ใครปล่อยไอ้หมอนี่มาบำเพ็ญเซียนวะ！ - บทที่ 431 วิธีแก้ไขการย้อนกลับของสายใยโชคชะตา

เหมิงเทียนจวินจวินไม่คาดคิดว่าตนจะแพ้รวดเร็วเช่นนี้ ใน
สายตาเขา ตัวเองครอบครองวิชาอาคมลับอันหลากหลาย นอกจาก
วิชาสิบตะวันตรวจสวรรค์ ยังมีวิชาอื่นๆ อีกมากมาย แต่สิบตะวัน
ตรวจสวรรค์นั้นเป็นวิชาที่มีพลังทำลายล้างมากที่สุด
วิชาเหล่านี้ยังไม่ทันได้แสดงออกมา มหาสุริยันทั้งสามดวงก็ถูก
รัศมีห้าสีของซิวจิ้นอันกวาดล้างหายไป หุบเขากลับคืนสู่ความเย็น
และมืดมิดดังเดิม
ชิวจิ้นอันไม่เสียเวลาพูดมากความ ยื่นมือใหญ่ไปที่ศีรษะของ
เหมิงเทียนจวินจวิน หมายจะค้นจิตโดยตรง เพื่อหาความกระจ่างว่า
พวกเขาต้องการทำอะไรกันแน่
เหมิงเทียนจวินจวินเห็นสถานการณ์ไม่ดี ไม่สนใจผลกระทบที่จะ
เกิดกับตน กัดฟันใช้วิชาลับรักษาชีวิต
ตุบ! ตุบ! ตุบ! —
หัวใจของเขาเต้นรัวอย่างรุนแรง แข็งแกร่งและทรงพลัง ดูไม่
เหมือนผู้พ่ายแพ้แต่อย่างใด

อุณหภูมิบริเวณหัวใจพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว อาภรณ์วิเศษที่อก
ซึ่งสามารถต้านการโจมตีจากผู้อยู่ขั้นรวมร่างได้บางส่วนละลาย เผย
ให้เห็นหน้าอก
ซิวจิ้นอันเพิ่งตระหนักว่า บริเวณอกของเขาไม่ใช่หัวใจ แต่เป็น
นกกินรีที่ตายแล้วตัวหนึ่ง!
บนร่างของนกกินรีมีรอยแผลธนูที่ทะลุผ่าน เป็นแผลถึงตาย ชิ
วจิ้นอันสงสัยว่านกกินรีตัวนี้คงเป็นตัวที่ถูกเทพยุคโบราณยิงตาย
นั่นเอง!
ไม่แปลกเลยที่เหมิงเทียนจวินจวินสามารถบรรลุวิชาสิบตะวัน
ตรวจสวรรค์!
คงเป็นเพราะเขาไปค้นพบซากนกกินรีจากที่แห่งใดแห่งหนึ่ง
แล้วนำมาแทนที่หัวใจของตนเอง!
ทันใดนั้น นกกินรีลืมตา ขนของมันแผ่ขยายอย่างรวดเร็ว ปก
คลุมร่างของเหมิงเทียนจวินจวินทั้งร่าง
“ไม่ดีแล้ว เขากำลังหนี!”
ชิวจิ้นอันใช้แรงเท้าอย่างรุนแรง หวังจะตรึงเหมิงเทียนจวินจวินไว้
กับที่ แต่เมื่อเขาออกแรง กลับพบว่าร่างทั้งร่างของเหมิงเทียนจวิน
จวินกลายเป็นขนนกกินรีไปหมดแล้ว เขาเหยียบเอาแต่อากาศว่าง
เปล่า

โพละ! —
เหมิงเทียนจวินจวินระเบิดร่าง ขนนกกินรีกระจายฟุ้งไปทั่ว ซิวจิ้น
อันท่องคาถา ก่อเวทลมหมุนพัดขนนกกระจายไป ขณะนี้เหมิง
เทียนจวินจวินและหวังหมิงหายไปไร้ร่องรอยแล้ว ทิ้งไว้เพียงกิ่งไม้ของ
ต้นฟู่ซังกิ่งหนึ่ง
“ปล่อยให้พวกเขาทั้งสองหนีไปเสียแล้ว!”
วิชาล่องหนที่เหมิงเทียนจวินจวินใช้ ซิวจิ้นอันไม่เคยพบเห็นมา
ก่อน ทำให้ตอบสนองช้าไปหนึ่งจังหวะ

…

ฮืด … ฮืด …
เหมิงเทียนจวินจวินผู้บาดเจ็บสาหัสและหวังหมิงปลอมตัวเป็น
สามัญชน ซ่อนตัวในเมืองฮั่นสุย ปะปนกับผู้คน
“บัดซบ! เจ้าหมอซิวจิ้นอันนั่นทำไมถึงแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ ?! ”
เหมิงเทียนจวินจวินรู้สึกโชคดีที่รอดพ้นเคราะห์ร้าย หากช้าไป
อีกนิด เขาคงถูกชิวจิ้นอันค้นจิต และตายไปแล้ว
แม้จะสูญเสียกิ่งไม้ของต้นฟู่ซัง ทำให้ต่อไปไม่อาจใช้วิชาสิบ
ตะวันตรวจสวรรค์ได้อีก รากฐานพลังก็สั่นคลอน ต้องอาศัยวัตถุ
ศักดิ์สิทธิ์ขั้นข้ามพิบัติมาซ่อมแซม
แต่เมื่อเทียบกับการมีชีวิตรอด สิ่งเหล่านี้ล้วนไม่สำคัญ

“นั่นเป็นลำต้นหลักของต้นฟู่ซัง เมื่อเรื่องนี้ผ่านไป เจ้าต้องชดใช้
ให้ข้า!” เหมิงเทียนจวินจวินจ้องหวังหมิงด้วยสายตาดุร้าย
หากไม่ใช่เพราะเจ้าหนูหวังหมิงยังครอบครองความลับแหล่ง
สมบัติพื้นฐาน เขาคงไม่ช่วยชีวิตหวังหมิงแน่
“ข้าจะบอกแหล่งสมบัติให้ท่านอีกสองแห่ง เพียงพอชดเชยความ
สูญเสียของท่านแล้ว!” หวังหมิงฝืนตอบ เขามีแหล่งสมบัติทั้งหมดสี่
แห่ง ใช้สำหรับการผงาดขึ้นในอนาคต ก่อนหน้านี้สัญญาให้ไปหนึ่ง
แห่งไม่ส่งผลกระทบมาก แต่ตอนนี้ต้องสัญญาให้ถึงสามแห่ง ในวัน
หน้าการบำเพ็ญตนจะยากลำบากในการแสวงหาวัตถุล้ำค่าแน่!
ช่างเสียเวลาเหลือเกิน!
แต่ไม่ให้ก็ไม่ได้ ตัวเขาเป็นเพียงผู้อยู่ขั้นแก่นทองคำ ถึงเหมิง
เทียนจวินจวินจะบาดเจ็บ ก็ไม่ใช่คนที่เขาจะรับมือได้
“ตอนนี้เราควรทำอย่างไร? ไปที่ไหน?” หวังหมิงถามด้วยใบหน้า
บึ้งตึง ไม่ค่อยพอใจนัก
“ด้วยสภาพของเราทั้งคู่ ไม่อาจเข้าร่วมแผนการในเมืองฮั่นสุ
ยต่อไปได้ เห็นคฤหาสน์ไม่ไกลโน้นไหม เจ้าบ้านบูชารูปแกะสลักแห่ง
การอวยพรอยู่ ความจริงแล้วนั่นคือปีศาจบูชาที่ข้าวางไว้ ปีศาจนั้น
ควบคุมครอบครัวนั้นได้สมบูรณ์แล้ว ไม่มีใครค้นพบได้ พวกเราไป
ซ่อนตัวที่นั่นก่อน”
“ดี”

สองคนระงับความอยากวิ่งไปยังคฤหาสน์ไม่ไกล ควบคุมฝีเท้า
พยายามไม่ให้ร่องรอยใดๆ หลุดออกมา
“สองท่านจะไปแล้วหรือ?”
เสียงที่ดังขึ้นอย่างฉับพลันทำให้ทั้งสองคนตกใจพร้อมกัน
ทั้งสองเงยหน้ามอง พบชายหมวกกระดาษขาวยืนอยู่เบื้องหน้า
รอบข้างผู้คนเดินผ่านไปมา ไม่มีใครสังเกตเห็นชายหมวกกระดาษ
ขาว

ลุก

“เจ้าเป็นใคร!”
ชายหมวกกระดาษขาวหัวเราะเย็นสองครั้ง เสียงหัวเราะชวนขน

“พวกเจ้าผู้บำเพ็ญแคว้นต้าอวี่จับผีไปทั่ว แล้วส่งมาที่เมืองฮั่นสุย
โยนความผิดให้ลัทธิจิ๋วอิ่วของพวกเรา แม้แต่ลัทธิสวรรค์ยังสงสัยว่า
เป็นฝีมือพวกเรา สร้างรอยร้าวแก่มิตรภาพระหว่างสองลัทธิของเรา
เจ้ายังกล้าถามว่าข้าเป็นใคร?”
“ลัทธิจิ๋วอิ่ว รีบหนี!”
“จะหนีพ้นหรือ?”
ชายหมวกกระดาษขาวอีกสามคนปรากฏตัว ล้อมสองคนไว้
สี่ลัทธิมารใหญ่ที่อยู่รอดมาหลายปีเช่นนี้ ย่อมมีวิชาหนีตายเป็น
เลิศในใต้หล้า

“พวกเจ้าผู้บำเพ็ญแคว้นต้าอวี่ยังทำให้การเปิดร้านของพวกเรา
ล่าช้า รองประมุขสี่ไม่พอใจมาก บัญชีเก่าใหม่ ชำระพร้อมกันดีกว่า”
ชายหมวกกระดาษขาวจับสองคนไว้ แล้วหายวับไปจากที่เดิม

“น่าเสียดาย ปล่อยให้พวกเขาทั้งสองหนีไปเสียแล้ว” ซิวจิ้นอัน
ถอนหายใจ หากสามารถจับตัวสักคนได้ คงได้ข้อมูลสำคัญมากมาย
“ท่านเจ้าสำนักชิว ท่านมาได้อย่างไร?” ลู่หยางถามด้วยความ
เคารพ
“นี่ไม่ใช่ผู้แทนเจ้าสำนักหรอกหรือ ไม่ได้พบกันนานนะ” ซิวจิ้น
อันยิ้มอย่างเย็นชาทักทายลู่หยาง
“ตอนนี้ท่านลู่ยังเป็นผู้แทนเจ้าสำนักของสำนักเวิ่นเต๋าอยู่หรือ?”
เมื่อครั้งที่สำนักธาตุทั้งห้าไปเยือนสำนักเวิ่นเต๋าเพื่อแลกเปลี่ยน
กลับพ่ายแพ้อย่างยับเยิน ช่วงนั้นพอดีเซียนอมตะเป็นผู้แทนเจ้า
สำนักอยู่สามวัน
ตอนนั้นสองฝ่ายกำลังหารือวิธีการแข่งขัน ซิวจิ้นอันคิดว่าอวี้จือ
เป็นผู้แทนเจ้าสำนัก จึงเสนออย่างองอาจให้ศิษย์ใหญ่ของตนสู้กับ
ศิษย์ที่แข็งแกร่งที่สุดของสำนักเวิ่นเต๋า
จากนั้นอวี้จือก็ก้าวออกมา บอกว่าตนไม่ได้เป็นผู้แทนเจ้าสำนัก
ในสายตาของซิวจิ้นอัน คงเป็นลู่หยางที่เป็นผู้แทนเจ้าสำนัก

“พวกเจ้าเคยได้ยินเรื่องพลังแผ่นดินหรือไม่?” ซิวจิ้นอันกล่าว

จ้าวปั้วรู้สึกตื่นตระหนก คำพูดของเจ้าสำนักซิวเปิดเผยข้อมูล
สำคัญ พี่ลู่เคยเป็นผู้แทนเจ้าสำนักของสำนักเวิ่นเต๋าด้วยหรือ?
เมื่อเป็นเช่นนี้ พี่ลู่ไม่เพียงเป็นผู้มีพลังการต่อสู้อันดับหนึ่งของคน
รุ่นใหม่ แต่ยังมีตำแหน่งสูงสุดด้วย!
ทั้งๆ ที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกัน แต่กลับมีช่องว่างมหาศาลเช่นนี้
“ข้าลงจากตำแหน่งยินยอมให้ แล้วมอบให้ศิษย์พี่ใหญ่ไปแล้ว” ลู่
หยางตอบตรงไปตรงมา ปิดปากซิวจิ้นอันไปทีหนึ่ง
“พอเถอะ ไม่ต้องพูดอะไรมาก ข้ามาที่นี่เพื่อบอกเจ้าหนูตระกูล
เมิ่งว่า ข้าพบวิธีแก้คำสาปแล้ว” ชิวจิ้นอันนำความหวังมาฝาก
ดวงตาของเมิ่งจิ่งโจวเปล่งประกาย “จริงหรือ?”
“ยังจะมีเท็จได้อย่างไร ข้าสืบค้นจากหลายแหล่ง น่าเชื่อถือยิ่ง
นัก”

อย่างลึกลับ
เมิ่งจิ่งโจวเอ่ยออกมาทันที “พลังแผ่นดินที่เป็นวิธีการของเซียน
ใช่ไหม?”
ซิวจิ้นอันอึ้งไปครู่หนึ่ง เขาตั้งใจจะโอ้อวดความรู้ของตนให้รุ่น
น้องฟังสักหน่อย เพราะอย่างไรเมื่อพูดจบพวกเขาก็จะลืมไปเอง ไม่
คิดว่าเมิ่งจิ่งโจวจะรู้เรื่องนี้

ความจริงแล้วเมิ่งจิ่งโจวไม่ควรจำเรื่องพลังแผ่นดินได้ แต่เขาเป็น
ประมุขสำนักเซียน มักได้ถกเถียงเรื่องพลังแผ่นดินในที่ประชุม ราช
สำนักจึงมอบวัตถุวิเศษให้ประมุขสำนักเซียนทุกคน ช่วยให้พวกเขา
จดจำตัวตนของพลังแผ่นดินได้
“ถูกต้อง พลังแผ่นดินนั่นแหละ เจ้ารู้หรือไม่ว่าผู้ปกครองแคว้น
และผู้ว่าการมณฑลทุกคนของแคว้นต้าเซี่ยล้วนได้รับการปกป้อง
จากพลังแผ่นดิน ไม่มีผู้ใดสามารถทำร้ายพวกเขาได้ เจ้ารู้หรือไม่ว่า
นี่หมายความว่าอย่างไร?”
ลู่หยางตอบสนองอย่างรวดเร็ว เดินตามแนวคิดของซิวจิ้นอัน
“หมายความว่าพลังแผ่นดินสามารถขจัดการย้อนกลับของสายใย
โชคชะตาได้!”
“ถูกต้อง สามารถขจัดการย้อนกลับของสายใยโชคชะตาได้ นี่
เป็นวิธีของวิถีเซียน เพียงใช้พลังแผ่นดินชำระล้างหนึ่งครั้ง ทุกอย่าง
ก็จะเรียบร้อย!”
เมิ่งจิ่งโจวดีใจยิ่งนัก วิธีนี้น่าเชื่อถือกว่าการรอให้ประมุขสำนัก
ควบคุมศพทะลุไปสู่ขั้นข้ามพิบัติแล้วค่อยออกมือมากนัก