แม่สาวเข็มเงิน - ตอนที่ 579 : รู้สึกไม่สบายทั้งตัว

เมือมองดูผู้ชายตรงหน้าทีขยับเข้ามาใกล้ด้วยใบหน้ายิมแย้มพร้อมกลิ ) นเหล้าจาง ๆ เจียงป่ าวชิงก็ใจลอยไปนึกถึงตอนทีเจอกันครั)งแรก ตอนนั)นผู้ชายคนนี)ยังแทง นางด้วยมีดสั)นด้วยท่าทางอยากจะฆ่านางอยู่เลย คิด ๆ แล้วนางก็รู้สึกน้อยใจ

“เมือก่อนเจ้ายังอยากจะฆ่าข้าอยู่เลย” เจียงป่ าวชิงพูดขึ)นอย่างไม่พอใจ

“ใช่ ตอนนั)นข้าต้องขอโทษเจ้าด้วย ข้าไม่ดีเอง ภรรยาทีรักของข้า… เจ้าอย่าได้ โกรธไปเลย” กงจี)รีบขอโทษ เสียงของเขาแหบนิด ๆ จนเจียงป่ าวชิงรู้สึกอ่อน ระทวยเมือได้ฟัง

‘เดี8ยว! นีเจ้าไม่คิดจะสู้เพือเกียรติของตัวเองหน่อยเลยรึ ?!’ เจียงป่ าวชิงคิด อย่างแค้นใจ

กงจี)มองดูใบหน้าเล็กของภรรยาตัวเองทีแดงกําอยู่ภายใต้แสงเทียน เขายิงดูก็ยิง ชอบ ยิงชอบก็  ยิงหลง ยิงหลงก็  ยิงรัก… ก่  อนทีจะพบกับนาง ดูเหมือนว่าเขาไม่ได้ หัวเราะอย่างสบายใจเช่นนี)มาหลายปี แล้ว

เขายิมให้นาง แล้วหางตาก็ ) เหลือบไปเห็นเหล้าแต่งงานทีหญิงผู้รับหน้าทีทําพิธี แต่งงานวางไว้อยู่ตรงนั)น จึงหยิบมันมาแล้วมองนางด้วยสีหน้าลึกซึ) ง

เจียงป่ าวชิงยิมและรับแก้ ) วเหล้ามาหนึงจอก

ทั)งสองคนป้อนเหล้าแต่งงานให้กันและกัน

หลังจากทีดืมเหล้าจนหมด แก้มของเจียงป่ าวชิงก็แดงเรือราวกับว่านางเมาแล้ว

กงจี)จ้องนางด้วยแววตาลุ่มลึกพลางพูดพึมพํา “เจ้าไม่รู้หรอกว่าข้ารอวันนี)มานาน และยากลําบากมากแค่ไหน” พูดจบ เขาปลดม่านผ้าโปร่งบางของเตียงรูปเท้า มังกรและหงส์ลง เพือปกปิ ดฉากหวานวาบหวามของพวกเขาทั)งสอง

……

แม้ถูกทรมานเกือบทั)งคืนจนเมือยเนื)อเมือยตัวและปวดช่วงล่าง แต่เนืองจากมี เรืองอยู่ในใจ เจียงป่ าวชิงจึงยังคงตืนแต่เช้า สิงแรกทีนางตืนมาเห็นคือแสงทีส่อง ลอดเข้ามาของยามเช้า พร้อมด้วยอ้อมกอดร้อนผ่าวของชายคนรัก

เครืองนอนใต้ล่างถูกเปลียนเป็ นชุดใหม่ตั)งแต่เนิน ๆ แล้ว และร่างของนางก็ สะอาดแล้วเช่นกัน นางจําได้อย่างเลือนรางว่ากงจี)พานางไปทีอ่างอาบนํ)าหลัง ฉากกั)นห้องเพือทําความสะอาดร่างกายให้นางอย่างเบามือ

แต่ล้างไปล้างมา เขาก็ดูจะมีอารมณ์หวิวอีกครั)ง แล้วเขาก็เกลี)ยกล่อมให้นางร่วม รักกันอีกครั) งในอ่างอาบนํ)า

ไม่นึกถึงยังดีหน่อย พอนึกถึงเจียงป่ าวชิงก็อยากจะยันศอกใส่ผู้ชายทีอยู่ข้างหลัง นางให้รู้แล้วรู้รอด ทําตั)งหลายครั) งและอาบนํ)ากันอย่างไม่เต็มทีแบบนี) แล้วยังมา บอกว่าตัวเองเป็ นคนรักความสะอาดอีกนะ!

คนทีมีนิสัยรักความสะอาดจะมาร่วมรักในอ่างอาบนํ)าเช่นนี)ได้ยังไง… เจียงป่ าว ชิงบดฟันอย่างแค้นใจก่อนจะเริมขยับตัว ซึงนางแค่ขยับนิดเดียว เขาก็ตืนขึ)นมา

กงจี)กอดเจียงป่ าวชิงไว้แน่น “ตืนแล้วรึ รู้สึกไม่สบายตัวตรงไหนหรือเปล่า ?”

เจียงป่ าวชิงหัวเราะอย่างเย็นชา “ข้ารู้สึกไม่สบายทั)งตัวเลยล่ะ”

ตัวการอย่างเจ้ายังมีหน้ามาถามอีก!

กงจี)จึงค่อย ๆ คลายอ้อมกอดให้แน่นน้อยลงอย่างเบามือราวกับว่าเขากําลังกอด สมบัติลํ)าค่าไว้ และเพราะกลัวว่าจะเผลอทําให้เจียงป่ าวชิงรู้สึกเจ็บตรงไหนอีก นํ)าเสียงของเขาก็เต็มไปด้วยความทะนุถนอมเช่นกัน “ถ้าอย่างนั)นเจ้านอน พักผ่อนต่ออีกสักหน่อยเถอะ”

เดิมทีเจียงป่ าวชิงยังรู้สึกโมโหเล็กน้อย แต่เมือเห็นกงจี)เป็ นเช่นนี) ความโกรธในใจ ของนางก็หายไปอย่างน่าประหลาด

ก็ได้ การหลงใหลในรูปโฉมของชายผู้หล่อเหลา และโดยเฉพาะอย่างยิงเขาคือ สามี ไม่ใช่เรืองน่าอายสักหน่อย

“นอนต่อไม่ได้แล้วล่ะ” นางพูดเสียงแหบ “จากสีท้องฟ้าข้างนอก ข้าว่ามันดู สายมากแล้ว เราควรไปยกนํ)าชาให้นายท่านหญิงและท่านแม่แล้วนะ”

คนหนึงคือ “นายท่านหญิง” ส่วนอีกคนคือ “ท่านแม่” ความใกล้ชิดหนึงใน นั)นแลดูมีการแบ่งแยก แต่กงจี)กลับไม่ได้ให้ความสําคัญอะไร เขากดจูบลงตรงใบ หูของนางจากทางด้านหลัง “ไม่เป็ นไร ท่านแม่เข้าใจ ส่วนคนอืน พวกเขาอยาก รอก็ปล่อยให้รอไปเถอะ”

จุมพิตไปมาก็ชักเริมมีอารมณ์อีกหน ถึงยังไงเขาก็เป็ นหนุ่มทีเพิงได้ลิมลองรสรัก ) ของสตรีทีเขารักและหวงแหน ตอนนี) ทรวงอกของเขาร้อนแผดเผาจนเจียงป่ าวชิง แทบอยากถอยหนี

“ภรรยาทีรักของข้า…” กงจี)เรียกเจียงป่ าวชิงเสียงเบา

เจียงป่ าวชิงรู้สึกหวาดกลัวขึ)นมานิด ๆ เขาจะเกิดอารมณ์อะไรบ่อยนักนะ!

แต่โชคดีทีสติเฮือกสุกท้ายช่วยนางไว้ได้ นางกระทุ้งข้อศอกใส่เขาแล้วพูดเตือน “พอก่อนเถอะ! หากว่าเจ้ายังทําซี)ซั)วเอาแต่ใจแบบนี)อีก วันนี)ทั)งวันข้าจะไม่สนใจ เจ้าแล้ว”

กงจี)คว้าแขนของเจียงป่ าวชิงแล้วพลิกตัวทับอยู่บนร่างบาง ใช้แขนคํ)าร่างพลาง มองนางและหัวเราะอย่างหนักแน่น “ฮ่า ๆ ๆ ทํากับภรรยาตัวเองจะเรียกว่าซี) ซั)ว ได้ยังไง ?”

เจียงป่ าวชิงหน้าแดงกํา นางถลึงตาใส่เขาด้วยความโกรธ

โชคดีหน่อย กงจี)เห็นแก่ทีเจียงป่ าวชิงรู้สึกไม่สบายตัวจึงเลิกก่อกวนนาง ก็แค่เล่น ลวดลายให้หายอยากเท่านั)น

เจียงป่ าวชิงรู้สึกแค้นใจทีพอเป็ นเรืองบนเตียง นางไม่รู้ว่าจะแก้แค้นเขาคืนยังไงดี เลย เพราะเอาเข้าจริง อืม… นางเองก็สนุกกับมันเช่นกัน

……

มีหลิวนํานํ)ามาให้เจ้านายทั)งสองล้างหน้าล้างตาด้วยใบหน้าทีแดงกํา พร้อมกับ สาวใช้อีกคน

เสียงร่วมรักเมือคืนช่างดุเดือดจริง ๆ และระหว่างนั)นนางยังถูกเรียกให้เข้าไปส่ง นํ)าถึงสองครั)งอีกด้วย…

ส่งนํ)าถึงสองครั)ง……

นางก้มหน้าตลอดเวลาและไม่กล้าเงยหน้าขึ)นมามองด้วยซํ)า ถ้าวันนี)ไม่ใช่วันแรก หลังงานแต่งของแม่นางของนาง มีหลิวก็อยากให้แม่นางนอนต่ออีกหน่อย อ้อ ไม่ใช่สิ! ตอนนี)เรียกว่าแม่นางไม่ได้แล้ว ต้องเรียกว่าสะใภ้ใหญ่

มีหลิวเป็ นสาวใช้ทีปฏิบัติตามกฎระเบียบและรู้จักความพอดี นางเข้าไปส่งนํ)า อย่างประพฤติตัวดีและไม่ได้ยุ่มยามแอบมองผู้เป็ นนาย ทํางานเสร็จก็ก้มหน้า เตรียมตัวออกไป แต่สาวใช้คนทีเข้ามาด้วยกันกับนาง แม้อีกฝ่ ายจะก้มหน้า เช่นกันแต่กลับถอยออกไปยืนนิงอยู่ด้านข้างราวกับหยังรากลึกอยู่  ใต้ฝ่ าเท้า ไม่ได้ มีท่าทางจะออกไปแต่อย่างใด

มีหลิวจึงมองสาวใช้คนนั)นด้วยความแปลกใจ และเห็นว่าเป็ นคนตากลมแก้มแดง ถ้าพูดกันตามหลักนีคือใบหน้าทีสวยหยาดเยิมเลยทีเดียว แต่ ) ตอนนี)นางกลับเม้ม ปากเล็กน้อยและก้มหน้าด้วยสีหน้าเคารพจริงจังอยู่ทีนัน

มีหลิวมีภาพความทรงจําต่ออีกฝ่ ายอย่างเลือนราง สาวใช้คนนี)ชือติงเซียง นางเข้า ไปในลู่จิงซวนเพือรับใช้กงจี)ตั)งแต่เด็ก แต่เนืองจากกงจี)ออกไปจากตระกูลกงเมือ

สิบกว่าปี ทีแล้ว สาวใช้บางคนจึงถูกกระจายไปตามบ้านอืน ๆ ส่วนสาวใช้บางคน อย่างเช่นฝูฉูและติงเซียงยังเหลืออยู่ ไม่ได้ย้ายไปไหน

ตอนนี)กงจี)แต่งงานแล้ว ติงเซียงทีคอยช่วยเรืองเล็ก ๆ น้อย ๆ อยู่ทีบ้านของ คุณหญิงช่างจึงกลับมาลู่จิงซวนเป็ นธรรมดา

มีหลิวเตือนติงเซียงเสียงเบา “สะใภ้ใหญ่ไม่ชินกับการมีคนอยู่ในห้องในเวลา แบบนี)”

ติงเซียงรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย นางขมวดคิ)วแต่ไม่นานก็คลายแล้วพูดเสียงเบา “แต่ถ้าเราออกไปกันหมด เหล่านายท่านจะไม่มีคนคอยรับใช้นะจ๊ะ”

มีหลิวชะงักงัน นางยังไม่ได้พูดอะไร เสียงเกียจคร้านของกงจี)ดังออกมาจากใน ห้องเสียก่อน “เอาล่ะ พวกเจ้าออกไปให้หมด อีกเดี8ยวถ้าข้าเรียก พวกเจ้าค่อยเข้า มาใหม่”

เห็นได้ชัดว่าผู้ทีฝึ กฝนวิทยายุทธ์จะมีความสามารถในการฟังทียอดเยียมมาก เขา จึงได้ยินบทสนทนาของทั)งสองคน

เสียงแหบแห้งของเจียงป่ าวชิงดังขึ)น “มีอะไรรึ ?”

กงจี)ไม่สนใจสาวใช้ทั)งสองอีก เขาหันกลับไปกล่อมแก้วตาดวงใจของเขาอย่างมี ความสุข

และเสียงแผ่วเบาก็ดังลอดม่านผ้าโปร่งบางทีห้อยอยู่ในห้องด้านในอีกครั)ง

“ไม่มีอะไร แก้วตาดวงใจของข้า เจ้านอนต่ออีกหน่อยเถอะ ข้าจะอุ้มเจ้าไปล้าง หน้าล้างตา…”

มีหลิวออกไปด้วยความเขินอายแทนแม่นางของนาง ถึงอย่างไรนางก็รู้สึกดีใจ มาก เป็ นเรืองดีทีแม่ทัพกงและแม่นางของนางมีความสัมพันธ์ทีดีต่อกัน

ติงเซียงออกมาพร้อมมีหลิว สองข้างแก้มนางแดงเล็กน้อยเช่นกันและนางยังจับ มือมีหลิวไว้ด้วย “พีมีหลิว ข้าเคยรับใช้นายใหญ่ทีลู่จิงซวนมาก่อน แต่ข้ายังไม่ ค่อยรู้เรืองทางฝังของสะใภ้ใหญ่ รบกวนพีช่วยชี)แนะให้ข้าด้วยนะจ๊ะ”

หลังจากทีกงจี)แต่งงาน ก็ต้องเปลียนไปเรียกว่า “นายใหญ่” หรือเรียกว่า “นาย ท่าน” ก็ไม่ผิด

มีหลิวโบกมืออย่างถ่อมตัว “ติงเซียง เจ้าถือเป็ นคนเก่าคนแก่ทีอยู่ข้างกายนาย ใหญ่มายาวนาน มีหลายเรืองทีข้าควรขอคําแนะนําจากเจ้ามากกว่า”

ทั)งสองคนมองหน้ากันยิม ๆ )

……

ณ บ้านสอง คุณหญิงเหวินกําลังส่องกระจก มองซ้ายมองขวาดูว่าปิ นปักผมของ นางเอียงหรือไม่ ในตอนนั)นเอง หญิงชราคนหนึงเดินเข้ามาพูดรายงานเสียงเบา “ความสัมพันธ์ของทั)งสองดูเหมือนจะดีมากเจ้าค่ะ ได้ยินมาว่าเมือคืน… เรียกให้ สาวใช้ไปส่งนํ)าถึงสองครั)งเลยทีเดียวเชียว วันนี)ตอนเช้าก็เรียกให้ไปส่งนํ)าอีก หนึงครั)งด้วยเจ้าค่ะ…”

เล็บทีถูกดูแลอย่างดีของคุณหญิงเหวินเคาะเบา ๆ กับโต๊ะเครืองแป้งไม้หนานมู่สี ทอง ทําให้เกิดเป็ นเสียงเคาะทีฟังดูไพเราะ

“เจ้าสืบได้แค่เรืองนี)รึ ?”

หญิงชราก้มตัวลงเล็กน้อย “คุณหญิงสองเจ้าคะ เป็ นเพราะว่านายท่านกงจี)จัดการ เหล่าคนรับใช้ภายในลู่จิงซวนก่อนแต่งงาน ทําให้คนทีเราจับแทรกเข้าไปเป็ น หนอนบ่อนไส้ถูกเขาจัดการทั)งหมด จึงไม่ง่ายเลยเจ้าค่ะทีจะได้ข่าวพวกนี)มา…”