เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3640 ขอร้อง / ตอนที่ 3641 สืบสวน
ตอนที่ 3640 ขอร้อง
เมื่อรอยแผลเล็กๆ ปรากฏขึ้น ร่างกายของนางก็ซูบผอมลงอย่างรวดเร็วเหมือนกับดอกไม้ที่เหี่ยวเฉา เหลือเพียงหนังหุ้มกระดูก ไม่เหลือรูปโฉมเช่นตอนยังมีชีวิตอยู่โดยสมบูรณ์
เห็นภาพนี้แล้ว ชายวัยกลางคนถอยไปก้าวหนึ่งด้วยความตื่นตกใจ เขากำหมัดด้วยความรู้สึกโศกเศร้า ร่างกายสั่นเทาอย่างรุนแรง พยายามหักห้ามใจอย่างยิ่งยวด
ถูกดูดเลือดลมบริสุทธิ์ทั่วกายจนตายจริงด้วย! บุตรีของเขาต้องตายอย่างน่าอนาถในวัยที่กำลังงดงามราวกับบุปผาเช่นนี้!
เป็นใครกัน! ใครกันที่สังหารบุตรีของเขาอย่างโหดร้ายเช่นนี้!
เพลิงโทสะภายในกายเดือดพล่าน ผสานเข้ากับความโศกเศร้าและเจ็บปวด ชายฉกรรจ์กล้าแกร่งคนหนึ่งคุกเข่าลง ร้องไห้อย่างไร้เสียง
“ท่านพ่อ…” ชายหนุ่มยืนอยู่ข้างประตู มองบิดาที่กำลังร้องไห้อยู่เงียบๆ รู้สึกเสียใจไม่ต่างกัน
ชายวัยกลางคนลุกขึ้นยืน เขาเช็ดน้ำตาที่หางตา จากนั้นสาวเท้าเดินออกไปข้างนอก หลังออกมาก็เห็นสตรีชุดแดงกำลังนั่งดื่มชาอยู่ ทันใดนั้นเขาพลันเดินไปข้างหน้า คุกเข่าลงกับพื้นเสียงดัง
“ขอฮูหยินช่วยเหลือด้วย! ช่วยข้าคนแซ่ปี้ตามหาฆาตกรฆ่าบุตรีข้าด้วย!” เขาประสานมือร้องขอ เพราะเขารู้ว่าลำพังกำลังของพวกเขายากนักจะหาตัวฆาตกรเจอได้ แต่สตรีชุดแดงตรงหน้ามีฐานะลึกลับ ข้างกายมียอดฝีมือมากมาย อีกทั้งนางมองปราดเดียวก็รู้สาเหตุการตายของบุตรีเขา เช่นนั้นอาจมีเพียงนางที่ช่วยเขาตามหาตัวฆาตกรได้
เฟิ่งจิ่วดื่มชาด้วยสีหน้าเรียบเฉย ไม่ได้พูดอะไรอยู่เนิ่นนาน นางปล่อยให้ชายวัยกลางคนคนนั้นคุกเข่า ไม่ได้บอกให้เขาลุกขึ้น จนกระทั่งเวลาผ่านไปสักพัก หลังนางดื่มชาในมือหมดจึงค่อยกล่าวขึ้นว่า “ที่จริงข้าไม่ค่อยชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน แค่มาดูเพราะสงสัยเล็กน้อยเท่านั้น บัดนี้ความสงสัยหมดไปแล้ว ไม่สะดวกใจจะสอดมือเช่นกัน”
นางมาดูเพราะรู้สึกสงสัยจริงๆ อย่างไรเสียจะมีคนฝีมือร้ายกาจสังหารคนอย่างเงียบเชียบในสถานที่เช่นนี้ได้อย่างไร แต่หลังจากเห็นสตรีที่ตายไปคนนั้น ในใจกลับชัดเจนแล้ว
เมื่อหมดสิ้นความสงสัย นางย่อมคร้านจะยุ่งเรื่องชาวบ้านอีก
“ฮูหยิน ข้าคนแซ่ปี้มีความสามารถจำกัด และข้ามีบุตรีเพียงคนเดียว บัดนี้นางตายอย่างน่าอนาถอยู่ที่นี่ อีกทั้งทำให้ฮูหยินตกเป็นผู้ต้องสงสัยด้วย ขอฮูหยินได้โปรดช่วยเหลือข้าสักครั้ง ข้าคนแซ่ปี้จะขอบพระคุณเป็นอย่างยิ่ง” เขาขอร้องอีกครั้ง ไม่ได้ลุกขึ้นยืน
“ฮูหยิน ข้าต้องขออภัยด้วย ก่อนหน้านี้ข้าโง่เขลา ข้าจะโขกศีรษะขอโทษทุกท่านที่นี่ ขอฮูหยินช่วยเหลือข้าตามหาตัวฆาตกรด้วย” เขาพูดพลางโขกศีรษะลงบนพื้นสามครั้งอย่างที่พูดจริงๆ
“ท่านแม่ ท่านแม่ช้าหน่อย…”
เสียงของความกังวลใจดังมา เห็นเพียงบุตรชายอีกคนหนึ่งของชายวัยกลางคนกำลังประคองมารดาออกมา มารดาเขาเดินอย่างรีบร้อน ฝีเท้าซวนเซ ฝ่ายบุตรชายรีบประคองนางไว้ กลัวว่านางจะล้มลง
สตรีวัยกลางคนหลั่งน้ำตาอย่างเงียบๆ เมื่อมาถึงตรงหน้าเฟิ่งจิ่ว นางก็คุกเข่าลงเช่นกัน “ฮูหยิน ฮูหยิน ขอร้องท่านล่ะ ข้าขอร้องท่าน บุตรีของข้าตายอย่างน่าสงสารนัก ขอฮูหยินช่วยเหลือด้วย ช่วยสามีข้าตามหาตัวฆาตกร…”
นางร้องขอพร้อมน้ำตา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความโศกเศร้าเสียใจ บุตรชายที่ประคองนางอยู่เห็นนางคุกเข่าลงบนพื้น ไหนเลยจะกล้าไม่คุกเข่าตาม
ชาวบ้านที่กำลังสอดส่ายสายตาไปมาอยู่ที่หน้าประตูมองภาพนี้ด้วยความเป็นกังวล ในหมู่บ้านของพวกเขามีคนตาย อีกทั้งคนที่ถูกสังหารเป็นถึงบุตรีของตระกูลใหญ่ ตอนนี้ยังหาตัวฆาตกรไม่พบ เมื่อพวกเขาจากไปแล้ว ฆาตกรจะยังอยู่ที่นี่หรือไม่?
เมื่อคิดถึงตรงนี้แล้ว พวกเขาก็หารือกันเสียงเบาด้วยความตระหนก สุดท้ายจึงค่อยๆ ตามเข้ามาทีละคน คุกเข่าให้กับสตรีชุดแดงปานเซียนสวรรค์นางนั้น
……….
ตอนที่ 3641 สืบสวน
“ฮูหยิน ยะ…ยังตามหาฆาตกรคนนั้นไม่พบ ต่อจากนี้พวกข้าจะมีอันตรายเหมือนกันหรือไม่”
“ฮูหยิน พวกข้าเป็นเพียงชาวบ้านธรรมดา หากมีอันตรายอะไร พวกข้าก็ไม่มีความสามารถป้องกันตนเองเช่นกัน ขอฮูหยินช่วยตามหาตัวฆาตกร ช่วยให้พวกข้าทั้งหลายสบายใจด้วยเถอะ”
“ใช่แล้วฮูหยิน ขอฮูหยินเมตตาช่วยเหลือพวกข้าด้วย!” (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
“ขอร้องฮูหยินล่ะ…”
เห็นพวกชาวบ้านต่างก็ร้องขอด้วยความหวาดกลัว เฟิ่งจิ่วพลันถอนใจเสียงหนึ่ง “ลุกขึ้นเถอะ! ข้าจะให้คนสืบดูแล้วกัน”
“ขอบคุณฮูหยินมาก”
ทุกคนฟังแล้วพลันเผยสีหน้ายินดีออกมาอย่างควบคุมไม่อยู่ ก่อนจะพยักหน้าหงึกหงัก
“เหลิ่งหวา ให้เว่ยเฟิงกับกู่โม่ไปสืบดูความผิดปกติตอนกลางคืนหน่อย” เฟิ่งจิ่วสั่ง ส่วนตนเองนั่งดื่มชาอยู่ในลาน
“ขอรับ” เหลิ่งหวาตอบรับเสียงหนึ่ง เขามองเหลิ่งซวงคราหนึ่งแล้วค่อยเดินออกไปข้างนอก
“นายท่าน พวกข้าพบศพหนึ่งในพงหญ้าที่ค่อนข้างไกลจากที่นี่ เป็นผู้คุ้มกันที่ลาดตระเวนกะกลางคืนของพวกเรา” ผู้คุ้มกันคนหนึ่งพูดเสียงเบา
ฟังดังนั้นแล้ว ชายวัยกลางคนมองสตรีชุดแดงที่กำลังนั่งดื่มชาตามสัญชาตญาณ เห็นนางมีสีหน้าเย็นชา ราวกับว่าไม่ได้ยินอย่างไรอย่างนั้น เขากำลังจะพูดอะไรบางอย่าง ก็เห็นนางวางถ้วยชาและลุกขึ้นยืน
“เหลิ่งซวง กลางวันนี้คงไม่ไปแล้ว กลับไปแล้วให้คนเตรียมอาหารกลางวันเถอะ!” เฟิ่งจิ่วกล่าว พลางเดินออกไปข้างนอกอย่างช้าๆ
“เจ้าค่ะ” เหลิ่งซวงตอบรับ ติดตามข้างกายนางจากไป
พอเห็นพวกนางไปแล้ว ชายวัยกลางคนค่อยไปดูผู้คุ้มกันที่ตายไปคนนั้น เดิมคิดว่าเขาตายเช่นเดียวกับบุตรีของตน แต่กลับกลายเป็นว่าผู้คุ้มกันคนนั้นตายเนื่องจากบาดแผลบนศีรษะที่ถูกแทงด้วยวัตถุมีคม
“ท่านพ่อ นี่คือบาดแผลจากอาวุธอะไร” ชายหนุ่มถามบิดา
ชายวัยกลางคนมองก่อนกล่าว “ไม่เหมือนอาวุธ กลับเหมือนของมีคมบางอย่างมากกว่า” พูดแล้วก็มองผู้คุ้มกันสองคนที่รับหน้าที่ลาดตระเวนตอนกลางคืน ถามว่า “เมื่อคืนเขาผิดปกติอะไรหรือไม่ ไปที่ไหนมาบ้าง”
ขณะกำลังถามก็เห็นชายผู้โดดเด่นสองคนเดินมาไกลๆ หลังจากมองดูพวกเขาแล้ว สายตาก็พิจารณามองศพที่อยู่บนพื้น จากนั้นจึงมองไปที่ผู้คุ้มกันสองคนที่อยู่ข้างๆ
“พวกข้าอยากฟังพอดี พวกเจ้าพูดเถอะ!” เว่ยเฟิงกล่าว พร้อมกับมองผู้คุ้มกันทั้งสอง
พอเห็นว่าเป็นคนของฮูหยินชุดแดง ชายวัยกลางคนจึงพยักหน้า สั่งให้ผู้คุ้มกันเล่าเรื่องราวอย่างละเอียด
“ตอนเขาไปปลดทุกข์ข้างหลังเรือนเมื่อคืน ไม่ทันระวังตกลงไปในช่องเขาเข้า ตอนนั้นพวกข้าได้ยินเสียงร้องจึงไปดู ทว่ากลับได้ยินเขาบอกว่าไม่เป็นไร ผ่านไปพักใหญ่เขาก็กลับมาพร้อมเลือดเต็มใบหน้า ทั้งสีหน้ายังซีดขาวมาก พวกข้าตกใจจนสะดุ้งโหยงกันหมด แต่เพราะเลือดแข็งไปหมดแล้ว พวกข้าจึงมองบาดแผลไม่ออกว่าลึกแค่ไหน เห็นเขามีเลือดเต็มหน้าจึงให้ไปทำแผล ทว่าเขาไปทำแผลอยู่นานแล้วไม่กลับมาเสียที พวกข้าคิดว่าเขาเจ็บแผลจึงไปเรียก กระทั่งเมื่อครู่ถึงค่อยพบศพ”
ฟังแล้วเว่ยเฟิงก็ลูบคาง ถามว่า “ระหว่างนั้นเล่า นอกจากระหว่างนั้นแล้ว มีตรงไหนผิดปกติหรือไม่”
“ผิดปกติ…”
ผู้คุ้มกันสองคนลองนึกดู ทันใดนั้นก็ตีหน้าผากครั้งหนึ่ง “มี! เมื่อคืนคิดว่าผิดปกติมาก ตอนพวกข้าให้เขากลับไปใส่ยา เขากลับเดินไปทางเรือนพักผ่อนของคุณหนู แถม…แถมตอนนั้นพวกข้ารู้สึกว่าเขาแปลกมาก ไม่เหมือนกับยามปกติเลย”
เมื่อได้ฟังเช่นนี้ ชายวัยกลางคนชะงักไป ไม่ได้พูดอะไรอยู่เนิ่นนาน
ฝ่ายเว่ยเฟิงกับกู่โม่สบตากัน จากนั้นกล่าวกับผู้คุ้มกันสองคนว่า “พาพวกข้าไปตรงช่องเขาที่เขาตกลงไปเมื่อคืนหน่อย”
……….
YOU MAY ALSO LIKE
