เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 498 ความหวาดกลัว

บทที่ 498 ความหวาดกลัว

เจ้าของแอ็กเคานต์หันหลังให้ความเหงาเหลือบหางตามองแขนอีกข้าง ก็เห็นว่ามีมือข้างหนึ่งวางอยู่

จากนั้น ก็มีน้ำหนักที่มองไม่เห็นกดทับลงมา พร้อมกับผมยาวสยายลงมา มันทั้งยาวทั้งเย็นเฉียบ ไม่เหมือนผมของคนเลยสักนิด

“ท่านปรมาจารย์ ท่านปรมาจารย์ ช่วยผมด้วย”

หันหลังให้ความเหงาไม่กล้าขยับ และไม่กล้ามองด้วย เพราะกลัวว่าจะเห็นอะไรที่ทำให้เขารับไม่ไหว

ฉู่ลั่วเอ่ย “เธอวนเวียนรอบตัวคุณมาตลอด ไม่ใช่แค่เพราะคุณฆ่าเธอ แต่เพราะเธอไม่มีหลุมศพด้วย ผีเร่ร่อนไม่มีที่ให้ไปก็ต้องมาตามหลอกหลอนคุณอยู่แล้ว”

“ผมจะทำหลุมศพให้เธอ ผมจะทำให้เธอ!”

“เธอรอไม่ไหวแล้ว อยากได้ตอนนี้เลยค่ะ”

“ผมจะเอามาให้เธอตอนนี้เลย!”

หันหลังให้ความเหงาถือโทรศัพท์มือถือวิ่งออกไปข้างนอก เขาวิ่งเร็วมากราวกับร่างกายมีพลังเพิ่มขึ้นมา เขาวิ่งผ่านผู้คนไปอย่างรวดเร็ว วิ่งผ่านรถที่สัญจรไปมา วิ่งออกไปถึงชานเมือง

[โอ๊ยยย จะอ้วกแล้ว กล้องสั่นแรงเกินไปหรือเปล่าเนี่ย!]

[จะเป็นลมแล้ว!]

[นี่คือความเร็วของมนุษย์เหรอ? ยูเซน โบลต์*[1] เห็นเข้า ยังต้องเรียกพระเจ้า]

[คนคนหนึ่งจะวิ่งได้เร็วขนาดนี้เลยเหรอ?]

[รองเท้าหลุดหายไปแล้ว!]

[ให้ตายสิ ไม่เจ็บเท้าเหรอ? วิ่งจนเลือดออกแล้วนะนั่น]

[เขาไม่รู้สึกเลยเหรอ? หินแหลมขนาดนั้น เหยียบลงไปด้วยเท้าเปล่า…]

ตำรวจที่ขับรถตามมาข้างหลังก็มีสีหน้าพูดยาก

พวกเขาตามชายวัยห้าสิบเข้ามาที่ป่าบนภูเขา

หันหลังให้ความเหงาเหมือนไม่มีความรู้สึก แม้จะถูกหนามแหลมเกี่ยวผิวหนังจนเลือดออกก็ไม่สนใจ

“ที่นั่นเหมือนจะมีบ้านไม้หลังหนึ่ง เมื่อก่อนคงเป็นที่อยู่ของเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าไม้”

ด้านหน้ามีบ้านไม้ผุพังปรากฏขึ้น แต่เพราะเวลาผ่านมานานแล้ว รอบบ้านจึงมีวัชพืชขึ้นเต็มไปหมด

ดูเหมือนบ้านทั้งหลังถูกซ่อนเอาไว้ในพุ่มไม้อย่างสมบูรณ์

หันหลังให้ความมืดพุ่งเข้าไปข้างในแล้ว!

ฉู่ลั่วเตือน “ต่อไปจะเป็นภาพที่ไม่เหมาะสม คนที่จิตใจรับไม่ไหว ช่วยออกไปเองได้เลยนะคะ”

[ภาพที่ไม่เหมาะสม? ภาพอะไร?]

[ภาพที่ไม่เหมาะสมอะไร?]

[ทุกท่าน ขออภัยด้วย ข้าน้อยขอออกไปก่อน]

[ฉันกังวล ขอตัวก่อน]

[เจ้าของช่องบอกแล้วว่าภาพไม่เหมาะสม ก็ต้องดูไม่ได้อยู่แล้ว]

[ไปแล้ว ไปแล้ว]

[ฉันอยากเห็นเหมือนกัน ว่าเป็นของน่ากลัวอะไร]

[ฉันใจกล้า ฉันไม่กลัว]

หันหลังให้ความมืดบุกเข้าไป ภาพทั้งหมดภายในบ้านปรากฏขึ้นที่หน้าจอ

วัชพืชขึ้นตามช่องวางของบ้านไม้ แต่ชายวัยห้าสิบเดินอยู่ท่ามกลางความมืดอย่างคุ้นเคย

…เขาเดินตรงไปที่เตียงทางด้านซ้ายทันที

[!@#$%]

[ให้ตาย นี่มันอะไรกันเนี่ย!]

[จะอ้วก!]

[ใช่อย่างที่ฉันคิดไหม?]

[ไม่ใช่! ไม่ไหว ฉันไปแล้ว]

[น่ากลัวไหม? ฉันไม่ได้มองภาพ ฉันอ่านแค่ความคิดเห็น ภาพน่ากลัวหายไปหรือยัง?]

[สับสนจัง! อยากดู แต่ก็ขี้ขลาด]

[ไม่น่าแปลกที่เจ้าของช่องบอกว่าเป็นภาพที่ไม่เหมาะสม]

[ทนไม่ไหวแล้ว ทนไม่ไหวแล้ว ขอไปอ้วกก่อนนะ]

[น่ารังเกียจจัง!]

ฉู่ลั่วตัดการเชื่อมต่อไลฟ์สตรีม เธอยังคงมองกล้องด้วยสีหน้าเหมือนปกติ “พวกเรามาติดต่อผู้โชคดีคนที่สองกันค่ะ”

ตำรวจอยู่ข้างหลังหันหลังให้ความเหงา เรื่องต่อจากนี้ไม่ต้องให้เธอช่วยแล้ว

การเชื่อมต่อจึงสิ้นสุดลง

[ไม่ใช่มั้ง! จบง่ายแบบนี้เลยเหรอ!]

[เมื่อกี้ฉันพลาดฉากที่น่าตื่นเต้นที่สุด ไม่เห็นอะไรเลย]

[ฉันอยากรู้เรื่องหลังจากนี้]

[ข้ามไปเถอะ คืนนี้ฉันอาจจะฝันร้ายก็ได้]

[น่ากลัวมาก]

[น่ากลัวจัง!]

ฉู่ลั่วเห็นว่าในความคิดเห็นมีคนพิมพ์ว่า ‘กลัวมาก’ กับ ‘ฝันร้าย’ จำนวนมากก็เอ่ย “ที่กลัวเพราะจิตใจไม่สงบ ฝันร้ายเพราะจิตวิญญาณไม่มั่นคง”

“เอามีดทำครัวไปวางไว้หน้าประตูได้นะคะ ถ้าใครอาศัยอยู่ในชุมชน ก็เอาไปวางไว้ที่ทางเข้าได้ หยิบไข่ไก่ไปหนึ่งฟอง ถ้าไข่ไก่ไม่ตั้งตรงขึ้นมา ก็จะไม่ถูกทำให้ตกใจ แต่ถ้าไข่ไก่ตั้งตรงขึ้นมา ก็หมายถึงคุณกำลังตกใจ ให้เอาไข่ไก่ไปต้มให้สุกแล้วทานมันซะ ก็โอเคแล้วค่ะ”

[1] โบลต์ หรือ ยูเซน โบลต์ (尤塞恩·博尔特) อดีตนักวิ่งระยะสั้น เจ้าของสถิติโลก ที่ได้รับยกย่องให้เป็นนักวิ่งที่ดีที่สุดตลอดกาล