Summary
หากโชคชะตาเปิดโอกาสให้คุณได้ย้อนเวลากลับไปพบกับบุคคลที่ชื่นชอบที่สุด คุณจะเลือกทำเช่นไร?
เฮ่อจือหร่าน หญิงสาวจากโลกปัจจุบัน ฟื้นขึ้นมาหลังเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ ก่อนจะพบว่าตัวเองได้ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของหญิงสาวผู้กำลังจะเข้าพิธีแต่งงานกับ โม่จิ่วเยี่ยว แม่ทัพหนุ่มผู้เกรียงไกรและเป็นวีรบุรุษที่เธอชื่นชอบมาโดยตลอด
แต่การได้แต่งงานกับคนในฝันกลับไม่ใช่จุดเริ่มต้นของชีวิตแสนสุข เพราะเฮ่อจือหร่านรู้ดีว่าอีกไม่นาน โชคชะตาอันโหดร้ายจะนำพาภัยพิบัติและแผนการลอบทำร้ายมาสู่โม่จิ่วเยี่ยว หากปล่อยให้ทุกอย่างดำเนินไปตามประวัติศาสตร์ เขาจะต้องสูญเสียทุกสิ่ง ไม่ว่าจะเป็นเกียรติยศ ครอบครัว หรือแม้แต่ชีวิตของตนเอง
ด้วยความรู้จากโลกเดิมและความทรงจำที่เหนือกว่าผู้คนในยุคโบราณ เธอจึงตัดสินใจเปลี่ยนแปลงโชคชะตา ปกป้องชายผู้เป็นที่รัก เปิดโปงศัตรูที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืด และร่วมกันสร้างเส้นทางใหม่ที่ไม่ยอมให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย
เมื่อหญิงสาวผู้กล้าหาญต้องเผชิญเกมการเมือง การแย่งชิงอำนาจ และศึกสงครามอันดุเดือด ความรักระหว่างเธอกับแม่ทัพผู้เย็นชาจะค่อย ๆ เบ่งบาน ท่ามกลางอุปสรรคที่พร้อมพรากทุกสิ่งไปจากทั้งสอง
หากคุณกำลังมองหา อ่านนิยาย แนวจีนโบราณที่ครบรส ทั้งความรัก การทะลุมิติ การเมือง และการต่อสู้ เรื่องนี้ถือเป็นอีกหนึ่งผลงานที่ไม่ควรพลาด สามารถ อ่านนิยายฟรี ได้ผ่าน Novel lucky หรือ โนเวลลัคกี้ ที่รวบรวมนิยายจีนคุณภาพไว้มากมาย พร้อมอัปเดตตอนใหม่อย่างต่อเนื่อง ให้คุณเพลิดเพลินกับการ อ่านนิยาย ได้ทุกวันแบบไม่มีสะดุด
หากคุณเป็นแฟนนิยายแนวทะลุมิติ จีนโบราณ โรแมนติก และพระเอกสายปกป้องนางเอก เรื่อง ท่านแม่ทัพ ท่านต้องการภรรยาอย่างข้าถึงจะรุ่งเรือง จะทำให้คุณวางไม่ลงตั้งแต่ตอนแรก พร้อมสัมผัสความสนุกได้แล้ววันนี้ที่ Novel lucky (โนเวลลัคกี้) แหล่งรวม อ่านนิยาย และ อ่านนิยายฟรี ที่คอนิยายไม่ควรพลาด
-
บทที่ 568 ตอนจบ
-
บทที่ 567 เด็กพวกนี้เป็นลูกหลานสกุลโม่ทั้งหมดหรือ?
-
บทที่ 566 พี่ชายจู้เอ้อร์ผู้ทรงพลัง
-
บทที่ 565 คุณชายเก้าไม่เต็มใจเลี้ยงอาหารข้าหรือ
-
บทที่ 564 เรียกข้าว่านายท่านสาม
-
บทที่ 563 สร้างบ้านแปงเมือง
-
บทที่ 562 พวกเจ้ายังจ าพ่อได้หรือไม่?
-
บทที่ 561 ชาวบ้านในซีเป่ยกลับมาใช้ชีวิตตามปกติ
-
บทที่ 560 เขาก็อยากมีส่วนร่วมด้วย
-
บทที่ 559 ซีเป่ยช่างดีเหลือเกิน
-
บทที่ 558 ข้าจะใช้มันให้เป็นประโยชน์
-
บทที่ 557 ให้โอกาสข้าอีกสักครั้งได้หรือไม่
-
บทที่ 556 ไม่มีอะไรแน่นอน
-
บทที่ 555 เจ้าเหมาะสมที่สุด
-
บทที่ 554 การจัดการก่อนออกรบ
-
บทที่ 553 แค่ใช้ระเบิดให้หมดก็พอ
-
บทที่ 552 ปกติแม่ของท่านไม่ค่อยยกย่องใคร
-
บทที่ 551 โตเป็นผู้ใหญ่แล้วจริง ๆ
-
บทที่ 550 ซีเป่ยสามารถเป็นเขตปกครองได้จริงหรือ?
-
บทที่ 549 ข้าจะปกป้องคนสกุลโม่ให้ปลอดภัยแน่นอน
-
บทที่ 548 ขอแสดงความยินดีกับองค์ชายสาม
-
บทที่ 547 ขอให้องค์จักรพรรดิท าตามความประสงค์ของสวรรค์
-
บทที่ 546 ชะตากรรมของราชวงศ์ต้าซุ่นจะเปลี่ยนแปลงนับจาก
-
บทที่ 545 ราชวงศ์ประสบปัญหาจริง ๆ
-
บทที่ 544 การทดสอบส าหรับหนานอวี่
-
บทที่ 543 พวกเราต้องไม่ถูกบังคับฝืนใจ
-
บทที่ 542 หวังว่าสกุลโม่จะกลับสู่ราชส านัก แบ่งเบาภาระของ
-
บทที่ 541 ข้าผู้เป็นใหญ่แห่งราชวงศ์ต้าซุ่นไร้คนใช้งานแล้ว
-
บทที่ 540 ข่าวนี้เชื่อถือได้แน่นอน
-
บทที่ 539 ข้าคาดการณ์ไว้แล้วว่าจะเป็นเช่นนี้
-
บทที่ 538 อย่าใช้สายตาน่าขยะแขยงเช่นนี้มองข้า
-
บทที่ 537 ถ้าเจ้ามีความสามารถจริง ก็จงสังหารข้าเสียเถิด
-
บทที่ 536 ข้ารู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง
-
บทที่ 535 ขอให้ใต้เท้ารับการค านับจากข้า
-
บทที่ 534 ขอพระองค์โปรดทบทวนอีกครั้ง
-
บทที่ 533 อย่าคิดว่าข้าจะยอมรับนางเป็นมารดา
-
บทที่ 532 จับตัวจักรพรรดินีปีศาจ
-
บทที่ 531 ชีวิตของเขำต้องจบด้วยมือข้า
-
บทที่ 530 จะสาเร็จหรือล้มเหลวล้วนอยู่ที่การกระทำครั้งนี้
-
บทที่ 529 จักรพรรดินีมีรับสั่ง
-
บทที่ 528 รอลูกมาช่วยพวกพระองค์
-
บทที่ 527 การพิสูจน์ความเป็นญาติด้วยการหยดเลือด
-
บทที่ 526 เจ้าสมควรตายจริง ๆ
-
บทที่ 525 วันที่ราชส านักมั่นคงจะมาถึงในเร็ววัน
-
บทที่ 524 ตราแผ่นดินหยก
-
บทที่ 523 ข้าจะจัดการไขกุญแจประตูเอง
-
บทที่ 522 พระองค์ก็ต้องฟังข้า
-
บทที่ 521 ต่อไปภายภาคหน้าเราจะไม่ท าให้พวกเจ้าต้องผิดหวัง
-
บทที่ 520 พวกเรามาช่วยท่าน
-
บทที่ 519 วันนี้ข้าจะไปพบเขาด้วยตัวเอง
-
บทที่ 518 ข้าสัญญาว่าจะท าให้เจ้าได้รับความเจริญรุ่งเรืองใน
-
บทที่ 517 คนผู้นี้อาจจะรู้สถานการณ์ของจักรพรรดิซุ่นอู่
-
บทที่ 516 ข้าจะหาทางจัดการให้พวกท่านได้พบกัน
-
บทที่ 515 บุตรชายที่แท้จริงของกุ้ยเฟยเหนียงเหนียงเป็นคนอื่น?
-
บทที่ 514 ไม่มีอันตรายถึงชีวิตแล้ว
-
บทที่ 513 ขอร้องท่านช่วยดูอาการกุ้ยเฟยเหนียงเหนียงด้วย
-
บทที่ 512 มามาจ าเสียงของข้าไม่ได้แล้วหรือ
-
บทที่ 511 ข้าขอฝากหร่านหร่านไว้กับเจ้า
-
บทที่ 510 ชีวิตและความตายอยู่ในความคิดเพียงชั่วครู่
-
บทที่ 509 ไม่จาเป็ นต้องมีใครมาเดินบนเส้นทางสู่ยมโลกกับข้า
-
บทที่ 508 ความเป็นความตายขึ้นอยู่กับการตัดสินใจเพียงครั้ง
-
บทที่ 507 ท่านพ่ออยู่ในห้องหนังสือหรือไม่?
-
บทที่ 506 ตอนนี้องค์ชายหนานรุ่ยเป็นอย่างไรบ้าง
-
บทที่ 505 มีป้ายค าสั่งเป็นหลักฐาน
-
บทที่ 504 ดูเหมือนมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น
-
บทที่ 503 ตอนนี้เขาไร้ที่อยู่อาศัยแล้ว
-
บทที่ 502 สามีข้ารอบคอบมาก
-
บทที่ 501 เรื่องที่ข้าให้เจ้าคิดเมื่อวาน เจ้าคิดอย่างไรบ้าง?
-
บทที่ 500 ข้าจะต้องท าให้พวกเขาไม่ได้ตายดี
-
บทที่ 499 วันนี้ที่ว่าการไม่ยุ่งหรือ
-
บทที่ 498 การแต่งงานด้วยความรักมีความสุขที่สุด
-
บทที่ 497 หลานเอ๋อร์รู้ถึงความรู้สึกของท่านหรือไม่
-
บทที่ 496 ท่านพ่อไม่ท าต าแหน่งนั้นก็ไม่เป็นไร!
-
บทที่ 495 ข้าท างานหนักเพื่อความรับผิดชอบนี้
-
บทที่ 494 เรื่องแต่งงานข้าไม่รีบร้อน
-
บทที่ 493 ท่านพ่อคงจะกังวลแน่นอน
-
บทที่ 492 การเก็บเกี่ยวข้าวโพด
-
บทที่ 491 การทำน้ำแข็งจากดินประสิว
-
บทที่ 490 ข้ายินดีจะสนับสนุน
-
บทที่ 489 ข้าจะไม่มีวันกลับคำสัญญา
-
บทที่ 488 พรที่สวรรค์ประทานให้คนสกุลโม่
-
บทที่ 487 ข้าก็จะไม่เกรงใจพี่เก้าแล้ว
-
บทที่ 486 ขอบคุณพี่เก้ำและพี่สะใภ้เก้ำแทนชำวเมืองอวิ่น
-
บทที่ 485 ดำเนินชีวิตตำมของขวัญจากสวรรค์
-
บทที่ 484 มันเทศ
-
บทที่ 483 แน่นอนว่าจะต้องรายงานต่อราชส านัก
-
บทที่ 482 คนสกุลโม่ไม่ใช่คนที่จะก่อกวนได้ง่าย ๆ
-
บทที่ 481 เสี่ยวไป๋บาดเจ็บ
-
บทที่ 480 อาวุธนี้มีชื่อว่าหน้าไม้ยิงต่อเนื่อง
-
บทที่ 479 ข้าต้องไปเมืองหลวงให้ได้
-
บทที่ 478 ในที่สุดก็มาถึงที่นี่ได้อย่างปลอดภัย
-
บทที่ 477 นี่ไม่ใช่ผลลัพธ์ที่สกุลโม่ต้องการ
-
บทที่ 476 ท่านจ าไม่ได้แล้วหรือ?
-
บทที่ 475 เป็นความจริงแน่นอน
-
บทที่ 474 น้องสะใภ้หก เจ้าเป็ นอะไรไป
-
บทที่ 473 ท่านแม่รู้ความลับของข้าแล้วหรือ?
-
บทที่ 472 ข้าไม่มีทางปล่อยให้พวกเขาหิวโหย
-
บทที่ 471 หลานชายตัวน้อยของพวกเราหน้าตาดีเหลือเกิน
-
บทที่ 470 ชื่อเล่น
-
บทที่ 468 พวกเราแค่อยากเห็น
-
บทที่ 467 ลูกชายและลูกสาว
-
บทที่ 466 เจ้าคือผู้มีพระคุณอย่างยิ่งของสกุลโม่
-
บทที่ 464 เพิ่งรู้สึกเจ็บ
-
บทที่ 463 ข้าผู้เป็นมารดายินดีสละอายุขัยสิบปี
-
บทที่ 462 หากเจ้ารู้สึกเจ็บก็ร้องออกมาเลยนะ
-
บทที่ 461 ข้าจะต้องอดทนให้ได้
-
บทที่ 460 ข้าจะตรวจดูอาการเจ้าก่อน
-
บทที่ 459 จะต้องให้แม่โดนมีดกรีดสักกี่ครั้งถึงจะยอมออกมา
-
บทที่ 458 หมอต าแยผู้เลื่องชื่อ
-
บทที่ 457 ท่านพี่ ท่านอย่าตื่นเต้นไปเลย
-
บทที่ 456 ท่านช่วยดูหน่อยว่านางจะคลอดแล้วหรือไม่
-
บทที่ 455 อย่ากลัวไปเลย ข้าอยู่ตรงนี้แล้ว
-
บทที่ 454 เก็บเกี่ยวครั้งใหญ่
-
บทที่ 453 เดินไปทีละก้าว
-
บทที่ 452 พวกเจ้ำโง่งมเสียจริง
-
บทที่ 451 ทำให้เขำหายไปจากโลกนี้อย่ำงสิ้นเชิง
-
บทที่ 450 เสี่ยวไป๋กลับมาแล้ว
-
บทที่ 449 ถ้าร้องไห้จนเครื่องส าอางเลอะจะไม่สวยเอานะ
-
บทที่ 448 ประชาชนของพวกเราในเมืองอวิ่นโชคดีแล้ว
-
บทที่ 447 หมูสามชั้นผัดพริก
-
บทที่ 446 ลองชิมดูก็จะรู้
-
บทที่ 445 ไม่ต้องกังวลมากเช่นนั้น
-
บทที่ 444 ข้าจะไปจัดการทันที่
-
บทที่ 443 นี่เป็นวิธีที่ดีที่สุด
-
บทที่ 442 คนผู้นี้ก็สามารถส่งตัวให้ทางการได้เลย
-
บทที่ 441 ข้ายอมสารภาพแล้วไม่ใช่หรือ?
-
บทที่ 440 ใครในพวกเจ้าคือโม่จิ่วเยี่ย
-
บทที่ 439 เขาคือคุณชายใหญ่แห่งจิงเซียนโหลวของพวกเรา
-
บทที่ 438 นี่คือของที่น้องสะใภ้เก้าให้ข้าน ามาให้เจ้า
-
บทที่ 437 จะให้เจ้ามีชีวิตอยู่อย่างทรมานเช่นนี้
-
บทที่ 436 คนของจิงเซียนโหลว
-
บทที่ 435 จะเป็ นสถานที่ส่วนตัวได้อย่างไร
-
บทที่ 434 ข้าจะละเว้นมารดาและบุตรสาวเจ้า
-
บทที่ 433 เจ้ามีครอบครัวหรือไม่?
-
บทที่ 432 จิงเซียนโหลว
-
บทที่ 431 ข้าเชื่อใจใต้เท้าเมิ่ง
-
บทที่ 430 น าตัวผู้ต้องหาเข้ามา
-
บทที่ 429 น้องชายถังเกิดเรื่อง
-
บทที่ 428 ธุรกิจนี้เป็นไปได้หรือไม่?
-
บทที่ 427 ข้าจะเสียดายได้อย่างไร
-
บทที่ 426 สินสอดของหานเยี่ยมีค่ามากเกินไป
-
บทที่ 425 พี่เก้ารู้เรื่องนี้ได้อย่างไร
-
บทที่ 424 ต่อให้อยากจะรั้งไว้แค่ไหนก็รั้งไม่อยู่
-
บทที่ 423 ช่างตีเหล็ก
-
บทที่ 422 โชคดีที่ไม่ทำให้พวกท่านผิดหวัง
-
บทที่ 421 สาเร็จแล้ว
-
บทที่ 420 การเพาะพันธุ์
-
บทที่ 419 เป็นเพียงส่วนหนึ่ง
-
บทที่ 418 ดึงดูดความสนใจของผู้คนนับไม่ถ้วน
-
บทที่ 417 ข้ายังไม่ตาย
-
บทที่ 415 ข้าชอบกินมาก
-
บทที่ 414 ส่งจดหมายถึงเมืองหลวง
-
บทที่ 413 ข้าก าลังเป็นห่วงขุนพลอาวุโสจิน
-
บทที่ 412 ขอบคุณสวรรค์
-
บทที่ 411 ของจากตระกูลโม่
-
บทที่ 410 บ้านของคุณหนูใหญ่ช่างหรูหราเหลือเกิน
-
บทที่ 409 ของขวัญทักทายนี้ล ้าค่าเกินไป
-
บทที่ 408 มารดาหร่านหร่านทุกข์ใจ
-
บทที่ 407 รีบมาดูสิว่าใครมา
-
บทที่ 406 การกลับมาที่คุ้มค่า
-
บทที่ 405 ของสิ่งนี้อร่อยเหลือเกิน
-
บทที่ 404 มีเรื่องต้องคุยกัน
-
บทที่ 403 ตามหาสกุลโม่
-
บทที่ 402 อร่อยกว่าผลไม้ในวัง
-
บทที่ 401 งานเลี้ยงรวมตัว
-
บทที่ 400 คราวนี้ข้าจะไปเอง
-
บทที่ 399 ข้าหาทางแก้ไขได้
-
บทที่ 398 พวกเจ้ารีบเข้ามาให้ข้าดูหน่อย
-
บทที่ 397 ไม่ขาดผู้ใดไปสักคน
-
บทที่ 395 ลองดูสิว่าใครอยู่ข้างหลัง
-
บทที่ 394 ขอบคุณเจ้ามากที่ช่วยชีวิตท่านพ่อไว้ (รีไรต์)
-
บทที่ 393 ลูกสะใภ้พบพ่อสามี
-
บทที่ 392 ท่านพ่อตื่นแล้ว
-
บทที่ 391 ใครมาก่อนได้ก่อน
-
บทที่ 390 รบกวนน้องสะใภ้เก้าด้วย
-
บทที่ 389 พิษเรื้อรัง
-
บทที่ 388 นับว่าปรานีเขาเกินไปแล้ว
-
บทที่ 387 เจ้าเป็นคนหรือผี?
-
บทที่ 386 พวกเราพี่น้องจะไปพบกันที่บ้าน
-
บทที่ 385 เจ้าจะลองถอนหนอนพิษให้ท่านพ่อก่อนหรือไม่?
-
บทที่ 384 ชั่วช้าเกินไปแล้ว
-
บทที่ 383 ท่านพ่อ
-
บทที่ 382 เจ้าไม่รู้สึกแปลกใจบ้างหรือ?
-
บทที่ 381 พวกเราจะแยกกันค้นหา
-
บทที่ 380 ท่านยังจ าข้าได้หรือไม่
-
บทที่ 379 มีอะไรก็ค่อย ๆ พูดเถอะ
-
บทที่ 378 พวกเขาคือพี่ใหญ่กับพี่รอง
-
บทที่ 377 ร่องลึกนี้มีบางอย่างผิดปกติ
-
บทที่ 376 มาถึงชายแดนตะวันตก
-
บทที่ 375 ท่านพ่อกับพี่ชายของข้าอยู่ที่ไหนกันแน่
-
บทที่ 374 ข้าจะบอกที่อยู่ของโม่ฉิง
-
บทที่ 373 เจ้าอยากท าอะไรก็ลงมือมาเลย
-
บทที่ 372 หากเจ้าอยากตาย ก็ดูจะเป็นเรื่องที่ง่ายเกินไป
-
บทที่ 371 แลกด้วยชีวิตเป็นการชดใช้
-
บทที่ 370 วิธีรับประกัน
-
บทที่ 369 ยาดีส าหรับบ ารุงสุขภาพ
-
บทที่ 368 พวกเจ้ากลับมาได้จังหวะพอดี
-
บทที่ 367 นึกอะไรเกี่ยวกับมันได้บ้างหรือไม่
-
บทที่ 366 ท่านต้องการให้ท าอะไรก็บอกมาเถอะ
-
บทที่ 365 สุนัขที่น่าสงสาร
-
บทที่ 364 ถ้าไม่อยากตายก็หยุดซะ
-
บทที่ 363 จับโจรก็ต้องจับหัวหน้าโจรก่อน
-
บทที่ 362 ข้าจะดูแลตัวเองให้ดี
-
บทที่ 361 การบุกรุก
-
บทที่ 360 พิษในหัวใจ
-
บทที่ 359 ไปถึงชายแดนตะวันตกให้เร็วที่สุด
-
บทที่ 358 จะฆ่าจะแกงก็ตามใจ
-
บทที่ 357 พวกเจ้าฆ่าข้าเสียเถอะ
-
บทที่ 356 เจ้าซ่อนท่านพ่อกับพี่ชายของข้าไว้ที่ใด
-
บทที่ 355 ขอลาไปก่อน
-
บทที่ 354 พบพ่อตา
-
บทที่ 353 วันหน้าพวกเราคงได้พบกันอีก
-
บทที่ 352 เขาคือปรมาจารย์ซือเหมิง
-
บทที่ 351 เส้นทางหลบหนี
-
บทที่ 350 มุ่งหน้าไปยังสถานที่ที่ได้ยินเสียงพิณวันนั้น
-
บทที่ 349 เข้าสู่จวนอ๋องเก้า
-
บทที่ 348 ไม่มุ่งเป้ามาที่ข้า
-
บทที่ 347 สุดท้ายเฟ่ยมามาก็ยังคงเป็ นซิ่งเฟย
-
บทที่ 346 ท่านมาเมืองหลวงได้อย่างไร
-
บทที่ 345 พวกเราจะท าเช่นไรดี
-
บทที่ 344 สมรสพระราชทาน
-
บทที่ 343 จวนตระกูลเฟ่ย
-
บทที่ 342 เหตุใดไม่รีบไปที่จวนอ๋องเก้าเพื่อตามหาคน
-
บทที่ 341 ค้นหาสัตว์เลี้ยง ส่งไปยังจวนอ๋องเก้า
-
บทที่ 340 เฝ้าบ้านดูแลเรือนล้วนไม่มีปัญหา
-
บทที่ 339 ไม่มีวันสงบสุข
-
บทที่ 338 เรื่องนี้พวกเราค่อย ๆ ปรึกษากันไปเถอะ
-
บทที่ 337 ภรรยาของข้า ข้าจะดูแลเอง
-
บทที่ 336 เขาให้พวกเจ้ามาท าอะไรที่นี่
-
บทที่ 335 ชาวหนานเจียงสองคน
-
บทที่ 334 พวกเขาถามถึงหมู่บ้านซีหลิ่ง
-
บทที่ 333 เครื่องเรือน
-
บทที่ 332 งำนเลี้ยง
-
บทที่ 331 สินสอด
-
บทที่ 330 การสู่ขอ
-
บทที่ 329 พิธียกขื่อ
-
บทที่ 328 ความจริงที่ที่ข้าพักอยู่ตอนนี้ก็ไม่เลวเลย
-
บทที่ 327 วันนี้ข้าวปั้นน้อยเก่งมาก
-
บทที่ 326 ท่านแม่คิดเห็นอย่างไร
-
บทที่ 325 เขาคงไม่มีโอกาสแล้วกระมัง
-
บทที่ 324 ต่อไปพวกเราจะไม่พูดถึงเรื่องนี้อีก
-
บทที่ 323 ของขวัญสำหรับโม่หำนเยี่ยพิเศษกว่ำใคร
-
บทที่ 322 ท าเรื่องเลว ๆ ไว้แล้วก็คิดจะหนีหรือ
-
บทที่ 321 พิจารณาคดีวางยาพิษ
-
บทที่ 320 คราวนี้พวกเขำจะทำให้คนสกุลโม่ไม่มีวันได้ผุดได้
-
บทที่ 319 ชีวิตประจำวัน (2)
-
บทที่ 318 ชีวิตประจ าวัน (1) (รีไรต์)
-
บทที่ 317 รับรองว่าจะท าให้พวกท่านพอใจแน่นอน
-
บทที่ 316 ท่านสามารถค่อย ๆ ศึกษามันได้
-
บทที่ 315 พวกข้าตั้งใจจะสร้างเรือนแบบนี้ตรงเชิงเขา
-
บทที่ 314 ท่านแน่ใจหรือว่าจะติดตามนกที่บินเร็วมากตัวนี้ทัน?
-
บทที่ 313 เหยี่ยวปีกทอง
-
บทที่ 312 สิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จัก
-
บทที่ 311 นกพิราบส่งสาร
-
บทที่ 310 ข้ารับรองว่าจะคลอดลูกพวกเขาคนอย่างปลอดภัย
-
บทที่ 309 เขาไม่มีความทะเยอทะยานในอ านาจ
-
บทที่ 308 ข้าไม่อาจปล่อยให้เจ้าต้องเจออันตรายใด ๆ
-
บทที่ 307 แน่นอนว่าสามีคนนี้เป็นคนท าให้เจ้าทาน
-
บทที่ 306 ชีวิตของเสด็จแม่ข้าตกอยู่ในอันตรายแล้ว
-
บทที่ 305 ถ้าจะไป พวกเราพี่น้องก็ต้องไปด้วยกัน
-
บทที่ 304 การรักษา
-
บทที่ 303 วันนี้สามารถผ่าตัดให้พี่สี่ได้แล้ว
-
บทที่ 302 ยังมีชีวิตอยู่ก็นับเป็นเรื่องที่ดี
-
บทที่ 301 ต่อไปข้าจะฟังเจ้าทั้งหมด
-
บทที่ 300 ไว้ชีวิตข้าด้วยเถอะ
-
บทที่ 299 ในอู่เดินเรือมีคนที่ใช้พิษ
-
บทที่ 298 ขอบคุณท่านที่ช่วยเหลือชาวบ้านอย่างข้า
-
บทที่ 296 ได้แต่งงานกับภรรยาที่ดีเช่นเจ้า
-
บทที่ 295 ยาแปดเม็ด
-
บทที่ 294 หาไข่มุกแดนใต้ที่คุณต้องการเจอแล้ว
-
บทที่ 293 ไม่ว่าจะชายหรือหญิงก็ล้วนเพิ่มสายเลือดให้สกุลโม่
-
บทที่ 292 ระหว่างทางสามีดูแลข้าเป็นอย่างดี
-
บทที่ 291 ข้าจะพยายามรักษาเต็มที่
-
บทที่ 290 ดีจริง ๆ ที่พวกท่านยังมีชีวิตอยู่
-
บทที่ 289 ยกหินทับเท้าตัวเอง
-
บทที่ 288 ข้าจะรออยู่ตรงนี้จนกว่าท่านจะกลับมา
-
บทที่ 287 ข้าจะปกป้องเจ้ากับลูกของเราแน่นอน
-
บทที่ 286 โม่จิ่นเหนียนลืมตาตื่น
-
บทที่ 284 มีคนอยู่บนก าแพงเมือง
-
บทที่ 283 นางตั้งครรภ์แล้วหรือ
-
บทที่ 282 ข้าจะแต่งตั้งเจ้าเป็นอ๋องต่างสกุลแห่งหนานเจียง
-
บทที่ 281 เจ้าก็รู้ว่าเขาเป็นคนไม่ดีใช่หรือไม่
-
บทที่ 280 ช้าไปก้าวหนึ่ง
-
บทที่ 279 หากไม่เข้าไปดูสักหน่อยก็คงไม่วางใจ
-
บทที่ 278 พวกเขาก็เหมือนกับบุรุษสกุลโม่
-
บทที่ 277 ข้าอยากรู้ตัวตนของนายพล
-
บทที่ 275 น้องสะใภ้เก้า เจ้ารีบไปซะ
-
บทที่ 274 ปรมาจารย์ซือเหมิง
-
บทที่ 273 ท่านแม่และพี่สะใภ้ยังรอพวกท่านกลับไป
-
บทที่ 272 พี่น้องร่วมชะตากรรม
-
บทที่ 271 ร่างกายเช่นนี้จะแก้แค้นใครได้
-
บทที่ 270 พวกเจ้าไม่อยากแก้แค้นให้องค์หญิงหรือ?
-
บทที่ 269 ท่านอยู่ที่นี่จริง ๆ
-
บทที่ 268 ชาตินี้ข้ารักภรรยาเพียงคนเดียว
-
บทที่ 267 ข้าต้องการต้านผีจากสินเจ้าสาวขององค์หญิง
-
บทที่ 266 พี่เจ็ดของข้าอยู่ที่ไหน
-
บทที่ 265 ข้าคือโม่จิ่วเยี่ยตัวจริงแน่นอน
-
บทที่ 264 การตบหน้าราชวงศ์ต้าซุ่น
-
บทที่ 263 สู่จวนรัชทายาท
-
บทที่ 262 โม่ซิวเหยียนกับเรื่องราวในอดีต
-
บทที่ 261 ข้าจะหาวิธีรักษาพี่สี่ให้หาย
-
บทที่ 260 โม่ซิวเหยียน
-
บทที่ 259 ใต้บ่อน้ำ
-
บทที่ 258 พวกเจ้าคิดจะท าอะไรกันแน่?
-
บทที่ 257 กบเจ็ดสี
-
บทที่ 256 ของขวัญที่เทพผู้ยิ่งใหญ่แห่งการทะลุมิติมอบให้นาง
-
บทที่ 255 เข้าสู่ป่าดงดิบ
-
บทที่ 254 ที่นี่มีบางอย่างแปลก ๆ
-
บทที่ 253 ข้าวปั้นน้อยแสดงฝีมือ
-
บทที่ 252 ไม่มีทางผิดพลาดแน่นอน
-
บทที่ 251 ขุดหลุมศพ
-
บทที่ 250 มาถึงหนานเจียง
-
บทที่ 249 นางต้องสนับสนุนอย่างเต็มที่
-
บทที่ 247 ของขวัญนี้เป็นความผิดพลาดจริง ๆ
-
บทที่ 246 ผู้ชายคนไหนจะไม่ชอบรถยนต์
-
บทที่ 245 จีใหญ่
-
บทที่ 244 โม่จิ่วเยี่ยพูดมีเหตุผล
-
บทที่ 243 ชื่อนี้มีอะไรพิเศษหรือ
-
บทที่ 242 มีกลิ่นอายความสุขุมเยือกเย็น
-
บทที่ 241 ข้ากลับมาแล้วไม่ใช่หรือ
-
บทที่ 240 บูชาเทพเจ้าเตาไฟ
-
บทที่ 239 ขายน ้ามันเชื้อเพลิงให้ฉัน
-
บทที่ 238 คนที่มีของดีจริง ๆ ก็คือจักรพรรดิซุ่นอู่
-
บทที่ 237 ท่านจ าข้าได้แล้วใช่หรือไม่
-
บทที่ 236 ข้าจะไปเรียกน้องสะใภ้เก้ำมา
-
บทที่ 235 พี่สะใภ้ลองทำตำมใจชอบได้เลย
-
บทที่ 234 ขายได้มากกว่าที่คิดไว้สิบเท่า
-
บทที่ 233 เข้าใจง่ายซ ้ายังฟังดูดี
-
บทที่ 232 ทั้งเผ็ดทั้งติดใจ
-
บทที่ 231 ข้าจะรอต้อนรับองค์ชายหนานรุ่ยกับเต๋อเฟยเหนียง
-
บทที่ 230 พวกเขาสมควรได้ลิ้มรสการถูกหลอกลวง
-
บทที่ 229 ช่างเป็นค าพูดโอ้อวดไร้ยางอายจริง ๆ
-
บทที่ 228 เจ้าก าลังงอนข้าใช่หรือไม่?
-
บทที่ 227 ข้าหวังว่าโม่ชูหานจะกลับไปเมืองหลวงพร้อมกับข้า
-
บทที่ 225 ข้ายังมีชีวิตอยู่มาจนถึงทุกวันนี้ได้ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
-
บทที่ 224 กลายเป็นเรื่องเข้าใจผิด
-
บทที่ 223 โดยพื้นฐานแล้วไม่เป็นอันตรายถึงชีวิต
-
บทที่ 222 ฝีดาษ?
-
บทที่ 221 การตามใจที่ไร้ขอบเขต
-
บทที่ 220 รู้อย่างนี้แต่แรก
-
บทที่ 219 เจ้าแน่ใจหรือว่าชาวต่างชาติคนนั้นไม่ได้หลอกเจ้า
-
บทที่ 218 สามีของเจ้าเป็นสุภาพบุรุษเสมอ
-
บทที่ 217 น้องสะใภ้เก้า เจ้าไม่ต้องแกล้งท าหรอก
-
บทที่ 216 ท าหน้าที่เป็นภรรยาครั้งแรก
-
บทที่ 215 ข้าวปั้นน้อยอาจมีความสามารถพิเศษหรือไม่
-
บทที่ 214 สาแก่ใจ
-
บทที่ 213 ฮูหยินผู้เฒ่าคิดหาวิธีที่ดีที่สุดส าหรับทั้งสองฝ่าย
-
บทที่ 212 เรื่องนี้ให้แม่จัดการเถอะ
-
บทที่ 211 รับผิดชอบเลี้ยงดูกระต่าย
-
บทที่ 210 ท่านอย่าขายกระต่ายพวกนี้ได้หรือไม่
-
บทที่ 209 อาหารที่เจ้าบ้านและแขกต่างพอใจ
-
บทที่ 208 โง่งมและเงินเยอะ
-
บทที่ 207 มันฝรั่งและมันเทศ
-
บทที่ 206 พวกเจ้าแค่อยู่บ้านคอยดูแลท่านแม่เถอะ
-
บทที่ 205 กินหม้อไฟ
-
บทที่ 204 นิสัยชอบกินของน้องสะใภ้แปดเราก าเริบอีกแล้ว
-
บทที่ 203 บุรุษผู้นี้ตอบสนองรวดเร็วจริง ๆ
-
บทที่ 202 ท าไมพวกเจ้าถึงซื้อของมากมายขนาดนี้
-
บทที่ 201 คนบ้านนอกที่ไม่รู้จักของดี
-
บทที่ 200 ยิงปืนนัดเดียวได้นกสามตัว
-
บทที่ 199 เรืออยู่ที่ไหน พาข้าไปดู
-
บทที่ 198 หูชง
-
บทที่ 197 อิสระในการกินอาหารทะเล
-
บทที่ 196 มองหาที่ดินท ากิน
-
บทที่ 195 ไม่ต้องจ่ายเงิน
-
บทที่ 194 ข้าจะไปบอกกับทุกคนให้ย้ายมาเดี๋ยวนี้
-
บทที่ 193 เรียกข้าว่าโม่เหล่าจิ่วก็พอ
-
บทที่ 192 ขุนนางใหม่รับต าแหน่งย่อมแสดงความสามารถ
-
บทที่ 191 เป็นหัวหน้าเจ้าหน้าที่อย่างชอบธรรม
-
บทที่ 190 ตอนนี้ท่านรีบกินยาแก้พิษเถอะ
-
บทที่ 189 ขอบคุณท่านที่ช่วยชีวิต
-
บทที่ 188 ท่านนายอ าเภอมาถึงแล้ว! ผู้ใดไม่เกี่ยวข้องรีบหลบไป
-
บทที่ 187 ขอท่านโปรดพิจารณาด้วย
-
บทที่ 186 เหตุใดวิธีนี้ถึงใช้ไม่ได้ผลแล้ว
-
บทที่ 185 กล้าติดสินบนข้าต่อหน้าคนอื่นเชียวหรือ
-
บทที่ 184 ในอนาคตจะแบกรับภาระอันใหญ่หลวงได้อย่างไร
-
บทที่ 183 ไม่นึกเลยว่าจะเป็นเขา
-
บทที่ 182 สามีของเจ้าร่างกายแข็งแรงดี
-
บทที่ 181 ข้าท าเอง
-
บทที่ 180 เจ้าหน้าที่กลั่นแกล้ง
-
บทที่ 179 สภาพแวดล้อมและวิถีชีวิตของที่นี่
-
บทที่ 178 ทุกคนเรียกข้าว่ากุ้ยฮวา
-
บทที่ 177 ข้าเแค่อยากถามบางอย่าง
-
บทที่ 176 ข้าวปั้นน้อย
-
บทที่ 175 ไม่อาจลบล้างความจริงที่ว่าพวกเราเป็นพี่น้อง
-
บทที่ 174 ข้าเป็นใครกัน
-
บทที่ 173 กลายเป็นคนไร้ค่า
-
บทที่ 172 ศีรษะของเขามีรอยช ้าเล็กน้อย
-
บทที่ 171 โม่จงหยวน
-
บทที่ 170 นี่คือที่อยู่ของพวกเจ้า
-
บทที่ 169 ตระกูลชุยสร้างความยุ่งยาก (2)
-
บทที่ 168 ตระกูลชุยสร้างความยุ่งยาก (1)
-
บทที่ 167 ทะเบียนราษฎร์
-
บทที่ 166 หมู่บ้านซีหลิ่ง
-
บทที่ 165 พวกเจ้าต้องการอะไร
-
บทที่ 164 ดูสถานการณ์ก่อนแล้วค่อยตัดสินใจ
-
บทที่ 163 เดินทางถึงซีเป่ยได้ส าเร็จ
-
บทที่ 162 ขุนพลอาวุโสจิน
-
บทที่ 161 รู้สึกอยากจะปล่อยวางแล้ว
-
บทที่ 160 ฝนฤดูใบไม้ร่วงตกหนึ่งครั้ง อากำศหนาวขึ้นหนึ่งครา
-
บทที่ 159 จำนวนขุนพลมีเพียงน้อยนิด
-
บทที่ 158 ตุ๊กตาแพนด้ายักษ์
-
บทที่ 157 ผลประโยชน์สูงสุด
-
บทที่ 156 แม่นาง พวกเจ้ามาเสียที่
-
บทที่ 155 ต้านผี
-
บทที่ 154 พี่สะใภ้ทั้งสามมีชีพจรผิดปกติ
-
บทที่ 153 พี่สะใภ้หกเป็นลม
-
บทที่ 152 ถ้าสามีของพวกนางยังมีชีวิตอยู่ก็คงจะดี
-
บทที่ 151 วันนี้ข้าช่วยหางานให้ทุกคน
-
บทที่ 150 หวังว่าแม่นางจะส่งสินค้ามาเร็ว ๆ
-
บทที่ 149 คืนแหวน
-
บทที่ 148 ถึงเวลาเก็บเกี่ยว
-
บทที่ 147 ขบวนนักโทษตั้งค่ายพักแรม
-
บทที่ 146 ข้าเองก็มีสามีแล้ว
-
บทที่ 145 ข้ารู้เหตุผลที่สกุลโม่ไร้ทายาท
-
บทที่ 144 การที่โม่จิ่วเยี่ยลงมือไม่ได้ ไม่ได้หมายความว่านางลง
-
บทที่ 143 น่าขยะแขยงนัก
-
บทที่ 142 เจ้าคิดจะก่อกบฏหรือ
-
บทที่ 141 สะกดจิตอวิ๋นหลี่
-
บทที่ 140 หากข้าตาย เขาก็จะตายตามไปด้วย
-
บทที่ 139 เผาเรือส าราญ
-
บทที่ 138 คนสกุลโม่ไม่ยอมอ่อนข้อง่าย ๆ
-
บทที่ 137 พวกเขาคือใคร
-
บทที่ 136 ผู้ที่ควบคุมทุกสิ่ง แท้จริงเป็นคนอื่น
-
บทที่ 135 คนผู้นี้ช่างน่าสงสาร
-
บทที่ 134 ถังหมิงรุ่ย
-
บทที่ 133 ในสายตาของข้า เจ้าคือคนที่พิเศษที่สุด
-
บทที่ 132 นี่คือเหตุผลว่าท าไมสกุลโม่จึงยากจน
-
บทที่ 131 เรื่องน่าประหลาดใจ
-
บทที่ 130 คุณต้องการเท่าไหร่ก็มีเท่านั้น
-
บทที่ 129 อาหารเย็นคุณจะโชว์ฝีมือใช่ไหม
-
บทที่ 128 โม่ชูหานเจ้าคนเลว
-
บทที่ 127 การจากลาครอบครัวครั้งนี้คือสามปี
-
บทที่ 126 ถอนหนอนพิษกู่
-
บทที่ 125 กู่หุ่นเชิด
-
บทที่ 124 เหอจื่อหยวนตายแล้ว
-
บทที่ 123 คืนนี้ข้าจะหาโอกาสเอาชีวิตเขา
-
บทที่ 122 บุตรชายแท้ ๆ ของหยวนกุ้ยเฟย
-
บทที่ 121 บังเอิญพบเฟ่ยมามา
-
บทที่ 120 เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับคุณชายแปด
-
บทที่ 119 อดีตผู้ใต้บังคับบัญชา
-
บทที่ 118 อาวุธป้องกันตัว
-
บทที่ 117 ตอนนี้ข้าควรจะเป็นคนตายไปแล้ว
-
บทที่ 116 เขาให้ผลประโยชน์อะไรกับท่าน
-
บทที่ 115 ไม่ต้องพูดอ้อมค้อมกับข้า
-
บทที่ 114 ข้าไม่ท าเรื่องน่ารังเกียจ
-
บทที่ 113 เป็นข้าที่ไม่กตัญญู ท าให้ท่านแม่ต้องเป็นห่วง
-
บทที่ 112 ข้าขอขอบคุณแทนชาวบ้านตงเฟิง
-
บทที่ 111 เจ้าท าเช่นนี้มีจุดประสงค์อะไร
-
บทที่ 110 ไม่คิดเลยว่าเราจะมาเจอกันที่นี่
-
บทที่ 109 มาเยือนยามค ่าคืน
-
บทที่ 108 ตราบใดที่เจ้าชอบ ข้าล้วนยินดี
-
บทที่ 107 เข้าสู่อ าเภอผิงหยาง
-
บทที่ 106 พวกเรารีบออกจากหุบเขานี้แล้วแยกย้ายกันไป
-
บทที่ 105 คนสกุลโม่ยังรอพวกเจ้าอยู่
-
บทที่ 104 ไม่อยากตายและตายไม่ได้
-
บทที่ 103 การสอบสวน
-
บทที่ 102 ชีวิต (2)
-
บทที่ 101 ชีวิต (1)
-
บทที่ 100 พลังของอาวุธร้าย
-
บทที่ 99 เจ้าต้องรับผิดชอบข้า
-
บทที่ 98 ฟังข้าก็พอ
-
บทที่ 97 เป้าหมายของคนพวกนี้คือข้า
-
บทที่ 96 ภูเขาเขาวัว
-
บทที่ 95 เมืองอันหนิง
-
บทที่ 94 มอบใบสั่งยา
-
บทที่ 93 เมิ่งไห่หนิง
-
บทที่ 92 เผชิญหน้าคนที่ชอบใจ หัวใจมักเต้นรัว
-
บทที่ 91 หยุดเดี๋ยวนี้นะ
-
บทที่ 90 น้องสะใภ้ ข้าเกรงว่ามันจะเป็นไปไม่ได้
-
บทที่ 89 หนีกันตอนนี้เลยดีหรือไม่?
-
บทที่ 88 ร่วมเป็นร่วมตาย
-
บทที่ 87 ปัญหาอาหารเย็นได้รับการแก้ไข
-
บทที่ 86 ฟังค าของน้องชายท่านเถอะ
-
บทที่ 85 เมื่อเจอน ้าป่า วิธีที่ดีที่สุดคือมองหาที่สูง
-
บทที่ 84 ท าให้เขาเข้าใจว่าเป็นความผิดของนางเอง
-
บทที่ 83 ข้ายังติดค้างคืนเข้าหอกับเจ้า
-
บทที่ 82 ข้าโม่จิ่วเยี่ยเป็นทายาทสายตรงของสกุลโม่
-
บทที่ 81 กาสุราหยวนหยาง
-
บทที่ 80 ข้าขอขอบคุณท่านอ๋องที่เป็นห่วง
-
บทที่ 79 หนานฉีมาเยือน
-
บทที่ 78 พบกับเฟ่ยหนานอวี่อีกครั้ง
-
บทที่ 77 นับตั้งแต่ที่เขาลงมือกับข้า พวกเราก็ไม่ใช่พี่น้องกันอีก
-
บทที่ 76 ปานประจ าตระกูล
-
บทที่ 75 ท่านไม่สงสัยบ้างหรือว่าเหตุใดข้าจึงรู้เรื่องพวกนี้
-
บทที่ 74 น้องสะใภ้ช่างรู้คิด
-
บทที่ 73 แบ่งเงิน
-
บทที่ 72 เรื่องราวในอดีตของเฟ่ยหนานอวี่
-
บทที่ 71 จักรพรรดิซุ่นอู่จ่ายเงิน
-
บทที่ 70 ศัตรูของศัตรูคือมิตร
-
บทที่ 69 ขายได้ส าเร็จ
-
บทที่ 68 เศรษฐีนีสี่ล้าน
-
บทที่ 67 ท่านฮู่กั๋วกงผู้เกรียงไกรของเรากลัวภรรยา
-
บทที่ 66 จัดการหมาป่า
-
บทที่ 65 เพิ่มโทษ
-
บทที่ 64 การตายแบบนี้ช่างง่ายดายส าหรับนาง
-
บทที่ 63 หลี่โหรวเอ๋อร์หายไป
-
บทที่ 62 เซี่ยหลินหายตัวไป
-
บทที่ 61 บริษัทขนส่งข้ามมิติ
-
บทที่ 60 วิธีระบายอารมณ์ของโม่จิ่วเยี่ย
-
บทที่ 59 เขาจะคอยปกป้องนางไปตลอดทาง
-
บทที่ 58 เหอเลี่ยงเป็นแพะรับบาป
-
บทที่ 57 ข้ออ้างของเจ้าก็ใช้ได้
-
บทที่ 56 คุณรู้จักคนคนนั้นหรือไม่
-
บทที่ 55 ขอบคุณที่เจ้าท าทุกอย่างเพื่อสกุลโม่
-
บทที่ 54 ผลลัพธ์ของการยั่วโมโห
-
บทที่ 53 ผู้อยู่ในเหตุการณ์มักมองไม่เห็น ส่วนผู้ที่อยู่ด้านนอก
-
บทที่ 52 ความคิดของโจวเหล่าปา
-
บทที่ 51 กระโจม
-
บทที่ 50 แค่ข้าคนเดียวที่เชื่อใจเจ้ำก็พอแล้ว
-
บทที่ 49 เฮ่อจือหร่านช่วยชีวิตโจวเหล่ำปำ
-
บทที่ 48 หญิงผู้มีความสามารถและสติปัญญำ
-
บทที่ 47 สะกดจิต
-
บทที่ 46 ทำร้ำยหลี่หู่
-
บทที่ 45 การซื้อของ
-
บทที่ 44 ไปตลาด
-
บทที่ 43 ชมเรื่องสนุก
-
บทที่ 42 ข้าไปแก้แค้นให้เจ้ำมา
-
บทที่ 41 โทรศัพท์มือถือ
-
บทที่ 40 สตรีนางนี้ช่ำงเจ้ำเล่ห์จริง ๆ
-
บทที่ 39 ทุบตีพี่น้องตระกูลเหอ
-
บทที่ 38 เช่ำครัวโรงเตี๊ยม
-
บทที่ 37 เข้าสู่อาเภออวิ๋นหลาย
-
บทที่ 36 ระหว่างเราต้องมีเรื่องเข้าใจผิดแน่
-
บทที่ 35 บรรลุเป้าหมาย
-
บทที่ 34 ทำกับข้าวด้วยตนเอง
-
บทที่ 33 จับปลา
-
บทที่ 32 โรคลมแดด
-
บทที่ 31 ฟื้นขึ้นมา
-
บทที่ 30 ในร่างกายของท่านยังมีพิษตกค้ำงอยู่
-
บทที่ 29 สามีภรรยาพูดคุยกันยามค ่ำคืน (2)
-
บทที่ 28 สามีภรรยาพูดคุยกันยามค ่ำคืน (1)
-
บทที่ 27 ลาบำกนางแล้วจริง ๆ
-
บทที่ 25 ข้อเรียกร้อง
-
บทที่ 24 ไม่ต้องห่วง เขำไม่ตำยหรอก
-
บทที่ 23 การถอนพิษยังขำดขั้นตอนสุดท้ำย
-
บทที่ 22 หลี่โหรวเอ๋อร์
-
บทที่ 21 การเก็บสมุนไพร
-
บทที่ 20 งูสามเหลี่ยม
-
บทที่ 19 สิ่งนี้ต่ำงหากคือสิ่งที่สตรีสกุลโม่ควรจะเป็น
-
บทที่ 18 ช่ำงเหมือนขอทำน
-
บทที่ 17 ให้เวลาหนึ่งก้ำนธูป รีบหน่อย
-
บทที่ 16 ความรุ่งเรืองของเมืองหลวงไม่เกี่ยวข้องกับพวกเขำอีก
-
บทที่ 15 สาเหตุมาจากความยากจน
-
บทที่ 14 หากเฉำเหรินกล้ำลงมือ นางจะไม่ปล่อยให้เขำรอดไป
-
บทที่ 13 ตราบใดที่ข้ายังอยู่ คนตระกูลโม่จะไม่มีผู้ใดเป็นอะไรไป
-
บทที่ 12 อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด
-
บทที่ 11 โชคดีที่มีน้องสะใภ้เก้ำอยู่ พวกเราจึงรอดพ้นหายนะครั้ง
-
บทที่ 10 มีคนวางยา
-
บทที่ 9 หากข้ายังไม่ตำย จะรับผิดชอบเจ้ำอย่ำงแน่นอน
-
บทที่ 8 ท้องพระคลังถูกไฟไหม้
-
บทที่ 7 พำเจ้ำไปยังที่ที่มีทรัพย์สมบัติมำกกว่ำนี้
-
บทที่ 6 เรื่องทั้งหมดนี้เกี่ยวข้องกับเจ้ำใช่หรือไม่
-
บทที่ 5 เกิดเป็นคนสกุลโม่ ตำยก็ยังเป็นผีสกุลโม่
-
บทที่ 4 โม่จิ่วเยี่ยถูกหามกลับมา
-
บทที่ 3 มิติลับปรากฏ
-
บทที่ 2 คำเตือน
-
บทที่ 1 คำนับฟ้ำดินกับไอดอลวีรบุรุษ
MANGA DISCUSSION
Leave a Reply Cancel reply
This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.