งแกร่งเพียงไร เขาจะทำได้แค่ไหนเชียว?

หากสู้เสมอกับยอดฝีมือขั้นปลายขอบเขตบูรณาการสักคนได้ก็
ประเสริฐแล้ว แต่ยามนี้ มิเพียงเขาท้าทายยอดฝีมือขั้นปลายขอบเขต
บูรณาการ ซ ้ายังเป็นการต่อสู้แบบหนึ่งต่อหลาย!

หากสมองเจียงผิงอันไร้ปัญหา ก็คงถูกโทสะบังตา

วอนตายแท้ ๆ

“เจ้าจะไม่ใช้อาวุธระดับสูงใช่หรือไม่?” ใครบางคนถามอย่าง
ระมัดระวัง

ทุกผู้ล้วนทราบว่าเจียงผิงอันมียอดสมบัติ และมิอาจสู้กันได้เลย

“ไม่ อย่างมากที่สุด ข้าก็จะใช้อาวุธวิเศษขอบเขตบูรณาการ”
เจียงผิงอันตอบเรียบ ๆ

“ทุกท่านได้ยินชัดแล้ว! เจียงผิงอันพูดเองนะ!”

ประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อสุดปรีดา

เขาไม่รู้จะจัดการกับเจียงผิงอันอย่างไร แต่มิคาดว่าเจ้าเด็กนี่จะ
เหิมเกริมเพียงนี้

หากฆ่าเจียงผิงอันในการประลอง แม้แต่เฉียนฮวั่นโหรวก็พูด
อะไรมิได้

“เจ้านิกายอย่าวู่วามสิ มีเซียนมนุษย์เฉียนปกป้องอยู่ พวกเขามิ
กล้าลงมือหรอก!”

ผู้อาวุโสจากนิกายเทวมารมากมายก็คิดว่าเจียงผิงอันถูกโทสะ
บังตาเช่นกัน

ประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์เสินหุนเกลี้ยกล่อม “เจ้านิกายเจียง เจ้า
หุนหันเกินไปแล้ว”

เจียงผิงอันแข็งแกร่งก็จริง อาจมิด้อยไปกว่าตัวตนขั้นปลาย
ขอบเขตบูรณาการก็ได้

ทว่าหากจะให้เขาสู้กับศัตรูจำนวนมากในคราวเดียว เป็นเรื่อง
ฝันเฟื่องแท้ ๆ

“ท่านพ่อ ข้าจะสู้ร่วมกับท่านด้วย!” เจียงเมี่ยวอีคว้ามือเจียงผิง
อันทันที

“ไม่ได้ มันอันตรายเกินไป” เจียงผิงอันมิอยากให้บุตรีตนพบ
อันตรายแม้เพียงน้อยนิด

เจียงเสียวเสวี่ยและหลี่เยว่เยว่ก็อยากช่วย แต่การฝึกฝนของพวก
นางไม่เพียงพอ

“ท่านยังรู้หรือว่าอันตราย? แต่ข้าจะสู้ด้วยอยู่ดี” น ้าเสียงของเจียง
เสียวเสวี่ยมั่นคง ไร้ช่องว่างให้ปฏิเสธ

“เจ้านิกายเจียง บุตรีเจ้ากตัญญูเช่นนี้ จะปฏิเสธนางได้อย่างไร?
เราตกลงให้บุตรีเจ้าเข้าร่วมการประลองเช่นกัน หาไม่เดี๋ยวเราจะ
รังแกเจ้าเสียเปล่า”

เจ้าเทวนิกายสุริยันอยากฆ่าเจียงผิงอันไปพร้อมกับบุตรี มิให้มี
ปัญหาใดตามมาอีก

อันที่จริง เทวนิกายสุริยันมิได้มีข้อพิพาทโดยตรงกับเจียงผิงอัน
หากจะให้มี ก็มีแค่กาลก่อนที่เจียงผิงอันฆ่าร่างเทวะสุดขั้วหยางไปใน
อดีต

เรื่องสำคัญที่สุดคือเทวนิกายสุริยันและตระกูลเหลยบาดหมาง
ลึกซึ้ง ยามซากโบราณมหาจักรพรรดิถูกพบ สองฝ่ายมีการต่อสู้กัน
เจ้านิกายรุ่นก่อนตกตายด้วยน ้ามือตระกูลเหลย

เมื่อผนวกกับความต้องการทรัพยากรของเจียงผิงอัน เทวนิกาย
สุริยันจึงเข้าร่วมฝ่ายตรงข้าม

เจียงผิงอันจนใจยิ่ง แท้จริงเขาไม่อยากให้บุตรีตนต้องเลือดเปื้อน
มือเลย

แต่ในโลกนี้ จะมิฆ่าใครได้เลยหรือ

ช่างมันเถอะ ไม่ช้าก็เร็วยายหนูนี่ก็ต้องเผชิญโลกา ให้นางสร้าง
ประสบการณ์สักหน่อยแล้วกัน

“เจ้านิกายเจียง เรามาช่วยแล้ว” ประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์เสินหุนซูปิ
นกล่าว

“อย่าเลย คนจะเยอะเกินไป ขยะที่กล้าเพียงทำเรื่องชั่ว ๆ ลับหลัง
กองนี้จะมิกล้าขยับเอาได้”

เจียงผิงอันปฏิเสธคำขอช่วยเหลือของซูปิน คว้ามือน้อยของเจียง
เมี่ยวอีเหินเวหาไปบนภูเขาจักรพรรดิซึ่งเหลือเพียงครึ่ง

“ใครจะมาสู้?”

อาภรณ์ดำของเจียงผิงอันพลิ้วสะบัด อาภรณ์สีน ้าเงินของเจียง
เมี่ยวอีโบกไสว ทั้งสองเจิดจรัสเยี่ยงตะวันคู่

“บ้าไปแล้ว เจียงผิงอันสติแตกไปแล้วจริง ๆ คนทั่วไปไม่บ้าเพียง
นี้หรอก! แตกต่างจากรนหาที่ตายไม่”

เจียงผิงอันกำลังประมาณความแข็งแกร่งตนเองสูงไป หรือ
ประมาทจำนวนศัตรูอยู่กันแน่?

ขุมกำลังใหญ่ทั้งหลายมองหน้ากัน รู้ว่านี่อาจเป็นโอกาสสุดท้าย
ในการฆ่าเจียงผิงอัน และต้องทุ่มสุดฝีมือ

“ยอดฝีมือขอบเขตบูรณาการทั้งหมดของแดนศักดิ์สิทธิ์เทียน
เจ๋อลงมือ!”

“ยอดฝีมือขอบเขตบูรณาการทั้งหมดของเทวนิกายสุริยันลง
มือ!”

“ยอดฝีมือขอบเขตบูรณาการทั้งหมดของหอตำราเทียนเต้าก้าว
ออกมา ฆ่าสองคนนั้นเสีย ล้างแค้นให้ตระกูลฉางซุน!”

“ยอดฝีมือจากแดนศักดิ์สิทธิ์เฮ่าเยว่ ลงมือ!”

ผู้ฝึกตนขอบเขตบูรณาการทั้งหมดของทุกฝ่ายเหินตามกัน
ออกมาจากฝูงชน

เมื่อผู้ฝึกตนเหล่านี้ปรากฏ กฎฟ้าดินก็แปรเปลี่ยนมหาศาล ท้อง
นภากระจ่างใสถูกปกคลุมด้วยเมฆดำ สายลมกรีดหวีดหวิว ใบไม้
กระจายร่วงโรย

กำลังของขุมกำลังเหล่านี้ รวมแล้วเฉียดร้อยตัวตน หนึ่งในร้อย
ของยอดฝีมือขอบเขตบูรณาการเผ่ามนุษย์รวมตัวกันที่นี่!

เจียงผิงอันจะชนะได้เช่นไร?

“เฮ้อ~”

ซูปินและคณะถอนใจอย่างอับจน

เจียงผิงอันยังอ่อนวัย ยังบุ่มบ่ามเกินไป

ต่อให้เป็นยอดฝีมือขั้นปลายขอบเขตบูรณาการ ยังไม่มีทางท้า
ทายยอดฝีมือขอบเขตบูรณาการร้อยคนไหว มิต้องพูดถึงว่าเจียงผิง
อันเพิ่งบรรลุขอบเขตบูรณาการได้ไม่กี่สิบปี ขณะที่ศัตรูอยู่มาเป็น
พัน ๆ ปี

แม้จะมีเจียงเมี่ยวอีเพิ่มมาอีกคน ก็ยังมิอาจเปลี่ยนผลศึกได้

เจียงผิงอันมองยอดฝีมือเฉียดร้อยรอบตน โทสะและความแค้น
ในใจผลาญแผดอย่างบ้าคลั่ง

คนเหล่านี้ล่วงเกินเขาครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้ผู้ที่เขารักต้องเสี่ยง
ภัย เขามิอาจทนไหวแล้ว

เหตุที่เขาตัดสินใจอย่างบ้าระห ่าเช่นนี้ก็เพื่อให้อีกฝ่ายจ่ายหนี้
ด้วยเลือดเนื้อ ทำให้เจ็บปวดหวั่นใจ ให้เกิดความกลัว

“ฆ่า!”

ยอดฝีมือขอบเขตบูรณาการเฉียดร้อยแผดเสียงพร้อมเพรียง
ฟ้าดินพลันปกคลุมด้วยจิตสังหาร สุญตาถูกอำนาจกล้าแข็งกรีด
แหวก

ผู้ฝึกตนมากมายขวัญผวาจนเลี่ยงถอยไปไกล ศึกระหว่าง
ขอบเขตบูรณาการน่าสะพรึงยิ่งนัก หากพวกเขาไม่ระวัง ก็จะถูก
ลูกหลงได้

ประกายดาบเงากระบี่ จำนงกระบี่แรงอัดหมัดมวยกระหน ่าเข้าใส่
บุคคลทั้งสองบนเขา เคล็ดพลังสะท้านสุญตา วิชาลับทรงพลังปก
คลุมสองพ่อลูก มิอาจทะลวงผ่าน ไร้หนทางหนีใด ๆ

ศัตรูที่เห็นภาพตรงหน้านี้สุดปรีดา

ขอเพียงไม่บรรลุขอบเขตมหายาน ตระหนักอำนาจเขตแดน คน
ทั้งสองตายแน่!