โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 446 โน้มน้าว…
เมื่อเย่ชิวไป่เห็นประตูห้องเปิดอยู่ เขาก็เดินไปที่ห้องทันที
ในช่วงเวลานี้ เขาเดินผ่านชายหนุ่มทั้งสองคน
ชายหนุ่มกล่าวด้วยใบหน้าที่น่าเกลียดว่า “คราวหน้าเจ้ามาสู้กับ ข้าใหม่!”
เย่ชิวไป่ไม่แม้แต่จะมองเขา เขาเพิกเฉยต่อชายหนุ่มทั้งสองเดิน เข้าไปในห้องแล้วปิดประตู
สำหรับเขาแล้ว…
เขาไม่จำเป็นต้องต่อสู้กับผู้ที่เคยพ่ายแพ้เขาอีกต่อไป
เพราะมันไม่จำเป็น!
ท้ายที่สุด เย่ชิวไป่สามารถยับยั้งเขาตั้งแต่ต้น หลังจากนี้เขาย่อม ตามพลังของเย่ชิวไป่ไม่ทัน
ไม่ว่าตั้งแต่ตอนนี้หรือวันหน้า เขาย่อมไม่สามารถเอาชนะข้าได้!
เมื่อรู้ว่าคู่ต่อสู้ไม่สามารถเอาชนะข้าได้ แล้วเหตุใดข้าจึงต้อง เสียเวลาและรับความท้าทายให้เสียเวลา?
เพราะเหตุผลนี้ มันจึงทำให้เย่ชิวไป่เพิกเฉยทั้งสองอย่างสมบูรณ์
เมื่อเห็นเย่ชิวไปทำเช่นนี้ มันทำให้ชายหนุ่มทั้งสองคนโกรธจัด!
พวกเขาแทบทนไม่ไหว เมื่อพวกเขาถูกชาวพื้นเมืองพื้นถิ่น ทุรกันดารดูถูกเช่นนี้!
ทั้งๆ ที่ทรัพยากรและอำนาจของอีกฝ่ายด้อยกว่าของพวกเขา มาก!
แต่เพราะเรื่องนี้ทำให้พวกเขาสงสัยในเส้นทางเต๋าของตนเอง เขาพ่ายแพ้ทั้งที่มีขอบเขตสูงกว่า!
…
ในตอนนี้…
ด้านในตัวบ้าน…
ชายชราไร้เส้นผมกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะกลม เขากำลังนั่งดื่มสุรา
เย่ชิวไป่เดินเข้ามา เขาประสานมือแล้วกล่าวว่า “ชิวไป่คารวะ ท่านผู้อาวุโส”
ชายชราพยักหน้าเล็กน้อยและเอ่ยโดยตรงโดยไม่อ้อมค้อม ออกมาว่า “ทำไมพวกเขาถึงส่งเด็กน้อยเช่นเจ้ามาเจรจากับข้าล่ะ?”
เย่ชิวไป่ยิ้มแต่ไม่ได้กล่าวอะไร
โดยที่ไม่ได้ยินคำตอบของเย่ชิวไป่ ชายชราก็วางแก้วสุราลง เขา มองด้วยรอยยิ้มและชี้ไปที่เย่ชิวไป่ด้วยนิ้วที่เหมือนต้นไม้ที่ตายแล้ว เขากล่าวว่า “ดูเหมือนว่าเจ้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อเจรจา”
อย่างชัดเจน…
ชายชราเดาเจตนาของเย่ชิวไป่ได้แล้ว
แน่นอนว่า เย่ชิวไป่ก็ไม่แปลกใจเช่นกัน
ผู้แข็งแกร่งที่มาถึงระดับนี้ มีคนไหนที่โง่กันบ้าง?
“ผู้อาวุโส ข้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อเจรจาอย่างแน่นอน”
“ถ้าเจ้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อเจรจา งั้นเจ้าก็กลับไป”
ชายชรายิ้มและจิบสุราแล้วกล่าวว่า “อย่าพยายามใช้กลวิธีหว่าน ล้อมเหล่านี้กับข้าเลย มันไม่ได้ผลหรอก”
เย่ชิวไป่ไม่ได้จากไป แต่กล่าวโดยตรงว่า “ผู้อาวุโส ท่านหรือ คฤหาสน์อู๋ซูที่อยู่เบื้องหลังท่าน พอใจกับผลลัพธ์ของครั้งนี้จริงๆ งั้น หรือ?”
ชายชรากำลังจะยกแก้วขึ้นดื่ม แต่จู่ๆ เขาก็หยุดชั่วคราวเมื่อได้ ยินคำกล่าวเหล่านี้
“เจ้ามีแผนยั่วยุงั้นเหรอ…เด็กน้อย ข้าต้องบอกว่า เจ้ากล้าหาญ มาก”
เย่ชิวไป่ยิ้มและไม่แปลกใจที่อีกฝ่ายเดาแผนการของเขา
ในทางตรงกันข้าม…
เมื่อกล่าวขนาดนี้แล้ว ถ้าอีกฝ่ายก็ยังไม่สามารถคาดเดาได้
นั่นแสดงให้เห็นว่าชายชราคนนี้มีเพียงความแข็งแกร่งและไม่มี สมอง!
เย่ชิวไป่นั่งที่โต๊ะกลมโดยไม่คำนึงถึงฐานะของตัวเอง เขาหยิบ ขวดสุราขึ้นมาและเทใส่แก้วให้ตัวเอง
ชายชราไม่สนใจ หลังจากจิบสุราแล้วกล่าวว่า “สุรานี้เข้มข้น มาก หากเจ้าไม่ใช้ปราณจิตวิญญาณเพื่อบรรเทาอาการเมาค้าง เจ้า สามารถดื่มได้ในแก้วเดียว”
เย่ชิวไป่จิบด้วยรอยยิ้มแล้วกล่าวว่า “การใช้ปราณจิตวิญญาณ ละลายเครื่องดื่ม มันจะไม่น่าเบื่อเกินไปงั้นหรือ?”
ชายชราพยักหน้า “นั่นคือความจริง”
“แต่…” ใบหน้าของเย่ ชิวไป่ไม่มีสีดอกกุหลาบเลย เขากล่าวด้วย รอยยิ้มว่า “ผู้อาวุโส สุรานี้ไม่ค่อยดีนัก”
“โอ้?” ชายชราเงยหน้าขึ้นด้วยความสนใจแล้วกล่าวว่า “เจ้าเคย ดื่มสุราที่แรงกว่านี้หรือ?”
“เคย”
“มันเรียกว่าอะไร?”
“ไป๋จิ่ว” (สุราขาวจีน)
ไป๋จิ่ว?
ชายชราตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง
เขาเป็นคนชอบดื่มสุราโดยธรรมชาติ เขาดื่มไสุราทุกวัน และลิ้ม รสสุรามานับครั้งไม่ถ้วน
ชายชราถามตัวเองว่า เขาเคยดื่มสุราจนหมดในเขตแดนมิติโลก ระดับกลางแล้ว
อย่างไรก็ตาม นี่คือครั้งแรกที่เขาได้ยินเกี่ยวกับสุราที่ชื่อไป๋จิ่วนี้
“มันแรงกว่าสุรานี้หรือเปล่า?”
“มันมีพลังมากกว่าหลายสิบเท่า”
เย่ชิวไป่ยิ้มแล้วกล่าวว่า “อาจารย์ของข้าเป็นผู้บ่มเอง”
ชายชรายิ้มและยกแก้วขึ้น “ข้าจะลองดูอย่างแน่นอน”
“ข้าจะไปดื่มสุรากับอาจารย์ของเจ้าในไม่ช้า!”
เย่ชิวไป่ยิ้มอย่างลับๆ อยู่ในใจ
เจ้าอยากดื่มกับท่านอาจารย์?
เขาจำได้ว่าตอนที่พวกเขาอยู่ศาลาเฉาถัง ศิษย์ทั้งหมดทั้งหมดก็ ดื่มกับอาจารย์ยของพวกเขา
ผลก็คือ…พวกเขาทั้งหมดหมดสติไป
เหลือเพียงท่านอาจารย์เท่านั้นที่ยังคงนั่งดื่มอยู่
เมื่อชายชราผู้นี้ไปหาท่านอาจารย์ ข้าเกรงว่าเขาจะออกจาก ศาลาเฉาถังไม่ได้ด้วยซ ้า!
ทั้งสองคนกำลังดื่มและสนทนากัน
เย่ชิวไป่ยังได้เรียนรู้มากมายเกี่ยวกับเขตแดนมิติโลกระดับกลาง
ตัวอย่างเช่น…
ในละติจูดกลาง…
ในแต่ละเขตแดนถูกควบคุมโดยกองกำลังเดียวอย่างเบ็ดเสร็จ
แต่ละเขตแดนถูกควบคุมโดยพลังที่มากที่สุดเพียงหนึ่งเดียว
นี่แตกต่างอย่างมากจากการแบ่งแยกอำนาจที่นี่
ท้ายที่สุดแล้ว มักจะมีกองกำลังหลายสิบหรือหลายร้อยกองกำลัง ทั้งเล็กและใหญ่ในแต่ละเขตแดนในมิติโลกระดับต ่านี้
ในตอนนี้เอง…
ชายชรากล่าวว่า “เด็กน้อย ข้าชอบตัวตนของเจ้ามาก”
“ทว่า…นี่ไม่ใช่เหตุผลที่เจ้าสามารถโน้มน้าวข้าได้ ดังนั้นเจ้า กลับไปซะเถอะ”
“ข้าจะแกล้งทำเป็นว่า เจ้าไม่เคยมาที่นี่”
เย่ชิวไป่ยิ้มและกล่าวว่า “ผู้อาวุโส ท่านช่วยฟังข้าอีกสักสองสาม คำได้ไหม”
“บอกข้ามาสิ ข้าอยากรู้ว่าเจ้าจะโน้มน้าวข้าได้อย่างไร?”
เย่ชิวไป่วางแก้วสุราในมือลงแล้วกล่าวว่า “ผู้อาวุโส ท่านคิด อย่างไรกับเขตแดนมิติโลกระดับต ่า”
ชายชรากำลังจะกล่าวอะไรบางอย่าง แต่เย่ชิวไป่ขัดจังหวะว่า “ปราณงจิตวิญญาณไม่ดีและอารยธรรมบ่มเพาะก็ล้าหลัง”
“ในสถานที่เช่นนี้ มีสมบัติลับน้อยมากที่สามารถขุดค้นได้”
ท้ายที่สุดแล้ว ปริมาณปราณงจิตวิญญาณจะส่งผลโดยตรงต่อ การกำเนิดของวัตถุจากสวรรค์และสมบัติจากปฐพี รวมถึงความ แข็งแกร่งของดินแดนลับด้วย
เมื่อได้ยินประโยคนี้ ชายชรานิ่งเงียบไป
เมื่อเห็นสิ่งนี้ เย่ชิวไป่ก็กล่าวต่อว่า “ในกรณีเช่นนี้ เค้กก้อนนี้มัน ใหญ่มาก และกองกำลังหลักทั้งเจ็ดของท่านก็แบ่งให้เท่าๆ กันไม่ได้ ใช่ไหม?”
“ให้ข้ากล่าวอะไรบางอย่างที่อาจทำให้รุ่ผู้อาวุโสโกรธเคือง ใน บรรดากองกำลังทั้งเจ็ดนี้ คฤหาสน์อู๋ซูของท่านถือได้ว่า…เป็นหนึ่งใน กองกำลังที่อ่อนแอที่สุดใช่ไหม?”
ชายชราไม่ได้ปฏิเสธคำถามนี้
ท้ายที่สุดแล้ว สิ่งที่เย่ชิวไป่กล่าวนั้นคือเรื่องจริง
“ถ้าอย่างนั้น ผู้ที่อ่อนแอที่สุด เขาก็จะได้เค้กก้อนเล็กที่สุดอย่าง แน่นอน”
“และเค้กก้อนใหญ่โตขนาดนั้น สุดท้าย…ท่านจะได้เท่าไหร่?”
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ชายชราก็เยาะเย้ยและกล่าวว่า “แม้ว่าสิ่งที่เจ้า กล่าวจะเป็นความจริง แน่นอนว่า เราย่อมไม่พอใจอย่างมาก แต่เราจะ ทำอย่างไรได้”
“ข้ารู้ว่าเจ้าหมายถึงอะไร เด็กน้อย มันไม่มีอะไรมากไปกว่าการ ก่อปัญหาในหมู่กองกำลังหลักทั้งเจ็ดของเรา เพื่อสร้างความขัดแย้ง ในหมู่พวกเรา”
“กล่าวตามตรง คำกล่าวของเจ้าอาจกล่าวได้ว่า ทำให้ข้าเชื่อ มากกว่าครึ่ง แต่ก็มีปัจจัยชี้ขาดอีกประการหนึ่ง ด้วยเหตุนี้ มันจึง เป็นไปไม่ได้เลยที่ข้าจะเชื่อฟังเจ้า แล้วก่อความขัดแย้งขึ้นมา”
เย่ชิวไป่ยิ้มและกล่าวว่า: “ข้ารู้ว่าผู้อาวุโสกังวลอะไรพลังของอีก ฝ่ายแข็งแกร่งกว่าของท่านมากใช่ไหม”
“เมื่อรู้แล้วอย่าเสียเวลากล่าวต่อเลย”
กล่าวตามตรง เมื่อเขาต้องพูดว่า พวกเขามันอ่อนแอกว่ากอง กำลังอื่นๆ
ความรู้สึกนี้ค่อนข้างน่าหดหู่ใจ
“จะเป็นอย่างไรถ้าข้าสามารถโน้มน้าวยอดเขาเทียนเจี่ย(ดาบ สวรรค์)ได้”
ดวงตาขุ่นมัวของชายชราที่ดูเหมือนหลับตาพลันเปิดกว้าง ขึ้นมาทันที และเกิดแสงศักดิ์สิทธิ์แวบผ่านไป!
“เจ้าจริงจังกับสิ่งที่เจ้ากล่าวหรือเปล่า?”
ยอดเขาเทียนเจี่ย(ดาบสวรรค์) คือหนึ่งในกองกำลังที่แข็งแกร่ง ที่สุดในบรรดากองกำลังหลักทั้งเจ็ด!
พลังของพวกเขาไม่ได้เลวร้ายไปกว่าของเหอหวู่เว่ยและคนอื่น ๆ !
และในแง่ของความแข็งแกร่งส่วนตัว ข้าเกรงว่าแม้แต่เหอหวู่เว่ย ก็เทียบไม่ได้กับผู้คนจากยอดเขาเทียนเจี่ย